καὶ μὴν οὐδ᾿ ἐκεῖνο δῆλον ὑπῆρχεν, ὡς μόνης τῆς Χρυσηίδος ὁ λοιμὸς ἀφέξοιτο. πότερον οὖν κρεῖττον 2 II. ι 263 sq. 1 δ᾿ Ma 2 τί Mor | γὰρ om Ma | τούτων HLa τούτων ἢ Vi | δωρεῶν La ViMaLaur 3 οὐκοῦν om LaVi οὐκ οὖν edd 4 ὅπως Ma sed πῶς suprascr m3 | ἀπαλλάξονται scripsi ἀπαλλάξωνται libri edd 5 νικῶντος Ma sed νικ in ras m3 | post ἂν ras 10 litt La in qua οὐ n | δὴ om BCan Mor 6 τῶι CrHCan Mor 7 ἀπενεχθῆναι Ma sed ἀποθανεῖν suprascr m3 | τοσοῦτον LaurCan | τοῦτο MaBLaurCan Mor 8 ὅσον LaurCan | το(2) Can 9 τῷ scripsi e CrLaMa Laur Can τὸ reliqui libri edd | τι inserui e Can τί CrHLa sed in hoc inser p, ViMaLaur om B edd 10 τοῦ θεοῦ Vi | δὲ Can | τὸ om Re | πολέμους Vi 11 λύσαι HMa sed in hoc corr e 12 οὔκουν reposui e libris οὐκ οὖν edd | δίκαιον Mor 13 ἐτύγχανον Ma 14 ἕνεκα ViBLaurCan 15 παλαιᾶ La | χρῆν scripsi ἐχρῆν libri edd | ἀνελῖν ἐγκλήματα] ἐγκλήματα συγχωρεῖν Ma sed συγχωρ in ras m3 et γρ ἀνελεῖν in marg m2, Laur 17 ὁ λοιμὸς—318, 3 χρυσηίδος praemisso κείμενον in marg Ma2 ἦν καὶ λυσιτελέστερον μετὰ τῶν ἄλλων τεθνάναι τὴν κόρην ἢ σῶσαί τε τοὺς ἄλλους καὶ αὐτὴν σεσῶσθαι;

ἔτι τοίνυν, εἰ μὲν ἐμοὶ παραχωρήσεσθαι τῆς Χρυ- σηίδος ἔμελλεν ἢ Αἴαντι ἢ Ἰδομενεῖ ἢ σοὶ ἢ ὅλως ἀνθρώπων τινί, οὐδ’ οὕτω μὲν ἐχρῆν ἀγανακτεῖν, εἰ τοῦ συμφέροντος ὁ λογισμὸς ἐνταῦθα ἦγεν, ἔδοξε δ’ ἂν οὐκ ἵξω φύσεως ἀνθρωπίνης εἶναι τὸ πάθος· νῦν δὲ θεὸς ἦν ὁ τὴν ἄνθρωπον ἀπολαμβάνων. θεῶν δὲ ἡττᾶσθαι ποῦ λυπηρόν; ἢ τίς αἰσχύνη; εἰ γὰρ τὸ σκῆπτρον ἐκέλευεν ἀποθέμενον ἐν ὑπηρέτου μέρει δι- άγειν, οὐκ ἐχρῆν ἀγαπᾶν καὶ τοῦτο νομίζειν καλόν τε καὶ γενναῖον ὅπερ ἐκεῖνος πρόσ’ ἔταττε; καὶ μὴν εἰ μὲν ἄκων ἠφίει τὴν κόρην, ἐχθρὸς ἦν τῷ θεῷ· εἰ δ’ ἑκὼν R IV 56 ἀνεβίβαζεν εἰς τὴν ναῦν, πῶς ἃ μεθ’ ἡδονῆς | ἔπραττε, τούτων εἰσεπράττετο δίκην;

25. Συλλογίσασθαι δὴ βούλομαι τἀς εὐεργεσίας 4 Il. α 145 14 Il. α 310 1 λυσιτελέστατον Mor 2 τε reposui e libris τὲ καὶ Vi) om edd 3 post μὲν ras 3 litt Ma 2 | παραχωρήσεσθαι scripsi e CrHLaBLaur παραχωρήσασθαι Can παραχωρήσειν Ma 2 edd παραχωρῆσαι Vi 4 ἢ] καὶ Cr | τῶ ante αἴαντι Can | ἢ inser Can 2 I σοὶ ἢ om Can 5 ἀνθρώπω LaViCan Ι οὐδὲ La | οὕτως LaViMaLaurCan | post εἰ ras 1 litt Ma 6 ἔδειξε δ’ ἂν Can ἔδειξεν ἂν Mor sed γρ ἔδοξε δ’ in marg 7 τὸ πρᾶγμα εἷναι Vi I πάθος Ma sed γρ πρᾶγμα suprascr m 3 8 ὁ ante θεὸς CrH Ι λαμβάνων CrHLaur αἰτῶν Ma sed γρ ἀπολαμβάνων suprascr m 3 | θεὸν Vi θεῶν Mor sed γρ θεοῦ in marg 9 ποῦ Ma sed οὐδαμῶς suprascr m 3 10 ἐκέλευσεν Ma Ι μέ- ρει Ma sed γρ μοίρα suprascr m 3, Mor sed γρ μοίρᾳ in marg μέρος Can μοίρα Vi 11 ἐχρῆν La sed η ex ει corr n | τοῦτον La I νομίζων Ma 13 ἠφίει ἄκων Mor Ι ἐχθρὸς reposui e libris ἐχθρὸν Β edd | ἀπόλλωνι Vi | δὲ Β 14 ἀνεβίβαζεν scripsi e CrHMaLaurCan coll. Il. 1. 1. ἐνεβίβαζεν reliqui libri edd 16 Συλλογίσασθαι — 319,4 μάντεως citat praemissis ver- bis καὶ πάλιν post βούλομαι-εἰπεῖν (p. 333, 7) Gregor. Corinth. εἰς τὸ περὶ μεθόδου δεινότητος Hennog. ed. Walz rhet. Ι VII p. 1224, 24 — 1225, 4 καὶ διελθεῖν ἐν βραχεῖ. ἔδωκα τὸν ἡγεμόνα τῷ στόλῳ Τήλεφον, ἐτρεψάμην τοὺς ἀνείργοντας τὴν ἀπόβασιν, ἐψίλωσα τοὺς Τρῶας τῶν περιοίκων, μετήνεγκα τὸν πλοῦτον εἰς ὑμᾶς, ἔπαυσα τὸν λοιμὸν διὰ τοῦ μάντεως. τίνες οὖν αἱ τούτων ἀμοιβαί; ἐστέρημαι τοῦ γέρως, ἀφῄρημαι τὴν τιμήν, ὑπὲρ τοὺς ἀτίμους ὕβρισμαι. ποῦ νῦν Βρισηίς, Ὀδυσσεῦ; παρὰ τῷ πέμψαντι τὴν πρε- σβείαν. οὐ γέγονεν ἐκ τοῦ παντὸς χρόνου προπηλα- κισμὸς δεινότερος.

μαρτυρήσατέ μοι, πρὸς Δῖός, ὦ κήρυκες, οἷ τοῖς ἐπιτάγμασιν Ἀγαμέμνονος ᾐσχύ- νεσθε καὶ τῷ μὴ τολμῆσαι προσελθεῖν τοῦ τολμήσαν- τος ἀποστεῖλαι κατεγνώκειτε. ἐξῆγε μὲν ὁ Πάτροκλος τὴν κόρην κύπτων εἰς γῆν, ἐδέχετο δὲ ὁ Ταλθύβιος ἐρυθριῶν, εἴπετο δὲ ἡ Βρισηὶς στένουσα, ἐγὼ δ’ ἐγ- καλυψάμενος ἀπεχώρουν, Ἕκτωρ δὲ ἴσως ἐγέλα.

ὦ πόνοι καὶ μάχαι καὶ πόλεων ἀνδραποδισμοί. ἀνανεοῦ- μαι τῇ μνήμῃ τὴν ὕβριν καὶ πάλιν ἐμπίπλαμαι τοῦ θυμοῦ. φεῦγε μάλ’ ἤκουον ἐπὶ τοῦ συλλόγου. τί οὖν ἐνοχλεῖ τῷ πεφευγότι; τὸ ἐκείνου μέρος ἀνῆγμαι καὶ 5 11. ἁ 356 1011. ἁ 338 11 11. ἁ 331 12 Il. α 346 15 Il. ἴ’ 325 18 Il. α 173 19 Aristid. p. 589, 3 1 τὸν inserui e libris et Greg om edd 2 ἐωείργοντας Vi 3 ἐτόξευσα ante ἐψίλωσα Can ἐστέρησα Mor sed γρ ἐψι- λωσα in marg 4 ὧς Ma Ι ἡμᾶς Laur Greg 6 τῶν τιμῶν Laur 8 καὶ Ma sed οὐ suprascr m 3 | τοῦ om Laur 9 βαρύτερος CrHMa 10 οἵ reposui e libris cum Sinteni οἱ edd 11 τὸ La sed ὁ in ῶ corr n | παρελθεῖν Ma 12 καταγνώκειτε Ma sed γρ κατέγνωτε in marg m 2 Ι πρόκλος Can 13 δὲ ὁ om Can Mor 14 ἡ om Re Ι στενάζουσα Ma (et Bodl. Misc. 186 fol. 235 r) | ἔγωγ’ Vi | δὲ HBLaurCan edd 15 ὑπεχώρουν BCan | δ’ CrHMa 16 πόνοι scripsi e Cr HLaViMa πόλεμοι reliqui libri edd 17 τὴν ὕβριν τῆ μνήμη LaurCan | τῆ μνήμη γα sed γρ τῆ γνώμη suprascr m 3 Ι πάλιν reposui e libris πᾶς edd 18 μἀλλ’ Can μᾶλλον LaVi 19 πεφευγότι Ma sed γρ φεύγοντι in marg m 2 | ἐπὶ ante τὸ νῦν εἰμι μετὰ τοῦ πατρός. πάρεισιν αὐτῷ βασιλεῖς ἐπιεικεῖς καὶ πρᾷοι καὶ μισοῦντες φιλονεικίας, ἐγὼ δὲ χαλεπός τις καὶ δύσερις. μὴ ζητείτω δὴ τοῦτον οὗ φαυλίζει τὸν τρόπον.

εἰ μὲν οὖν τέρψαι βουλόμενος ἀθυμοῦντα τὴν Ἕκτορος διηγοῦ λαμπρότητα, καλῶς εὗρες ὅθεν παραμυθήσῃ· εἰ δ’ οἴει τούτοις κινήσειν, λίαν εὐήθως ἔχεις. πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον βούλεσθαι μὲν Ἕκτορα γενέσθαι 1 Il. ι 394; σ’ 434. Od. μ’ 495 sq. Ι Il. α 174 3 Il. α 177 5 Il. ἴ’ 237 sq. Aristid. p. 601, 9 sq. 8 II. φ 189 inser Ma 3 „malim τὸ γὰρ ἐκείνου” Re Ι ’κείνου BLaur κείνου LaCan 2 πρᾶοι HVi Mor Ι φιλονεικίας scripsi e LaViMaLaurCan φιλονεικίαν Β φιλονεικείαν CrH edd 3 ζητείτω δὴ scripsi e CrHLaViMa sed in hoc δὴ inser m 3 δὴ ζητείτω Β edd ζητείτω reliqui libri 6 πάντα Ma sed ς add m 3, BCan 7 ἀπὸ Can Ι μηδὲ scripsi μὴ δὲ libri edd Ι παύσαιτο Mor sed γρ παύσαιο in marg 8 τοιαῦτα ποτὲ Vi | τοῦτο LaViMa τοιαῦτα Can 9 ὃ HLaViMa Ι εὐξάμεθα Laur 10 ἀεὶ πρὸς θάλατταν scripsi e CrHLaViMaB πρὸς θάλατταν θάλασσαν Can) ἀεὶ LaurCan edd 11 voce ναυσὶ des Cr fol 83 r 12 λυπήσοις Mor 15 διηγοῦ scripsi ex HLa sed in hoc ῆ suprascr y, Laur διηγῇ reliqui libri edd | λαμπρότητα Ma sed τη inser m 3 | γὰρ post καλῶς H 16 τούτους La sed τούτοις suprascr y, Vi 17 ἕκτορα μὲν βούλεσθαι Laur μέγαν, γενομένῳ δὲ φθονεῖν, καὶ συνεύχεσθαι μὲν αὐτῷ πολέμου κράτος· ἐπεὶ δὲ κρατεῖ, κωλύειν, καὶ ταπεινοὺς μὲν τοὺς Ἕλληνας ἰδεῖν ἐπιθυμεῖν, ἡττω- μένους δὲ πάλιν ὀρθοῦν, καὶ ταὐτὰ ποθεῖν τε ἀπόντα καὶ παρόντα διαφθείρειν, ὥσπερ ἂν εἴ τις παρὰ τῆς Δήμητρος αἰτήσας εἰς πλῆθος αὑτῷ γενέσθαι τοὺς καρπούς, εἶτα τυχὼν ἄχθοιτο τῇ φορᾷ;

εἰ <μὲν> συμμαχοῦντος ἐμοῦ καὶ κοινωνοῦντος τῶν πόνων, Ὀδυσσεῦ, ταῦθ’ ἃ νῦν Ἕκτωρ ἐτόλμα, εἶχεν ἄν τινά μοι τοῦτο παροξυσμὸν καὶ οὐκ ἂν ἠξίωσα ζῆν ἐκείνου ζῶντος· εἰ δὲ τότε μὲν ὑπὸ τῷ τείχει παρετάττετο καὶ τὰς ἐξόδους ὡρίζετο τῇ δρυί, νῦν δὲ οὐδὲν αὐτῷ τὴν μανίαν χωρεῖ, τί τοῦτο πρὸς τὸν ἐν τῇ σκηνῇ καθή- μενον; καταφρονεῖται γὰρ οὐχ ὁ τῶν πραγμάτων ἀπο- στὰς διὰ τὴν ὕβριν, ἀλλ’ οἱ μὴ τοῖς πράγμασιν ἱκανοὶ παρόντες βοηθεῖν.

ἐγὼ δὲ τοσοῦτον ἀπέχω τοῦ 12 sq. Il. ι 352 sq. cf. p. 359,11 et Chor. Patr. t. IV p. 99,25 R (p. 266, 16 Boiss.) 13 Il. ι 238 1 γενομένῳ scripsi ex HLaViMaLaur γινομένῳ reliqui libri edd Ι συνεύχεσθαι Ma sed γρ συνέχεσθαι in marg scr et del m2 3 ἡττημένους BLaur 4 ἀνορθοῦν Vi ἐπόρθουν Mor ἐπανορθοῦν coni Re | ταὐτὰ scripsi e Can ταῦτα reliqui libri edd 5 ὥσπερ — 7 φορᾷ citat praemisso Λιβάνιος Lopadiota lex. Vind. p. 188,13 s. v. φορὰ ἡ ἐπιτυχία τῶν καρπῶν 6 εἰς Ma sed ’ς in ras m 3 Ι αὐτῷ scripsi cum Lopad αὐτῷ libri edd | τοὺς inser Ma 3 7 τυχὸν Can | φθορᾷ Can sed θ eras μὲν inserui om libri edd 8 πόνων scripsi ex HLaViMa ἀγώνων reliqui libri edd 10 τοῦτο scripsi e LaViMaBLaur τούτων HCan edd 11 ὑπὸ scripsi e Β ἐπὶ reliqui libri edd 12 δ’ BLaurCan edd Ι αὐτῷ reposui ex HLaViBLaur Can, ut coni Re αὐτοῦ Ma edd | τῆ μανία Ma sed in τὴν μανίαν corr m 2 13 τὸν Ma sed o in ras m 3 14 γὰρ in ras Ma 3 | οὐχ ὁ] οὐχὶ Mor | ὁ τῶν] ὅταν Vi 16 ἐγὼ — 322, 1 ἀριστείαν citat praemisso Λιβάνιος Lopadiota lex. Vind. p. 15, 5 8. V. ἀπέχω· ἐνεργητικῶς ἀντὶ τοῦ διίσταμαι. Ι ἄρα ante τοσοῦ- τον edd delevi Ι τοιούτως ἔχω τὸ Can LIBANIUS ed. Foerater. V 21 μισεῖν Ἕκτορα διὰ τὴν νῦν ἀριστείαν, ὥστε καὶ χάριν αὐτῷ φαίην ἂν εἰδέναι τοῦ θράσους. εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς προτέρας εὐλαβείας ἔμενε, πολλοὺς ἂν Ἑλλήνων ἐδόκει δεδιέναι· νῦν δὲ ἀναθαρρήσας, ἐπειδὴ μετέστην, ἔδειξέ με μόνον φοβούμενος. κἀκεῖνο μὲν τῆς αὐτοῦ 1 δειλίας ἦν ἂν σημεῖον, τοῦτο δὲ τῆς ἐμῆς ἀνδρείας τεκμήριον, κἀκείνως μὲν οὐκ ἂν ἐφάνη τοῖς Ἕλλησι R IV 58 Ι τῆς ἀπουσίας τὸ βλάβος, νῦν δ’ ὁ πολέμιος διδάσκει τὴν τοῦ παροινηθέντος ἀξίαν κρατῶν ἁπάν- τῶν τοσοῦτον ὁπόσον ἑνὸς ἡττᾶτο. τοῦτον οὖν ἀναστὰς ἐγὼ παύσω χαριζόμενον ἐμοὶ καὶ δίκην ὑπὲρ ἐμοῦ πραττόμενον; οὐκ ἄρα σωφρονεῖν δόξω.

καί μοι δοκεῖς οὐκ ὀρθὴν δόξαν ἐσχηκέναι καὶ καθ’ ἡμῶν, Ὀδυσσεῦ. τούτους γὰρ δὴ σὺ τοὺς λόγους ἐπήρθης εἰπεῖν τοὺς περὶ τῆς μανίας Ἕκτορος ἐκεῖνο ἐνθυμού- μενος ἴσως· φιλότιμος ὁ ἀνήρ. ὑπερβολὴ τοῦ πάθους παρ’ Ἀχιλλεῖ. ἂν ἀκούσῃ τοῦ πολεμίου γενναῖον ἔργον, ἁρπάσεται τὰ ὅπλα. ἐγὼ δὲ τῆς μὲν ἐμαυτῷ προσηκούσης ἀντιποιεῖσθαι τιμῆς ὁμολογῶ κἂν ἀφαιρῶμαι ταύτην, οὐκ οἴσω μετρίως, οὐ μὴν 1 νῦν om Can Lopad 2 φαίην ἂν αὐτῷ Ma 3 ἔμενεν edd Ι Ἑλλήνων reposui e libris Ἕλληνας edd 4 δ’ edd μετέστησεν HLa sed in hoc μετέστην suprascr y, ViMa sed in hoc σεν add m 3, Can 5 ἔδοξε Vi | με om HLaVi | δὲ Laur 6 ἂν in marg inser Ma 2 | ἀνδρίας Β 7 κἀκεῖνος Η κἀκεῖνο ViMa sed in hoc in κἀκείνως corr m 3, Can κἀκείνως Mor sed γρ κἀκείνῳ καὶ κἀκεῖνος in marg | ἂν om HLa 8 δὲ LaurCan Mor Ι ὁ om Mor Ι πόλεμος ViMa sed in hoc in πολέ- μιος corr m 2, et γρ in marg Mor 10 τοσοῦτον ἀπάντων Ma 12 δόξω σωφρονεῖν BLaurCan | κἀμοὶ Η 13 καὶ om MaLaurCan 16 ὁ inserui ex HLa sed in hoc inser y, Ma Β Ι ὑπερβολὴ Η sed ~ in ras, La Ι τοῦ πάθους Ma sed τῆς φιλοτιμίας suprascr m 3 17 πολέμου BCan Mor 18 ἁρπά- ζεται Mor | δὴ Mor 19 τιμῆς ἀντιποιεῖσθαι Laur 20 ἀφαι- ρῶμαι scripsi ἀφῄρημαι libri sed αι supra ᾖ et ρῶ supra ῥῆ Β, edd I οἴσεσθαι Mor sed γρ οἴσω in marg οὕτω μικροψύχως ἔχω καὶ μειρακιωδῶς ὥστ’, εἶ τις εὐδοκιμεῖ δικαίως, ἀποπνίγεσθαι.

καὶ μὴν εἰ καὶ σφόδρα τοῦτ’ ἔπασχον, οὐκ ἔσθ’ ὅπως ἵν ἧττον ἐκι- νήθην ἢ τοιαῦτα ἀκούων. λέγεις γὰρ αὐτὸν τῇ τοῦ Δῖός συμμαχίᾳ τὰ μέγιστα δύνασθαι. τοῦτο δέ ἐστιν εὐτυχεῖν, οὐκ ἀγαθὸν εἶναι τὰ πολέμια. καὶ γίνεται τὰ κατορθώματα τῆς παρασχούσης Τύχης. φιλοτιμία δὲ ἀνθρώπου πρὸς μὲν τοὺς ἀρετῇ χρωμένους κἂν πάθοι τι καὶ παροξυνθείη, τοὺς δ’ εὐπραξίᾳ τι δυνηθέντας οὐκ ἂν ζηλωτοὺς ἡγήσαιτο τῇ δούσῃ θεῷ λογιζόμενος τὰ ἔργα, ἐπεὶ καὶ τοὺς ἀγαθοὺς ἀτυχοῦντας οὐ φαύ- λους παρὰ τὰ πταίσματα κρίνομεν. καὶ νῦν Ἕκτωρ, εἴπερ ὄντως τῇ τύχῃ μέγας | ἐστί, πόρρω τοῦ R IV 59 θαυμάζεσθαι γίγνεται.

34. Ἀλλὰ γὰρ εὖ ποιῶν προσέθηκας τὸν Δία καὶ τὴν εὔνοιαν ἣν εἰς τοὺς Τρῶας ἔχει. ἐν γὰρ τούτῳ τῷ λόγῳ τὰς καθ’ ἡμῶν ἀνῄρηκας αἰτίας. τίνα γὰρ μάρτυρα μείζω παράσχωμαι τοῦ δικαίως τὴν ἡσυχίαν ἄγειν ἢ τὸν ἄριστον τῶν θεῶν, ὂν σὺ φῄς ταὐτά μοι περὶ ὑμῶν φρονεῖν καὶ συνοργίζεσθαι καὶ τὴν ῥοπὴν 4 sq. Il. ι 236 sq. 2 δικαίως Mor sed γρ γενναίως in marg 3 ἔπασχον τοῦτο Laur Ι τοῦτο BCan Mor 4 τοιαῦτ’ LaurCan 5 δ’ ἔστιν ViMa 6 γίγνεται LaViMa 7 Τύχης scripsi τύχης libri edd Ι τύχης φιλοτιμίᾳ. πῶς δὲ ἄνθρωπος πρὸς μὲν τοὺς coni Re 8 τῇ ante ἀρετῇ Mor del Re | ἀλκῇ Ma sed γρ ἀρετὴ siiprascr m 3 | ἂν πάθη τί Vi 9 κἂν ? δὲ Lavi 10 τις post ζηλωτοὺς e Wolf Re delevi 12 περὶ LaVi 14 θαυ- μάζεσθαι Ma sed ἕσθαι in ras m 2 Ι γίνεται HLaur 17 γὰρ om Can 19 τὸν θεὸν Πα sed θεὸν in marg m 2 et in τῶν θεῶν corr m 3 | φὴς scripsi φῆς MaB Re φῆς Η Mor φὴς LaViLaur ἔφασκε Can cf. ad p. 213,7; 328,11 20 ὑμῶν Ma sed ν in ras m 2 ἡμῶν Vi ἄγειν ἐπὶ τοὺς ἐναντίους. πῶς οὖν ἀδικῶ χαλεπαίνων, εἰ τῷ χαλεπαίνειν ὁμολογῶ τῷ Διί; πῶς δὲ οὐ σεμνύ- νει μοι τὴν ὀργὴν ὁ κοινωνῶν μοι τῆς καθ’ ὑμῶν ὀργῆς, μᾶλλον δέ, καὶ μειζόνως ἀγανακτῶν, εἴπερ ἐγὼ μὲν οὐ βοηθῶ τοῖς Ἕλλησιν, ὁ δὲ καὶ πολεμεῖ τοῖς Ἕλλησιν; εἰ τοίνυν τὸ τοῖς θεοῖς ἀκολουθεῖν δίκαια ποιούντων ἐστίν, αἱ μὲν διαλλαγαὶ τὴν μέμψιν, τὸ δὲ φυλάττειν τὴν ὀργὴν ἔπαινον ἔχει.

35. Πάνυ τοίνυν ἠχθόμην, ὅτε με τοῦ πατρὸς ἀμνημονεῖν ἔφησθα· τὸν μὲν γὰρ κελεύειν θυμοῦ κρα- τεῖν, ἐμὲ δὲ ἥττω πεφηνέναι. οὐ γὰρ δὴ τοῖς μὲν ἄλλοις ἦν τότε ὦτα, ἐμοὶ δὲ οὐκ ἦν, Ὀδυσσεῦ, ἀλλ’ ἴσμεν ἃ περὶ θυμοῦ λέγοντος ἀκηκόαμεν. σὺ δὲ σοφίζῃ καὶ διαστρέφεις τὸν λόγον. ἔλεγε τοίνυν τότε ἐκεῖνος· ὧ παῖ, μὴ καταμέλει τοῦ τοὺς Ἕλληνας ὧς οἰ- κειότατα πρὸς αὑτὸν διατεθῆναι. τούτου δ’ ἂν ἐπιτυγχάνοις, εἰ μηδενὸς ἄρχοις ἀδίκου μήτ’ ἔργου μήτε ῥήματος θυμῷ δουλεύων.

ἐκεῖνα δὲ οὐκ ἀκήκοα οὐδὲ ὁ Πήλευς ἐπέτελλεν· ὦ παῖ, μικρὰ φρόνει, ταπεινὸς γίνου, εἰς γῆν κύπτε, μὴ δόξης ὀρέγου, μετὰ τῶν ἀνδραπόδων ἀριθ- μοῦ, προσκύνει τοὺς ὑβρίζοντας, κἂν ἐπὶ κόρρης 9 II. ἴ’ 259 15 sq. Il. ι 254 sq. 1 ζᾶ post ἐναντίους Ma sed del m 2 2 τὸ LaViLaur Mor | ὁμολογεῖ Mor | δ’ LaurCan οὖν Vi 3 μοι (1) inserui ex HLaViMaBLaur om Can edd | οὐ Can 8 post ἔχει lac 4 litt Laur 9 τοίνυν] μὲν οὖν Laur 10 γὰρ om Mor 11 οὐ] εἰ Can 15 καταμελεῖν Iacobs Add 285 16 πρὸς om Can | αὐτὸν HLaViBCan Re quod correxit Iacobs 1. 1. διατιθέναι HLaViMaBLaur et γρ in marg Mor 17 ἄρχοις scripsi ex HLaCan ἄρχεις reliqui libri edd 19 ὁ om HVi 20 γίγνου Η 22 κἂν — 325, 1 χαλέπαινε citat praemissis σε πατάξῃ τις, μὴ χαλέπαινε, κἂν ἀποστερήσῃ γέρως, σιώπα. πέμπω σε νῦν ἐπ’ Ἴλιον οὐ κτη- σόμενον εὔκλειαν, ἀλλ’ αἰσχυνοῦντα τὸ γένος. τούτων οὐδὲν ἀκήκοα τῶν λόγων οὐδὲ Πήλευς ἐπέ- τελλεν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπιεικείας αὐτὸν ἐκεῖνον ἔφασκεν εἶναι τὸν μισθὸν τὴν παρ’ ἑκατέρας τῆς ἡλικίας Ι R IV 60 τιμήν, καὶ νέων καὶ γερόντων.

ὁ δὴ τὴν πρᾳό- τητα καλὸν ἡγούμενος διὰ τὴν ἀπ’ αὐτῆς τιμὴν πῶς ἂν οὗτος ἔπειθεν ἀνάλγητον εἶναι πρὸς ἀτιμίαν; ἀλλ’, ὅπερ ἔφην, ἄρχειν μὲν ὕβρεως ἀπέτρεπε, λυπεῖσθαι δ’ ἑ παθόντα κακῶς οὐκ ἐκώλυεν, ἀλλ’ οὐδ’ ἂν τὴν ἀρχὴν ἔπεμψεν, εἰ ταῦτ’ ᾔδει πεισόμενον.

εἰ μὲν οὖν ἐγὼ τὰ δίκαια τῶν Ἑλλήνων πρὸς ἐμὲ ποιούντων ἠγροικισάμην εἰς ὁντινοῦν ἣ τῶν νέων ἢ τῶν πρεσβυ- 1 cf. ad t. IV 263, 13 8 Il. ι 257 sq. 14 Il. ι 258 14 ἀγροικίζομαι τὸ ἀπαιδεύτως πρός τινα διατίθεμαι Β 2 = Thom. Μ. 1. 1.) verbis Λιβάνιος ἐν τῇ πρὸς Ὀδυσσέα ἀπολογίᾳ Ἀχιλλέως Thom Μ p. 106,4 s. V. ἐπὶ κόρρης πατάξαι λέγουσιν Ἀττικοὶ τὸ γνάθον πλατείᾳ πλῆξαι χειρί, οὐ ῥάπισμα δοῦναι | κόρης HCa 1 σε om MaBLaurCan Thom | πατάξῃ σέ Vi Re | ἀποστε- ρήσῃ scripsi ex HLaViMaLaur ἀποστερῇ reliqui libri edd 2 ἐπ’ Ma sed π' in ras m 3 ἐπὶ BLaurCan Mor | ἴλιον Ma sed ἴ in ras m 3 3 εὔκλειαν Ma sed κλει in ras m 3 4 οὐδὲ Πήλευς ἐπέτελλεν om BLaurCan 5 αὐτῆς e Wolf Re Ι ἔφασκε τὸν μισθὸν εἷναι Laur 6 τῆς om LaurCan 7 καὶ (1) — 8 τιμὴν in marg Vi 2 Ma 2 | δὲ LaurCan Mor 8 ἀπάντων post καλὸν Vi 2 Ma 2 sed in hoc eras m 3, et γρ in marg Mor 9 ἂν om Β I ἔπειθεν οὕτος Vi 10 ἀπέτρεπε Ma sed οὐκ ἐπέτρεπε in marg m 2 11 ἂν inser Vi 2 | τηναρχὴν Β 12 ταῦτα MaLaurCan Mor Ι εἰ — 14 πρεσβυτέρων citat praeraissis verbis Λιβάνιος ἐν τῷ λόγῳ τῷ πρεσβευτικὸς πρὸς τὸν Ἀχιλλέα Thom M p. 40, 17 8. V. ἀγροῖκος | μὲν — 13 ποιούντων om Thom 14 ἠγροκισάμην Ma sed οι supra ο m 2 et ἡ in ras m 3 Ι εἰς — τερῶν ἢ τῶν ἡγεμόνων ἢ τῶν πολλῶν, εἰ κακῶς εἷπον, εἰ περιέρρηξα χλανίσκιον, εἰ τὸ σκῆπτρον εἰς πληγὴν ἀνετεινάμην, εἰ γέρας ἀφειλόμην ὧς ἂν αὐτὸς τοῖς ἐμαυτοῦ κινδύνοις ταῦτα κομίσας, εἰ μικρὸν ἢ μεῖζον ὧν οὐκ ἄμεινον θυμῷ προήχθην ἐργάσασθαι, ἀδικῶ μὲν ὑμᾶς, ἀδικῶ δὲ Πηλέα, ὁ δὲ θυμὸς παρ’ ἐμοὶ τὰ πρῶτα ἔχει, λήθη δέ μοι τοῦ πατρὸς οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐγγέγονεν.

39. Ἀλλ᾿ ἐπάνειμι πρὸς τὰς παραινέσεις καὶ σω- φρονῶ καὶ λαμβάνω τὰ ὅπλα. εἰ δ’ ἥμαρτον μὲν οὐδέν, ὑβρισμένος δὲ ἀλγεῖν ἐπίσταμαι, ποῦ Πη- λέως αἰ συμβουλαὶ παρορῶνται; δοκῶ δέ μοι τρόπον ἕτερον ἐπιλελῆσθαι Πηλέως ἔτ’ ἔχων ἐν τῇ γῇ τὰς ναῦς καὶ μέλλων καθέλκειν, ἀλλ’ οὐ συνάψας τῷ προ- πηλακισμῷ τὸν ἀπόπλουν. εἰ γὰρ αὐτῷ τις ἀγγείλειεν, 2 γρ χλανἱδιον καὶ χλανίσκιον. Εὐριπίδης ἐν Ὀρέστῃ· (42) χλανιδίων δ’ ἔσω κρυφθεὶς καὶ Αἰσχίνης. (p. 18, 30) εἰ γάρ τίς σου τὰ κομψὰ ταῦτα χλανίσκια περιελόμε- νος B 2 (= Thom. Μ. s. v. p. 399, 13) 326, 1 πολλῶν praemisso κείμενον in marg Ma 2 | πρὸς Thom ὅντιν’ οὖν Η ἑντιναοῦν Can 1 ἡγουμένων Ma 2 2 χλανίδων La sed χλανίσκιον in marg y, Vi 4 ἢ] εἰ Vi Ι μείζω Η 5 ὧν in marg Vi 2 om H LaCan 6 μὲν ὑμᾶς Vi sed μὲν ὒ in ras m 2 | παρ’ om Vi τὰ πρῶτα ἔχει παρ’ ἐμοὶ Laur 7 δέ μοι Vi sed ἑ μοι in ras m 2 | γ’ post πατρὸς Mor del Re 8 ἐγγέγονεν scripsi e LaLaur εἰ γέγονεν Η ἐγεγόνει MaB γέγονεν reliqui libri edd 1 ἐπάνειμι — 10 ὅπλα citat praemissis verbis καὶ ὁ Λιβάνιος δὲ ἐν τῇ πρὸς τὸν Ὀδυσσέα ἐν λιταῖς πρεσβευτικὴ ἀντιλογίᾳ ταῦτά φησι καὶ καλεῖ τὴν ἐπανακεφαλαίωσιν καὶ ἐπάνοδον καὶ συλλογισμόν Gregor. Cor. εἰς τὸ περὶ μεθόδου δεινότητος Her- mog. ed. Walz Rhet. gr. t. VII p. 1224, 21 Ι ἐπὶ Gregor 10 ὅπλα Ma sed ὄπ in ras m 3, Ι δ’ om Mor 12 post παρο- ρῶνται; lac 4 litt Laur 13 ἔτ’ ἔχων scripsi ex HLaViMa ἔτι ἔχων Laur κατέχων BCan edd Ι τῇ om BLaurCan 15 τίς HLaVi οἷα παθὼν οἵους δέχομαι λόγους, μέγα ἂν οἰμώξειεν ὧς ἀπολωλότος μοι τοῦ φρονήματος.

σὺ δὲ μὴ λέγε τὸν θυμὸν ἀπλῶς, ἀλλ’ εἰ μὴ λόγον ἔχει, τοῦτ’ ἐπίδειξον, μηδὲ ψιλὴν πρόφερε τὴν ὀργήν, ἀλλ’ εἰ μὴ τάξιν ἔχει τιμωρίας, τοῦτ’ ἐξέταζε. εἰ δ’ ἐγὼ φαῦλος τῷ θυμῷ, φαῦλοι μὲν οἱ τὴν στρατιὰν ἀγείραντες, φαῦλοι δὲ οἱ τούτοις ὑπακούσαντες καὶ τοσαύτην ποιησάμενοι τὴν ὀργὴν ὥστε καὶ γονέων <καὶ γυναικῶν> καὶ παίδων καὶ συγγενείας καὶ κτημάτων καὶ κατασκευῆς λαμπρᾶς καὶ γῆς καὶ πατρίδος καὶ ἱερῶν καὶ τάφων καὶ R IV 61 πάντων ἃ κατέχειν ἰσχύει τὴν τῶν λελυπηκότων τιμω- ρίαν ποθεινοτέραν ἡγήσασθαι.

καὶ μὴν ἐμοὶ μὲν οὔπω πεντεκαίδεκα ἡμέραι τοῦ θυμοῦ, κοινῇ δὲ τοῖς Ἕλλησι δέκατον ἔτος. τί οὖν οὐ ταῦτα πρὸς Ἀγαμέμνονα ἔλεγες·

χωρὶς δὲ τούτων πῶς ἔνεστι ταῦτα ἀμφότερα συνελθεῖν, τάς θ’ ὑπὲρ Ἀγαμέμνονος ἱκετείας καὶ τὰ καθ’ ἡμῶν ἐγκλήματα; εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ τοῦ Πηλέως ἀμνημονῶ, τί τὸ κατηγορεῖν ἀφέντες εἰς συγγνώμην καταφεύγετε; εἰ δὲ ὑμῖν ἡ παραίτησις πρέπουσα, ταῖς καθ’ ἡμῶν αἰτίαις οὐκ ἔστι χώρα. δεῖ τοίνυν δυοῖν θάτερον, ἢ συγγνώ- μὴν αἰτεῖν ἢ μέμφεσθαι.

43. Ἀλλὰ δῶρα, φῄς, τὰ μὲν δίδωσι, τὰ δ’ ὑπισχνεῖται. καὶ τούτοις ὑβρίζων, φαίην ἄν, εἰ πεπίστευκεν ἐπ’ ἐμαυτῷ με τὰ χρήματα λήψεσθαι καὶ τὴν ἐπιτιμίαν ἀποδόσεσθαι. καὶ τί κωλύσει καὶ τοῦτον 1 Od. μ’ 72. Dem. p. 96,9; 1213,1 11 II. ἴ’ 261 cf. Ari- stid. p. 585, 6 sq. 14 ἐπιτιμία λέγετ’ αἰ ἡ τιμὴ καὶ ἡ ἀτιμία καὶ ἡ ἐπίπληξις. ἐνταῦθα δὲ τὴν ἀτιμίαν λέγει Ma2 1 δευτέρους scripsi ex HLaViMaLaurCan δεύτερον Β edd 2 τῶ HLa sed in hoc ῶ ex ὁ corr n, Vi Mor | ἔστι — 3 ἀμύνασθαι omissa γὰρ particula citat Macar fol 95 v | μὲν γὰρ δούλου Η 3 ἀμύνεσθαι Ma 4 ἔνεστιν La Ι ταῦτα om La ταῦτ' Ma τ᾿ Η | τάς τε Laur ταῦθ’ Mor 5 ἱκετείας Mor sed γρ ἱκεσίας in marg 6 μὲν om Can Mor 7 ἄλογον post καταφεύγετε Vi 8 δ’ Β edd Ι ἡ om HLaVi | πρέπουσα LaMa sed εὔλογος suprascr La y Ma 3 9 τοίνυν Ma sed δὴ suprascr m 3, Mor sed γρ δεῖ in marg δὴ HLa sed in hoc τοί- νυν suprascr y. Vi | δυεῖν Vi 11 φῄς scripsi e Laur φῆσ’ LaCan φὴς reliqui libri edd Ι δὲ HLaVi 12 ὑβρίζειν lacobs Add 231 quod ipse improbavit Lect 93 | φαίη Vi 13 γρ ἐμαυτὸν μὲν μετὰ χρημάτων in marg Mor ἐμαυτῷ Ma sed ex αὐτὸ corr m 2 ἐμαυτοῦ La | με τὰ] με MaB μὲν Can μετὰ reliqui libri Re quod correxit lacobs | χρημάτων ἅψεσθαι Can 14 ἀπολήψεσθαι Ma sed γρ ἀποδόσεσθαι suprascr m 3, Β LaurCan Mor sed in hoc γρ ἀποδόσεσθαι in marg αὐτὸν καὶ τῶν εὐπορούντων ἕκαστον ἀδεῶς ὑβρίζειν, εἴπερ ἐξαρκέσει χρήματα καταθέντι παῦσαι τῶν ἠδικη- μένων τὸν θυμόν; καλόν γε, οὐ γάρ; πλοῦτον συλλέ- γειν ἐξ ἀσωτίας | καὶ χρηματίζεσθαι τοῖς ἀσελγαί- R IV 62 νεῖν βουλομένοις αὑτὸν προθέντα.

καὶ πότερον δῶρα ταῦτα χρὴ καλεῖν ἢ δουλείας ἀρχήν; οὐ γὰρ δὴ πρὶν μὲν γενέσθαι καταφανές, εἰ τὴν ὀργὴν ἐπὶ χρή- μασιν ἀναιρήσω, ῥᾳδίως οὕτως Ἀγαμέμνων ὕβριζεν· ἔργῳ δὲ γνούς, ὅτι πάντ’ ἂν ὑπομείναιμι χρημάτων, αἰδοῖ χρήσεται πρὸς τοῦτον ὅν ἔξεστι πρίασθαι; ὅλως δέ, εἰ μὲν ἀδίκως ὀργίζομαι, τίς ὁ καιρὸς τῶν δώρων; εἰ δ’ ἐν δίκῃ χαλεπαίνω, πῶς ἀξιοῖς με δώρων τὸ δί- καιον προέσθαι;

θαυμάζω δ’ εἰ τὸν μὲν Χρύσην πολλὰ καὶ θαυμαστὰ λύτρα φέροντα μικροῦ διειργά- σατο, ἡμᾶς δὲ ἀξιοῖ πρὸς τοὺς τρίποδας ἐκπλαγῆναι καθάπερ ἐν ἐνδείᾳ τραφέντας. εἰ δοῦλος ἦν, Ὀδυσσεῦ, περιουσίας, ἐξῆν ἂν ἐν Φθίᾳ μοι καθημένῳ τρυφᾶν, 3 Dem. p. 616, 16; 673,19; 674,14 6 Il. ι 121; 261; 378 7 II ι 261 14 II α 13 15 II ἴ’ 122 et 264 1 εὐπορούντων La sed παρόντων suprascr ’ν παρόντων Ma 2 καταθέντα Ma | ἀδικημάτων Mor 3 ; inserui ex HLy punctum reliqui libri edd | γε, οὐ γάρ; scripsi γε οὐ γὰρ libri Re γε Mor sed γρ γε, οὐ γὰρ in marg | συλλέξειν Η 4 ἀσωτίας scripsi ex HLaViMaB et γρ in marg Mor ἀδικίας LaurCan edd 5 βουλομένοις Ma sed ις in ras m 3 | αὐτὸν Ma sed ‘ ex' corr m 2 αὐτὸν LaLaurCan ἑαυτὸν ΗΒ τὸν Vi προσθέντα Can et coni Re προσέθεσθε Ma sed del et προθέντα suprascr m 2 | πότερα Η 6 καλεῖν χρὴ Ma 7 εἰς LaCan sed in hoc ς eras 8 ὕβριζεν reposui e libris sed ὑβρίζων La sed ω in ras n et έ suprascr s et ὕβριζεν in marg y ὕβρισεν edd 9 πάντα MaCan Mor Ι ἂν om Can Mor 10 εἰς Ma | πριᾶσθαι HMa 12 δὲ LaurCan 13 δὲ BLaurCan edd | μὲν inserui e libris om edd 15 δ’ Ma | πρὸς om Β 16 ἐν om ViCan τραφέντες Can 17 ἐχρῆν Vi | ἂν om Β | Φθίᾳ reposui e libris sed ι ex εἰ corr Ma 2 Φθιᾶ edd νῦν δ’ ἔρωτι μὲν δόξης ὑπερεῖδον τῶν οἴκοι, τετελευ- τήκασι δέ μοι πρὸς ἀτιμίαν οἱ πόνοι.

φέρε, εἰ πρὸ τῆς ἀτιμίας Ἀγαμέμνων ὑπισχνεῖτο δῶρα δώσειν, εἰ παροινοῦντος ἀνασχοίμην, ἀρ’ ἄν μοι συνεβούλεὒ- σὰς εὐπρεπεῖς οὕτω ποιεῖσθαι συνθήκας; οὐκ ἔστιν. οὐχ οὕτω ποτ’ ἂν φθέγξαιο. εἶθ’ ὑβρίζεσθαι μὲν ἐπὶ δώρων ἐλπίδι πολλῆς αἰσχύνης, ὑβρισθέντα δὲ χρημά- των λύειν τὴν ὀργὴν τῶν καλῶν ἔν τί ἐστι; καὶ μὴν τὸ λαβόντα καταλῦσαι τὸν θυμὸν ἴσον γίνεται τῷ παθεῖν ἐπὶ τῷ λαβεῖν. ἑκάτερον γάρ ἐστιν ἀνδρὸς τὸ παροινεῖσθαι πεποιημένου πρόσοδον.

47. Ὄλως δὲ γέλως τὰ δῶρα καὶ τὰ νῦν προκεχει- ρισμένα καὶ ἃ Τροίας ἀλούσης ἐπαγγέλλεται. καὶ περὶ μὲν τῶν μελλόντων ἐκεῖνο λέγω· ἐμοὶ μένοντι καὶ μετέχοντι τῶν ἀγώνων εἵμαρται πεσεῖν, Ὀδυσσεῦ, Πη- λέα δὲ καὶ τὸν πατρῷον οἶκον οὐκ ὄψεσθαι. ταῦτ’ 3 Od. ν 142 11 Luc. Sat. 8 12 II. ι 277. cf. Dem. p. 85, 7 13 II. ι 277 sq. 15 II. ι 410 sq. α 416 sq. 1 δὲ HLa 2 μοι om Laur 3 ἀσελγείας LaVi et γρ in marg Ma 2 et γρ in marg Mor | Ἀγαμέμνων om Vi et γρ in marg Mor 4 ἀνάσχοιμι BCan | μοι om Vi 5 οὕτως Ma οὐκ ἔστιν om Laur 6 πάντ’ La sed αν in o corr ras, Ma sed ό supra ἄν m 2 πάντα HBLaur πάντως Can Ι ἂν om Η 7 ἐλπίσι Vi Mor | αἰσχύνης] ἂν εἴη μανίας HLa ViMa et γρ in marg Mor | ὑβρισθέντι Can ὑβρισθέντος Ma sed ος del 8 λύειν scripsi ex HViLaur λύσειν Ma sed ’ ειν corr m 2 λῦσαι reliqui libri edd Ι καλῶν Ma sed λ in ras m 2 | ἔν τι om Β ἐν τί Ma sed add n et ί in ras n et post ι ras 1 litt 9 τὸν Mor I καταλῦσαι scripsi ex HViLaur καταλύσαι reliqui libri edd Ι ἴσον HViMa | γίγνεται HCan 10 λαβεῖν Laur παθεῖν Laur Ι ἔσται Ma | τὸ Ma sed ὁ ex οῦ corr m 2 12 τα- νῦν Vi I κεχαρισμένα Ma sed γρ προκεχειρισμένα suprascr m2 13 κατεπαγγέλλεται Vi 14 μὲν om HMaCan 15 μετέ- χοντι Ma sed ὄντι in ras m 3 | εἵμαρτο MaBLaur 16 τὸν om ΗVἰΜα | πατρῷον Ma Ι ὄψεσθαι Ma sed γρ ὄψομαι suprascr εἶπεν ἡ μήτηρ θεὸς οὖσα καὶ μὴ πιστεύειν οὐκ ἔν- εστιν. I ἄνελε οὖν ἐκ τοῦ λόγου τὴν ναῦν τοῦ R IV 63 χρυσοῦ καὶ τὰς εἴκοσι Τρωάδας καὶ τὰς ἑπτὰ πόλεις καὶ τὴν κηδείαν. κεναὶ γὰρ ταῦτα ὑποσχέσεις, ὥσπερ ἂν εἰ καὶ τῷ Πρωτεσιλάῳ δῶρα νῦν ἔπεμπεν εἰς Ἐλεοῦντα.

περὶ μὲν οὖν τῶν μετὰ τὴν νίκην τοσαῦτα εἰρήσθω μοι· περὶ δὲ τῶν ἑτοίμων καὶ ὧν πρόχειρος ἡ δόσις, τί φημι; ταχέως Ἀγαμέμνων ἐπι- λέλησται πόθεν ἔχει τὸ δῶρα διδόναι δύνασθαι. ταῦτα γὰρ οὐκ ἐκ Μυκηνῶν ἐνθέμενος εἰς τὰς ναῦς ἧκεν ἄγων, ἀλλὰ τοῖς μὲν ἐμοῖς κινδύνοις ἐκτήθη, μεγαλο- ψυχίᾳ δὲ εἰς τὸ κοινὸν ἀφείθη. ἢν οὖν λάβω, τἀμαυ- τοῦ λαβὼν ἔσομαι. φέρε γάρ, εἰ μὴ τὴν Λέσβον εἱλον, ἆρ’ ἂν εἶχεν ὑπισχνεῖσθαι τὰς ἑπτὰ γυναῖκας τὰς Λεσβίδας; τί δ’, εἰ μὴ τὰς ἄλλας ᾑρήκειν, ἆρ’ ἂν 2 II. ι 137 et 279 cf. Chor. Patr. t. IV 89, 12 et 95, 13 R 3 Il. ἴ’ 139 et 281 cf. Aristid. p. 600, 15 Ι Il ι 149 et 291 4 Il. ι 142 et 284 5 Il. β 698 sq. Qu. Smyrn. VII. 408. Her. VII 33; IX 116,1; 120,23. Thuc. VIII 102, 3 α 165 14 ι 129 et 271 6 Ἐλεοῦντα] τόπος περὶ τὴν Τροίαν, εἰς ὃν ἀποθανὼν Πρω- τεσίλαος κεῖτα[ι]· ἀπέθανε δὲ πρῶτος τῶν ἄλλων Ἑλλήνω[ν] ἀπο- βὰς τῶν νεῶ[ν] Ma2 m3 ὄψεσθε La ὄψομαι Vi Re cf. t. III praef. XXIX | post ὄψεσθαι lac 3 litt La | ταῦτα HLaVi 4 ταῦθ’ HLaVi 5 καὶ om ViB | πρωτεσίλεω H πρω- τεσιλέω La 6 ἐλεοῦντος Can | οὖν inserui e libris om edd κατὰ Ma sed del et μετὰ suprascr m 2 7 voce ἑτοίμων inc V (fol. 8) | καὶ post ὧν Laur 8 πρόχειρος scripsi e LaurCan ἐγγὺς ἐγγὺς libri edd 9 τὸ Ma sed ο ex α corr m 2 10 ἐνθέμενος εἰς τἀς ναῦς scripsi ex HVLaViMa sed in hoc θε in ras m 3 εἰς τἀς ναῦς ἐνθέμενος reliqui libri edd Ι ἦλθεν Vi 11 μὲν om BCan 12 ἀφήθη HV Mor | τὰ ’μαυτοῦ H Laur 14 ἄρα Mor ἄρα Can 15 λεσβίτιδας Laur Ι δὲ Η LaVi I τἆλλα Η τἆλλα La τ’ ἄλλα edd τὰ ἄλλα Iacobs Phil. 409 at cf. 114, 1 εἶχεν ὑπισχνεῖσθαι τἄλλα; εἰ τοίνυν ἃ παρ’ ἐμοῦ γέ- γονεν ἐκείνῳ, ταῦτ’ ἐμοὶ παρ’ ἐκείνου, παρ’ ἐμαντοῦ μοι γίνεται τὰ δῶρα, καὶ χάριν εἰδέναι δίκαιος ἐκεῖνος ἐμοὶ πάντων, ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ τοῦ μέρους ἐκείνῳ.

δο- κεῖ δέ μοι μηδὲ τοὔνομα τῶν δώρων προσήκειν τῷ παρόντι πράγματι. ὁ μὲν γὰρ ὧν οὐ κατέστη κύριος, ταῦτα λαμβάνων δῶρα λαμβάνει, ὁ δ’ ὧν ἐγκρατὴς ὑπῆρχε, ταῦτα δεχόμενος ἃ πρότερον εἶχε κομίζεται. ὥστ’ οὐδὲ πάντων ἀφιστάμενος τῶν ἐν τῇ σκηνῇ δώ- ρων μέμνητ’ ἂν εἰκότως. οὐ γὰρ δοῦναι τοῦτ’ ἔστιν, ἀλλ’ ἀποδοῦναι. νῦν δὲ ποιεῖ παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἰ καὶ τὴν κιθάραν ταύτην εἰς δωρεάν μοι λογίζοιτ·ο.