οὕτως
ἐχθές ποθεν ἥκων <τις> a ἠδικῆσθαι ταῖς
λέγει. τῶν γάρ ἐν τῇ βουλῇ, φησίν, οὐδεὶς οὐ-
δενὸς οὐδὲ τοῦ μικροτάτου τετύχηκε καὶ ταῦτα
χάριτας αὐτῷ δεδωκότες. ἀντὶ γὰρ ὧν εὖ πεποιήκει
καὶ κοινῇ τὴν βουλὴν καὶ καθ’ ἕκαστον ἰδίᾳ πειθο-
μένους ἴν τισιν ἔσχε καὶ οὐκ ἀντιτείνοντας.
ἐκεῖ-
νος γὰρ ἣν ὁ δεθῆναι κωλύσας τὴν βουλήν, ἡνίκα ἡ
πόλις τῇ προσδοκίᾳ τῆς τοῦ κρατοῦντος ὀργῆς ἐσείετο,
μόνος ἐγγυητὴν καταστήσας αὐτὸν τῶν ἄλλων τὸ
αὑτῶν θεραπευόντων, ἐκεῖνος ὁ τοὺς εἰς λειτουργίαν
ἐμβαίνοντας ἐπὶ τὰ αὐτοῦ χρήματα καλῶν πάντα
φόβον ἀνελών, ἐκεῖνος ὁ παύων ἄρχοντας θυμου-
μένους, ἐκεῖνος ὁ ποιῶν ἡμέρους, ὁ διδάσκων μὴ τῶν
ὀφειλομένων τιμῶν τοὺς βουλεύοντας ἀποστερεῖν. τά
μὲν εἰς τούτους παρ’ ἐκείνου καὶ πολλὰ καὶ μεγάλα,