καὶ ταῦτα οὐκ ἄλλῳ παραινεῖν ἄμεινον ἢ ἐμαυτῷ. δυοῖν τε γάρ ἐπιδειξέοιν, τῆς μὲν περὶ τὸν πατέρα, τῆς δὲ περὶ τὴν μητέρα, τὴν μὲν ὑπὸ τοῦ ταχέως ἐκεῖνον ἀποθανεῖν ἀφῃρέθην, τὴν δέ οὐ φαύλην οἶμαι πεποι- ἧσθαι, ὥστε μοι καὶ μιμητὰς γενέσθαι τινὰς τῆς οὔσης μοι δόξης ἐπὶ τοῦτο ἀγούσης.

4. Καὶ νῦν εἰ ἐπανήκων παύσεις μὲν τοῦ κακῶς | ποιεῖν τοὺς ἐπιβουλεύοντας, ἀνελῶν δὲ τὰ δυσ- R III 187 χερῆ λεῖον αὖθις καὶ ἀπράγμονα τῷ πατρὶ καταστή- 20 σεῖς τὸν βίον, σπεῦδε, μὴ μέλλε, πορεύου, καὶ τοῦτό 8 cf. t. Ι 272,11 10 cf. ad t. III 261,20. Plat. Leg. IX p. 868 Ε; Euthyphr. 4 Β 14 cf. t. Ι 81,16; t. III 366,4 R 4 γ’ Re | χείρων — 11 ἄκων praemisso titulo (vide ad p. 110,1) citat Macar | χείρω Par | καὶ αὐτῶν ante τῶν Macar 5 ταῦτα] γονέας Macar 6 πολεμίων γάρ ἐπιόντων Macar | δεῖ] τὰ Par | πατράσιν Macar 7 ἐστιν libri Macar edd 8 τε Macar 10 ὁμορώφιός Β ὀμορόφιός Bong 11 μήτε (2) Β 13 γὰρ om Par | ἐπιδειξέοιν CAP sed in hoc οι in ῳ corr m 2 ἐπιδείξεων ΙΒ Bong | τῆς (2) Ρ sed add m 4 14 τὴν (1) Ρ sed ν in ras m 2 16 μοί inser Par 2 18 εἰ om Par 20 ἀκύμονα Cobet Coll. 258 at cf. Dem. p. 150,8 βίον ἀσφαλῆ καὶ ἀπράγμονα καὶ ἀκίνδυνον γε οὐκ ἂν οἶμαι τὸν Ἑρμῆν οὐκ ἐπαινέσαι· εἰ δὲ τὸν μὶν ὔ ἐχθρὸν οὐδὲν ἂν μεταβ·άλοι οὐδ’ εἴσεται χά- ριν ὧν αὐτὸς ἠνάγκασεν, οὐδὲν ἑκὼν ἔπραξας, ἃ <δὲ> μὴ βουλόμενος ἧξας, ἰσχυρότερα ποιήσεται, τί τὸ κέρδος τοῖς οὖσι οὖσι δυσκόλοις προσθεῖναι τὴν περὶ τοὺς λόγους ζημίαν; ὅτι μὲν γάρ ὧς ἐπὶ τὸ βέλτιον ἧκες, αὐτὸς ἥκων ὡμολόγησας. οὐ γὰρ ὅπως ἴδοις τὴν πόλιν, ἀφῖξαι, ἀλλ’ ἣν αἴτιον οἱ λόγοι. εἶναι δέ ὁμοῦ πὰρ ἄλλοις καὶ τῶν τῇδε μετέχειν οὐχ οἷόν τε.

5. Ἀλλὰ μὴν οὐδεὶς ἐγγυητής, ὧς | ὁ δυσμενὴς ἐκεῖνος καὶ πικρὸς καὶ χαλεπὸς ἐκβαλεῖ μέν ἐκ τῆς ψυχῆς τὴν ἀπέχθειαν, σπείσεται δέ πρὸς τὸν λελυπη- κότα, ἀντὶ δὲ τοῦ κακὰ παρέχειν τῶν εἴ τις ἐπ’ αὐτὸν ἴοι συμμαχησόντων ἔσται. ἀλλὰ ἀνιάσει μέν ἐκεῖνον οἷσπερ νῦν ἢ καὶ ἔτι πλείοσι, προσθήσει δὲ σὲ τῷ πατρὶ νομίζων αὑτῷ δίκην ὀφείλεσθαι παρ’ ἀμφοῖν, σοῦ μὲν τὴν τοῦ τῶν ἐμῶν ἐπιθυμῆσαι, τοῦ πατρὸς δὲ τὴν τοῦ συγκεχωρηκέναι.

καίτοι μὴ νόμιζε τὸν μὲν ἔμπειρον πραγμάτων ἐλαύνεσθαι καὶ πάσχειν κακῶς, πατέρα τὸν σόν, σὲ δ᾿ ἂν τὴν ἐκείνου δύναμιν διαφυγεῖν, ἥν ἐκ τοῦ μόνος κατειληφέναι τὴν πόλιν 8 cf. t. II 41, 17 10 cf. p. 120, 1 sq. 12 cf. Dem. p. 237, 16 1 οὐκ (2) om Par 2 οἴσεται Ι Bong 3 οὐδὲ ? | ἥκων coni Re | ἑ inserui „malim καὶ ἃ“ Re 4 scripsi coll. t. IV 828, 36 R ἧξας CAPI edd εἴξας BPar an ἀφῖξαι ? | τι Par 5 τούς om Β 6 ἐπὶ τὸ scripsi e Par coll. Thuc. VII 50,3; Dinarch. Ι § 65 | ἧκες scripsi auctore Re „malim aut ἥκοις aut ἧκες“) coll. p. 116,4 ἥκεις libri edd 7 τὴν πόλιν ἴδης C 8 δέ μοι ὁμοῦ Par 11 ἐκβάλλει Par 12 πείσεται Par | πρὸς om Bong 14 άλλ’ CIB edd 15 ἐπὶ Β 16 αὐτῷ scripsi αὐτῷ libri edd 17 τοῦ om CABPar inser P 5 19 γραμμάτων Par ἔχει. ἐὰν οὖν ἐξ αἰτίας ψευδοῦς ἐπιστήσας σοι συκο- φάντην ἢ ὅλως ἀναρπάσῃ ἢ δήσῃ, πολλοὺς δέ ἴσμεν πολλοῖς τοιαῦτα ἄρχοντας κεχαρισμένους, πότερον τῷ πατρὶ λελυκὼς ἔσῃ συμφορὰς ἢ τῶν οὐσῶν ἐκείνῳ κεκοινωνηκώς; οἶδα δὲ ἔγωγέ τισι τὸν δεσμὸν ἐξ ἐπι- βουλῆς ἐνεγκόντα θάνατον, ὃ σύ γε μηδ’ ὄναρ πάθοις.

7. Ἐρεῖς, νὴ | Δία, χρηστὸς ἔσεσθαι περὶ αὐ- R III 189 τὸν καὶ δίκαιος καὶ ποιήσειν οὐδὲν ἔτι τοιοῦτον. καὶ τίς ὅρκος οὕτως εἶναι δόξει φοβερός, ὃς τῆς ἀπιστίας ἐκείνου περιέσται; ἡγήσεται γὰρ ἀναβολὴν εἶναι τῆς γνώμης τὸν ὅρκον, καιροῦ δὲ διδόντος πάλιν σε τὸν αὐτὸν ἔσεσθαι καὶ τῶν αὐτῶν ἀντιλήψεσθαι διατριβῶν καὶ λόγων. οὐκοῦν μισήσει μὲν ταῦτα λογιζόμενος, μισοῦντα δὲ ἕξει σὲ τὸν ὑπ’ αὐτοῦ μισούμενον.

οὕτω δὲ πρὸς ἀλλήλους ἔχοντας ἒν ποιμαίνειν ποί- μνίον καὶ χαίρειν μὲν τοῖς ἀλλήλων κακοῖς, προσ- ποιεῖσθαι δὲ τοῖς ἀγαθοῖς, εἰ καὶ μὴ ’κείνῳ δεινόν, σοί γ᾿ ἂν εἴη βελτίστῳ γε ὄντι καὶ δικαίῳ καὶ ὡς ἀληθῶς ἐλευθέρῳ. ζῆν γὰρ ἀνάγκη σὺν ἀηδίᾳ γε καὶ 1 οὑν in marg A 2 | ψεύδους CAPI sed in hoc in ψευδοῦς corr m 3 2 ὅλως ἀναρπάσῃ] „malim σ’ “ Re ὀδῷ σε ἀναρπάσῃ „in via te “) Iacobs Lectt. 206 | δῆσαι Par 3 ἄρχουσι Β 4 ἔση ex ἴη corr I 3 | συμφορὰς Ρ sed e corr m 2 5 δ’ Re 6 ἐπενεγκόντα Bong | μὴ δ’ APIBPar | πάθης C 8 τοιοῦτο Ι sed post ο ras 1 litt, Bong 9 ὅρκοσ Ρ sed in ras m 4 | οὕτως om Re | δόξη C 10 τῆς γνώμης τὸν Ὅρκον καιροῦ in ras P 2 12 καὶ διατριβῶν καὶ Β 13 καὶ λόγων in ras I 2 14 ὐπ’ αὐτοῦ Ρ sed ὐ]φ’ ἑ[αυτ]οῦ in marg m 3, Ι sed π in ras m 2, Bong ὐφ’ ἑαυτοῦ CA sed in hoc γρ ὐπ’ αὐτοῦ in marg, BPar Re 17 ἀγαθοῖς des fol. 251 in Α post quod unum folium excisum est quo continebantur quae sequuntur usque ad p. 118,17 διὰ τῆς μνήμης | κείνω Ρ sed eras 18 τε Β 19 ἀνάγκη σὺν] ἀνάγκης ἣν C Ι γε Ρ sed in τε corr m 2, Ι sed e τε ras corr τε reliqui libri τῷ μοχθηρὸν ἑαυτὸν ὑπολαμβάνειν καὶ τῷ κατεγνω- R III 190 κεναὶ μὲν ὧν ποιεῖς, | φυγεῖν δὲ αὐτὰ μὴ δύνα- σθαι.

ὁριεῖ δὲ ὑμῖν οὐ τὰ χωρία τῶν λόγων τὰς ὁμιλίας οὐδὲ λουτρά τε καὶ ἐργαστήρια καὶ αἰ τῶν ἀρχόντων ὁδοὶ χωρούντων τε ἄλλοσε καὶ ἐπανερχο- μένων. ἀλλὰ καλεῖ μὲν κἀπὶ τράπεζαν ἐκεῖνος, πολλοὶ δὲ οἶ τοῦτο ποιοῦντες καιροὶ καὶ ἄνευ γε τῶν καιρῶν R III 191 πολλάκις ὁ τρόπος. πολλοῖς γε ἥδιον ἑστιᾶν | ἢ τισιν ἑστιᾶσθαι. τί οὖν τότε ποιήσεις; τὸ μέν γὰρ οὐχ ὑπακούειν χαλεπὸν ἂν εἴη ποιοῦντος, τὸ δ’ ὑπ- ακούειν ἀναισθήτου τε καὶ οὐ βουλομένου τὰ πεπραγ- μένα εἰδέναι καὶ ὂν καὶ γράψαιτ’ ἄν τις τὸν πατέρα τε λέγων καὶ οἶά ἠδικημένος οἷα ποιοῦντα τὸν παῖδα ὁρᾷ τὸν ἑαυτοῦ.

καὶ μὴν εἰ μέν ἐκείνου προ- ἀπέλθοις, ἀλγῶν ἂν ἀποθνήσκοις οὐ τυχὼν ὧν ἐπι- θυμεῖς· εἰ δὲ ἐκδέξαιο τεθνεῶτος αὐτοῦ τὴν ἀρχήν, R III 192 ζητῶν ἃ λαβεῖν ἐκωλύθης | αὑτὸν ἂν κατεσθίοις.

ἐνοχλεῖται νῦν ὁ σὸς πατήρ; καινὸν οὐδέν. ἵξῃ μένων αὐτὸς τῶν R III 194 λόγων; καὶ τοῦτο | τῶν εἰωθότων. ἢ δεῖξόν μοι παῖδας ἐκ μέσου τοῦ μανθάνειν ἀνασπωμένους, ἔπειτα ἐλθόντας οἴκαδε παρεστηκότας τοῖς φύσασιν ἀτιμίᾳ μόνη τὴν βοήθειαν πορίζοντας. τί γὰρ ἂν καὶ προσ- ετίθεσαν; ἀλλ’ οὔτε Ῥώμη ταῦτα ἐπεῖδεν οὔτε τῶν αὐτοχθόνων ἡ πόλις οὔθ’ ἡ τέρπειν πεφυκυῖα Βηρυτὸς οὔθ’ ᾗ τὰς ἀρχὰς Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου δέδωκεν ἡ, εἰ βούλει γε, ὁ τοῦ Δῖός.

14. ὒ τοίνυν οὐδ’ ἐνθάδε ἴσμεν γεγονὸς ἀπὸ τοι- αύτης προφάσεως, ἐπ’ ὀρφανίᾳ γέ τινες τοῦτ᾿ ἐποίησαν, μᾶλλον δὲ οἱ ταῖς ὀρφανίαις εἰς ῥᾳθυμίαν χρησάμενοι. R III 195 οἷς | γὰρ αὖ ἔρως παιδείας, τὰ μὲν ἀφεῖσαν ἐπι- τρόποις καὶ νόμοις, αὐτοὶ δὲ ἔπινον, οἷα δὴ τῶν Μου- σῶν αἰ πηγαί. σοὶ δ’ ὁ πατήρ, εἰ καὶ ἀνθρώπῳ δυσ- χερεῖ συμπέπλεκται, ἀλλὰ ζῇ γε καὶ φωνὴν ἔχει καὶ 10 Athenae; cf. Isocr. Pan. § 24 sq.; Pac. § 49; Panath. § 124; Dem. p. 424,30; 1370,14; 13 Harpocr. s. v. αὐτόχθονες 1 αὐτῶν scripsi ἄλλων libri edd | τούς Par 2 δ’ Re 4 πατήρ· Par | ἕξῃ μένων scripsi auctore Re coll. t. Ι 191,13 ἔξω μένων CPIB edd sed ἔσω τῶν λόγων δὲ μένων coni Bong p. 266 ἐξημμένων Par 6 λόγων Par 6 ἀνασπωμένους scripsi e Β coll. t. II 247, 6 ἀναπτομένους reliqui libri edd quod ut aoristum defendit Cobetus Misc. 147 8 πορίζοντας scripsi ὁρίζοντας libri edd | προσέθεσαν C 9 ταῦτ’ Re 11 οἱ Par 13 ὃ Ρ sed add m 4 | τοίνυν om Par | ἐνθάδε τοῦτο ἴσμεν Par | ἴσμεν Ρ sed ἴ in ras m 4 14 τοῦτο C 15 δ᾿ Re 16 τὰ om Par τὰ Ρ 17 δ᾿ Re παρεῖχον vel simile verbum post δὴ inserendum videtur 18 δὲ Re φθέγγεται καὶ οὐκ ἀκούει τι μᾶλλον τῶν ἀηδεστέρων ἢ λέγει. ἴσως δ’ ἄν τι καὶ παιόμενος ποιοῖ παρα- πλήσιον πύκταις ἐκείνοις οἱ τᾷ δύνασθαι πληττόμενοι φέρειν τοὺς πλήττοντας ἀπειπεῖν ἠνάγκασαν. καὶ μὴν εἰ μὲν πλουτεῖτε, κατὰ τοῦτ᾿ ἂν ἀντέχοιτε· εἰ δ’ ὀλίγα τὰ ὄντα ὑμῖν, οὐδὲν ἂν ὑμῖν ἐν ταῖς προσβολαῖς ἀπολλύοιτο μέγα.

15. Γῇ μητρὶ τἠμῇ συμμάχων μὲν ἴδει ποτέ, ἐβοήθει δὲ οὐδείς. ἀπεδήμουν δὲ αὐτός, ἐν οἷς δὲ ἣν, ἤκουον. ἀλλ’ ὅμως οὔτε ἀνεκαλούμην οὔτε ἄκλητος ἀνιστάμην. οὐδετέρῳ γὰρ τοῦτ᾿ ἐφαίνετο πρέπειν. ἀλλὰ τὰ μὲν τῆς οὐσίας ὑπέρρει καὶ τῶν πωλούντων ἣν ἀγρούς, πολλὴν γῆν ἀπὸ πολλῶν ἐργαζομένην. ὅμως δὲ ἦν οὗπερ ἦν, νομίζων οὐ τὸ τὴν ἐν τῇ μάχη τάξιν λιπεῖν εἷναι μόνον κακόν, ἀλλὰ καὶ τὸ τὴν τοῦ μανθάνειν, εἴτε τις ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἴη ταχθεὶς εἴτε αὐτὸς ὐφ’ ἑαυτοῦ. πρὸς μὲν | οὖν τὰς ἀγγελίας R III 196 ἔκυπτον εἰς γῆν ἀπὸ λύπης καὶ τῆς λύπης μὲν οὐ περιῄειν ζητῶν φάρμακον, ἀλλ’ εἶχον ἐγγὺς ἐπ’ αὐτῶν τῶν χειρῶν αὐτὰ τά βιβλία, καὶ τῶν ἐξιόντων ἀγρῶν ἃ παρὰ τούτων ἦν ἀντιλαβεῖν ἐφαίνετό μοι καλλίω καὶ τιμιώτερα.

| οἶμαι δ᾿ ἐν R III 197 οἷς Πήλευς, καὶ πολλοὺς ἑτέρους εἶναι συγγενεῖς τῶν τῇ Τροίᾳ προσεδρευσάντων. μάρτυς δὲ ἱκανὸς τῶν τοιούτων κακῶν ὁ Θουκυδίδης λέγων· ἥ τε γὰρ ἀνα- χώρησις τῶν Ἑλλήνων ἐξ Ἰλίου χρονία γενο- μένη πολλὰ ἐνεόχμωσεν, ὥστε μὴ εἶναι τοῖς ἐπαν- ήκουσιν ἡσυχίαν εὑρεῖν. ἀλλ᾿ οὔτε τῶν ἄλλων οὐδεὶς τῶν οἴκοι φροντίζειν μᾶλλον ἠξίωσεν οὔθ’ ᾧ τοσαύτη πρόφασις ἀποπλεῖν ὑπῆν τὰ περὶ τὸ γέρας καὶ τὴν ὕβριν. ὁ δὲ οὐδὲ τῶν ὀμωμοκότων εἷς ἦν. ἔτι τοίνυν οἷ μὲν ἔμενον ἐν τῷ πολεμεῖν, ὅπως εἷς τὴν αὑτοῦ γυναῖκα κομίσαιτο. μόνος γὰρ ὁ Μενέλαος ἠδίκητο καὶ σῶμα ἔν ἥρπαστο, ἡ Ἑλένη. σὺ δὲ οὐκ ἄλλῳ πονήσεις, ἀλλὰ σὸν τοῦτο ἔστιν. ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκεί- νῆν, οὕτως αὐτὸς τοῦθ’ ἔξεις.

καίτοι τί τοσοῦτον ὁ Μίδας ὁπόσον ὁ Δημοσθένης; τί τοσ- οῦτον ὁ Κινύρας ὁπόσον Ἰσοκράτης; τί τοσοῦτον ὁ Λυδὸς ὁπόσον ὁ Λυσίας; τίς ἐγγὺς τῶν Ἀθηνῶν θή- σεται τὰς Αἰγυπτίας Θήβας; τίς ἴσον κρινεῖ τὸν έκα- τέρας πλοῦτον, χρήματα καὶ σοφίαν; οὗτος γὰρ δὴ τῶν Ἀθηνῶν ὁ πλοῦτός ἐστι. φέρ’ εἰ σοῦ τις δεῦρο βαδίζοντος λαβόμενος ἤρετο· σὺ δὲ δὴ τί μαθὼν ταύτην ποιῇ τὴν ὁδὸν καὶ διὰ τί τῶν παρόντων ἀμελῶν τά ἀπόντα ζητεῖς; οὐκ εἰς μέτρον ἂν ἐκατέρων καταστὰς πλέον ἂν ἐπειρῶ τι δεικνύειν ἐν 1 cf. p. 120,1 sq. 11 Her. Ι 80,4 cf. p. 38,19; t. Ι 631,8; t. II 268,12; 540,17; 648,2 3 δῶμεν scripsi coll. t. III 361,19; t. III 213, 7 R ἐῶμεν libri Re θῶμεν Cobet 4 παραβάλλεσθαι scripsi coll. t. Ι 534,9 παραβαλέσθαι libri Re 7 πράως ΡΙΒ ῥᾳδίως coni FW Schmidt Verisimilia (Neu-Strelitz 1886) p. 16, sed πρᾴως post- modo (p. 22) tuetur coll. Plut. Mor. p. 787 c | οἰστὸν scripsi τοῦτ’ ἂν libri Re qui δεῖν φέρειν excidisse coni | ἡγεῖσθε] ἂν ἠνέγκατε Cobet ἂν ἠνείχεσθε Schmidt 8 κωλυόμενοι τυχεῖν cancellaverunt Cobet et Schmidt at cf. p. 32,3 Ι πράως ΡΙΒ 10 ὁ — τοσοῦτον in marg I 2 | ὁ Σωκράτης Par 11 ἀθηναίων Par 12 ἴσον κρινεῖ τὸν] ἢ συγκρίνει τἀς Par 13 οὕτω Par 14 πλοῦτός ἐστι scripsi πλοῦτος εἰ libri Re adnotans: „locum hunc non “ | φέρ’ εἰ σοῦ scripsi auctore φέρ’ εἴ σού) Mnem. N. S. II 407 (Coll. 259) φέρεις οὕτος libri Re 15 παθὼν Cobet 16 ποιεῖ Cobet | διατί ΡΙΒ 18 τί API τοῖς δευτέροις;

ἔγωγε ᾑρούμην ἂν πρᾶγμα δὴ πωλῆσαι πᾶν τῆς τοιαύτης οὐσίας ἥ λαμπροτέρους ποιεῖ τοὺς ἔχοντας οὐ μόνον τῶν ἐν λειτουργίαις δει- ξάντων αὐτούς, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν μάχαις καὶ πολέμοις καὶ στρατηγίαις. τίς γάρ ἀριστεύς, τίς ἡγεμὼν στρα- τεύματος οὐκ ἐλάττων ῥήτορος περὶ πολέμου καὶ εἰ- ρήνης λέγοντος ἐν ἐκκλησίαις ἄγοντος ἐφ’ ἑκάτερον, ὁπότε βέλτιον;

23. τἄλλα | τοίνυν ἀφεὶς ἐξετάσω τὸν ῥητορι- κῆς διδάσκαλον. καὶ τὴν μέν πρόσοδον ἐῶ τὴν ὑπὸ τῶν ἐν ταῖς ὥραις περὶ γῆν νοσημάτων ἐμποδιζομένην, ἀλλὰ τὸ ἄρχειν εὐγενοῦς νεότητος πόσον τι; τὸ δὲ περὶ τοὺς λόγους ἐπιδιδοῦσαν ὁρᾶν; τὸ δὲ χωροῦσαν ἐπὶ βίων ὀδούς; τιμὰς δὲ τὰς παρὰ τούτων, τὰς παρὰ τῶν πατέρων, τὰς παρά τῶν πολιτῶν, τὰς παρὰ τῶν ξένων; οὗτοι καὶ τοῖς ἄρχουσιν αἰδέσιμοι τοῖς τε ἐλάττοσι τοῖς τε μείζοσι, κἂν αὐτούς τοὺς ἐν βασιλείᾳ λέγῃς.

λέγω δὲ αἰδεσίμους τοὺς κεκλημένους τε καὶ ὄντας, οὐ κατ’ ἔρωτα καὶ αὐτὸς ἡμῖν ἀφῖξαι. ὧς ὅστις ὄνος ἐστὶ λεοντῇ κεκαλυμμένος, ἀθλιώτερος ἐν ἐλέγχῳ καὶ γέλωτι ζῶν ἢ εἰ σιγᾶν ἐγνώκει καὶ ποιεῖσθαι τὸν βὰ,ν ἀπὸ τοῦ λίθους τοῖς οἰκοδομοῦσι φέρειν ἤ τινος ἑτέρας 11 cf. t. p. 79,16 sq. 20 cf. t. II 245,6. Aesop. fab. 333 1 ἔγωγε ᾑρούμην ἂν scripsi ἔγωγε ἡγοῦμαι libri Re ἔγωγ’ ἂν ᾑρούμην Iacobs Lectt. 207 | πρᾶγμα] ἅπαντα Iacobs 2 πω- λῆσαι om in lac 4 litt Β | πᾶν scripsi ἂν libri sed om in lac 2 litt Β, Re ἀντὶ Iacobs | οὐδίας ἣ scripsi auctore Iacobsio αἰτίας ὃ libri Re 4 αὐτοὺς Par 5 ante ἡγεμὼν ras 1 litt Ρ 6 ἔλαττον Par 8 ὁποτέρωσε? 9 τᾶλλα Α 12 τίσ Par sed σ eras τί Re | δὴ Β 14 τῶν inser Re om libri 15 τῶν (1) om C 16 τοῖς τε — 19 κατ’ ἔ inser Par 2 18 καὶ om C 19 οὐ Par 20 λέοντι Par τοιαύτης ταλαιπωρίας. τοὺς μέν γε κἂν ἐλεήσαι τις, τοῖς δέ οὐκ ἂν συγγνοίη, οὐδέ γὰρ τῷ Φαέθοντι, ᾧ βέλτιον ἣν μὴ πεπεικέναι τὸν πατέρα μηδὲ χάριν εἰ- ληφέναι τοιαύτην ἧς τὸ πέρας ἐκπεσόντα κεῖσθαι τὸν ἡνίοχον.

25. Ἀλλ᾿ ἐκεῖσε ἐπάνειμι, ὅτι οὐδὲν φαιδρότερον ἐν θεάτρῳ σοφιστοῦ τὰ πρέποντα κινουμένου τε καὶ σχηματιζομένου, ὅτε δὴ καὶ τοῖς κρατοῦσιν αὐτοῖς ἐκεῖνον ἐπέρχεται μᾶλλον ἡ σφᾶς αὐτοὺς εὐδαιμονίζειν, ὧς αὐτοῖς μὲν ἐν τοῖς ἑτέρων σώμασι τῆς ἰσχύος, τῷ σοφιστῇ δὶ ἐν τῇ ψυχὴ κειμένης.

διὰ τοῦτο πα- τρὸς ἂν ἀκούσαις λέγοντος, ὧς ὑπέρ τοῦ τῷ παιδὶ τοῦτο ἐγγενέσθαι τὸ κτῆμα πάντα ἂν ἡδέως τά ὄντα εἴσενέγκαι, κἂν εἴ τί ποθεν ἕτερον γένοιτο. τό τε γάρ R III 200 ἀντὶ τούτων ἐσόμενον εἶναι πολὺ κάλλιον | δύνα- σθαί τε ἀντὶ τῶν προειμένων ἀντεισενεγκεῖν ἴσα, ἔστι δὲ οὐ καὶ πλείω. καὶ τεθν·αίη δ’ ἂν ὑπὲρ τοῦ τοι- οῦδε πατὴρ ἥδιον τῷ τῆς φύσεως δικαίῳ προστιθε- μένων τῶν ἀπὸ τῶν λόγων.

σκόπει τοίνυν πηλέ- 2 cf. t. II 218,2; 316,1 6 cf. Dem. p. 281,26 8 cf. p. 40,6; t. III 233, 2 R 1 τούς Ρ sed e corr m 3 | ἐλεῆσαι τίς Par 2 τὼς Ρ | ᾧ Ρ sed et ι subscr m 4 et supra ὡ ras 3 μὴ δὲ ΑΡΙΒΡar 8 ὅν γε Iacobs Lectt. 207. Not. crit. in Apol. Socr. 5. App. Pors. Adv. 289 | κροτοῦσιν Β | αὐτοῖς reposui e CAPI αὐτούς Β αὐτοῖν Par αὐτῶν Re adnotans: „non video quorsum “ ἀγῶνας Iacobs 9 ἐκεῖνον scripsi auctore Re ἐκείνους libri Re 10 ἑτέρων Ρ sed in ras m 2 et inter ε et τ ras 2 litt „poterat “ Re 11 δ᾿ Re | διατοῦτο ΡΙΒ 14 „malim προσγένοιτό“ Re quod probat Cobetus Coll. 259. Misc. 158 | τότε IPar 16 προειρημένων CIB sed in hoc ῥῆ inser m 2, Par Ι εἰσενεγκεῖν Β | ἴσα in ἶσα corr Β 17 δὲ des fol. 211, οὗ inc fol. 205 in Ι | οὐ Par 18 ἡδίων Par κου πηλίκον καταθήσεις τὸν μισθόν, χάριτος ἀνονήτου δόξαν ἀθάνατον. εἰ δὲ καὶ τῆς οἰκείας τοῦτ᾿ ἔφερε τῷ πατρί σου χρόνον τινὰ στέρησιν, οὐκ ἂν εὑ φρο- νεῖν ἐδόκει παρ’ ἑτέροις μετοικῶν τοῦτον τὸν χρόνον ἢ σοὶ φθονῶν τοσαύτης δυνάμεως; πόνον ἔχει τὸ πρᾶγμα αὐτῷ. τί δ’ οὐ τῶν καλῶν τοιοῦτον; τοῦτο καὶ ἀθλητὴν στεφανοῖ καὶ στρατιώτην, τοῦτο καὶ κυβερνήτῃ παρέχει διασῶσαι τὸ σκάφος, τοῦτο καὶ ἰατρῷ τὸν νόσῳ δαπανώμενον, τοῦτο καὶ γεωργῷ τὰ διά τῆς γῆς. λόγος δὲ καὶ τοὺς θεοὺς ταύτην τῶν ἀγαθῶν ζητεῖν παρὰ τῶν ἀνθρώπων τιμήν, ἀντ’ ἀργυ- ῥίου κα·ὶ χρυσίου τοὺς πόνους.

28. Παῖδας ἤδη μοί τις ἑαυτοῦ παραδοὺς ξένος οὐκ ἀνέστρεφεν, ἀλλ’ εἰσιὼν ἐκαθέζετο καὶ παιδαγωγὸς οὐδαμοῦ τῶν παίδων ἐφαίνετο. ἐρομένου δή μου ποῦ δ᾿ οὗτος καὶ τίς; οὐ γὰρ δὴ δώσεις, ἔφην, ταύ- την τοῖς υἱέσι τὴν ἐλευθερίαν, αὑτὸν ἔφησεν εἶναι τῶν αὐτοῦ τὸν παιδαγωγόν. καὶ οὕτως ἐποίησε καὶ τοῦτο | οὐκ ἐν ὀλίγοις ἔτεσιν. οὐ πραττο- R III 201 μένου τῶν οἴκοι δήπουθεν ἠμέλει καὶ τοῖς μοχθηρο- τέροις τῶν οἰκετῶν ὑπῆρχεν ἄδεια κακουργεῖν. καὶ 5 cf. ad t. III 464,13 10 Epicharm. fr. 287 (ed. Kaibel) apud Xenophontem Mem. II 1,20 1 ἀνονήτου Ρ sed νή in ras m 3, Ι sed ν (2) in ras m 3 2 δέ inserui e Β om reliqui libri Re | οἰκείας scripsi auctore Re οἰκίας libri Re 3 χρόνον Ρ sed οὐ supra ὂν pos m 5 χρόνου ΙΒ | φρονεῖν Ρ sed εἰ in ras m 2 4 παρ’ ἑτέροις in marg A 2 5 σὺ Par | φθονῶν; ΑΙ φθονῶν Par | δυνάμεως πόνον AIPar 7 καὶ (1) om Β | τούτω C 11 ἀνταργυρίου IPar 13 μοῖ τίς Β 14 ἐκαθέζετο reposui e ἐκα- θίζετο Re 16 ἔφη Par 17 αὐτὸν Par 18 αὐτοῦ Par ἑαυτοῦ Re | τόν om Β 19 οὐκ ἐν reposui e libris ἐν οὐκ Re ὁπότε τις πρὸς αὐτὸν ταῦτα λέγοι, πρὸς εἰδότα μὲν μᾶλλον ἔφασκε λέγεσθαι, πάνυ δὲ φαῦλον πρὸς τοῦτο τὸ κέρδος ἡγούμενον τὴν περὶ ἐκεῖνα βλάβην.

ἥγη- σαι δὴ καὶ αὐτὸς παρεῖναί τέ σοι τὸν πατέρα καὶ παρέχειν αὐτὸν εἰς θεραπείαν τὴν σήν, εὐχὴ δέ, οἶμαι, πατρὶ νοῦν ἔχοντι παιδὶ παιδευομένῳ καὶ τὰ τῶν οἰ- κετῶν εἰσφέρειν, ἃ δ’ ἀπὼν ἐβλάπτετ’ ἄν, καὶ] οὐκ ἂν ἣν ἐλάττω δήπου τῶν νυνὶ γιγνομένων. οἶμαι δὲ καὶ θεῶν τινας αὐτῷ παρέσεσθαι καὶ βοηθήσειν καὶ οὐχ ἤκιστά γε τοὺς λογίους ἀμειβομένους ὑμῶν τὴν σπουδὴν τὴν περὶ τά παρ’ ἐκείνων δοθέντα.

οἶμαι δὲ καὶ ἀνθρώπων τινὰς φανεῖσθαι τοὺς οὐκ αἰτιασο- μένους τὰ πραττόμενα μόνον, ἀλλὰ καὶ διακωλύσοντας λέγοντας, ὧς οὐ ταύτῃ ἐκεῖνον προσήκει τοῦ θρόνου ποιεῖσθαι φυλακὴν μᾶλλον ἢ τῷ δεικνύειν, ὡς ἀμεί- νοσιν ἑτέραις οὐκ ἐντεύξονται πηγαῖς. δεῖν γὰρ νι- κῶντα λόγοις κατέχειν τοὺς μαθητάς, ἀλλ’ οὐ φόβῳ τῶν τοὺς πατέρας αὐτοῖς περιστησομένων δεινῶν, εἰ μὴ μένοιεν αὐτοί. λυθείη δ᾿ ἂν καὶ τὰ νῦν ἐπικεί- μένα ταῦτα παύσαντος διαδοχῇ τὸν νῦν ταῦτα χαριζό- R III 202 μένον ἀνδρὸς δικαιοτέρου. τάχα δ᾿ ἂν | εἴη μοι πρὸς αὐτὸν καὶ φιλία.

Ὀδυσσεὺς μὲν οὖν αἰσχρόν φησιν εἷναι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι, σοὶ δέ οὐ· καλὸν πρὶν ὅσον ἄξιον διατρίψαι πὰρ ἡμῖν, Γαζαίοις φανῆναι. οὐδὲ γὰρ ἡδέως ὄψονται τὸν οὕ- τὼς ἐπανήίκοντα οὐδ’ ὡς ἔχοντα τὸ πᾶν ἀσπάσονται Μου ἐννοήσουσι συλλόγους καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς δοκι- μασἰαν, ἀλλ’ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ τῆς ἀποδημίας χρόνου τὴν σὴν ἐπάνοδον | κακιοῦσιν οὔτ᾿ ἀπαιτοῦντες λόγον R III 203 αὐτῷ τε τῷ μηδένα λόγον ἀπαιτεῖν κατεγνωκότες τοῦ πράγματος.

ἀλλ᾿ ἢν μένῃς ὁπόσον ἄξιον καὶ τῆς τέχνης ἀεί τι λαμβάνῃς, ὥστ’ αὐτὴν ὅλην ἔχειν τε καὶ διδόναι δύνασθαι, προεκπέμψεις μὲν ἐλπίδας χρηστάς 7 II. β 298 2 θελήσῃς reposui e CAPIB θελήσεις Par θελήσοις Re | μὴ δὲ libri | κατηγορήσῃς CI 3 μὴ δ’ libri μηδὲ τὸν ἀπελ- θὀντα vel παρελθόντα coni Cobetus Coll. 260 4 τὸν χρόνον scripsi auctore Re χρόνον τὸν libri Re | παρόντι scripsi auctore Re παρόντος libri Re τῷ παρόντι Cobet τοῦ παρόντος ὀνή- σασθαι Iacobs 5 μὴ δὲ ΡΙΒ Ι τὶς Par | τούτου Iacobs 7 φησιν αἰσχρὸν Β 9 δ’ BPar Re | διατρῖψαι Ρ sed in ras m 4, fortasse recte cf. tamen ad t. II 339,9 10 Γαζαίοις scripsi coll. p. 126,8 ἀραβίοις libri Re Ἀραδίοις Cobet Mnem. Ν. S. II 407 coll. t. III 68, 6 11 οὐδὲ Re 12 τὴν om Par 18 τοῦ om Par | ἐπιδημίας Par 14 ἀπαιτοῦντος Par 16 ἢν Ρ sed ’ e ’ corr m 2 17 λαμβάνεις Ι sed εἰ in ἡ corr m 3, Par προσλαμβάνῃς Cobet Coll. 259 et Misc. 158 | ὥστ᾿ αὐτὴν Re ὧς ταύτην libri | ἔχων Par 18 χρηστὰς scripsi auctore Re τᾶί libri Re περὶ ἑαυτοῦ, λυπήσεις δὲ μέλλων, εὐφρανεῖς δὲ φανείς. ἐπαίροι δὲ σοὶ καὶ τῷ πατρί, τῷ μὲν οὐ καταναγκά- σαντι πρὶν ἢ συμφέρειν παρεῖναι, σοὶ δ’ ὁμοῦ τήν τε ἐπ’ ἐκείνῳ λύπην τούς τε ὑπὲρ τῶν λόγων ἐνηνοχότι πόνους. ἀντίθες τοῖς νῦν ἀνιαροῖς καὶ τοῖς τοῦ πα- τρὸς δάκρυσιν, οὐ γὰρ ἀπιστῶ, τήν τε ἐξάξουσάν σε παρ’ ἡμῶν μετ’ εὐφημιῶν ἡμέραν τήν τε εἰς τὴν τῆς Ἰοῦς πόλιν εἰσάξουσαν ἡμέραν, ἢν ἐκ καλῆς γυναικὸς βοῦν ἐποίησε κὰτ ἀνάγκην ὁ Ζεύς.

καὶ πολλαὶ πίστεις τῷ λόγῳ, ὃς ἐμοὶ μέν εἴρηται διὰ βραχέων, μᾶλλον δὲ οὐχ ὅλος, σοὶ δ’ ἅπας εἰρήσεται τὴν πόλιν ἐγκωμιάζοντι. δῆλον γάρ, ἐντεῦθεν ἄρξῃ τῶν ἄθλων ὑμνῶν πόλιν ἀρχαίαν καὶ τῆς Ῥωμαίων προ- βεβλημένην ἀρχῆς καὶ λόγων εἶναι βουλομένην ἐργα- στήριον. ὁ πατὴρ δέ σοι καθεδεῖται μερίτης τῶν ἐπαί- νων τοῦ θεάτρου κἀκεῖνον στεφανοῦντος. τότε τὰ 8 Non Tyrum, sed Ἰώνην id est Gazam significat cf. Steph. Byz. s. ν. Ἰόνιον πέλαγος et Γάζα; Eustath. ad Dion. Per. 92. Eckhel Doct. Num. III p. 449. Mionnet Descr. V p. 538 n. 121 sq.; 155 sq. Overbeck Kunstmythologie II 488 9 cf. t. Ι 451,3; II 463,12 13 cf. Chor. p. 81,13 ed Boiss. 14 cf. ep. 916. 930. 938 16 cf. ad t. III 256,11 1 ἑαυτοῦ Ι sed ἑ in σ corr m 3 2 οὐ καταναγκάσαντι scripsi e Par οὐκ ἀναγκάσαντι reliqui libri Re 3 σύ CIPar Ι δέ Re Ι ἐμοῦ Par 4 ἐπ᾿ in marg Α Ι ἐκείνω Ρ sed ὢ in ras m 2 Ι ἐνηνοχότας C 5 οὓς ante ἀντίθες inserendum coni Re, ἁ Iacobs Lectt. 208 | τοίνυν ante τοῖς νῦν inserendum coni Cobetus Coll. 260 6 comma post ἀπιστῶ posui e ΡΙ cum Cobeto om reliqui libri Re 7 τήν — 8 ἡμέραν inser Par 2 8 ἡμέραν del Cobet contra usum Libanii cf. t. II 277,12; 303,16; 311,7; IV 28,9 | νῦν C 10 τῶν λόγων Par 11 ὅλοσ Ρ sed ὁ (2) in ὢ corr m 2 et ὁ supra ὢ pos m 4 ὅλως Ι | δὲ Re 12 τἀρὶ > Iacobs et Cobet fortasse recte | ἄρξει Par 15 μερίτης Β μεριστὴς Par 16 τανῦν Par νῦν πικρὰ καὶ χαλεπὰ φίλα τε καὶ ἥδιστα κρινεῖ, τότε τῷ πάντα γενναίως ἐνεγκεῖν αὐτὸν ἐπαινέσεται.

οἶμαι δὲ καὶ περὶ τὸν Ὀδυσσέα τουτὶ γενέσθαι ἤδη τε ὄντα ἐν Ἰθάκῃ καὶ τὴν ἀρχὴν | μετὰ R III 204 τοῦ παιδὸς καὶ τῆς γυναικὸς αὖθις εἰς ἑαυτὸν ἔχοντα. ἔχαιρε πεπονθὼς ἃ ἐπεπόνθει διὰ θαλάττης ἐρχόμενος, καὶ παρεῖχεν ἑορτὴν αὐτῷ τῶν φοβερῶν ἐκείνων ἕκαστον καὶ αὐτός γε ὁ Κύκλωψ καὶ τὸ σπή- λαιον αὐτοῦ καὶ ἡ θύρα καὶ ὁ λίθος.

τίς ἔσῃ ψηφίσματι καὶ γνώμῃ κοινῇ πρὸς θρόνον ἀγόμενος; τίς πλατεῖ διδασκαλείῳ τὸ μεταχωροῦν δεχόμενος; τίς εἰς ἀγῶνα προκαλούμενος; τίς ἀγωνιζόμενος; τίς κρα- τῶν; τίς κηρυττόμενος; ὁ δ’ ἢ πτήξας καὶ πεσὼν ἀπὸ τοῦ φρονήματος πεσεῖται καὶ θεραπεύσει τὸν κρείτ- τονα τοῦ μὴ καὶ τῆς προσηγορίας ἐκπεσεῖν χάριν εἰδὼς τοῖς θεοῖς ἢ φιλονεικῶν ἀγαθὸν ἡγήσεται σύμ- βουλον τὸν Ἡσίοδον οὐκ ἐῶντα τοῖς κρείττοσιν ἀντι- φερίζειν.