<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00454.opp-grc1:44</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00454.opp-grc1:44</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00454.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="44"><p>τοιαῦτα τοῖς ἐμοῖς ὀφθαλμοῖς

τε καὶ ὠσὶν ἐχαρίζετο καὶ ὡς ἐξεφερόμην, ῥήματα

ἠφίει κατ’ ἐμοῦ πολλὴν ἔχοντα βλασφημίαν ἁμιλλω-

<lb n="10"/> μένην πρὸς τὴν πρὶν εἰσελθεῖν με γεγενημένην. ὑπὲρ

ὧν ἀμφοτέρων ὕστερον ἐπυθόμην τῶν συνήθων τινὸς

καὶ μηνύσαντος καὶ παραινέσαντος μήτε θαμίζειν ὡς

αὐτὸν μήτ’ ἀξιοῦν τινος τυγχάνειν.</p><p>45. Τὰ τοίνυν Ἰουλιανόν, οὐ διατετέλεκα κηδό-

<lb n="15"/> μένος, καθελόντα πῶς οὐχὶ καὶ τἀμὰ καθῄρει τῷ μηδὲν

ὠφελεῖν δύνασθαι; τὸ μὲν γὰρ βούλεσθαι πᾶσιν ἣν

δήπου δῆλον. τὸν οὖν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν τὴν

μικρὰν οὐσίαν ἢν εἶχεν ἀνηλωκότα περὶ τοὺς τῶν

<note type="marginal">R III 155</note> ἀρμάτων | δρόμους, καταστάντα πραγμάτων ἐπι-

<lb n="20"/> μελητὴν ὐπ’ ἀρχῆς οὐκ ἀφανοῦς, ὧν τὰ μὲν ἐν τῇ

πόλει, τὰ δὲ ἐπιόντα τοὺς ἀγροὺς ἔδει θεραπεύειν,

τοῦτον τοίνυν αὐτὸς ἀπήλασεν οὔτε κατηγόρων γρα-

ψαμένων οὔτε πραγμάτων ἀντὶ τῆς ἐκείνων φωνῆς

<note type="footnote">14 cf. p. 81,4 8</note>

<note type="footnote">1 γενὀενον e γεγενημένον corr Α γενόμενον οὐκ ἂν aut

οὐκ ἂν γενόμενον coni Re num &lt;γενόμενον οὐδ᾿ ἂν&gt; ὑπὸ γε-

νὀμενον? 6 πηδῶσι C 9 ἀφίει Par Mor 11 ἐπειθόμην C</note>

<note type="footnote">14 οὐ τετέλεκα Par Mor 16 γάρ οὖν Par Mor 18 τῶν

om Par Mor 20 ὧν scripsi cum Re Anim e Ρ sed ὧ ex ὃ

corr, Ι ὃν CA ὄντα Par ὄντα, τά Mor sed γρ ὄντα in marg |

τα P 22 αὐτὸς scripsi auctore Re αὐτὸν libri edd

23 οὔτε bis P sed alterum m 2 τῶν ante πραγμάτων inser I</note>



<pb n="91"/>



γεγενημένων, ἀλλ’ ὅτι πάλαι κακῶς ὑπὸ τοῦδε πάσχων

ἐκεῖνος οὐκ ἐσιώπησε. καὶ οὐκ ἐνεθυμήθη πρὸς αὐ-

τόν, ὅτι τοιαῦτα οὐκ οἴσω ῥᾳδίως οὐδ’ ὅτι πολλάκις

εἴποιμι πρὸς αὐτόν, ὅτι βουλοίμην ἂν εὖ πράττειν

τὸν ἄνθρωπον. <lb n="5"/></p><p>46. Ἆρ’ οὖν καὶ τούτοις τετίμημαι; ἢ καὶ τοῖς περὶ

τὸν παῖδα τὸν Βύζου; ὂν ὕβρισε μέν τις ὑπ’ ὀργῆς,

νήψας δ᾿ αὑτὸν κατεμέμφετο καὶ τῷ δεδομένῳ παρὰ

τῶν νόμων χρώμενος | ἐπ’ ἀμυθήτοις γε τοῖς <note type="marginal">R III 156</note>

κεκριμένοις ἐδεῖτο τῆς αἰτίας ἀφίστασθαι καὶ μηδένα <lb n="10"/>

εἶναι τὸν ἀναγκάζοντα διώκειν. ὁ δέ, ἀλλὰ δίς,

ἔφασκε, διώκειν, κἂν εἰ μὴ βούλοιο, βουλόμενος

λαβεῖν ὑπὸ χεῖρα τὸν νέον. ἐνταῦθα τί μὲν οὐκ

εἶπον; τί δέ τῶν εἰς δεήσεις φερόντων παρέλιπον, οὐκ

ἀδικοῦντα ῥυόμενος, ἀλλ’ ὅπως μὴ πάθοι τι κακὸν <lb n="15"/>

ἀδίκως; ὁ δ’ ἔμενε πολεμῶν τε τῷ νόμῳ καὶ τὴν ἐπι-

θυμίαν τὴν αὐτοῦ πρὸ τῆς ἐκείνου φιλανθρωπίας

ποιούμενος.</p><p>47. Καλή γε ἡ τιμὴ καὶ πρὸς ταύτῃ γε ἐκείνη.

ἠξίουν μὲν αὐτὸν ἐλευθερῶσαι τῆς σιτηγίας | τοῦ <note type="marginal">R III 157</note>

θεοῖς ἐοικότος τε καὶ ὁμιλοῦντος τοῦ φιλοσόφου τὴν <lb n="21"/>

ναῦν καὶ δοῦναί οἱ δι᾿ ἐμοῦ τὴν χάριν οὐδὲν αὐτοῦ

<note type="footnote">20 cf. Dem. 1286, 17 21 cf. p. 36, 13 | Thalassii cf. p. 99,8;

t. III 289,11; 816,5</note>

<note type="footnote">2 αὐτὸν Par Mor 8 ταῦτα Par Mor | ἐποίσω C 6 τε-

τίμηται‚ εἰ Par Mor 7 Βύζου scripsi Βίζου libri edd | ὕβριζε

Mor | μέν om Par Mor 8 δέ Par edd | αὐτὸν αὑτὸν e

CAPI αὐτὸν Par edd 9 τὸν νόμον Ι 12 εἰ κἂν Par Mor

| βούλοιτο coni Re 15 πάθοι τι] πάθοιτο Par Mor 16 ὃ

δ᾿ Α ὅ δ’ Ρ sed add m 4 ὅ δὲ Ι ὅδε Par Mor | μὲν ἐμπο-

λεμῶν Par Mor 20 ἐλευθερῶσαι inser Par 2 21 τὴν ναῦν

om Mor 22 χάριν] ναῦν Mor</note>



<pb n="92"/>



μου δεδεημένου, μὰ τοὺς θεούς, ἐπαγγεῖλαι τὴν χάριν.

τουτὶ δέ αὐτῷ πρὸς πολλοὺς ἐπέπρακτο δι’ ἀφθονίαν

πλοίων τοὺς οὐ πάντα ἡμῶν βελτίους. ἀλλ’ ἡ ναῦς

αὕτη τὴν σωτηρίαν ἔφερε καὶ βασιλεῖ καὶ στρατιώταις

<lb n="5"/> καὶ πόλεσι ταῖς ὑπὲρ τὰς ἄλλας. καὶ κίνδυνος ἣν

αὐτῷ μηκέτ’ ἔχειν τὴν κεφαλήν. οὐ γὰρ ἐχρῆν ἐμὲ

<note type="marginal">R III 158</note> αἰτεῖν τὴν ἄφεσιν, ἀλλ’ ἕτερον εἶναι τῶν ἐν | δου-

λείᾳ διὰ τῆς κολακείας αὐτὸν ἐχόντων.</p><p>48. Καὶ γὰρ Δομνίνῳ γε τῷ σοφιστῇ τὴν παρά

<lb n="10"/> τῶν πολιτῶν αὐτοῦ Χαλκιδέων ἐψηφισμένην τιμὴν

τοῦτ᾿ ἂν ἐποίησε κυρίαν. νῦν δ’ ὁ δίκαιον ἂν ἦν

καὶ καλὸν καὶ εὔλογον τῆς παρ’ ἄλλου σπουδῆς τυγ-

χάνον, τοῦτο καὶ ἄδικον καὶ αἰσχρὸν καὶ λόγον οὐκ

ἔχον μέλλον γέ τινα ἡδονὴν οἴσειν ἐμοί.</p><lb n="15"/><p>49. Ὅτι δ᾿ οὐ κακῶς εἰκάζω, γνοίη τις ἂν ἐντεῦθεν.

τὸ δεσμωτήριόν ποτε διορύξαντές τινες τῷ τοῖς σώμασι

περικειμένῳ σιδήρῳ τῆς νυκτός σφισι συναγωνιζομένης

ἐτράποντο πρὸς λῃστείαν. καὶ οἱ μὲν ἐπετίθεντο τοῖς

ὁδοιπόροις, ὁ δὲ ἄρχων ἐφ’ οἷς ἣν ἡ θύρα τὴν αἰτίαν

<lb n="20"/> ἦγεν. οἱ δ’ ἀπέφαινον αὑτοὺς ἀναιτίους, ὡς μὴ εἶναι

τιμωρίᾳ χώραν. ἕτερος ἄρχων καὶ κρίσις ἑτέρα καὶ

τὸ μὴ μετὰ τῶν φυλάκων τετολμῆσθαι τὸ ἔργον ἀν-

ωμολόγητο.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>