<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00454.opp-grc1:33-40</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00454.opp-grc1:33-40</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00454.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="33"><p>καίτοι πρός γε τῶν ἄλλων πολλοὺς

πολλοὶ πόδες ἤνεγκον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καλούν-

των τε ὁμοῦ καὶ τὸ μὴ ἥκειν αἰτιωμένων, καὶ ταῦτ’

οὐκ ἐποίει μικροτέραν τὴν ἀρχήν, εἰ δ’ ὧς ἐμέ τις <lb n="10"/>

ἀπεστάλη, καταβέβλητ’ ἂν εὐθὺς καὶ καταπεπάτητο

καὶ οὐκ ἂν ἣν οὗπερ ἣν.</p><p>34. Καίτοι φησίν· αὐτὸς ἐλθεῖν ὧς σὲ βουλη-

θεὶς ἐκωλύθην ὑπὸ σοῦ. ὁ δ’ οὐκ ἠβουλήθη μέν,

ἔφη δέ. καὶ τοῦ γε μὴ βεβουλῆσθαι μαρτύρια τά <lb n="15"/>

παραλελειμμένα πολλᾷ γε ὄντα ἐλάττονα. ὁ γὰρ οὐδ’

ἐκείνων ἄξιόν με νομίσας πῶς ἂν τηλικούτων; πολλά-

κις | τοίνυν εἰς ἱππόδρομον ἰὼν ἐπὶ τὰς τῶν <note type="marginal">R III 147</note>

ἀρμάτων ἁμίλλας παριὼν τὰς ἐμάς θύρας καὶ ἄμα

βλέπων τὴν ὑπὲρ τῶν κιόνων ὀροφὴν εἰδώς με κεί- <lb n="20"/>

μένον καὶ στένοντα καὶ σιτίων καὶ τῶν ἐμοὶ φιλτάτων

ἀποκεκλεισμένον, λόγων, οὐκ ἠξίωσεν ἐρωτήματος πρέ-

ποντος ἀνδρὶ φίλῳ περὶ φίλου οὐδ’ ἀκοῦσαί τι κάλλιον

<note type="footnote">1 ἔπεμψε scripsi e ΡΙ ἔπεμπε ἔπεμπε reliqui libri edd | δ’ Re

3 αὐτὸν Ρ sed add m 2 | ὠθούμενός τε καὶ? 8 ἤνεγκον

scripsi ἐνέγκοιεν libri edd 11 κατεβέβλητ᾿ CAPI Re cf. t.

II 285, 12; 162,21 14 ὃ A ὅ IPar Mor | δὲ Re 16 ὃς Par

Mor sed in hoc γρ ὃ in marg | οὐδ’ Par sed δ corr m 2 οὐκ

Mor 17 τηλικούτων] „videtur hic deesse νομίσαι aut νομίσειε“

Re at cf. p. 98,6; t. I. 97,22; 109.20; II 298,17 18 εἰς om C</note>

<note type="footnote">22 ἀποκεκλεισμένον P sed σ eras | λόγον Par λόγου Mor sed

γρ λόγον in marg 23 φίλου Re φίλους φίλους libri Mor | ἀκούσαιτο

Par et γρ Mor in marg</note>



<pb n="86"/>



εὔξατο. καίτοι διὰ πέντε βημάτων ἣν ἂν εἰς ἐμοῦ.

ἀλλ’ οὐκ ἐβούλετο τοῦτο εἰδέναι τὴν πόλιν οὐδὲ ἔπεμ-

ψεν οὔτε τι οὔτε τινὰ τῶν τιμιωτέρων οὔθ’ οἷς ἐν

<note type="marginal">R III 148 148</note> χερσὶν αἰ μάστιγες.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="35"><p>τρεῖς | τοίνυν ἡμέρας

<lb n="5"/> διαλιπὼν πέμπει γραμματεῖον τῶν ἐλεφαντίνων ἀξιῶν

τοῦ βαδίζειν ὧς ἐμέ δοθῆναί οἱ τὴν ἐξουσίαν, εἰδὼς

μέν, ὧς οὐκ ἐπιτρέψω, τὴν δέ τοῦ βεβουλῆσθαι τοῦτο

δόξαν ἔχειν ἐθέλων. ἐγὼ δὲ οὔτ’ ἠγνόουν ἃ φρονοῖ

καὶ μένων ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ κανόσιν οὐκ ἐπέτρεπον.

<lb n="10"/></p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="36"><p>ἐκεῖνο μέντοι γε οὐκ ἠγνόουν, ὡς οὐδέ καλοῦντος

ἧκεν ἄν. εἰ γὰρ ἐβούλετο, τί τοιαῦτα γράφειν ἔδει;

τί δ’ ὧν ἣν κύριος, ταῦτα παρ’ ἐμοῦ ζητεῖν ἀκούειν,

εἰ τοῦτο αὐτῷ ποιητέον; ἢ δέος ἦν μὴ τῶν τοῦ θυρω-

ροῦ χειρῶν ἡττηθῶσιν αἱ τῶν ἐκείνου στρατιωτῶν; |

<note type="margin">R III 149</note> ἤδει Μουσήλιος ἢν ἰχῶ πρὸς τὰ τοιαῦτα γνώμην

<lb n="16"/> καὶ ὡς βαρύ μοι τὸ τοῖς τοιούτοις τιμᾶσθαι. ἀλλ’ ὅμως

οὐδὲν προειπὼν ἧκεν ἔργοις ἀντὶ ῥημάτων χρησάμενος.

ἐβούλετο γὰρ ἐλθεῖν, οὐκ ἔφασκε βούλεσθαι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="37"><p>ἀλλ᾿,

οἶμαι, παιδιὰ πᾶν τοῦτο ἣν καὶ γέλωτος ἀφορμὴ τοῖς

<lb n="20"/> σὺν αὐτῷ τῆς νυκτὸς ἀναλίσκουσι τὸ πλέον ἐν ἀστείοις

<note type="footnote">9 cf. t. III 392,14</note>

<note type="footnote">1 ηὔξατο Re | διαπαντῶν Par διὰ πάντων Μοι | ἂν τις A

sed γρ ἂν εἰς in marg, CP sed in hoc in ἂν εἰς corr m 4, IPar

Mor cf. t. II 641, 16 2 τοῦτ’ Re | ἔπεμψεν I sed ν in ras 4

litt quarum ultima ι m 3 3 οὔτε τι om IPar Mor οὔτε τῶν

φαυλοτέρων τινα οὔτε coni Re | οὔθ᾿ scripsi auctore Re οὐδ’

libri edd 4 τρεῖς scripsi auctore Re τῆς libri edd 7 μὲν

οὑν ὧς Par Mor 8 δ᾿ Par Mor | φρονεῖ P sed ε ex o corr

m 3, IPar Mor 9 μένειν Par Mor 10 μέντι I | γ’ Re</note>

<note type="footnote">11 ἐβούλετό τι Par Mor 13 ποιητέον ἡδέως Par Mor

14 αἰ οἱ CAPI ἢ Par Mor 16 μουσούλιος Par Mor

Μουσώνιος Re Anim at cf. Anth. Pal. IX 799 et 800,1

16 βαρύ μοι] βαρύθυμος Mor | τὸ τοῖς e τὸ corr Par 2 om Mor

19 τοῦτο πᾶν Par Mor</note>



<pb n="87"/>



τε καὶ χάρισιν ἀδίκοις, ἐν αἷς δεῖ τινα καὶ παθεῖν

κακῶς. μάθοι δ’ ἄν τις, ὅτι τοῦθ’ οὕτως ἔχει, κἀκεῖ-

θεν. ἀπῄει μὲν γὰρ ἔκ τινος ἐπιδείξεως ἐπῶν ἀκηκοώς,

μαθὼν δέ ὕστερον, ὡς παρέλθοι με τῆς ἀκτῖνος ἐπὶ

τὸ ψῦχος ἀπολαύοντα αὐτοῦ που πλησίον, ἠδικῆσθαι <lb n="5"/>

παρὰ Γῶν οὐκ εὐθὺς τοῦτο διδαξάντων ἔλεγε· κατα-

βῆναι γὰρ ἄν, οὗ καθήμενος ἐτύγχανον, καὶ τῆς ἐν-

τεῦθεν τιμῆς οὐκ ἀμελῆσαι. ὁ δὲ τότε τότε εἰπὼν

ῥήτορος ὕστερον ἀκηκοὼς ἀπιὼν οὐκ ἐζήτησεν ὂν τότε

οὐκ ἰδὼν ἠδίκητο. <lb n="10"/></p><p>38. Ἀλλ’ ὅμως φιλῶν οὐ φιλεῖσθαί φησι. πάνυ

φιλοῦντος τὰ περὶ τὸν ἄθλιον Δομνῖνον τὸν συγκο-

πέντα, τὸν δεθέντα, | τὸν ἀποστερηθέντα τῶν <note type="marginal">R III 150</note>

ἀπὸ τῶν νόμων, ἐν οἷς καὶ ὁ συνήγορος. τῷ δ’ οὐδ’ ὁ

τῶν ἐτῶν ἀριθμὸς ἐδίδου δικάσασθαι, ἀλλ’ ὅμως καὶ <lb n="15"/>

κατέγνωστο καὶ κατείχετο καὶ εἰσεπράττετο καὶ μάτην

ἐκάλει τοὺς νόμους. Γῶν τοίνυν τὸν νέον ἐλεούντων

δεομένων αὐτοῦ σβέσαι τὴν ὀργὴν ὑπισχνεῖται μέν,

ἣν δ’ ὁ αὐτός. τῶν δ’ ἠπατημένων ὑποσχέσεις μὲν

ἕτεραι, ἴστων δὲ οὐδ’ οὕτω τὴν ὀργήν. τὸ δὲ αἴτιον, <lb n="20"/>

οἶδεν ὧς βουλοίμην ἂν σεσῶσθαι τὸν ὀρφανὸν φίλων

τε ὄντα παῖδα καὶ οὐ ῥᾴθυμον χορευτήν.</p><note type="footnote">12 cf. p. 92,9 sq.</note><note type="footnote">2 τοῦθ’] θ’ Re | ἔχοι CAPI 4 „num ἐπὶ τῷ ψύχει an

μετὰ τὸ ψύχος?“ Re ψῦχος libri edd cf. ad t. III 484,8

6 ποῦ Α 6 οὐκ εὐθύς in ras I 3 9 ἀκηκοὸς C 13 δο-

θέντα CPar Mor qui δεθέντα coni | τῶν] τὸν Par et cancella-

vit Mor 14 νόμων Ι sed ό in ras m 3 15 ὁ τῶν om Par

Mor | ἀριθμὸς Ι sed ἀ in ras m 3 | καὶ om Par Mor 17 τοὺς

Ρ sed υ in ras m 2 19 ὁ om Par Mor | αὐτὸς τῶν ἠπατη-

μένων Par Mor | δεήσεις coni Re 20 ἕτεραι Ρ sed ε in ras m 2

ἑτέρασ Par Mor | ἴστε Par Mor | δ’ Re | τὸν Ι sed ν eras δ᾿ Re

21 φίλον Par Mor qui φίλου coni 22 καὶ οὐ in ras P 2</note><pb n="88"/><p>39. Ῥωμύλῳ τοίνυν, ἡλικιώτης δὲ οὗτος ἐμὸς καὶ

<note type="marginal">R III 151</note> πένης | ἐξ εὐπόρου καὶ πάλαι ποτ’ οἰκίας εὐδαί-

μονος, ἐγὼ μέν οὖν ἐβοήθουν τὰ εἰωθότα μὴ λεί-

πεσθαι τοῦτον ἀξιῶν ἐνταῦθα τῶν προτέρων ἀρχόν-

<lb n="5"/> τῶν, ὁ δὲ πεισθεὶς καὶ δοὺς τὴν καλὴν ταύτην χάριν

εἶτα μετετάξατο καὶ γίγνεται μετὰ τῶν πολεμούντων

Ῥωμύλῳ τήν τε ὑπὲρ ὧν ἐνεκάλει κρίσιν ἀπαιτοῦντα

τοὺς ὑπηρέτας ὠθεῖν ἐκέλευε καὶ δεικνύναι χαμαὶ

κείμενον, οἶ δ᾿ ἦσαν φιλανθρωπότεροι καὶ τὸ μὲν

<lb n="10"/> ἐποίησαν, ὧσαν, τὸ δὲ οὐ προσέθεσαν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="40"><p>ἀλλ’ ὅμως

ἀξιοῖ δοκεῖν ταῖς εἰς ἐμέ τιμαῖς νενικηκέναι τὰ παρά

τῶν ἔμπροσθεν γεγενημένα. ἀλλ’ οὐκ ἐᾷ ᾿Ρωμύλος

πάλιν σῖτον πέμπειν ἐπὶ νεῶν ἀναγκαζόμενος, ὂν οὐκ

ἐνῆν ἐκ τῆς ἐπικειμένης πενίας. καίτοι σαφῶς ἢκου-

<lb n="15"/> σεν, ὧς ἡ περὶ τοῦτο ἀνάγκη τὸν μὲν σῖτον οὐδὲν

μᾶλλον πέμψει, ἄξει δ’ ἐμὲ μετ’ ἀτιμίας μεγίστης εἰς

Ἰταλίαν συκοφαντούμενον, ὧς ἄρα κινοίην μαντικὴν

ἐπὶ τὸν βασιλέως οἶκον εἰδέναι βουλόμενος ἃ δίκαιον |

<note type="marginal">R III 152</note> ἣν ἀγνοεῖν. καὶ προσετίθει, ὡς, εἰ καὶ σωθείην,

<lb n="20"/> τό γε τῆς ὁδοῦ δεινότερον ἐμοὶ θανάτου.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>