αὐτὸς τοίνυν οὗτος τίνων
ἐστίν; ἆρά γε τῶν τὴν Ῥώμην κτισάντων ἢ τῶν τοὺς
νόμους θέντων ἢ τῶν ὑπηκόους κτησαμένων ἢ τῶν
τὸ κτηθὲν φυλαξάντων; οὐ μὰ Δία, ἀλλ’ ἦν τις
Ὀπτάτος γραμμάτων διδάσκαλος, ὃς καὶ Λικιννίῳ τὸν
παῖδα ταῦτα ἐδίδασκεν ἀπὸ δυοῖν ἄρτοιν καὶ τῆς ἄλλης
τροφῆς ἣ τούτοις συνέζευκται. καί ποτε πορείας
μένης εἰς Παφλαγονίαν αὐτῷ καταλύει μὲν παρά τινι
καπήλῳ θυγατέρα τρέφοντι καλήν, ἣ καὶ ἐκίρνη,
παθὼν δέ τι πρὸς τὴν ὥραν ἠξίου γαμεῖν καὶ πείσας
εἶχεν. αὐτοῦ μὲν οὖν τοῦ Λικιννίου κρατοῦντος οὐδὲν
ἦν αὐτῷ πλέον διὰ τῆς γυναικός, τῶν ἐκείνου δὲ ἡκόν-
των εἰς ἕτερον μέγας τε εὐθὺς καὶ λαμπρὸς καὶ
δαίμων καὶ ὕπατος ὁ τὴν γυναῖκα ἔχων. καὶ ἔδει δὴ
ποὺς μετὰ τῶν ὀρνίθων πέτεσθαι.