<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00434.opp-grc1:16-18</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00434.opp-grc1:16-18</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00434.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="16"><p>καινὸν δὲ γενέσθαι νόμον δι’ ἔνα
τινὰ μαινόμενον τῶν ἀτοπωτάτων ἦν καὶ διέβαλλεν
ἂν τὸν παρελθόντα χρόνον. διὰ τοῦθ’ ἕτερος ἀντ
<note type="footnote">13 cf. ep. 407. 187</note>
<note type="footnote">4 ἢ πρότερον om Mo Mor | ποιοῦντες in marg add Μο2
5 οἷοιπερ V Re οἵπερ reliqui libri sed ι post ι suprascr Α2,
Mor 7 τίς V 11 post χρόνου cancellis inclusa τὰ τῶν
ἐπιτηδευμάτων ἆθλα add Mor p. 641 frinem indicans orationis,
quae sequuntur p. 675 80[. praebens | ἡμετέρας Mor 16 τίς
APMo | ἐν ante ἐμοί edd delevi | τὰ Ρ sed ` add
17 σιωπῶν Pa 20 οὐ πολύ γε inser I3 22 διέβαλεν V
23 τῶν Μο et γρ Mor | διατοῦθ’ PIMoV | ἑτέρου Pa</note>

<pb n="199"/>
ἐμοῦ διδοὺς ἅπερ ἀνέγνω τοῦτ’ ἐποίει τοῖς ἐμοὶ δο-
κοῦσι πειθόμενος. καὶ οὕτως ἦν ἐνταῦθα ἐκεῖνος
ἀγαθός, ὥσθ’ ὑμᾶς μέμψασθαι μὲν μηδαμοῦ, θαυμά-
σαι δὲ πολλάκις καὶ ταῦτα κακῶς λέγειν εἰδότας.
ἐκεῖνα μὲν οὖν παρ’ ἐκείνου, τὰ δὲ ἐν ταῖς ἁμίλλαις <lb n="5"/>
αὐτὸς ἐπηνώρθουν τε καὶ καθίστην καὶ δύ’ ἦν ὑμῖν
ἀνθ’ ἑνός. οὔκουν ἦν | ταῦτα μηδὲν ποιεῖν, ἀλλ’ <note type="marginal">R II 274</note>
εἶναι διπλοῦν τὸ κέρδος.</p><p>17. Εἰ δέ μοι τὴν τῶν ἄρθρων λέγεις νόσον, τῆς
Τύχης, οὐκ ἐμοῦ κατηγορεῖς· οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνό γε <lb n="10"/>
ἐρεῖς, ὡς εὐχόμην νοσεῖν καὶ εἶναι ἐν βοαῖς νύκτα
καὶ ἡμέραν ὑπὸ τῶν ἀλγημάτων καὶ μᾶλλον ἰατροῖς ἢ
βιβλίοις συνεῖναι. οὐδ’ ἦν μοι τὸ διδάσκειν τῶν πὰρ
ἐκείνων βαρύτερον τῶν λυπηρῶν τε καὶ ἀναγκαίων, ἃ
τῆς ὀδύνης ἣν ἐπειρᾶτο παύειν ἦν ὀδυνηρότερα. ἐμοὶ <lb n="15"/>
μὲν οὖν πολλὰ διηρεύνηται τοῖς ἄρθροις βοηθοῦντι,
τὰ δ’ ἠλέγχετο πλὴν ἐλπίδος ἔχοντα οὐδέν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="18"><p>ἀφεὶς
οὖν συνάχθεσθαί μοι ῥᾳθυμίαν ἐγκαλεῖς; καὶ ὁ μὲν
μων ἀνεύθυνος, ἐμὰ δὲ τὰ οὐκ ἐμά; ὥσπερ Ι ἂν <note type="marginal">R II 275</note>
εἴ τις καὶ τὸν τεθνεῶτα μέμφοιτο, ὅτι τῷ μηκέτι ζῆν <lb n="20"/>
καὶ τοῦ δύνασθαί τι ποιεῖν πέπαυται. ἀλλ’ εἶπεν
ἄν τις ὑπὲρ τοῦ νεκροῦ τὰς Μοίρας καὶ τὰ ’κείνων
καὶ ὡς ἔδει μὲν κατὰ ταῦτα τεθνάναι, παρὰ δὲ τῶν
<note type="footnote">1 „forte leg. ἂν ἔγνω“ Re Anim 3 μὲν μέμψασθαι Re
οὐδαμοῦ Pa 6 μηδενὸς Re ἡμῖν libri Mor 7 οὐκοῦν Μοr
μηδὲν Μοr sed γρ μηδενός μὴ δὲ V 9 λέγεις scripsi ex IV
λέγοις reliqui libri edd 11 ἐρεῖς A sed γρ φῆίς in marg
ηυ
φὴς Ρ | εὐχόμην V 14 ἀλγεινῶν? 15 ἦν inser I3 16 τοῖς
ἄρθροις om Mor 17 τά Ρ sed ΄ in ras m3, IV 18 συν-
έχεσθαι Μο Mor 19 τὰ om Mor 20 ὅτι Ι sed τι add m3
| τὸ Μο Mor 21 δύνασθαι τί AP 22 τἀκείνων ΡΙ</note>

<pb n="200"/>
οἰχομένων ἔργον οὐδὲν ἂν εἵη. σὺ δ’ εἰ μὲν αἰχμά-
λωτος ὢν ἐδέθην ὑπὸ λῃστῶν ἑλόντων, οὐκ ἂν ᾐτιῶ
με μὴ τὰ τοῦ διδασκάλου ποιοῦντα πρὸς τοὺς νέους,
δεσμῷ δὲ ἐχόμενον πολὺ πικροτέρῳ, προσθείην δ’ ἂν
<lb n="5"/> καὶ ἰσχυροτέρῳ, τῶν νέων ἠξίους ἐπιμελεῖσθαι, καὶ
τὸν αὐτὸν κινεῖσθαι μὲν μὴ ἔχειν, χορεύειν δὲ δύνα-
σθαι; καὶ πῶς ἔνι ταῦτα γενέσθαι;</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>