38. Εἶτά με ἐρήσεταί τις, εἰ δεδωροδόκηκεν ὁ ἄν- θρωπος. εἰ δὲ τοῦτο μὲν οὔ, διέθηκε δὲ οὕτω τοὺς ἀρχομένους, ὡς ἤκουσάς μου διδάσκοντος, ἀγαθός ἐστι κακὸς ὤν, ἐπεὶ μὴ χρημάτων <εἵνεκά> ἐστι κακός; δὲ αὐτὸν μὲν οὔ φημι λαβεῖν, λαβεῖν δὲ ἑτέρους διὰ τοῦτον τῶν μὲν ἀδικεῖν προαιρουμένων ἐπί τε τοὺς κηδεστὰς καταφευγόντων καὶ τὸν τούτου ἀδελφὸν καὶ τὴν τούτων μητέρα καὶ τὸν οὐδεπώποτε] ταύτην | 2 cf. t. II 396, 1 1 τὸν scripsi e V cum Mor quod delendum censuit Re Anim τῆι Α sed in marg manu recentissima (Ehingeri?) τὸν τῇ reliqui libri Re | χρόνου Μοι | γευσαμένῃ Mor 3 voice πεπραγμένου desinit Mor lacuna indicata, unde etiam vox la- cuna manu illa recentissima in marg A scripta fluxit 4 εἰ scripsi ἢ libri edd 6 τόληθὲς Ι 7 τις Re | τοῦτο re- posui e libris τούτου ἡ ταῦτα Re | σπουδὴ Ρ sed ΄ in ras m3 | τὸ inserui 9 ἄν om V | δὲ ? 10 γε scripsi τε libri sed δὲ suprascr P3, Re 11 δ’ ἢ coni Monnerius 17 εἵνεκά inserui coll. t. Ι 295, 22 18 μὲν om Ι 19 τοῦτον. libri Re . delevi 21 τούτου CB | οὐδέποτε Β λυπήσαντα τὸν βέλτιστον ἰατρόν, ὧν ἕκαστος R II 264 ὅτου μνησθείη, τοῦτ’ εὐθὺς ἔδει πεπρᾶχθαι, ἦν δὲ οὐχ οἷόν τε ὁμοῦ καὶ τοὺς νόμους κρατεῖν καὶ τού- τους κερδαίνειν. οἱ δὲ ἐκέρδαινον καθ’ ἑκάστην ἡμέ- ραν. οὐκ ἄρα τοῖς νόμοις ὑπῆρχε κρατεῖν. ὁ δὲ τὸ δύνασθαι τοὺς νόμους ἀφαιρούμενος σώζειν ἂν αὐτοὺς οὗτος δοκοῖ; τί γάρ; εἰ τὸ χρυσίον εἰς μὲν τὰς τοῦδε χεῖρας οὐκ ἔρχοιτο, εἰς δὲ τὰς ἑτέρων τούτου ποντος, ἦττον τὸ δίκαιον ἐκ δωροδοκίας ἀπόλωλεν;