τί δὴ τὸ τούτων αἴτιον; τοῖς γραφεῦσιν εἴς τινας στοὰς χρη- σάμενος δοῦναι τῆς γραφῆς τὸν μισθόν, ἡ δίκαιον ἦν, οὐκ ἐθέλων διέλυσεν αὐτὸν ἐκ τῶν οὐκ ἀναγκαίων γραφῶν. καὶ οἱ μὲν ἔγραφον, οἱ δὲ ἐδάκρυον ἐκ τοῦ πεινῆν μέλλοντες τὰ δίκαια πρὸς ἐκείνους ποιήσειν. 1 cf. t. II 319, 21 R 10 cf. p. 37, 8 sq. 1 ἔστιν V | δὲ Re 3 ἄρξειν Mor | ὃν Mor sed γρ οὗ in marg 5 τῶν inserui auctore Re coll. 183, 9 9 ἠναγκάζετο V | τὰ om V 10 ἀφ’ Ρ sed αφ in ras m2 ἐφ’ Μοr | τινες Re τινος libri sed ἑ θηρία ὁ pos V2, Mor 11 ἔδεξαν Μοr qui ἐδέξαωτο vel ἔλεξαν coni | ἄθλοις Ι 13 γραφεῦσιν Mor sed γρ γραφεῖσι in marg | τῶν libri Monnier cancellavi τῶν τού- των Μοr τῷ φαυλοτάτῳ Re qui τῷ πάντων φαυλοτάτῳ coni | ταῦτα. ὡς δ’ ὄντων scripsi ταύτας (e ταῦτα corr A, ταῦτα V Mor Monnier et coni Re) δόντων libri Mor Re ταῦτα. οὗτος δ’ ὄντων Monnier τούτων ἐκ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων] τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ, πολλὰ διεφθάρη. ὁ δὲ coni Re 17 ἢ Ι 18 αὐτὸν om Mor ὁρᾷς, ὦ βασιλεῦ, τοῦ ἄρχοντος τὸν πόνον; ἐπέταξεν ἐν ὀλίγαις συλλαβαῖς. οὐκ ἦν ἀντειπεῖν τοῖς ἐπιτατ- τομένοις. ἀφῄρουν τῆς ἑαυτῶν τροφῆς.