ὁ 3 cf. t. II 576,17 8(1. R 3 δ’ Re 6 τὸν Ι 15 ἢν, ἃ] ἡνίκα Mor | καὶ ante ἃ inser Re quod expunxi 18 οὐδὲ πώποτε APIV 20 μὲν γελώντων, πάντων om V μὲν ἐλάττω, πάντων δὲ reliqui libri Mor cancellavit Re postquam ἐγκαλούντων vel ἐναντιουμένων pro ἐλάττω scribendum coni Anim γελώντων scripsi cum Mon- nerio et Sinteni 21 τὸ IV 22 μὴ δὲ APIBV | λειτουργή- σαντα V | ὅ Α ὅ ΙΒV et ex ὁ corr P2 δ’ ἐπειδὴ τις μῖμος τὰ μὲν θάλαμον, τὸν δ’ ἐπωνό- μασε νυμφίον καὶ τὰ μὲν ἔφη πέρας | ἔχειν, τὸν R II 248 δ’ οὐ φαίνεσθαι, ἀνάπτεται μὲν τουτὶ τὸ κάθαρμα, τὸ δὲ τῶν ἀνοήτων παθὼν πάντως ἔφη δεῖν φανῆναι τὸν καινὸν τοῦτον νυμφίον, τῶν κωλυόντων δὲ οὐδὲν ὁρᾶν ἠξίου, ἀλλὰ τῇ τῶν ἐν τῷ βουλεύειν ἀδυναμίᾳ μεμιγμένας ὕβρεσιν ἀπειλὰς ἀντεξῆγεν οὖσαν μὲν αὐ- τοῖς δύναμιν οὐκ ἔχων ἐπιδεῖξαι, τὴν λειτουργίαν δὲ τοὺς ἀθλίους ὑπομεῖναι κελεύων, σὸν ἐν τῷ τοῦτο τολμᾶν, ὦ βασιλεῦ, περιυβρίζων νόμον. σὺ γὰρ ἡμῖν τοῦτον προπέρυσιν ἔθηκας τὴν μὲν ἀνάγκην τῆς αύτης | δαπάνης ἀναιρῶν, γνώμης δὲ τὸ πρᾶγμα R II 249 ποιῶν. λέγει γοῦν ὁ νόμος· βούλει καὶ τοῦτο ποι- εῖν; οὐδεὶς ὁ κωλύσων. ἀλλ’ οὐκ ἐθέλεις; οὐ- δεὶς ὁ καταναγκάσων. ἀλλ’ οὗτος ἀναγινωσκο- μένου τοῦ νόμου προσῆγε τὰς ἀνάγκας, ὥσπερ ἐν τῷ γραμματείῳ τυραννίδα παρὰ σοῦ λαβών, ἀλλ’ οὐκ ἀρ- χὴν ἔννομον.