<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00402.opp-grc1:67-73</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00402.opp-grc1:67-73</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00402.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="67"><p>οἷς οὐκ ἐξαρκεῖ
τὰ ἡμέτερα ἔχειν, ἀλλὰ κἂν αἰτιάσηταί τις τὴν Τύ-
χην, θυμοῦνται, καὶ βαρὺς ὁ μεμψάμενος· τὸ γὰρ εἰς
<lb n="10"/> τοῦθ’ ὑμᾶς ἥκειν παρρησίας, ὄντας οἷοίπερ ἐστέ, πῶς
οὐ πάνδεινον;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="68"><p>εἰ δὲ γεωργὸς ὢν ἀεὶ σπείρων οὐδὲν
κομιζόμενος κατεβόων τῶν ἐτῶν τῶν τὸ μὲν λαβόντων,
τὸ δὲ οὐ δεδωκότων, ὀχληρὸς ἂν ἦν τοῖς ταῦτα καθ’
ἕκαστον ἔτος ἀκούουσι; καὶ πῶς ἐνῆν μὴ θρηνεῖν ἐν
<lb n="15"/> αὐχμοῖς καὶ ἐπομβρίαις καὶ νοσήμασιν ἄλλοις καὶ τῇ
περὶ τὴν σπορὰν αὐτὴν ζημίᾳ;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="69"><p>ἀλλὰ μητρὸς μὲν
τηκομένης μήκεσι νόσων ἔδει κλάειν, πατρίδος δέ, ἣ
καὶ πρὸ τῆς μητρὸς ἂν εἴη, κακῶς διακειμένης ἑορτά-
ζειν ἐχρῆν; ᾔδειν ἀρέσκοντα ποιῶν τοῖς λαχοῦσιν αὐτὴν
<lb n="20"/> δαίμοσι, τοῦτο δὲ ἠπιστάμην δίκαιον ὄν. δίκαια τοίνυν
ποιῶν οὐκ ἠδίκουν.</p><note type="footnote">1 κατακλείει VI Fabr | μέ τις] μέμψις Β | ὑπὲρ om UI
2 ἀτυχίαις Fabr | αὐτὴ CAPBMV Re 3 οἱ edd | αὐτῶν
APBUMo Fabr 4 οἴκους, εἰ corr ex οἰκοῦσι C n οἰκοῦσι A
et Μο in marg γρ οἴκους Α in marg | δὴ corr in δεῖ C n et I2
δεῖ PV | οὑς ους οἴκους in ras Ρ4 6 οὐ ante τρέμοντες inser
edd 11 δὲ] δέ τις Fabr | post ὢν rasura quattuor litterarum
in Ι 12 κατεβόα Fabr | νειῶν M Schmidt Philol. Χ 590
13 καθ’ ἕκαστον ἰτὸς] κατ’ ἰτὸς Fabr 14 ἰτὸς om UI
16 τὴν σπορὰν] τὸν σῖτον Ι et U sed in hoc ῖτ eras | αὐτὴ
U αὐτὴ ΒΙΜο αὐτὴ Μ 17 κλαίειν Fabr κλᾴειν Re
18 πρὸς Μο | διακειμένην Β 20 δαίμοσιν CABM | δ’ Re
τ’ coni Monnier</note><pb n="261"/><p>70. Ἓν μὲν τοῦτο τοσοῦτον ἔπειθε λέγειν, ἕτερον
δὲ οὐκ ἔλαττον· ἤλπιζον δράσειν τι τὸν λόγον καὶ
ἰάσεσθαι καὶ ἐπανορθώσειν | ἑτέρων πρὸς ἑτέρους <note type="marginal">R 195</note>
αὐτὸν φερόντων, ἕως εἰς ὦτα τοῖς βασιλεῦσιν ἀφίκοιτο.
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="71"><p>δεδυστύχηται δέ μοι καὶ τοῦτο τὸ μάτην με ταῦτα <lb n="5"/>
ἐλπίσαι. περὶ παντὸς γὰρ μᾶλλον διαλέγονται τοῖς
βασιλεῦσιν οἶς τούτου μέτεστιν ἢ τῶν τηλικούτων, καὶ
τὰ συμφέροντα ὑπερβάντες ἀφ’ ὧν χαριοῦνται λέγουσι.
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="72"><p>καὶ τί δεῖ τοῖς ἄλλοις ἐπιτιμᾶν; οὐδ’ αὐτόν ἐκί-
νησα τὸν ὕπαρχον εἰς φροντίδα τῶν βουλῶν εἰπών, <lb n="10"/>
ὃ τίνα οὐκ ἂν ἐπεσπάσατο;) ὅτι τὸ γένος τοῦτο
λείψει παίδων βουλευταῖς οὐκ ἐσομένων, γάμων αὐτοῖς
οὐ γιγνομένων, τοῦ βουλεύειν κακῶν εἶναι δοκοῦντος
ἐσχάτου.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="73"><p>ὁ δ’ ἐλέγχειν μὲν οὐκ εἶχέ μοι τὸν
γον, εἰπὼν δὲ κακῶς τρεῖς ἢ τέτταρας τῶν πολιτευο- <lb n="15"/>
μένων σὺν ὀργῇ μεγάλῃ πᾶν ὃ προσῆκεν ᾤετο πεπλη-
ρωκέναι καὶ τῷ τρυφᾶν πάλιν αὑτὸν ἔδωκε.</p><p>74. Τί οὖν λοιπόν; εὔχεσθαι τοῖς θεοῖς χεῖρα ὀρέ-
ξαι καὶ τοῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς γεωργοῖς καὶ ταῖς βουλαῖς
καὶ τῇ τῶν Ἑλλήνων φωνῇ καὶ τὰ μὲν οὐ δικαίως <lb n="20"/>
<note type="footnote">20 cf. p. 178,7 sq.</note>
<note type="footnote">1. ὂν post τοσοῦτον inser Re Anim | ἔπαθε U | ον in ἕτερον
in ras P4 2 τι ΑΡΒΙ τὶ Μο 3 ἰάσεσθαι Ι sed ἰ et
σεσθαι in ras m2 et U sed ε in lacuna ἰάσασθαι Μ
ὸ
4 ἀφίκηται V 5 τῶι Α τῷ Re 7 τούτου in τοῦτ’ οὐ
corr I2 τούτων ? an | μέλει? 11 ἂν om Fabr 13 οὐ in
ras I2 ου U | γινομένων VUI | κακὸν U et in κακῶν corr
I2 | δοκοῦντες Μο 14 ἐσχάτου in marg, ἔσχατον in textu
Μο ἐσχάτου ex ἔσχατον corr I2 | μοι om UI Fabr 17 τρυ-
φᾶν scripsi auctore Re γράφειν libri edd | αὑτὸν ex αὐτὸν
corr I2 18 εὔχεσθε U et ι sed in hoc ε ultimum in ras
m2 | ὀρέξειν ΒΜ</note>

<pb n="262"/>
ηὐξημένα μικρὰ ποιῆσαι, τὰ δὲ ἀδίκως καταφρονούμενα
τὰ αὑτῶν κομίσασθαι δοῦναί τε ἀφορμὰς ἐμοὶ χαρᾶς
ἀντὶ τῆς νῦν ἀνίας.</p><note type="footnote">3 ἀλλ’ ἡ ἀνία οὐ νῦν μᾶλλον ἢ ἀπελθόντι τηρηθήσεται κἀπὶ
μεγίστοις τηρηθήσεται θεὸν μὴ γνόντι (καὶ inser ?) τὴν ὡς
θῶς πανήγυριν τῶν δηλαδὴ σεβόντων V</note><note type="footnote">2 αὐτῶν ΒΜΙ ἀυτῶν U | δὲ edd</note></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>