Τῶν τοίνυν ἐν μέσῳ μοι γιγνομένων ἐπιδεί-
ξεων συχνῶν τε οὐσῶν καὶ οἵων ἐφέλκεσθαι νέους
νεανίσκος πολλὰ | δεῖπνα δεδειπνηκὼς ἐπὶ τῷ σώματι
δυοῖν γυναίοιν ἔφη με κεφαλὰς ἀποτεμόντα κεκτῆσθαι
τῇ μὲν ἐπ’ ἔκρινον χρώμενον, θατέρᾳ δὲ ἐπὶ τὸν πρε-
σβύτερον. ἦν δὲ τοῦ ψεύδους ὁ μισθὸς συγκοίμησις
ὀρχηστοῦ τινος πάντα πειθομένου τοῖς ἀμφ’ ἐκεῖνον
τὸν σοφιστήν. εἰ μὲν δὴ καὶ ἐκομίσατο τὸν μισθόν,
ὅ τε λαβὼν ὅ τε δοὺς οἶδεν, ἐφ’ ᾧ δ’ οὖν ἐτόλμα
ἅπερ ἐτόλμα, τοῦτο ἦν.