Ἦν δέ τις τῇδε Φοῖνιξ θαυμαζόμενος ἐπὶ τῇδε τῇ τέχνῃ, σοφιστοῦ μὲν υἱός, σοφιστοῦ δὲ υἱιδοῦς, καὶ τὸ τιμᾶσθαί γε οὐχ ἦττον ἐντεῦθεν ἦν ἢ παρὰ τῶν λόγων αὐτῷ. οὗτος νόμῳ μὲν τῆς ὡραίας ἐτύγ- 14 Her. VII 237 2 καὶ om L 5 οἷς ἦν ἔργον Mor 6 ἑστήκεσαν AB 8 πολλὴν δέησιν? 9 τοῦτο P | ὡς PBV et inser ACf om Ferr 10 τε in μετέβαινον in ras C2 13 οὐκ del Re Cobet Mnem. III 249 249 at cf. Plat. p. 508 Α οὖν vel ἄρα MSchmidt Philol. Χ 616 14 τοῖς τε ἀλλήλων Β 16 εἷλε ACPL edd 18 θιγεῖν libri edd | ἐπιθυμῶν Cobet l. l., at cf. p. 139, 6 22 οὗτος — 128, 1 οἴκαδε citat Thom. Μ. p. 409, 9 s. ν. ὥρα· Λιβάνιος ἐν τῷ περὶ τῆς ἑαυτοῦ τύχης, e quo fluxit schol. in marg Mor | ὥρας Mor χανεν ἀφιγμένος οἴκαδε, δειχθέντων δέ μοι τῶν λόγων καὶ πάντων οἰχομένων γράμματα πέμπεται πρὸς ἐκεῖνον φράζοντα τὴν ταχίστην ἐπιστῆναι τοῖς νέοις, ὡς ᾑρη- μένοις· εἰ δὲ μελλήσεις, τὰ γράμματα ἔλεγεν, ἐπὶ κενὸν ἥξεις τὸ διδασκαλεῖον. οὕτως ἅπαντας ἀπαγαγὼν Ὀρφεὺς οἰχήσεται.