τοῦ θείου δέ με εἰσάγοντος τρέμοντος μειδιῶν τε αὐτὸς εἱπόμην θάρσος ἐμβαλού- σης τῆς Τύχης καὶ βλέπων εἰς τὸν ὄχλον, ὥσπερ ὁ Ἀχιλλεὺς εἰς τὰ ὅπλα, ἐτερπόμην, τούτῳ δὲ οὔπω λέγων 22 II. τ 18 1 οι in τοίχων in ras L2 | πολιάς V et Gasda pluralem usui Libaniano convenientiorem dicens, at cf. p. 83, 5 2 ἐκεί- νοις L | ο in ἀφῃρημένον corr ex ω C 3 τε om L 4 τε om VL 6 ἐρρωμένην corr ex ἐρωμένην C2 7 ἐδεδίειν V 8 τε om VL 9 ἐστιν] τὴν VL 10 δὴ Ρ et (e δὲ corr) A Ferr et γρ. Mor in marg δὲ CBVL Mor Re 11 γινόμενον BV 12 ποτε om VL, cancellis inclusit Mor 13 ποτε de- lendum censet Re, probabiliter 14 λεξόντων Β 15 Thom. Μ. p. 160, 7 s. ν. ἐροίην ὄντι τοῦ λέξοιμι· Λιβάνιος ἐν τῷ περὶ τῆς ἑαυτοῦ τύχης 18 ἥκει τίς V 22 τοῦτο L et γρ. Mor in marg ἐκπλήξας πῶς ἂν ἀξίως εἴποιμι περὶ τε τῶν ἐπὶ τῷ προλόγῳ δακρύων, ὂν καὶ ἐκμαθόντες ἀπῆλθον οὐκ ὀλίγοι, περί τε τῆς ἐπὶ τοῖς δευτέροις βακχείας; οὐδεὶς γὰρ εἴς γε τὸ πηδᾶν καὶ ἅπαντα δρᾶν οὐ γέρων ἦν, οὐ φύσει βραδύς, οὐκ ἀσθενής, ἀλλὰ καὶ οἷς ἔργον ἑστάναι διὰ νόσον ποδῶν, εἱστήκεσαν καὶ ἐμοῦ καθί- ζοντος αὐτοὺς οὐκ ἐᾶν ἔφασαν τὸν λόγον, ὃν δὴ καὶ διακόψαντες δεήσεσιν ἐδεήθησαν ἀποδοῦναί με τοῖς ἐμοῖς βασιλέα.