<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00401.opp-grc1:240</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00401.opp-grc1:240</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00401.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="240"><p>ὧν εἷς τις ἐν τῷ
δικαστηρίῳ καὶ ἐμὸν ὑπογραφέα κεκοινωνηκέναι τῆς
ἀκοῆς ἔφασκεν, ὁ δὲ ἄρα ἐτεθνήκει, καὶ τοῦτο ἀκούσας
ὁ δικαστὴς ἐξέβαλε τὸν λόγον. πάλιν ἐν τούτῳ τὶ
θανάτῳ βασάνου μὲν ἐκεῖνος, ἐγὼ δὲ ὁδοῦ τε καὶ <lb n="15"/>
θορύβων καὶ πόνων οὐ φορητῶν ἀφείθην. ὁ γὰρ δὴ
ἐπὶ τεθνεῶτα ἥκων τίς ἂν ἦν ζῶντος; ἔλεγε δὲ ταῦτα
οὐχ ὡς τὸν νεκρὸν παραδώσων τοῖς νόμοις, ἀλλ’, οἶμαι,
τι προσεδόκησε, τοῖς οὐ μετ’ αὐτοῦ δεδεμένοις τοῦ μὴ
δεδέσθαι φθονῶν. τύχης τοίνυν ἀγαθῆς τὸ μὴ κακω- <lb n="20"/>
<note type="footnote">11 Themist. or. XIX p. 280, 16. 281, 21 sq. Dind. 14 Plat.
Crit. 46 Β</note>
<note type="footnote">9 ἔδοι· ἤγουν εἶδεν V</note>
<note type="footnote">1 σωφρονίσαι scripsi φρονῆσαι libri edd 5 ἐμοὶ scripsi
ex ΑΒ coll. p. 193, 16 γρ ἡμῖν supra ἐμοὶ P3 ἡμῖν CVL edd
9 πολλούς] πάντας L | τοῦτο ΑΡ τούτω Β 11 οἱ δὲ οἷς
ἤκουσαν Gasda | ἤκουσε Ρ | στις in εἷστις in ras (C v 14 πά-
λιν τοίνυν? 15 τε inserui e VL 16 οὐ φορητῶν scripsi e
VL coll. p. 168, 3 et Ι 381, 14 (R) ἀφορήτων ACPB edd 17 τε-
θνεῶτα scripsi e BV τεθνεῶτας AC edd τεθνεῶτος L et
corr in τεθνεῶτα Ρ3 19 μεθ’ αὑτοῦ coni Re | secundum ε
in δεδεμένοις in ras Ρ2 δεομένοις L 20 κακῶσαι Β</note>

<pb n="188"/>
θῆναι συκοφαντίας ὀδοῦσιν, ἀλλὰ τοῖς ἡδίστοις τε
καμάτοις καὶ εἰωθόσιν ἀντὶ τῶν οὐκ εἰωθότων διὰ
τοῦδε ἐλθεῖν τοῦ χρόνου.</p><p>241. Ἐκείνῳ μὲν δὴ τῷ χειμῶνι πέρας ἐπιεικέστε-
<lb n="5"/> ρον ἐπέθηκε βασιλεύς, οἷον οὐκ ἂν ἕτερον, ἐμοὶ δοκεῖν.
θανάτῳ μὲν γὰρ οὐδένα, φυγῇ δὲ δύο, πληγαῖς δὲ οὐ |
<note type="marginal">R 146</note> πολλαῖς ἐποίησε τοὺς ἄλλους βελτίονας, ἐμοὶ δὲ
γίγνεταί τις ἑτέρωθεν ταραχὴ τῆς ἐν τῷ διδασκαλείῳ
νεότητος οὐ πάσης ἐν τῇ τάξει μενούσης, ἀλλ’ ἐν σω-
<lb n="10"/> φρονοῦντι τῷ πλείονι μοίρας τινὸς θρασυνομένης, τῷ
λυπεῖν φιλοτιμουμένης, ἐνδεικνυμένης, ὡς εἰ ἐθελήσουσι,
καὶ πλέον τι δράσουσιν.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>