ἐνταῦθα ἔφη τις μέλειν ἐμοῦ τε καὶ τῶν ἐμῶν τῇ Τύχῃ. ἡ δὲ ἐπεισήνεγκε τῇ ἑορτῇ πένθος, ἡλίκον οὐ πρότερον, Εὐσεβίου τε- λευτήν· ὁ δὲ ἦν τῶν ἐμῶν ἀγαλμάτων τὸ κεφάλαιον, ὥστε ᾤμωξε μὲν ἡ γῆ τεθνεῶτος, ᾤμωξαν δὲ αἰ νῆσοι· καὶ γὰρ ἀφῖκτο πανταχοῖ λόγος τρόπων τε πέρι τῶν 1 spir. asper in αὑτοῦ in ras P2 et Cn αὐτοῦ AL 2 γά- μου Mor 3 num πονηρὸν συνέλεξαν? 4 ἐπὶ δὴ] ἐπειδὴ L | ἤκουον Mor 5 ο alterum in βοῶντος in ras Cn 8 διδασκά- λου L 11 ἐξελεχθείσης Α ἐξελεγθείσης L 12 ὤκνει] ἴδει Β | βασιλεῖς Mor 14 αὐτοῦ L 18 κεκλειμένην Ρ κεκλη- μένην L 20 σωτῆρα L | τίς L 21 τε del Ferr in marg Mor | ἥ BV ἥδε Ferr Mor | ABVL om Ferr Mor 25 παν- ταχῆ Β πανταχοῦ V | τὲ περὶ Β ἐκείνου καὶ λόγων ἡγοῦντό τε οὐδένα ἐκείνῳ προσό- μοιον ὑπὸ τῆς ἀκτῖνος ἐφορᾶσθαι τοῦ θεοῦ.