καὶ μαντικῇ μὲν οἷδα χάριν, ἥ μοι τὴν κεφαλὴν ἐν πρᾳ- οτέροις κατέστησεν, ὅτῳ τε χρηστέον καὶ ὅτῳ μὴ, φράζουσα, τὴν κεφαλὴν δ’ ἂν ἀπετεμνόμην, ὡς δεινότερον ὄν του ἀπολωλέναι τὸ ταύτῃ σεσῶσθαι. 1 Amm. XXVI 9, 8 sq. 2 or. LXV t. III 454, 1 sq. 5 Amm. XXIX 1, 6 sq. 1 τὸ τῶ L | τοῦ om APB 2 ὁ] τοῦ L | τοῦ ’μοῦ ACPL 3 ἱερείου VL 9 τε om L 10 περὶ om Β | ἰδίων τῶν om Β 11 βουλομένων L 15 φθόνου] φόβου vel ὁτουοῦν MSchmidt Philol. Χ 612 φθόνου τε τὴν L 16 ἂν ἂν Ferr in marg om ACPB | του τῶν V et (corr e τοῦ τῶν) Α et Re τοῦ τῶν C Ferr τούτων ΡΒ τούτων L Ferr in marg Mor 18 ἔρεσθαι V 22 ὡς — 23 ὂν] ὅσον δὲ δεινότερον MSchmidt 1. 1. 22 ἦν L † ἥ τις ἧκεν ἐπὶ Ἀδελφειόν, ὃς θεῖον μέν τι τὴν φιλίαν ἡγεῖτο, καρτερεῖν δὲ πρὸς ἀνάγκας οὐκ εἶχε καὶ ὡμο- λόγει γέ τοι τοῦτο καὶ ὁμολογῶν ᾐσχύνετο.