οὗτος ὁ Λουπικῖνος αὐτὸν μέν με οὐδεπώποτε Ἰδῶν, παρὰ φήμης δὲ ἴσως τινὸς περὶ ἐμοῦ τι δεξάμενος πρὸς μὲν τὸν εἶπε· σίγα, ὦ φιλότης, καὶ ἐν ἡμῖν ταῦτα ἱστάσθω. μετα- πεμψάμενος δὲ ἐμὲ ποιεῖταί τε φίλον καὶ ἐπαγγέλλειν, εἴ του δεοίμην, ἐδίδου παρεκάλει τε τοὺς τῶν ἑδῶν | R 109 τούτους καταγελῶντας, τοὺς τοῦ οὐρανοῦ κληρούχους, ἀφέντας ἃ ἀλαζονεύονται, τἀμὰ ζηλοῦντας ὁρᾶσθαι. τοιαῦτα μὲν ἀνέσεισεν ὁ δαίμων, τοιαῦτα δὲ καὶ ἐκοί- μισεν, οὐχ ὡς πεποιημένου μοι τοιοῦδέ τινος λόγου, 2 p. 157, 10 5 Amm. XXVI 6, 1 sq. 3 δόρων κινεῖ τε κινεῖτε scripsi cum Gasda κινεῖται libri edd 8 τούτω BV Mor 14 οὐδέποτε VL et γρ Mor in marg 15 τι om L | εἶπεν ACB | σῖγα Β 18 παρεκάλει — 19 καταγελῶν- τας Ferr in marg τε scripsi e VL δὲ reliqui libri edd | ἑδῶν scripsi e ΡΒ cum Wyttenb ἰδὼν C Ferr ἰδὼν AV ἔδων L τῶν ἰδὼν uncis inclusit Mor τῶν νέων | 6. νεῶν coniciens 19 τούτων Β | οὐρανοῦ scripsi cum Wyttenb et Cobeto Mnem. II 403 coll. II 180, 2 sq. R οὐρανίου libri edd 21 τοιαῦτα — δαίμων Ferr in marg | ι alterum in ἐκοίμισεν in ras P3 ἐκό- μισεν L 22 τοιοῦδε corr e τοιούτου δέ Cv ἀλλ’ ὅτι τῆς πρώτης πείρας ἁμαρτὼν ὁ Φιδήλιος προὔ- βαινεν ἂν ἐπιβουλεύων, ἕως ἔργου τύχοι.