οἴον- 3 Simon. Cei fr. 225 apud Amm. Marc. XIV 6, 7. Eur. in Alcib. (fr. 4 Bergk) apud Plut. Dem. 1 et 2. 1 Νέμεσις θεὰ παρ’ Ἕλλησι τοὺς εἰς τὰ ἄμετρα ἐφ’ ὁτῳδή- ποτε ἐπαιρομένους καθαιροῦσα. διατοῦτο καὶ Λιβάνιος ἐνταῦθα ταύτην παραιτεῖται εὐχόμενος V 6 ἐντεῦθεν τὸ τοῦ μετα- φραστοῦ ἐν τῷ εἰς τὸν ἅγιον ὑπομνήματι L2 cf. Phoc. vit. Sym. ed. Migne Patrol. gr. 133 p. 927 c. 2 3 πρῶτον] πρῶτον μὲν L Ferr in marg | in εὐτυχίαν lit- terae τυχ abreptae in C εὐψυχίαν Ferr | φέροι L 5 μέν] μέν τοι Ferr μέν τοί Wyttenb. μέν μοι Ferr in marg Mor νῦν μοι Re Anim μοι Boiss. cf. Anth. Pal. XII 61 | τις corr. rec. C | οἴα] ὅση L | αὕτη VL et corr. m. rec. (s) in αὐτὴ C αὑτὴ Ρ 6 γῆ C, sed post η una littera abrepta 7 ἰδόντα V εἰδότι Ferr in marg Mor 8 ἀκοῇ πάντα] ἀκούσαντά γε V γρ. ἀκούσαντί γε Ferr in marg | ἐπίστασθαι] πεπιστῶσθαι L πεπιστεῦσθαι Ferr in marg πιστεῦσαι V et cum γρ Ferr in marg | ποῖος γὰρ ἠπείρων] ποία γὰρ ἤπειρος V (qui in marg m. rec. (r) habet ποῖος γὰρ ἠπείρων) L cf. I 119, 6 R ποία πόλις οὐκ ἀκήκοε τῶν ἐν ἠπείροις ἢ νήσοις 9 οἷ m. rec. (r) supra οὗ V οἷς L 10 δὴ in marg m. rec., in textu δὲ V | τῇ μεγίστῃ VL Ferr in marg Re | μέγιστον V Ferr in marg Mor 11 παιδείᾳ — 12 ἀπαν- τῶσιν inser. L2 | ὅσοι Ferr in marg et m. rec. (s) supra ὅσαι C ὅσαι Ferr ὅσα PBL et m. rec. supra ὅσοι V | πορφύραις coni Mor θύραις Re Anim φθοραῖς aut ὀργαῖς Wgttenb. διαφο- ραῖς M Schmidt Philol. Χ 611 ὁρμαῖς Gasda τᾶι δέ | τινες τὸν ἐμὸν ἐπίπαππον ἐξ Ἰταλίας ἥκειν R 4 ὑπὸ λόγου τινὸς τῇ ’κείνων γλώττῃ ποιηθέντος ἠπα— τημένοι. ὁ δὲ ἄρα τὸ μὲν εἶχε ποιεῖν, ἦν δὲ οὐκ ἄλ- λοθεν. ἐκοσμεῖτο δὲ οὐ μᾶλλον φωνῇ τῇ ’κείνων ἢ μαντικῇ, ᾗ δὴ καὶ ἀπολουμένους προῄδει τοὺς υἱεῖς τοὺς ἑαυτοῦ σιδήρῳ καλούς τε ὄντας καὶ μεγάλους καἰ ·εἰπεῖν ἱκανούς. τοῦτο ἡμῖν χρημάτων μεγάλων ἐκένωσε τὸν οἶκον, ὥστε ὁ πατὴρ οὑμὸς ἀδελφὰς ἐπιγάμους ἐλεούμενος ἔτρεφε. τῷ δ’ αὖ πρὸς μητρὸς πάππῳ τἄλλα τε ὄντι λαμπρῷ καὶ ῥητορικῷ μόλις διαφυγόντι τὸν ὅμοιον θάνατον ἡ τελευτὴ συνέβη νόσῳ δύο προμά- χοις τὴν βουλὴν παραδόντι, οἱν ὁ μὲν ἐπ’ | ἀρχῇ κατέ- R 5 λῦσε τὸν βίον, ὁ δὲ ἀρχὴν ἀπωσάμενος. οὐκοῦν ἐν τούτοις τὰ μὲν ἡμέρου, τὰ δὲ οὐ τοιαύτης τύχης.

Γήμας δὲ τὴν ἐκ τοιούτων οὑμὸς πατὴρ τρεῖς παῖδας ποιησάμενος, ὧν ἐγὼ μέσος, ᾤχετο πρὸ ἀκμῆς μικρὰ ἐκ πολλῶν κεκομισμένος, καὶ εὐθὺς τῆς μητρὸς ἐπ’ ἐκείνῳ ὁ πατήρ. δείσασα δὲ ἡ μήτηρ ἐπιτρόπων κακίαν καὶ ὑπὸ σωφροσύνης τὰς τοῦ δεῖν εἰς λόγους ἰέναι σφίσιν ἀνάγκας αὐτὴ πάντα ἡμῖν ἀξιοῦσα εἶναι 5 or II 11 t. I 175, 17 sq. et or. XIX ib. 644, 18 sq. R 19 δεῖν καὶ ἀνάγκην εἶναι V 2 ἀπὸ Ferr in marg Mor | τινὸς τῇ ’κείνων inser L2 3 in ἄρα duae ultimae litterae in lacuna paulo maiore suppl. L2 4 μόνον VL Ferr in marg | τῆκείνων Β | ἢ] ἀλλὰ καὶ V 5 προίδοι V 11 δυοῖν προμάχοιν V et m. rec. (s) supra δύο προμάχοις C, cum γρ Ferr in marg, Mor Re 14 ἡμέ- ρου — τύχης] ἡμέρου ἀπήλαυνε τύχης Plan fol 21 15 δὴ VL 16 ᾤχετο — ἀκμῆς citat Plan fol 21 17 γρ. κεκοσμημένος Ferr in marg κεκομικὼς Ferr in marg Mor LIBANIUS ed. Foerster. τῶν μὲν ἄλλων εὖ μάλα εἴχετο σὺν πόνῳ, τελοῦσα δὲ ἀργύριον τοῖς ἐπὶ τοῦ παιδεύειν οὐκ ᾔδει χαλεπῆναι R 6 πρὸς καθεύδοντα | παῖδα φιλούσης εἶναι νομίζουσα τὸ μηδαμῆ μηδαμῶς ἀνιᾶν τὸν ἑαυτῆς, ὥστε τοῦ ἔτους τὸ πλέον εἰς ἀγροὺς ἡμῖν μᾶλλον ἢ λόγους ἀναλοῦ- σθαι.

τεττάρων δή μοι τουτονὶ διελθόντων τὸν τρόπον ἐνιαυτῶν πέμπτου τε ἐπὶ τοῖς δέκα ἡπτόμην καί με εἰσήρχετο δριμύς τις ἔρως τῶν λόγων· ὥστε ἠμέληντο μὲν αἰ τῶν ἀγρῶν χάριτες, ἐπέπραντο δὲ περιστεραί, δεινὸν θρέμμα καταδουλώσασθαι νέον, ἅμιλλαι δὲ ἵππων καὶ τὰ τῆς σκηνῆς πάντα ἀπέρριπτο, καὶ ᾧ δὴ διαφερόντως ἐξέπληξα καὶ νεότητα καὶ γῆρας, ἀθέατος ἔμεινα μονομαχιῶν ἐκείνων, ἐν αἷς ἔπιπτόν τε καὶ ἐνίκων ἄνδρες, οὓς ἔφησθα ἂν μαθητὰς εἶναι τῶν ἐν Πύλαις τριακοσίων. ὁ μὲν δὴ ταῦτα λειτουρ- γῶν ἦν θεῖος ἐμὸς πρὸς μητρὸς ἐκάλει τέ με ὀψόμενον, ἐγὼ δὲ ἄρα ὑπὸ τῶν βιβλίων εἰχόμην. λόγος γε τὸν 15 Ηer. VII 205 13 ἀθέατος ὁ μὴ βλέπων κρεῖττον ἢ ὁ μὴ βλεπόμενός τινι Β2 (= Thom. M. p. 28, 14) 1 ἄλλων m. rec. (s) supra erasum μᾶλλον C et coni Re μᾶλλον L edd | ἔχεται Ferr | σὺν πόνῳ] ξὺν πόνοις Mor 2 παιδεύειν L, sed δεύειν in lacuna m2 | οὐκ — 3 παῖδα in lacuna suppl. L2 οὐκ ᾔδει χαλεπῆναι C, sed litterae κ, ει α et pars antecedentis χ abreptae et m. rec. (s) infra scriptae om Ferr οὐκ οἶδε χαλεπῆναι Mor Re 3 καθεύδοντα] τὸν L2 τῶ L 5 πλεῖον L | λόγοις ἀναλῶσθαι L 6 δή m. rec. (s) corr. in δέ C δέ edd | τουτονὶ τὸν τρόπον διελθόντων Β 8 ὥστ’ Β 10 citat Eustath. ad II. λ 244 p. 778 ed. Rom. ὁποῖον καὶ αἱ περιστεραί, ἃς ὁ Λιβάνιος θρέμμα φησὶ δεινὸν καταδουλώσασθαι νέους 13 ἀθέατος — ἐκείνων citat Thom. M. s. v. ἀθέατος p. 28, 14 R 14 τε om Β 16 ἐκάλει C in textu, sed ά abreptum, et m. rec. (s.) in marg 17 βί- βλων L | λόγος] καὶ λόγος BL λόγον Re εὔλογόν γε M Schmidt Philol. Χ 614 | γε corr. e σε Β τε V et coni W yttenb, fortasse recte σοφιστὴν ἐκεῖνον μαντεύσασθαι περὶ ἐμοῦ πόρρωθεν, | ὅ δὴ καὶ τετέλεσται.

ποῦ δὴ τὴν ὀρφανίαν θήσο- R 7 μὲν; καὶ ἥδιστα μὲν ἂν ἐπεῖδον τὸν πατέρα ἐν γήρᾳ, εὖ μέντοι τοῦτό γε οἶδα, ὡς νῦν ἂν ἦν ἐν ἑτέρᾳ ἀτραπῷ βίου τοῦ πατρός μοι προβάντος εἰς πολιάν. ἀντεξετάζων δή τις τὰ νῦν [τὰ] παρόντα ἐκείνοις, λέγω φροντίσιν ἢ δίκαις ἢ καὶ νὴ Δία γε θρόνοις ἀρχῶν, οὐ χαλεπῶς ἂν καὶ οὕτω γ’ ἀνεύροι, ποτέρωσε τοῦτο τιθεὶς ὀρθῶς ἂν εἴη τεθεικώς.

ἀλλὰ μὴν τήν γε τῆς μητρὸς σωφροσύνην, ἣ μυρίους ἀπὸ τῶν θυρῶν ἀπήλασεν, οὐδ’ ἂν ὁ σφόδρα ἡδονῶν | ἥττων τολμῆσαί R 8 μοι δοκεῖ μὴ συγχωρῆσαι παίδων εἶναι εὐτυχῶν, εἰ δὴ καλὸν μὲν τὸ σὺν παρρησίᾳ ζῆν, ποιεῖ δὲ ταύτην οὐ τὰ αὐτῷ τινι βεβιωμένα μόνον, ἀλλὰ καὶ τὰ ’κεί- νοις ἐξ ὧν ἔφυ, ὡς πολλοί γε ἀμέμπτους σφᾶς αὐτοὺς παρασχόμενοι γονέων ἐπεστομίσθησαν ὀνείδεσι.

πέντε ταῦτα ἔτη ἦν ἁπάσης μοι τῆς ψυχῆς ἐκεῖσε 5 or. IV p. 210, 12 R 18 καὶ ἀνάγκη ἦν V 1 τὸ μὲν — 14 ἐκτώμην citat Plan fol 21 | παρὰ CPB Plan 2 in φοιτητοῦ ultimae litterae οῦ in V iam non comparent 3 ἀλλ’ — φοιτᾶν om Plan | ἀφοσιούμην Β Mor 4 κινοῦντος δὲ ἤδη] καὶ κινοῦντος Plan | οὐκ] μὴ Plan 8 ἐκκριθῶν Β | γε om L 9 ἐπεὶ δὴ δὴ corr. in δὲ m. rec. (s.) sed iterum δὴ suprascr.) C ἐπεὶ δὲ Vat. 939 Plan edd 11 εἰπὼν Plan 13 ἓν ἱδρῶν om Plan | μόνη μνήμη Plan 15 τοὺς νέους Mor 16 ὥστε PL | οὐδὲ L 17 δι’] ἐπ’ Gasda 18 num post ἀγορᾶς aliquid ᾔειν?) excidit? 19 μὲν om Β 21 πέντε — 85, 15 ἄρρητον citat Plan fol 21 | ἁπάσης — τετραμμένης om Plan τετραμμένης, καὶ συνέπραττεν ὁ δαίμων οὐδενὶ νοσή- ματι τὸν δρόμον ὑποσκελίζων, ἐπεὶ καὶ ὃ προσέπεσε τῇ κεφαλῇ — ἦν δὲ τοιόνδε· ἐν τοῖς Ἀχαρνεῦσι τοῖς Ἀριστοφάνους ἦν καθημένῳ τῷ γραμματιστῇ παρεστη- κώς, ὁ δὲ ἥλιος οὕτω παχέσιν ἐκέκρυπτο νέφεσιν, ὥστ’ ἤδη τινὰ νύκτα ἐκείνην τὴν ἡμέραν προσειπεῖν. μέγα δὲ κτυπήσαντος τοῦ Δῖός καὶ ἅμα κεραυνὸν ἀφέντος ἐπέπληκτο μὲν τῷ πυρὶ τὰ ὄμματα, ἐπέπληκτο δὲ ἡ κεφαλὴ τῇ βροντῇ. καὶ ᾤμην μὲν οὐδὲν ἐνιδρῦσθαι μοι δεινόν, ἀλλ’ αὐτίκα λήξειν τὴν ταραχήν, ἀπελθὼν δὲ οἴκαδε καὶ ἐπ’ ἀρίστῳ κατακλιθεὶς | βροντῆς τε ἐκεί- R 10 νῆς ἐδόκουν ἀκούειν κεραυνόν τε ἐκεῖνον τὴν οἰκίαν παραθεῖν ἱδρῶτά τ’ ἐκίνει τὸ δέος καὶ ἀναπηδήσας ἐκ τῶν σιτίων ἐπὶ τὴν κλίνην καταφεύγω. σιγᾶν δὲ ᾤμην δεῖν τοῦτο καὶ φυλάττειν ἄρρητον, ἀλλὰ μὴ κοι- νώσας ἰατροῖς εἰς φάρμακά τε καὶ τὰ ἀπὸ τῆς τέχνης ἐκ τῶν εἰωθότων ἑλκυσθεὶς ἀνιᾶσθαι.

τοῦτο καὶ εἰς ῥίζας ἤγαγε τὴν συμφορὰν ἐκβληθεῖσαν ἄν, ὥς φασιν, ἐν προοιμίοις οὐ σὺν πόνῳ. διὰ τοῦτο καὶ συναπεδήμησέ μοι τὸ κακὸν αὐξόμενον τὴν αὔξην τὴν ἑαυτοῦ δεῦρό τε ἀφῖκται πάλιν τροπὰς μέν τινας τρε- πόμενον, οὐ μὴν τοῦ γε ἐλαύνειν παυόμενον, ἐπεὶ καὶ ὁπότε δοκεῖ χαλᾶν, οὐ παντάπασι λήγει λήγει — ἀλλ’ ὅπερ 7 ΙΙ θ 75. ρ 595. Od. φ 413 3 δὲ om δὴ δὴν | ἐν] σὺν Gasda 9 num ἐνιδρῦσθαι? 11 γρ. ἐπ’ ἄριστον Patm in marg 12 ἀκούειν ἐδόκουν Plan 13 τὲ BVL Plan ἐκίνει C sed (?)itterae ίνει m. rec. (n) in ras, P sed ιν m4 in ras κινεῖ L | καὶ — 14 καταφεύγω om Plan 14 δὲ scripsi τε libri et edd 15 κοινωνήσας L 17 τοῦτο <δὲ> Gasda 20 αὔξην τὴν] αὔξησιν L 22 γ’ ἐλαύνειν C sed ει et prior linea litterae ν m rec. (n) in ras ἔφην, πλὴν τοῦδε τηνικαῦτα τἄλλα ἦν ἄνοσος, καὶ οὐδὲ τοῦτο εἶργε μὴ ἀπολαύειν τῶν παιδικῶν.

11. Συνειλεγμένων τοίνυν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους κατὰ λόγου δύναμιν θαυμαζομένων ἀν- δρῶν ὁρμῆς τε με ἐπὶ τοῦτον εἰσελθούσης τὸν βίον — ἦν γάρ τις ἑταῖρος ἐμοὶ Καππαδόκης, Ἰασίων ὄνομα R 11 αὐτῷ, βραδέως | μὲν ἥκων ἐπὶ λόγους, φιλοπονίᾳ δέ, εἴπερ τις ἄλλος, ἡδόμενος — οὗτος ὁ Ἰασίων, ἃ παρ’ ἀνδρῶν πρεσβυτέρων Ἀθηνῶν τε πέρι καὶ τῶν αὐτόθι δρωμένων ἐδέδεκτο, καθ’ ἡμέραν ὡς εἰπεῖν πρὸς ἐμὲ ἐμυθολόγει Καλλινίκους τέ τινας καὶ Τληπολέμους ἑτέρων τε οὐκ ὀλίγων σοφιστῶν διηγούμενος σθέ- νος λόγους τε οἷς ἀλλήλων ἐκράτησάν τε καὶ ἐκρα- τήθησαν, ὑφ’ ὧν τις ἐπιθυμία τοῦ χωρίου κατελάμ- βανέ μοι τὴν ψυχήν.

τοῦτο μὲν δὴ ὕστερον ἔμελ- λον ἐκλαλήσειν, ὡς εἴη μοι πλευστέον, τῆς φήμης δὲ τῶν πόνων οὓς ἐπόνουν, κατεχούσης τὴν πόλιν καὶ τῆς γε ἐν ὥρᾳ σωφροσύνης — λέγω γὰρ οὖν σωφροσύνης πέρι θαρρούντως ζώντων ἔτι μοι μαρτύρων, οἱ βουλο- μένων ὑμῶν ἀναστάντες μαρτυρήσουσιν, ὁρῶ γὰρ αὐτῶν οὐκ ὀλίγους ἐνταυθοῖ καθημένους, ἦν δὲ ἀνάλωτος οὐ φρουρᾷ καὶ φόβοις παιδαγωγῶν, οὓς ἀσθενεῖς πέφυκεν 11 Epist. 20 2 τοῦτ’ Mor Re 5 εἰσελθούσης C sed εἰσ inser υ ἐλ- θούσης | 6 γάρ] καί V | τις inserui e VL | ἐμοὶ om L 7 ἥκων m2 supra εἴκων L 8 ἄλλος] ἕτερος VL 10 ἐδέ- δεκτο m2 supra ἐδέδοκτο | ἐδέδοκτο Ferr | καθημέραν BVL 12 σθένος] σμῆνος M Schmidt Philol. X 409, at cf. or. II 11 ρ. 176, 3 R 14 κατελάμβανεν ἐμοὶ Patm, sed in marg γρ. κατελάμ- βανέ μου 15 μου V | τούτῳ Re 16 φήμης δὲ] δὲ φήμης Β 18 λέγω — σωφροσύνης οm Ferr | οὖν om Mor Re 21 ἐν- ταῦθα L 22 φόβω L | ἀσθενεῖς supra ἀσθενοῦς L2 ὀρφανία νέου ποιεῖν, ἀλλὰ προνοίᾳ Τύχης, δι’ ἣν αὐτός τε ἐμαυτοῦ φύλαξ ἦν ἄλλους τε ἐρρυόμην παι- διάς τε ἔπαυον ἐπιζημίους, ἐφ’ ἃς τοὺς λόγους ῥίψαν- τες οὐκ ὀλίγοι τῶν νέων ἐφέροντο — γεμούσης δὴ τοῦ περὶ ἀμφοῖν τοῖν ἀγαθοῖν λόγου τῆς πόλεως ἁπά- σὴς οἱ παρθένους τρέφοντες πατέρες διὰ τοῖν θείοιν τοῖν ἐμοῖν ᾔεσαν ἐπ’ ἐμὲ πλήθει προικὸς ἕτερος ἕτερον παριόντες,

ἀλλ’ ἐμὸν οὔποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, οἶμαι δὲ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα καὶ θεῖον ὑπεριδεῖν ἂν γάμον πρὸς τὸν Ἀθηνῶν καπνόν.

ἡ μὲν οὖν μήτηρ | ἐδάκρυεν οὐδὲ τὸν λόγον ἀνεχομένη τοῦ R 12 ἔργου, τοῖν θείοιν δὲ ὁ πρεσβύτερος τῇ μὲν ᾤετο βοη- θεῖν δεῖν, ἐμὲ δὲ ἐκέλευεν ἀδυνάτων ἀφεστάναι, μηδὲ γὰρ εἰ σφόδρα ἐρῴην, ἐπιτρέψειν αὑτόν. τὰ Ὀλύμ- 9 Od. η 258 10 Od. ε 215 sq. α 57 sq. 4 γεμούσης] ἐνταῦθα ἀπέδωκε τῆς φήμης, ἀνέλαβε δὲ πάλιν ἐκεῖνο διὰ τοῦ γεμούσης μεταξὺ δηλώσας περὶ ὧν ἐβούλετο V 10 Μετὰ τὸν ἐκ Τροίας ἀνάπλουν Ὀδυσσεὺς ἴν τινι νήσῳ καταί- ρει, ἔνθα ἦν ἡ Καλυψώ, μία οὖσα τῶν Νηρηίδων, θυγάτηρ Ἄτλαντος, ἡ καὶ μιγεὶς ἐνταυθοῖ (ἐν αὐτὴ Β) κατέμενεν ἄκων ὑπέσχετο γὰρ αὐτῷ ἡ θεὸς ἀθάνατον ποιήσειν μένοντα παρ’ σὐτῇ, ὁ δὲ πρὸς τὸν τῆς πατρίδος ἔρωτα τῆς ἀθανασίας ἀπέ- σχετο· φησὶ γὰρ τὸ ἶπος· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρώσκοντα νοῆσαι ἦς γαίης θανέειν ἱμείρεται P*B 2 ad verba αὐτός — ἦν in marg m. rec. (S) αὐτὸς ἐμαυτοῦ φύλαξ ἢν V | ἐρυόμην CP Ferr Re εἰρυόμην Ferr in marg Mor 6 οἱ — 8 παριόντες citat Plan fol 21 9 στήθεσιν BV 10 θειοῦ V θείων L 11 γάμου V γάμων γάνων L et supra γάμον m. rec. (s) C | Ἀθηνῶν coni Re et Boiss Eunap. 374 ἀθη- ναίων libri coni; cf Philostr. imag. I 15, 3 ὁ Θησεὺς ἐρᾷ μέν, ἀλλὰ τοῦ τῶν Ἀθηνῶν καπνοῦ 14 ἐκέλευσεν B 15 αὐτὸν αὐτὸν libri et edd πῖα δὲ τοῦ νεωτέρου ποιήσαντος τῷ Διὶ καὶ ἐμοῦ τῆς ἀνάγκης ἡττημένου ζημιοῖ μὲν ὁ δαίμων τὴν πόλιν, μᾶλλον δὲ πᾶσαν τὴν γῆν τῇ Πανολβίου τελευτῇ, τουτὶ γὰρ ὄνομα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν θείων, τῆς μη- τρὸς δὲ πρὸς τὸν ἕτερον οὐκέτι τὰ αὐτὰ τοῖς δάκρυσι δυναμένης, ἦν γὰρ δὴ ὁ Φασγάνιος οἷος οἴκτῳ βλα- βερῷ μὴ ἐνδιδόναι, τὴν μὲν πείθει λύπην οὐ μακρὰν καρποὺς μεγάλους ὑπισχνουμένην ἐνεγκεῖν, ἐμοὶ δὲ ἀνοίγει τὰς πύλας.

ἐγὼ δὲ εἰς τὴν θάλασσαν ἔβλεπον ἤδη κεκλεισμένην ὑπὸ τῆς ὥρας ναυτίλοις, ἐντυχὼν δέ τινι λαμπρῷ κυβερνήτῃ 3 τῇ τοῦ Πανολβίου Mor 4 τοῦτο B 12 δεινῶς πι- κρὸν] δεινὸν B 13 ὀδύνῃ] δάκρυσιν Ferr in Ferr in marg Mor Be 19 αὐξομένου BV 23 δὴ Gasda δὲ libri et edd 25 τὴν om L | θάλατταν VB Ferr | κεκλειμένην PV et corr. in κεκλι- σμένην m. rec. (s) C κεκλιμένην T 26 λαμυρῷ M Schmidt Philol. X 615 μνησθείς τε χρυσίου πείθω ῥᾳδίως καὶ ἐμβὰς χὼν τοῦ Ποσειδῶνος ἐκομιζόμην τερπόμενος, Πέριν- θόν τε παραπλέων Ῥοίτειόν τε καὶ Σίγειον καὶ τὴν τὰ δεινότατα παθοῦσαν, τὴν Πριάμου πόλιν ἀπὸ τῶν κατα- στρωμάτων ὁρῶν τόν τε Αἰγαῖον διέδραμον οὐ χείρονι πνεύματι χρησάμενος Νέστορος, ὥστε μοι κέρδος γενέ- σθαι τὴν ἀδυναμίαν τοῦ ξένου.

καταπλεύσας οὖν εἰς Γεραιστόν, ἔπειτα εἰς λιμένα τινὰ Ἀθηναίων, οὗ δὴ καὶ ἐκοιμήθην, τῆς ἐπιούσης ἐν ἄστει τε ἦν ἑσπέ- ρας καὶ ἐν χερσὶν ὧν οὐκ ἂν ἐβουλόμην, ἔπειτα τῆς ὑστεραίας ἐν ἑτέρων αὖ χερσὶν ὧν οὐδὲ τούτων ἐβου- λόμην· οὗ δὲ ἦλθον μετασχήσων, τοῦτον οὐδ’ ὁρᾶν εἶχον ἐν πίθῳ μικροῦ καθειργμένος, οἷα τὰ ’κείνων εἰς τοὺς ἀφικνουμένους τῶν νέων. ἐβοῶμεν δὴ διεστηκότες, 14 ὁ σοφιστὴς μὲν | ἐμοῦ, ’κείνου δὲ ἐγὼ στερόμενος· R 14 τοῖς ἔχουσι δὲ λόγος οὐδεὶς τῆς βοῆς, ἀλλ’ Ἀριστό- 6 Od. γ 176 sq. 12 Eun. vit. § 2 (Ἐπιφάνιος) 16 1268 ὑπὲρ τὸν Ἀριστόδημον ἐτηρεῖτο. ΙΙΙ 379, 21 R. Diom. H. Arch. VII 7 et 8 1 τυχὼν τοῦ Ποσειδῶνος ἤτοι σωτῆρος, ἀφῆκε δὲ ἀφῆκε συνηθεία, καὶ Ἀριστείδης τυχὼν τῆς θεοῦ (t. I 172, 11 11 D.), ἐάσας εἰπεῖν συμμάχου V Cf. Aesch. Suppl. 148 K 2 εὐμενοῦς post τυχὼν L et inser Cs, post Ποσειδῶνος B 3 sq. Eustath. ad Dion. Per. 815 Λιβάνιός που Αἰγαίου μὲν πελά- γους καὶ ἄλλων τινῶν τόπων πρὸς ὄνομα ψιλὸν καὶ μόνης ἁπλῶς οὕτω μέμνηται τῆς Τροίας οὐχ οὕτως, ἀλλὰ τὴν τὰ δεινότατα παθοῦσαν Πριάμου πόλιν φησὶν οἰκτισάμενος ὡς ἐκ παρόδου αὐτήν. 3 τὰ om L 4 τὴν om VL Mor Re Πριάμου πόλιν] πόλιν πριάμου V 5 τό L Ferr 6 κέρδος κέρδος inser P2 8 in γεραιστὸν littera ι inser L2 10 χεροῖν L | ἐβουλόμην] ἐβουλόμην· οὐδὲ ἦλθον μετασχήσων L 11 ἑτέρων supra ρων L2 | χερσὶν] incipit A fol 15 | αὐτῶν L 13 μικρῶ B 15 ἐκείνου V | δ’ VL 16 Ἀριστοδήμῳ V et in marg B2 et supra ἀριστόδημος Cs. De sophista Atheniensi cogitaverunt Re, Sievers (Leben des Lib. p. 46), Rauschen, Griechisch-Römisches Schulwesen zur Zeit des ausgehenden Heidentums (Bonnae 1901) p. 80, de Aristomene Messeniorum duce Cobet Mnem. N. S. III 247, utrique male. 1 ὁ Σύρος ἐγὼ Ferr in marg Wyttenb p. 86 Cobet | ὀμωμοκότι APB Mor Re 2 ἤδη] ἦ μὴν Cobet, fortasse recte | τίς VB 4 δὴ τὸν inser A2 | τὸν om L 7 ὑπ’ ἀνδρῶν inser A2 8 διαφερόντως L 9 πλη- μελεῖν L et in πλημμελεῖν corr. Vl 11 καταπραύνων L | κεκω- λῦσθαι? 13 γραμματείων edd | ἄλλων Ferr in marg Mor 15 Κἀν τοῖς] ἐν τοῖς M Schmidt Philol. X 614 | δὲ P edd μὲν MSchmidt 18 δόξαν — τοιαύτην citat Plan fol 21 | μὲν om Plan 19 τουτὶ] καὶ τουτὶ L δῆμος μέχρι τῶν ὅρκων ἐτηρούμην ὁ Σύρος. ὀμωμο- κότι δὲ ἤδη τοῖς παροῦσιν ἀγαπήσειν ἀνοίγει τις τὴν θύραν, καὶ ἠκροώμην τοῦ μὲν εὐθὺς ἐν τάξει μαθη- τοῦ, τοῖν δυοῖν δὲ κατὰ νόμον δὴ τὸν τῶν ἐπιδείξεων.

καὶ ὁ μὲν κρότος πολὺς εἰς ἀπάτην τῶν τότε πρῶτον γευομένων ἐγειρόμενος, ἐγὼ δὲ ᾐσθανόμην ἐπ’ οὐδὲν σεμνὸν ἀφιγμένος τῆς ἀρχῆς τῶν νέων ὑπ’ ἀνδρῶν οὐ πολύ τι νέων διαφερόντων ἡρπασμένης. καὶ ἐδόκουν R 15 δὴ πλημμελεῖν τε εἰς τὰς Ἀθήνας | καὶ δίκην ὀφλεῖν οὐχὶ θαυμάζων τοὺς ἄρχοντας. μόλις οὖν τὴν ὀργὴν καταπραύνω σφίσι σιγῇ φήσας θαυμάζειν, κεκωλῦσθαι γὰρ ὑπὸ τῶν νοσημάτων τὴν βοήν, δεικνυμένων δὲ ἤδη τῶν ἐμῶν ἔκ τε γραμματίων καὶ ἄλλως εἰκός τι παθεῖν ἐδόκουν οὐχὶ θαυμάσας.

εἰδυῖα τοίνυν ἡ 1 ὃν ἐβουλόμην κτήσασθαι διδάσκαλον ἀλλ’ ὃν ἐβιάσθην Vf 1 ὥσπερ PBL, corr. ex ὅσπερ Cn, corr. manu secunda ex ὅπερ ita tamen ut σ denuo deleretur A ὅπερ V ὅπερ Num γενέσθαι δὲ <διδάσκαλον> οὐχ ὅνπερ ἔσπευδον, ἀλλ’ ὃς αστο? | ὡς ex ὡς ex ὡ corr. L2 2 τῆς τύχης λος V 4 τά m. rec. corr. in τὸ Α τὸ Re δέ L 8 χωρῶν L | μέσοις L 9 τε om V 10 καὶ δὴ καὶ ἐπ- ελέγχους M Schmidt Philol. X 610 καὶ καταδίκας Gasda 11 τε τολμώμενα] τετολμημένα L | πάντα — ὅπως] πάντα ἐτολ- μᾶτο τοῖς νέοις ὅπως τόδε Plan fol 21 12 ἐν inserui 13 μενος L | τε V et e coniectura Re δὲ ACPBL Ferr Mor 15 τοσαῦτα L 17 ἁρπαγὴν BL 20 δανείσαντα A θεὸς εἰς τὸν εὐπρεπῆ με τοῦτον ἐκπεσούμενον ὄλεθρον, ᾧ τοὔνομα μάλα εὔφημον; ὁ τοῦ χοροῦ προστάτης, ὑπὲρ ὅτου μὲν ταῦτα ἡγούμην μοι προσήκειν ὑπενεγ- κεῖν σοφιστοῦ, τούτου μέν με σοφώτατα, ὥσπερ εἴωθε ποιεῖν, ἀπήγαγε, φέρουσα δὲ ἑτέρου ποιεῖ, παρ’ ὅτῳπερ ἔμελλον μόνους εἴσεσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν λόγων μό- χθους. ὅ δὴ καὶ ὧδε ἔσχεν. αὐτός τε γὰρ ὡς ἂν ὑβρι- σμένος ταῖς ὅρκων ἀνάγκαις οὐδὲν ὧν ἔφην ἠξίουν | R 17 λειτουργεῖν, ἄλλος τ’ ἂν οὐδεὶς ἐπέταττε διὰ τὸ οὐχ ἑκόντα δεδεκέναι, καὶ ἅμα δέος ἦν, μὴ δυσχεραίνων τὸ φορτίον ἕτερόν τι βουλεύσω πρὸς τὸν ὅρκον ἀπο- λογησάμενος οἷς προσηναγκαζόμην.

ἦν οὖν ἀτελὴς ἐξόδων τε καὶ στρατειῶν καὶ ἀγώνων, ἐφ’ οἶς ἔρχεται Ἄρης, καὶ παρατάξεων, καὶ δὴ κἀν τῇ μεγάλῃ μάχῃ πάντων συμπεπτωκότων καὶ ὅσους ὁ χρόνος ἀφίει. μόνος πόρρω που καθήμενος ὅ,τι ἕκαστος λάβοι κακὸν ἤκουον πληγῶν τε διεγενόμην καθαρός, ὅσας ὀργαὶ ποιοῦσιν ἑνὸς πρὸς ἔνα, οὐ δούς ποτε, οὐ λαβὼν οὐδὲ μελλήσας οὐδέτερον | καίτοι ποτὲ Κρὴς λελουμένος ἐντυχών μοι λουσομένῳ, μέσος δὲ ἐπορευόμην δυοῖν, 2 ὁ πρῶτος τῶν μαθητῶν V m rec. 15 καὶ ὅσους ὁ νος ἀφίει ἤτοι ἀφίει τῆς μάχης, ὡς δηλονότι γέροντας ἢ ἀσθε- νεῖς V 18 οὐδὲ μελλήσας οὐδέτερον ἤτοι οὐδὲ παρολίγον ἐλ- θὸ,ν δοῦναι πληγὴν ἢ λαβεῖν V 1 supra θεὸς m. rec. (s) τύχη V | ἐκπρεπῆ PB εὐτρεπῆ? Sintenis | ἐμπεσούμενον VB Gasda 6 οἴσεσθαι B et in ras P2 et Sintenis, fortasse recte 7 ὡσὰν B 8 οὐδὲν ὧν ἠξίουν ἔφην Re Anim 10 δεδωκέναι V Mor 11 ἀπολογησόμενος VL 13 num οὓς? cf Amm. XXIV 4, 24 14 post ἄρης ὅσους quinque fere litterarum rasura in A 15 οὓς V οὓς V 18 οὐ δούς] ὁδούς L 19 μελλήσας corr. e μελήσας Af μελή- σας B Ferr Mor | ποτὲ] γέ ποτε Ferr γε Mor 20 δυοῖν supra δυεῖν L2 τὸν μὲν ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπάταξεν ἀσελγαίνων, οὐκ ἀμυνόμενος, ἐμοὶ δὲ οὐδὲ ἀντέβλεψεν, ἐδόκουν δὲ ὅμως ἠδικῆσθαι τῷ ἐν ἐμοῖς τὰ τοιαῦτα | ὀφθαλμοῖς τε- R 18 τολμῆσθαι.

οὕτως ἅπαντες ἅπαντας ἠξίουν ἐμοῦ παρόντος σωφρονεῖν τοῦ γε οὐδὲ σφαίρας Ἀθήνησιν οὐδεπώποτε ἁψαμένου τοσοῦτόν <τε> ἀποσχόντος τε καὶ κοινωνίας τῶν ἐν νυξὶν ἐπὶ τὰς τῶν πενεστέρων πορευομένων οἰκίας· ἐπεὶ καὶ Σκύλλης κεφαλὰς ἢ εἰ βούλει γε, Σειρήνων δεινοτέρας γείτονας, ἑταίρας με- λῳδούσας, αἱ πολλοὺς ἐξέδυσαν, μάτην ᾀδούσας ἀπέ- φηνα.

23. Ἀλλ᾿ ὅθεν ἐξέβην, ἐκείνων γε τῶν πολλῶν κῶν διὰ τὴν Τύχην ἀπελελύμην, ὥστε τὴν Κόρινθον εἶδον οὐ φεύγων οὐδὲ διώκων, ἀλλὰ νῦν μὲν ἐφ’ ἑορτὴν Λακωνικήν, τὰς μάστιγας, ἐπειγόμενος, νῦν δὲ εἰς Ἀργὸς τὰ παρ’ αὐτοῖς μυησόμενος. καὶ τοῦτο δὲ τοσοῦτον. καὶ κατ’ αὐτοὺς δὴ τοὺς λόγους μιμητὴς 8 sq.: Anaxil. in Neott. fr. com. Att. III 347, 4. 15, 20 M. II 270 Κ. Alciphr. ep. 18 Σκύλλα ἡ μουσουργός 13 ἀπολελαύκεσαν δὲ ἀεὶ σὺν τῇ ἀπο προθέσει V 15 Oï Λακεδαιμόνιοι πρὸς καρτερίαν γυμναζόμενοι τὴν Ἄρτεμιν Ἄτρεμιν (num τῇ Ἀρτέμιδι?) ἑορτὴν ἐποίουν, ἐν ᾖ ἐμάστιζον ἀλλήλους, καὶ ἀν- δρίαν τινὰ ἐκ τούτων ἐπαιδεύοντο, ἶνα ἀνδρικῶς ἔχοιεν περὶ τοὺς πολέμους B2 3 τῷ τῷ τὸ P et Af et Cn τὸ L 4 aut ἅπαντες aut ἅπαντας delere vult Re <τε> inserui 7 καὶ κοινωνίας καὶ Wyttenb Eun. II 258 παροινίας MSchmidt Phi- lol. X 614 | post τῶν quod est in libris τε delevi cum Re Anim et Sinteni νυξὶ L | τῶν πορνευτριῶν vel στεγιτίδων MSchmidt l. l. num τῶν πορνοβοσκῶν? 8 πορευομένων scripsi cum Gasda ποιουμένων libri et edd | σκίλης V Ι num κεφαλῶν? 9 γείτονας delendum videtur 12 γε Re τε ACPBL Ferr Mor om V 16 παρὰ L | καὶ τοῦτο δὲ τοσοῦτον κακὸν ἀπέφυ- γον κατ’ αὐτοὺς Re Anim τούτου δὲ τοσούτου, εἰ MSchmidt l. l. ἂν ἐκείνου, παρ’ ὂν ἠρχόμην, γενόμενος, τὸ γὰρ | R 19 δὴ ἐρᾶν καὶ τοῦτο ἂν ἔπραξεν, εἱπόμην <ἂν> ἴχνεσιν, οὓς αὐτοὶ μὲν ἐπίστασθε, σιγᾶσθαι δὲ ἐμοὶ κάλλιον. οἷος ἂν οὖν ἦν, εἰ ἀνθ’ ὧν ὑμᾶς νῦν ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ λόγοις ἀναμιμνήσκω, τοῦ δεῖνος ἀνεμί- μνησκον ταπεινοῦ τινος καὶ πένητος ῥήτορος;

24. Ταυτὶ μὲν οὖν οὕτως εὖ καὶ καλῶς ἐστρατή- γηται τῷ δαίμονι. καὶ προσῆν τὸ οἶς ἐχρῆν ἡγεμόσιν ἀκο- λουθοῦντα μηδὲν ἰατρῶν ἐν τῷ σώματι δεδεῆσθαι, ὥστε ὁπόσαι ἡμέραι, τοσοῦτοι πόνοι, πλὴν ὅσας αἱ πανηγύ- ρεις αὑτῶν ἐποιήσαντο, οὐ πολλάς τινας οἶμαι. ἐπεὶ δὲ ἐδόκει μέγιστον εἶναι θρόνων ἄξιον τῶν παρ’ Ἀθη- ναίοις κεκρίσθαι, καὶ τοῦτο φροντίσασα ἡ Τύχη δέδωκε τοῦτον τὸν τρόπον.

ἦν τις ἄρχων ἀνὴρ τῶν ἐξ Ἰταλίας φρονήματός τε πλέως οἰόμενός τε δεῖν ἆμαρ, τάνεσθαι μηδὲν ὑπὸ τῆς ἐκεῖ νεότητος. ἐν δὴ μανίᾳ τῶν νέων παύει μὲν τοὺς ποιμένας, ὡς δὴ κακοὺς ποιμένας, τοὺς δὲ ἀντ’ ἐκείνων ἄρξοντας ἀνεζήτει R 20 τρεῖς ἀντὶ τοσούτων ἐκείνων. ἐπῃνεῖτ’ οὖν | Αἰγύ- πτιός τέ τις εἰς τὴν ἀρχὴν πολίτης τέ τις ἄμφω παρόντε. τῆς ἰσορρόπου δὲ αὐτοῖς εὐτυχίας 12 or II 13 19 or II 14 4 οἷος κατ’ ἐρώτησιν Vf 1 prius ε in γενόμενος in ras P5 2 δὴ in ras L2 | <ἂν> inserui 4 οἶος corr. ex οἷον Cs supra οἷον Af οἷον PBL οἷς Ferr | ἀνθῶν L 7 οὖν om L 8 ἡγεμόσιν ἀκολουθοῦντα] ἑπόμενον ἡγεμόσιν V cf. Eunap. vit. 4 p. 4, 21 οἷς ἐχρῆν ἑπό- μενος 9 ἐν uncis inclusit Re Anim 11 αὑτῶν αὑτῶν scripsi cum V et Wyttenb αὐτῶν (post quod ἐλευθέρας excidisse putavit Re) reliqui libri et edd 12 παρὰ ACPB Mor Re 13 ἔδωκε L 14 τόνδε VL 19 ἐπῃνεῖτο VL 20 τε (prius) erasum B | τις (prius) in ras B2 21 παρόντες Mor ἀπέλαυον εἰς πόνους ἔτη πέντε καὶ εἴκοσι γεγονώς, ὁ δὲ Αἰγύπτιος πλείω δέκα, τούτου δὲ ἦν ἅτερος πρεσβύτερος, ἔδει δὲ παρεῖναι καλούμενον. καὶ τῷ μὲν τὸν θυμὸν ὁ χρόνος ἐκοίμιζε, καὶ εἶχον οἱ σοφισταὶ τὰ αὑτῶν, ἐγὼ δὲ οἷς ᾑρέθην ἐκεκοσμήμην. μεστὰ δὴ τἀπὶ τού- τοῖς ὑποψίας καὶ οὐκ ἦν οὔτ’ ἐκείνοις οὔτε ἡμῖν καθ- εύδειν, ἀλλ’ ἠνάγκαζε τοὺς μὲν τὸ ἐπιβουλεύειν ἀγρυ- πνεῖν, ἡμᾶς δὲ ἡ τοῦ τι δεῖν πείσεσθαι τῶν ἀηδεστέρων ἐλπίς. οὐ μὴν οὐδ’ ἐνταῦθά με προήκατο θρασύτητι νεωτέρων ἡ Τύχη, κατεῖχε δὲ αὐτοὺς καὶ μάλα ὀργῶν- τάς τε καὶ παρωξυμμένους.

26. Φέρε δὴ καὶ ἑτέρας οὐκ ἀγεννοῦς μνησθῶμεν ἀποδείξεως, ὡς ἦν ἐν ἐπιμελείᾳ τῇ Τύχῃ. ἔμελλέ μοι πεπράσεσθαι τὰ πατρῷα, καὶ τοῦτο ἡ θεός, οἷα δὴ θεός, προηπίστατο, γνώμην δὲ εἶχον ἕτερα τέτταρα ἔτη τοῖς ἠνυσμένοις προσθεὶς οὕτως Ἀθήνηθεν ἀπελ- θεῖν, ὡς τῆς μοι ψυχῆς δεομένης γενέσθαι βελτίονος· καὶ γὰρ εἰ | ὅτι μάλιστα ἀποχρώντως ἐδόκουν τοῖς R 21 ἄλλοις ἔχειν, ἀλλ’ οὐκ αὐτός γε ἐφαινόμην ἐμαυτῷ, δέος δέ με ἐξετάραττεν, ὡς περιστάντες οἱ ἑκασταχοῦ 14 III 195, 14 sq R 1 ε in ἀπέλαυον in ras Af ἀπέλαυον L 2 δέκα] num μ'? | ἕτερος Re ὁ ἕτερος Gasda τούτου δ’ ὁ ἡμέτερος MSchmidt Phil. X 610 3 δὲ scripsi δὴ libri et edd | τῶν V 4 αὐτῶν B αὐτῶν P 5 ηἱρέθην ex ηἰρόθην corr. Cv | τὰ ἐπὶ PL edd 6 οὔτε VL 8 τι AVL δεῖν] δὴ B et in ras P4 et in ras ut videtur, corr. e δεῖν L et supra δεῖν V num de- ει lendum? | πήσεσθαι Β | τῶν ἀηδεστέρων P sed τῶν ἀη m2 in ras 11 παροξυνομένους Mor 12 ἀσθενοῦς? 13 μοι] μέν μοι L 18 ἐδόκουν V Ferr in marg Mor Re ἐδόκει ACPBL 20 δέ in ras P2 | ἑκασταχοῦ σοφοὶ in marg m2, in textu ἐν ἄλλοις σοφώτεροι P ἑκασταχοῦ σοφώτεροι | L ad -σοφοὶ in marg ἐν ἄλλω σοφώτεροι AV num σοφώτατοι? σοφοὶ μυρίᾳ βασάνῳ κατενεγκεῖν ἐθελήσουσι· δεῖν οὖν ἔτι ἐπιζητοῦντα μανθάνειν.

ἐπὶ δὲ ἀγγελίᾳ τῇ περὶ τῆς πράσεως Ἀθήναζε ἡκούσῃ πάντως ἂν αὐτοῦ κατέμενον οὐδέν τι τοῖς κτηθεῖσι χρώμενος, ὃ δὴ πολ- λοὺς τῶν νέων κατέλαβε θρόνων τε οὐ δυνηθέντας ἀντιλαβέσθαι τῶν αὐτόθι πρὸς γῆράς τε μετ’ ἀφωνίας ἥκοντας. μηχανᾶται δή τι τοιόνδε. Κρισπίνῳ μάλα ἐχρώμην Ἡρακλεώτῃ νεανίσκῳ τὸν ἴσον ἐκεῖ μοι δια- τετρφότι χρόνον, ᾧ τὸ δύνασθαι λέγειν μετὰ μικρῶν ἡ φύσις ἐχαρίσατο πόνων, ἡλικιώτης δὲ ὢν ἐμὸς πατέρα με ᾤετο προσορᾶν καὶ τοῖς ἐμοῖς νόμοις ἐν μείζοσί τε καὶ ἐλάττοσι πειθόμενος πατρῴας οὐ κατῄσχυνεν ἀρε- τὰς ἡγουμένου πάντων αὐτῷ ῥημάτων ἐρυθήματος. οὗτος οἴκαδε καλούμενος ὑπὸ τοῦ θείου, — θείου τινὸς ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπου καὶ πλείω γε θεοῖς ἢ ἀνθρώποις ὁμιλήσαντος ἐν γῇ, καίτοι νόμος γε εἶργε καὶ ἦν ἡ δίκη τῷ τολμῶντι θάνατος, ἀλλ’ ὅμως σὺν αὐτοῖς ἐκεί- R 22 νοῖς | πορευόμενος τὸν βίον νόμου τε πονηροῦ καὶ νομοθέτου δυσσεβοῦς κατεγέλα — ὡς οὖν ἐκέκλητο καὶ μένειν οὐκέτ’ ἦν, ἡ καρδία οἱ καθ’ Ὅμηρον γάλα στήθεσσι πάτασσε καὶ μᾶλλόν γε ἢ εἰ ἤρχετο πολεμίοις συμμίξων· ἐν πολίταις γὰρ αὖ δεξιοῖς καὶ 20 II v 282 et η 216 2 ἔτι ἐπιζητοῦντα scripsi e ΡΒ ἔτι ζητοῦντα VL ἐπι- ζητοῦντα Α ἐπιζητοῦντα (?) edd 8 μοι e μου μου corr. Cn μου A 10 πατέρα — 11 νόμοις om L 12 πατρῴας — 13 θήματος om Β 15 ὡσαληθῶς Β | γε scripsi auctore Sint. τε ACPB (quod delere Voluit Re) om V. τοῖς L (articulum ante θεοὶ θεοὶ omittere Libanius) 17 τῷ om Ρ | τολμήματι L 18 διαπορευόμενος Re Anim 21 στήθεσι BL 22 αὖ delere vult aut in πάνυ mutare Re περὶ σοφίαν διατρίβουσι μέλλων δείξειν τὰ Ἀθήνηθεν ἀγωνίσματα νεανίσκος εὐλαβής τε καὶ τοιούτων ἄθλων ἄγευστος εἰκότως ἐδείμαινε.

δεόμενος δὴ συμμάχου τε καὶ φίλου παραστησομένου τε καὶ θαρρυνοῦντος ἐγγύθεν οὐκ ἔμελλε [τοῦτον] δὴ τὸν τοιοῦτον ζητήσειν ὄντος ἐμοῦ, καὶ εἰπόντος δὴ τό τε αὑτοῦ πάθος ὅτου τε χρῄζοι, πρὸς μὲν τῆς ὁδοῦ τὸ μῆκος, οἶμαι, κατώ- κνουν, ἐνίκα δὲ ὅμως ἡ φιλία τὸν ὄκνον, καὶ ἅμα ἐνε- νόουν, ὡς εἴ του φαινοίμην ἐν συνουσίαις ἐπιδεής, ἐκ τῆς αὖθις ἐπὶ ταῦτα πορείας | ἀπολογήσομαι. R 23

τουτὶ μέν με ἐπὶ τὸ ζεῦγος ἀνεβίβαζεν, Ἑρμοῦ δὲ 1 1 εὐνοίᾳ καὶ Μουσῶν ἀπὸ Πλαταιῶν ἀρξάμενοι χρῆ- σθαι οἶς εἴχομεν ἐπαινούμενοί τε καὶ μακαριζόμενοι τῶν τε Ἀθηνῶν εὐεργέται προσαγορευόμενοι διὰ παν- τὸς ἐχωροῦμεν ἄστεος, καὶ οὐδὲ ὅστις εἰώθει τοῖς διὰ Μακεδονίας Ἰοῦσιν ἐπιτιθέμενος ἐκταράττειν ἀνὴρ κεδὼν ἐτάραξεν· ἐπέθετο μὲν γάρ, ἀπῆλθε δὲ ὃ ποιεῖν εἰώθει, πεπονθώς.