Καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾄδῃ προσήγγισεν, κ. τ. ἑ. Ἐὰν μεταλάβῃς τὸν ᾄδην εἰς τὸν θάνατον, γνώτῃ πῶς ὁ θάνατος διαφθείρει ζωὴν ἀνθρώπον. ᾌδην δὲ νῦν ὀνομάζει τὸν διάβολον, ζωὴν δὲ ἑαυτόν.

Ὡσεὶ τραυματίαι καθεύδοντες ἐν τάφῳ, ὦν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι, κ. τ. ἑ. Ἐκείνου μνημονεύει ὁ Κύριος τοῦ ἐν ᾧ γίνεται· κἀκείνου οὐ μνημονετοῦ ἐν ᾧ οὐ γίνεται.

Καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς χερός σου ἀπώσθησαν. κ. τ. ἑ. Χεῖρα νῦν λέγει τὴν γνῶσιν τὴν τοῦ Θεοῦ, ἡτις πέφυκε βοηθεῖν τοῖς πολεμουμένοις.

Ἐπʼ ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου, κ. τ. ἑ. Τὸν θυμὸν τοῦ Θεοῦ ἔστησεν ὁ Χριστὸς κστὰ πάν των ὁρμήσαντα τῶν ἀνθρώπων. Διότι « πάντες ἑξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν· οὐκ ἔστι ποιῶν χρηπότητα. »

Μὴ τοῖς νεκροῖς ποιήσεις θαυμάσια; κ. τ. ὲ.

Οἱ ἐστερημένοι τῆς ζωῆς οὐ δύνανται δεῖν τὰ θσνμάσια τῆς ζωῆς τῆς εἰπούσης· « Ἐγώ εἰμι ἡ ζωή.»

Μὴ διηγήσεταί τις ἐν τῷ τάφῳ τὸ ἔλεός σου. καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῇ ἀπωλείᾳ; κ. τ. ἑ. Ὥσπερ ἐν τοῖς ἀπολωλόσιν οὐκ ἔστιν ἀλήθεια, οὐτως ἐν τοῖς ἐσκοτισμένοις οὐκ ἔστι θαυμάσια.

Καὶ ὁ δικαιοσύνη σου ἐν γῇ ἐπιλελησμένῃ, κ. τ. ἑ. Γῆ ἐπιλελησμένη ἐστὶ ψυχὴ λογικὴ τῶν τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐστερημένη καρπῶν.

Οἱ φοβερσμοί σου ἐξετάραξάν με, κ. τ. ἑ. Φοβερισμοὺς λέγει δυνάμεις τινὰς ἀκαθάρτους καὶ ραχώδεις.