<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2042.tlg016.opp-grc1:34</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2042.tlg016.opp-grc1:34</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2042.tlg016.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="homilia" n="34"><head>HOMILIA XXXIV.</head><head><milestone unit="altpage" n="212"/>  De eo, quod scriptum est: &gt;Magister, quid faciens
aeternam possidebo? &lt; usque ad eum locum, ubi ait: &gt;Vade,
fac similiter &lt;.</head><lb n="5"/><p>Cum multa in lege praecepta
sint, haec tantum in evangelio
Salvator posuit, quae quodam
compendio ad aeternam vitam
oboedientes ducerent. Ad id enim
<lb n="10"/> respicit, quod legis doctor interogaverat
eum dicens : &gt;Magister,
quid faciens vitam aetemam possidebo? &lt;,
quae lectio secundum
Lucam hodie vobis recitata est.
<lb n="15"/> Respondit : &gt;In lege quid
est ? quomodo legis ? DiHges
Dominum Deum tuum ex toto
corde tuo, et ex tota anima tua,
et ex tota virtute tua, et ex
<lb n="20"/> tota mente tua ; et proximum
tuum quasi te ipsum &lt; &gt;. Ac
inde: &gt;bene&lt;, ait, &gt;respondisti;
hoc fac, et vives&lt;. Haud dubium,</p><p>Σαφῶς ἐν τούτοις παρίσταται, ὅτι
ἡ κατὰ τὸν δημιουργὸν τοῦ κόσμου
θεὸν καὶ τὰς ἀπ' αὐτοῦ γραφὰς παλαιὰς
κηρυσσομένη ζωὴ ἡ αἰώνιός
ἐστιν, ἣν καὶ ὁ σωτὴρ καταγγέλλει.</p><p>Πυθομένου γοῦν τοῦ νομικοῦ· τί
ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω &lt;,
ἐπὶ τὸν νόμον αὐτὸν ἀναπέμπει,
ἴν’ ἐκεῖθεν συναγάγῃ ἐντολὰς τὰς
προσαγούσας τὸν ποιοῦντα αὐτὰς
τῇ αἰωνίῳ ζωῇ.</p><p>Μαρτυρεῖ γοῦν τῷ ἀπὸ τοῦ νόμου
εἰληφότι ἀπὸ μέν τοῦ Δευτερονομίου
τό· ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου &lt;
καὶ τὰ ἑξῆς, ἀπὸ δὲ τοῦ Λευϊτικοῦ
τό· &gt;τὸν πλησίον σου ὡς
εἰπὼν αὐτῷ· &gt;ὁρθῶς
<note type="footnote">2–4 Luk. 10, — 37 16 gr. vgl. Lev. 18, 5; Gal. 3,12 22 gr. Lev. 19, 18.
2 Incipit XXXIIII. de . . . AC (XXXIII. C) quid + boni De 3 eum
— ait] id A 6/7 ~ Salvator in evangelio e 8 inpendio E aetemam
vitam] aeterna De 9 Ad id] Ait C 10 respicit &gt; ABCE 1011
terrogaverit C 13/14 nobis hodie sec. Luc. C 15 Resp. + JesusB 18 et
— &gt; ABEe 19 et2 — 20 tua &gt; ABE &gt; BE quasi] sicut
tanquam De 22 ait &gt; A] enim B 23 Haud] aut
–200,3 διδάσκει C 199, 2–201,1 κρέμανται e* (E*E1*,
E2 Κυρίλλου) k*m*V*λ 199, 14 ἐπὶ — 200, 3 διδάσκει d [W (ohne Lemma)
hat Ahnhches]
5 ἤτοι σαφῶς C παρίστησιν C ὅτι &gt; λ 6 τὸν — 7 καὶ &gt;
7 6.71 ἀπ' &gt; C 7/8 παλαιὰς &gt; λ ~ παλαιὰς γραφ. C 8 ἡ
9 ἐστιν &gt; λ ὁ σωτὴρ] αὐτὸς C σωτὴρ + καὶ κύριος e 12 Πυθομ.]
θομένου m γοῦν] οὖν λ, γὰρ eC 14 αὐτὸν dC &gt; λ
+ ὁ σωτήρ eV 15 ἵνα συνάγῃ λ, ἀναγάγῃ dC 16 προαγούσας dC
18 ἀπὸ τοῦ νόμου deCV &gt; kmA ἀπὸ — 19 Δευτερ. &gt; deCV 21
ἑξῆς deCV &gt; kmA απὸ — 22 σεαυτόν &gt; deCV 22 σεαυτόν λ]
23 εἰπὼν αὐτῷ &gt; λ ἀπεκρίθης + καὶ προστίθησι</note>

<pb n="v.9.p.200"/>
quin sempiterna est vita, de qua
et legis doctor interrogaverat et
Salvatoris sermo fuerat. Simulque
perspicue docemur in lege
<lb n="5"/> praeceptum, ut diligamus Deum.
In Deuteronomio : &gt;audi &lt;,
&gt;Ισραηελ, Dominus Deus tuus
unus est &lt;, et: &gt;Diliges
Deum tuum ex tota mente tua &lt;
<lb n="10"/> et reliqua, et &gt;proximum
te ipsum &lt;. Et Salvator
his testatus est dicens: &gt;In
duobus mandatis tota lex pendet
et prophetae &lt; &gt;. &gt;Volente
<lb n="15"/> doctore legis &gt;justificare
et ostendere, quod nemo
sibi esset proximus, atque dicente:
&gt;quis  <milestone unit="altpage" n="213"/>  est meus
intulit Dominus parabolam,
<lb n="20"/> cujus exordium est: &gt;Homo
quidam descendebat de Hierusalem
in HIericho &lt;, et rehqua.
docet nulhus fuisse proximum
descendentem, nisi ejus, qui voluerit
<lb n="25"/> custodire praecepta et prae-
τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ &lt; &gt;, δηλονότι
ζο)ὴν τὴν αἰώνιον, περὶ ἧς κἀκεῖνος
ἐπύθετο καὶ ὁ σωτὴρ διδάσκει.</p><p>| Ταῦτα δὲ εἴρηται πρὸς τοὺς ἀπὸ
Οὐαλεντίνουκαὶ Βασιλείδου καὶ τοὺς
ἀπὸ Μαρκίωνος — ἔχουσι γὰρ καὶ
αὐτοὶ τὰς λέξεις ἐν καθ' καθ’ ἑαυτοὺς
εὐαγγελίῳ — καὶ φήσομεν πρὸς
αὐτούς· ὁ μαρτυρήσας τῷ· &gt;ὅτι
κύριον τὸν θεόν σου &lt; τὴν
τολὴν ἀπὸ τοῦ νόμου εἰρηκότι οὐ περὶ
ἄλλου ἢ περὶ τοῦ δημιουργοῦ εἰρη-
μένην καὶ φήσας ἐπὶ τούτοις αὐτῷ·
&gt;ὀρθῶς ἀπεκρίθης &lt;, τί
ἡμᾶς πράσσειν ὑπὲρ τοῦ ζῆσαι τὴν
αἰώνιον ζωὴν ἢ ἀγαπᾶν τὸν θεὸν
τὸν ἐν νόμῳ καὶ προφήταις ἐν ὅλη
καρδίᾳ καὶ ἐν ὅλη τῇ ψυχῇ καὶ ἐν
ὅλη τῇ ἰσχύϊ αὑτοῦ καὶ ἐν ὅλη̣
τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ003Cδ;; Καὶ ὁ
δὲ ἀπεφήνατο περὶ τῶν δύο
ἐντολῶν τούτων λέγων, ὅτι ἐν
αὐταῖς 003Eὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ
<note type="footnote">5 ff. lat. Deut. 6, 3. 5 8 ff. lat. Levit. 19, 18 13 f. lat. Matth. 22, 40
19 ff. gr. Mark. 12, 30 Par. 25 f. gr. Matth. 22, 40
1 quin] quia A sempiterna est vita] sempit. vita D, vita sempit. C,
sempitemam vitam e + hoc faciendo accepturus sis e 2 et — 3 f uerat
&gt; De 4/5 legis praecepto De 6 Deuter. + scriptum est CDe 7
noster BE 8 Domiaum &gt; A 9 mente] virtute A 10 et
&gt; A et proximum &gt; E] usque B proximum + tuum
sicut ABE 15 ~ legis doct. A 16 et] ut B ostenderet BE
18/19 ~ prox. meus DEe 19 Dom.] Jesus B 19/20 Domin.
parab.] parab. Jesus A 21 de] ab C 21/22 Hieriisalem (immer) BE,
Iherusalem ACD 22 in &gt; E Iherico A, lerico D, Jericho
23 nullum A 24 ejus] iUius e. eum A
1 τὴν &gt; dC 2 ζωὴν τὴν αἰώνιον] αἰώνιον ζωήν E1K4K6 κἀκεῖνος
3 διδάσκει] ἔφη dC 6 Ταῦτα — 22 αὐτοῦ &gt; dC 7 Βασιλίδου
10 φήσωμεν e 11 αὐτούς + ὅτι e ὅτι &gt; V 12 σου + καὶ
ἑξῆς eV 12/13 τὴν ἐντο λὴν] ἐντολῇ V 13 &gt; περὶ &gt;
παρά τινος mλ 14 εἰρημένῃ eV 15 αὐτῷ λ] αὐτοῖς eK4K6V
20 καὶ 1–22 αὐτοῦ eV &gt; λ τῇ &gt; V 22 Καὶ eV
23 δὲ &gt; e δὲ τι γοῦν mX 24 τούτων &gt; λ ὅτι] κοὶ λ 25</note>

<pb n="v.9.p.201"/>
parare se, ut sit proximus omni
homini, qui auxilio indiget. Hoc
enim est, quod post parabolam
in fine ponitur: &gt;quis de
<lb n="5"/> tribus videtur tibi proximus esse
ejus, qui in latrones incidit? &lt;
enim sacerdos nec levitesproximi
ejus fuerunt, sed, ut ipse
quoque legis doctor respondit,
<lb n="10"/> &gt;ille, qui fecit
proximus ejus fuit. Unde et a
Salvatore dicitur: &gt;Vade, et
fac similiter &lt;. Aiebat quidam
presbyteris, volens parabolam interpretari,
<lb n="15"/> hominem, qui de-
scenderit, esse Adam, Hierusalem
paradisum , Hiericho mundum ,
latrones contrarias fortitudines,
sacerdotem legem, Leviten prophetas,
<lb n="20"/> Samariten Christum, vulnera
vero inoboedientiam, animal
corpus Domini, pandochium,
id est stabulum, quod universos
volentes introire suscipiat, eccle-
φῆται x &lt;. Διδάσκει δέ ὁ
λόγος· οὐ γὰρ ἄλλος τοῦ τηροῦν-
τος τὴν ἐντολὴν ὁ γινόμενος πλη-
σίον, ἕκαστος δὲ ἑαυτὸν ποιεῖ τοῦ
δεομένου βοηθείας πλησίον. Τοῦτο
γάρ ἐστιν τὸ ἐπιλεγόμενον τῇ πα-
ραβολῇ, τό· τίς τούτων τῶν τριῶν
δοκεῖ σοι γεγονέναι πλησίον τοῦ
ἐμΠεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς &lt; &gt;.
γὰρ καὶ ὁ νομικὸς τοῦτό φησιν, ὅτι
ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ' αὐτοῦ &lt;,
ἀκούει τό· πορεύου καὶ σὺ ποέει
ὁμοίως(. Διαγράψωμεν τοίνυν ὡς
ἐν βραχεῖ λόγῳ τὴν ἔννοιαν τῆς
παραβολῆς· ἀνάγεται ὁ ἄνθρωπος εἰς
τὸν ’ Αδὰμ ἤτοι εἰς τὸν περὶ ἀνθρώπου
καὶ τῆς προηγουμένης αὐ-
τοῦ ζωῆς καὶ τῆς διὰ παρακοῆς
καθόδου λόγον· ἡ δέ ’ ιερουσαλὴμ
εἰς τὸν παράδεισον &lt;ἢ &gt; εἰς τὴν
Ἱερουσαλήμ &lt;· ἡ δὲ Ἱεριχὼ εἰς
κόσμον· οἱ δέ λῃσταὶ εἰς τὰς ἀντικειμένας
ἐνεργείας ἤτοι τοὺς δαίμονας
ἢ τοὺς πρὸ Χριστοῦ ἐλθόντας ψευ-
<note type="footnote">13–202, 28 gr. vgl. Ambros. in Lucam VII, –81 (S. 312, 16ff. Schenkl);
vgl. auch Cat. ed. Cramer 87, 17 — 89, 19 20f. gr. Gal. 4, 26 22 f. gr.
vgl. Phil. 1, 28
3 post parab.] parabula E post — 4 f ine] in fine parabolaeAB 4 po-
netur E quis] qui E 5/6 esse ejus] fuisse ei C 6 ~ inc. in latr. A
7 ~ sacerdos enim C nec] ne e levita B 11 ~ ejus prox. C et] ei A
12 dic.] praecipitur C 15 descenderit] descenderat A, discenderet E,
descendit e 19 levitasBCE, levitem r, levitam A 20 Samarithen D
21/22 animal &gt; C 24 introire] intrare B suscipit vol. intr.
201, 13 Διαγραψ. — 202, 28 + 201,1 Διδάσκει–13 ὁμοίως dC 201, 1 Διδ. —
5 πλησ. d1C1 (in dC also doppelt) 201, –202, 28 vgl. a (Cramer 87, –
89, 19)
1 Διδόοκει — 2 λόγος nur d1C1 2 οὐ — 3 πλησίον &gt; dC 4 ἕκαστος
ποιεῖ d1C1] ὅτι ἕκαστον χρὴ ἑαυτὸν ποιεῖν (+ τῆς d) dC 5 βοηθείας &gt;
πλησίον + ὡς ὁ θεὸς τοῖς φύσει μακρὰν ἡμῖν ἐγγίζει· &gt;θεὸς &lt; γὰρ &gt;ἐγγίζων
(Jerem. 23, 23), φησὶν κύριος· καὶ Χριστὸς ἡμῖν ἐγγίζει ταπεινώσας ἑαυτόν C
Τοῦτο C] Τοιοῦτον d 6/7 τῇ παραβο λῇ C] τῆς parabo λῆς d 10 τοῦτο]
οὕτω C Διαγράψωμεν — 15 παραβ. C] ὡς ἐν βραχεῖ δὲ λόγῳ τὴν παραβο λὴν
διαγράψομεν d 13 τοίνυν + καὶ C 20 &lt;ἢ &gt; &gt; dC 20 εἰς —
C &gt; d ἡ δὲ C] καὶ ἡ d 22 ~ λ}ησταὶ δὲ d 23 ἤτοι — 24 ψευδοδ. C &gt;</note>

<pb n="v.9.p.202"/>
siani interpretari. Porro duos
denarios Patrem et Filium intellegi,
stabularium ecclesiae
praesidem, cui dispensatio credita
<lb n="5"/> sit. De eo vero, quod Samarites
reversurum se esse promittit,
secundum Salvatoris figurabat
adventum.</p><lb n="10"/><p>Haec cum rationabiliter pulchreque
dicantur, non est tamen
existimandum, quod ad omnem
hominem pertineant. Neque enim
<lb n="15"/> omnis homo &gt;descendit de
in Hiericho &lt;, nec
propterea in praesenti saeculo commorantur,
licet ille, qui &gt;missus
est, propter perditas oves &lt;
<lb n="20"/> &gt;domus Israhek. Homo
qui &gt;de Hierusalem descendit
Hiericho &lt;, quia voluit ipse
propterea &gt;in latrones
Latrones autem nulli sunt alii,
<lb n="25"/> nisi de quibus Salvator ait : &gt;omnes,
qui ante me  <milestone unit="altpage" n="214"/>  venerunt,
fures fuerunt et latrones &lt;.
non incidit in fures, sed
δοδιδασκάλους· τὰ τραύματα εἰς τὴν
παρακοὴν καὶ τὰς ἁμαρτίας· ἡ δὲ
τῶν ἱματίων ἀφαίρεσις εἰς τὴν τῆς
ἀφθαρσίας καὶ ἀθανασίας γύμνωσιν
καὶ ἁπάσης ἀρετῆς στέρησιν· τὸ δὲ
ἡμιθανῆ παταλιπεῖν τὸν ἄκωπον
δηλοῖ τὸ εἰς ἥμισυ τῆς φύσεως προχωρῆσαι
τὸν θάνατον — ἀθάνατος γὰρ
ἡ ψυχή — ὁ ἱερεὺς εἰς τὸν νόμον· ὁ
Λευΐτης εἰς τὸν προφητικὸν λόγον·
ὁ Σαμαρείτης εἰς Χριστὸν τὸν ἐκ
Μαρίας σάρκα φορέσαντα· τὸ κτῆνος
εἰς τὸ σῶμα Χριστοῦ· ὁ οἶνος
εἰς τὸν διδασκαλικὸν καὶ ἐπιστύφοντα
λόγον· τὸ ἔλαιον εἰς τὸν τῆς
φιλανθρωπίας καὶ ἐλέους ἤτοι εὐσπλαγχνίας
λόγον· τὸ πανδοχεῖον εἰς
τὴν ἐκκλησίαν· ὁ πανδοχεὺς εἰς αποστόλους
καὶ τοὺς τούτων διαδόχους
ἐπισκόπους καὶ διδασκάλους τῶν
ἐκκλησιῶν ἢ τοὺς τῆς ἐκκλησίας
ἐπιστατοῦντας ἀγγέλους· τὰ δύο δηνάρια
εἰς τὰς δύο διαθήκας. τὴν
παλαιὰν καὶ τὴν καινὴν ἤτοι τὴν
εἰς θεὸν ἀγάπην καὶ τὴν εἰς τὸν
πλησίον ἢ εἰς τὴν περὶ πατρὸς καὶ
υἱοῦ γνῶσιν· ἡ ἐπάνοδος τοῦ Σαμαρέως
ἡ δευτέρα Χριστοῦ ἐπιφάνεια.
<note type="footnote">19f. lat. Matth. 15, 24 25 ff. lat. Joh. 10, 8
1 interpr. &gt; C 2/3 intell. &gt; C 5 sit] est e 56
6 se &gt; BC promittit in in ACE 7 figurari B 11 cum &gt;
12 dicuntur C, dicatur r 13 omnem] solum ABE 13/14 ormies hominesC
14 pertineat B 15 de] ab C 16 in &gt; AE universa
17 propterea] perdita B praesenti] hoc C 20 igitur] sit A
21 descendit — 22 Hiericho &gt; E in &gt; ABCDE 22 Hiericho
quia] Imn, qui quia A ipse &gt; A 23 ~ inc. in latr. A 27 et &gt;
24/28 Verumt. + jam A 28 incidet A + homo A
5 πάσης C 6 καταλειπεῖν (!) C ἄνθρ. + τὴν τῆς ψυχῆς ἀθανασίαν C
7 δηλοῖ + τοῦτ᾿ ἔστιν C εἰς C &gt; d 8 ἀθάνατος — 9 Ψυχή &gt; C (vgl.
16/17 ἤτοι εὐσπλαγχνίας C &gt; d 21 ἢ — 22 ἀγγέλους C &gt; d τῆς]
24 ἤτοι C] ἢ d 25 ἀγάπην —26 πλησίον C] καὶ τὸν πλησίον ἀγάπην d 26 ἢ
— 27 γνῶσιν C &gt; d 27 Σαμαρέως von nom.</note>

<pb n="v.9.p.203"/>
in multo furibus nequiores &gt;latrones &lt;, qui clescendentem eum
Hierusalem &lt;. cum incidisset in illos, Ε;spolianerunt et imposerunt ei
Quae suntplagae, quae vulnera, quibus vulneratus est homo ?
Vitia atque peccata. Deinde quia latrones, qui nudaverant eum et
<lb n="5"/> vulneraverant, non assident nudo, sed plagis rursus impositis derelinquunt
eum, idcirco scriptum est : &gt; Ε;spoliantes eum et vulnera apponentes
abierunt et dereliquerunt eum &lt; non mortuum, sed
Factum est autem, ut in eadem via primum &gt;sacerdos &lt;,
&gt;Levites &lt; descenderent, qui forsitan aliis liominibus bona
<lb n="10"/> fecerant, non tamen huic, qui descenderat &gt;de Hierusalem in
Hunc enim vidit &gt;sacerdos &lt;, puto lex, vidit &gt;Levites &lt; &gt;,
sermo propheticus — et cum vidissent, transierunt et reliquerunt.
Servabat quippe seminecem providentia ei, qui fortior
erat lege et prophetis, Samaritano videlicet, qui interpretatur
<lb n="15"/> &gt;custos &lt; &gt;. Iste est, qui &gt;non dormitat neque dormit
Propter seminecem profectus est iste Samarites, non &gt;de
Hierusalem in Hiericho &lt; sicut sacerdos et Levita descendens, aut
descendit, idcirco descendit, ut salvaret custodiretque moriturum,
ad quem locuti sunt Judaei: &gt;Samaritanus es tu et
<lb n="20"/> um habes &lt;, et qui, cum negasset se habere daemonium, &lt;
negare se noluit; sciebat enim se esse &gt;custodem &lt;. &gt;custodem &lt; &gt;. Itaque
ad seminecem et vidisset eum in suo sanguine volutari,
misertus accessit ad eum, ut fieret ejus proximus, &gt;ligavit
infudit oleum vino mixtuiiK neque dixit, quod in propheta
<lb n="25"/> legitur: &gt;non est malagma imponere neque oleum neque
Iste est &gt;Samaritanus &lt;, cujus cura et auxilio omnes,
male habent, indigent, cujus vel maxime Samaritani indigebat
<note type="footnote">13 ff. vgl. Comm. in Joh. ΧΧ, 35 (S. 374, —375, 10 Preuschen)
14 f. Σαμαρείτης φύλαξ Comm. in Joh. ΧΧ, 35 (S. 375, 1 Preuschen); Wutz.
Onom. sacra 747 15 f. Ps. 120 (121), 4 19 f. Joh. 8, 48 Joh. Jes. 1, 6
2 illos] latrones B ei] illi B 2/3 ~ ei plagas impos. A 4 peccata]
delicta C Deinde &gt; C] Denique A nudavermit C 45
vulner. &gt; C 5 vuhieravervmt BE sed] et C rurstmi C
De 7 et — seminecem] eo non mortuo, sed seminece De 8 primus
CDEe 9 levita ABE 10 fecerunt C de] ab CDe AE
11 sacerd. + qui C levita B 12 pertransierunt A ~ reliqu. et
transier. De 13 ei] Dei B, Dei ei A, eius C fortior] maior C
14 Samaritanus B 15 Iste est] idem B, id est AE ~ dormit neque
dormitat C 16 Propter] Post B est &gt; C Samaritanus e
17 in &gt; ACE 19 ad qaem] Quem C alloquuti C tu &gt;
CDe negaret C Samaritammi B, Samaritanem E 21 denegare C
negare se] se esse negare B se 1 &gt; AE noluit] vohiit E esse &gt;
22 eum] illum BE in &gt; ABE 24 vino] et vinum B, vinum
26 auxilium E 27 cujus] Huius CDe vel &gt; C indigebant2 E.</note>

<pb n="v.9.p.204"/>
auxilio,  <milestone unit="altpage" n="215"/>  qui &gt;de Hierusalem&lt; descendens &gt;inciderat in latrones&lt;
et vubieratus ab eis semianimis fuerat dereUctus. Ut autem scias,
quod juxta providentiam Dei Samarites iste descenderit, ut
curaret eum, qui &gt;inciderat in latrones&lt;, manifeste doceberis ex eo,
<lb n="5"/> quod secum habebat alligaturas, secum oleum, secum vinum, quae
quidem ego puto non propter istum unum seminecem, sed
Ijropter alios quoque, qui ob varias causas fuerant vulnerati
et indigebant alligaturis et oleo et vino, secum portasse Samariten.
Habebat &gt;oleum&lt;, de quo scrijjtum est: &gt;ut exhilaret faciem
<lb n="10"/> in oleo&lt;, haud dubium quin ejus, qui curatus fuerat. &gt;Oleo&lt;, ut tumores
vulnerum sedarentur, sed et &gt;vino&lt; mundat vuhiera asperitatis
aliquid admiscens, eumque, qui fuerat vulneratus, &gt;imposuit
suo&lt;, id est proprio corpori, juxta id, quod est hominem
dignatus assumere. Iste Samaritanus &gt;peccata nostra portat&lt; et
<lb n="15"/> pro nobis dolet, portat seminecem, inducit in &gt;pandochium&lt;, id
est in ecclesiam, quae omnes suscipit et nulli auxihum suum
denegat, ad quam cunctos provocat Jesus dicens : &gt;Venite ad me
omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos&lt;. Et
postquam induxit eum, non statim recedit, sed uno die in stabulo
<lb n="20"/> cum seminece perseverat et curat vulnera non solum in die,
verum etiam in nocte, rehquam soUicitudinem suam et industriam
tribuens. Cumque vellet mane proficisci, de probato argento suo,
de probata pecunia sua &gt;tollit duos denarios&lt; et honorat stabularium,
haud dubium quin angelum ecclesiae, cui praecipit, ut dihgenter
<lb n="25"/> curet eum et ad sanitatem usque perducat, quem pro angustia tem-
poris etiam ipse curaverat. &gt;Duo denarii&lt; notitia mihi videtur esse
<note type="footnote">9f. Ps. 103 (104), 15 14 Matth. 8, 17 17 f. Matth. 11, 28
2 ~ fuerat semian, A seme animus E relictus BC 3 juxta] dixi ad
ABE descend.] venerat B, descenderat A, inciderat E 4 incidit B
manifesto De doceris C 5 ligaturas B ~ vinum secum
oleum A quae] quem D 6 mium] virum C 8 secum + ea A
8/9 Samaritanum A, Samarithen D 9 exhilaret] exilaret ACEr
10 haud] aut E fuerit AE oleum, ut] oleo etiam De oleum2 ABE
13 suo &gt; De corpore BE &gt; C 14 dignatus + est C 15 ducit BE
Pandochion n, pandochio BE 16 in &gt; B onmem E ~ susc.
omn. A ~ aux. suum De 16/17 ~ denegat auxil. A 17 ~ Jesus
provoc. A 18 honerati AE 19 eos E una BCE in &gt; E
in stabulo] cum stabulario B 19/20 ~ cum seminece in stabulo A
20 cum — persev.] cui seminece praesentaverat B et] ejus B vulnera +
et B diem B 21 in nocte] in noctem B, per noctem C 23 pecunia
sua &gt; B sua &gt; E tollens ABE et &gt; A honorat] onerat e
25 et &gt; E usque &gt; B] ut E 26 curaverit A</note>

<pb n="v.9.p.205"/>
Patris et Filii et scientia sacramenti, quomodo Pater in Filio
et Filius  <milestone unit="altpage" n="216"/>  in Patre sit, qua velut mercede donatur angelus, ut
diligentius curet hominem sibi commendatum, et promittitur ei,
quidquid de suo in medelam seminecis expenderit, illico esse
<lb n="5"/> reddendum. Vere lege et prophetis &gt;custo &lt; animarum iste
&gt;qui fecit misericordiam ei, qui inciderat in latrones &lt;,
ejus apjjaruit non tam sermone quam opere. Quia ergo
possibile est juxta illud, quod dicitur: &gt;Imitatores mei
sicut et ego Christi &lt;. imitari nos Christum et misereri eorum,
<lb n="10"/> Ε;inciderant in Latrones &lt;, accedere ad eos, ligare vulnera,
oleum et vinum, imponere super proprium jumentum et ferre
onera ipsorum, propterea ad talia nos cohortans Filius Dei
non tam doctori legis quam nobis quoque omnibus loquitur: &gt;Vade,
et tu fac similiter &lt;. Quae si similiter fecerimus, vitam
<lb n="15"/> aeternam in Christo Jesu : cui est gloria et imperium in saecula
saeculorum. Amen.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>