Πῶς ἀνήρ, καὶ πῶς συνετὸς ἐν λόγῳ, πῶς δὲ καὶ πολε- μιστὴς ὀ ἔτι πρόβατα ποιμαίνων; οὐκ ἄρα ἀφ ἑαυτοῦ ἐλάλησεν εἰπών, ἀλλὰ τὰ ἐσόμενα προειπὼν ὡς παρόντα, καὶ μαρτυρεῖ τῷ Δαβὶδ ἄπερ ἔμελλεν εἶναι, πλὴν τοῦ κύριος μετ’ αὐτοῦ τοῦ τε ἀγαθὸς τῷ εἴδει, ἃπερ ἐκ παιδικῆς ἡλικίας προσῆν παρέμενε, τὸ μὲν φύσει, τὸ δὲ χάριτι.

Ἐπειδὴ δυνατὸς ἦν ὀ Σαοὺλ πλῆθος ἔχων βοηθοῦν αὐτῷ κακῶς κατὰ τοῦ Δαβίδ, οἱ δὲ δύο μόνοι μόνοι ἐδιώκοντο ὁ Σαμουὴλ καὶ ὁ Δαβίδ, 2–6 Vgl. Fragm. 77 der Jeremiakatene (TU NF I, 3, 95 Z. 31 — 8ff. S. 296, 14f. — 17 Vgl. Gen. 25, 25. — 23 Vgl. I Sam. 16, 11. 8/9 λέγεται τῆς] λέγετε οἰς ν οἱς jung. Hand) | 11/12 δείλῃ τὴν Blass Koetschau δείξηται cv | 13 εἰς πέρας Ga ἐσπέρας cv | 23 ἔτι Koetschau ἐπὶ csv Ι 25 τοῦ τε] τοῦτο csv | 26 ἅπερ Blass ἃ γὰρ csv. ἡ τοῦ θεοῦ χάρις ποιεῖ προφητεύειν τὸν Σαοὺλ οὐ μόνον ὄσα κατ᾿ αὐτοῦ ἦν, ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπὲρ τοῦ Δαβίδ, καὶ ῥίπτει γυμνόν, προσημαίνουσα ὅτι γυμνωθήσεται τῆς βασιλείας.