Ἡ γὰρ ἐν αὐτῷ ζωτικὴ δύναμις οὐ πρὸς τὸ ζωοποιεῖν μόνον ἱκανή ἐστιν, ἀλλὰ καὶ γνώσεως πληροῦν τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχάς, 2 Vgl. S. 483, 16 — 484, 6. — 11 Vgl. Arist., de interpr. 3. — 13 Vgl. S. 483, —16. — 20 Vgl. S. 487, 3ff. 2 f. 108v | 5 τῷ M2 τοῦ M1 | ἦν Μ2 a. Ras. | 10 δεῖ] „man erwartet etwa ἐᾷ“ We | 13 f. 109r | 14. 15 τῷ We] τὸ Μ | τὴν σἀρκα, corr. We | 16 ὑφεξαιρεῖτα | 20 f. 109 V. τήν τί) ἄγνοιαν ἐλαύνειν, ὅτι] ὅτι] ὁ Παῦλος ἠγνόει τὸν χριστὸν διώκων, ἀλλ᾿ ὑπὸ τοῦ φωτὸς τῆς ζωῆς αὐγασθεὶς ἔγνω τὸν διωκόμενον· καὶ ὁ λῃστὴς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ πάσχων καὶ φωτισθεὶς ἔγνω τὴν ζωήν. φησὶν γὰρ ὁ σωτήρ· »Οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ἑλκύσῃ αὐτόν«.

Ἡ μὲν γὰρ πρόθεσις τοῦ πέμψαντος ἦν πιστεῦσαι πάντας· εἰ δε μὴ πάντες ἐπίστευσαν, καὶ τὸν φωτισμὸν μὴ παρεδέξαντο τοῦ οὐκ ἤδη δὲ τὸν φαίη φαίη τις ἂν μὴ ἐπὶ τοῦτο ἀνατέλλειν. οἱ μὲν γὰρ πρὸ Ἰωάννου προφῆται μάρτυρες γεγόνασι τοῦ φωτὸς ἐπὶ τῷ τοὺς Ἐρα ίο υς πιστεῦσαι δι᾿ αὐτῶν. ὁ δὲ Ἰωἀννης μετ᾿ αὐτοὺς γενόμενος τοῦ σωτῆρος τὴν ἐπιδημίαν μαρτυρεῖ ἐπὶ ἐπὶ τῷ οὐ τοὺς Ἑβραίους μόνους πιστεῦσαι ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐξ ἐθνῶν πάντας, καθώς φησιν ὁ προφήτης· »Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρ- »κα«· καὶ ὁ Δαβίδ· »Πάντα τὰ ἔθνη δουλεύσουσιν αὐτῷ«.