<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2022.tlg008.opp-grc1:27</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2022.tlg008.opp-grc1:27</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2022.tlg008.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="27"><p>Θαλάττης δέ, εἰ μὲν μὴ τὸ μέγεθος εἶχον θαυμάζειν,
ἐθαύμασα ἂν τὸ ἥμερον, καὶ πῶς ἵσταται λελυμένη τῶν <lb n="10"/>
ἰδίων ὅρων ἐντός· εἰ δὲ μὴ τὸ ἥμερον, πάντως τὸ μέγεθος.
ἐπεὶ δὲ ἀμφότερα, τὴν ἐν ἀμφοτέροις δύναμιν ἐπαινέσομαι.
τί τὸ συναγαγόν; τί τὸ δῆσαν; πῶς ἐπαίρεταί τε καὶ
ἵσταται, ὥσπερ αἰδουμένη τὴν γείτονα γῆν; πῶς καὶ
δέχεται ποταμοὺς ἅπαντας, καὶ ἡ αὐτὴ διαμένει διὰ πλήθους <lb n="15"/>
περιουσίαν, ἢ οὐκ οἶδ’ ὅτι χρὴ λέγειν; πῶς ψάμμος ὅριον
αὐτῇ, τηλικούτῳ στοιχείῳ; ἔχουσί τι λέγειν οἱ φυσικοὶ
καὶ σοφοὶ τὰ μάταια, καὶ κυάθῳ μετροῦντες ὄντως τὴν
θάλασσαν, τὰ τηλικαῦτα ταῖς ἑαυτῶν ἐπινοίαις; ἢ συντόμως
ἐγὼ παρὰ τῆς γραφῆς τοῦτο φιλοσοφήσω καὶ τῶν μακρῶν <lb n="20"/>
λόγων πιθανώτερόν τε καὶ ἀληθέστερον; Πρόσταγμα
<note type="footnote">27. 15 απαντας] πάντας bdef || om η e</note>
<note type="footnote">2. τ. κατ’ ὁ. ἐναλλ. μεθ’.] Mountain
passes into plain by degrees.</note>
<note type="footnote">4. εἰς οἰκ. νενεμ] ‘occupied for
habitations?</note>
<note type="footnote">5. ὅσην] rel. to antec. ἡ δὲ ἀοἰκ.,
‘where where the too great height of the
mountains cuts it off; the mountains
are regarded as appropriating the
space (mid.).</note>
<note type="footnote">6. καἰ ἄλλη κτλ.] ‘and one part
ἲς severed from another and comes
to a different bound? such as the
Atlantic or the Indian Ocean. Cp.
Acts xxvi 27.</note>
<note type="footnote">27.The sea, the rivers.</note>
<note type="footnote">10. ἵσταται λελ.] ‘it ties at ease?
opp. to being gathered up in stormy
waves. It almost looks as if by
μέγεθος Gr. meant the sea in storm
(?‘height’).</note>
<note type="footnote">15. ποταμοὺς ἄπ’] ’Eccl. i 7
but Gr. prob. draws the thought
from Aristotle.</note>
<note type="footnote">16. περιουσίαν] Cp. ἑ 25. If
that be not the reason, Gr. knows
no other ἢ οὐκ οἶδ.). Cp. § 30.</note>
<note type="footnote">ib. ὄριον] Jer. v 22.</note>
<note type="footnote">19. τὰτηλ.] in app. to τὴν θάλ., ταῖς
ἑ. ἐπ’. to κυάθω. The proverb has
been embodied in a pretty legend
about St Austin.</note>
<note type="footnote">20. παρὰ τῆς γρ.] ’’from Scripture,’
’by borrowing the words of Scr.’
Job xxvi 10. Γυρῷ, ‘to round.’</note>


<pb n="64"/>
ἐγύρωσεν ἐπὶ πρόσωπον ὕδατος. τοῦτο τῆς ὑγρᾶς φύσεως
ὁ δεσμός. πῶς δὲ τὸν χερσαῖον ναυτίλον ἄγει ξύλῳ μικρῷ
καὶ πνεύματι, — τοῦτο οὐ θαυμάζεις ὁρῶν; οὐδ’ ἐξίσταταί
σου ἡ διάνοια; — iva γῆ καὶ θάλασσα δεθῶσι ταῖς χρείαις
<lb n="5"/> καὶ ταῖς ἐπιμιξίαις, καὶ εἰς ἓν ἔλθῃ τῷ ἀνθρώπῳ τὰ
τοσοῦτον ἀλλήλων διεστηκότα κατὰ τὴν φύσιν; τίνες δὲ
πηγῶν αἱ πρῶται πηγαί, ζήτησον, ἄνθρωπε, εἴ τί σοι
τούτων ἐξιχνεῦσαι ἢ εὑρεῖν δυνατόν. καὶ τίς ὁ ποταμοῖς
σχίσας καὶ πεδία καὶ ὄρη, καὶ δοὺς τὸν δρόμον ἀκώλυτον;
<lb n="10"/> καὶ πῶς ἐκ τῶν ἐναντίων τὸ θαῦμα, μήτε θαλάσσης ἐπεξ-
ιούσης, μήτε ποταμῶν ἱσταμένων; τίς δὲ ἡ τῶν ὑδάτων
τροφή, καὶ τί τὸ ταύτης διάφορον, τῶν μὲν ἄνωθεν ἀρδομένων,
τῶν δὲ ταῖς ῥίζαις ποτιζομένων, ἵνα τι καὶ αὐτὸς
κατατρυφήσω τοῦ λόγου, θεοῦ τὴν τρυφὴν ἐξηγούμενος;</p><lb n="15"/></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>