Tunc dixit mihi frater meus:
Domina soror, iam in magna dignatione es, tanta ut postules uisionem et ostendatur tibi an passio
sit an commeatus. et ego quae me sciebam fabulari cum Domino, cuius beneficio tanta experta eram
fidenter repromisi ei, dicens: Crastina die tibi renuntiabo. et postulaui, et ostensum est mihi hoc.
uideo scalam aeream mirae magnitudinis pertingentem usque ad caelum, et angstam, per quam nonnisi
singuli ascendere possent: et in lateribus scalae omne genus ferramentorum infixum. erant ibi
gladii, lanceae, hami, macherae: ut, si quis neglegenter aut non sursum adtendens ascenderet,
laniaretur et carnes eius inhaererent ferramentis. et erat sub ipsa scala draco cubans mirae
magnitudinis, qui ascendentibus insidias praestabat, et exterrebat ne ascenderent. ascendit autem
Saturus prior, qui postea se propter nos ultro tradiderat, quia ipse nos aediicauerat, et tunc cum
adducti sumus praesens non fuerat. et peruenit in caput scalae, et conuertit se et dixit mihi:
Perpetua, sustineo te: sed uide ne te mordeat draco ille. et dixi ego: Non me nocebit in nomine
Iesu Christi. et desub