<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:4.3-4.9</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:4.3-4.9</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="4"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="3"><p>Quoniam autem, ait, in caelo ultimus finis et medius
invenitur, perspicuum est igitur superum et inferum
quoque in eo inveniri. post haec parati sumus, ut opem a vulgi
<lb n="15"/> testimonio petamus. omnes namque de superiore et inferiore loco
dicunt, nou taineu satis, propterea (piod uon existimarunt
caelum sphaericum esse, sed hemisphaerium, quod circum eos est.
si enim cognovissent, quod omni ex parte simile extitit, utique
dixissent hoc etiam superum esse, medium vero iuferum. igitur
<lb n="20"/> superum et inferum omnino quidem | iuxta nos secundum veritatem <note type="marginal">f. 57r</note> existit, non autem iuxta illos alios; posuitque superum et inferum
in hoc universo inveniri. atque haec ad supera, ilia vero ad
infera ferri. cum autem quaerimus, quid leve, quidve grave esse
dicatur, si quispiam definierit dixeritque leve id esse, quod absolute
<lb n="25"/> in sublime natura movetur, grave vero id, quod uatura deorsum
torquetur, is gravis et levis essentiam miuime detiuierit;
quemadmodum si quis plautam definiens dixerit id esse, quod
tibris, quae per folia ac ramos eius disseminantur, nutritur, veritatem
quandam dixerit, sed nihil adicit ei, quod sensu percipitur
<lb n="30"/> ac manifestum existit. etenim nobis couveniret, ut formam definiremus,
qua res levis vel gravis dicitur, et qua in sublime vel deorsum
movetur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="4"><p>&lt;Dicit&gt; cum sursum &lt;natura&gt; movetur, levis est;
fieri potest, ut aliquo modo sursum feratur, sed vi talis motus erit;
<lb n="35"/> leve autem natura id habet. nee declarat, quid natura sit, qua tali
motu feratur, sed quod uatura sic moveatur. et huius quidem
<note type="footnote">18 post extitit codd. Al ex linea antecedente iterant: ac hemisphaerium, quod circum eos
est. fort, supplendum καὶ κύκλῳ τοιοῦτον: sed cf. adnotationem seq. 19 post inferum
codd. Al tamqiram alteram interpretationem, parum diversam, inserunt verba: tametsi huic
quispiam occurrere (?) potuisset, inquiens, ea de causa vulgus superiorem et inferiorem locum (I.
minim e) posuisse, quoniam existimarunt id, quod est, esse quidem hemisphaerium, quod suhter
terram existit: sique agnovissent caelum undique simile esse, dixissent hoc superiorem,
illud inferiorem locum esse. 20 socundum] non autem secundum codd. Al
33 natura supplevi</note>

<pb n="211"/>

generis iudicium super unaquaque re et super quavis adiuuctioue <note type="marginal">f. 57r</note>
facile erit, videlicet si dicamus leve id esse, quod sursum movetur,
vel sursuiu moveri, quod leve est.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="5"><p>Cum itaque leve et grave coraparatione ad aliud ita definivisset,
<lb n="5"/> ait: plurimi de g-ravi et levi disputaruut, sed eorum disputatio
de iis nou fuit, quae absolute ita suut, sed de iis tantum,
quae comparatioue ad aliud gravia et levia dicuutur. eorum
autem, inquit, ratio de levi et gravi, ut iuxta eorum sententiam
sunt, eis non congruit, quae absolute ita sunt; id quodque perspicuum
<lb n="10"/> erit, cum ultra progressa haec erit disputatio. qua
autem ratione id perspicuum evadat, modo audies. aiuut enim
levius et gravius, ut iu Timaeo scriptum est, id esse, quod vel
ex pluribus vel ex paucioribus partibus constat, cum dicant gravius
id esse, quod [partium multitudiue aliud antecedat, quod minus
<lb n="15"/> grave existit]; partes namque in omnibus iis unius et eiusdem
formae sunt, quantitate autem distinguuntur inter se. quemadmodum
enim in iis corporibus, quae forma aequalia sunt, plumbum
mains minore gravius est, ita in aliis animadvertunt, quae forma
similia non sunt, veluti lignum et aes. cuius enim essentia ex
<lb n="20"/> excessu yartium constat, id gravius est. eorum namque similiter
alterum alteri gravitate praevalet, comparatioue ad partium
multitudinem, siquidem eorum essentia simul omnium ex quibusdam
eisdcm partibus constat, tametsi ita non appareat. sed
cum eorum sententia ita determinata sit, non de eo, quod omnino
<lb n="25"/> [leve] est [et] grave, dixerunt; etenim si partes ignis plures
fuerint quam partes terrae, leves quoque esse ac sursum ferri videbuntur,
terra vero gravis esse et deorsuni descendere, quamvis
ex ea minor portio sumatur — ignis enim quanto fuerit maior,
tanto celerius sursum feretur — cum tamen cousentaueura
<lb n="30"/> foret (iuxta horum sententiam) ut res contraiio modo se haberet,
siquidem levitatis et gravitatis causam id nou auget, sed ex eo tantum,
quod res ex pluribus vel paucioribus partibus constat, levitas et
gravitas efflciuntur. neque haec (mebercle) iuxta borum sententiam
gravi et levi conveniunt, quae omnino et absolute talia sunt, nisi
<lb n="35"/> id fuerit propter causam, quae gravi ot levi conveniat. praeterea
inquit, quamvis hoc de omnibus corporibus non dicant, sed de iis,
quae sunt eiusdem generis, tamen hoc quoque modo sermo eorum,
qui leve et grave multitudine et parvitate definiverunt, absurdum
non effugit. ignis enim et aeris multitude modicum aquae pondere
<note type="footnote">1 et—adiunctione corrupta: fort, (facile erit;) quid adiungitur (si dicamus et
14.15 partium—existit] sic emendavit Al locum corruptum; fort, legendum secundum
ex pluribus partibus, levius autem, quod ex. paucioribus constat 37 tamen— effugit (39)]
ita seripsi; Al exhibet: non proplerea id sermone eorum signijicatur, qui leve . . definiverunt
39 multitudo scripsi: eonstitutio codd. Al</note>

<pb n="212"/>

superabit ac magis deorsum inclinohunt, siquidem enrum essentia <note type="marginal">f. 57r</note>
ex pluribus eisdem triangulis constat, sed ad seusum apparet
[omnia] coutra eveuire; semper enim aer aqua magis ascendit,
eoque magis, quo maior extiterit. et paritev Aq igne ac de
<lb n="5"/> borum uuoquoque credendum est.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="6"><p>Hos autem sermoues retulit ad eius impugnatiouem, quod in
Timaeo scriptum est, uempe ignem levissimum esse, quoniam ex
paucissimis partibus coustet. at ipse non reete Platonis sententiam
intellexisse videtur. non enim ullo modo Plato fatetur leve vel grave
<lb n="10"/> quippiara inveniri, dum iu proprio loco mauet; sed quando corpora
ex proximis iu propria loca feruutur, quia uatura opprimuutur, atque
ab boc toto compelluutur, quod ea inibi in huius universi
globum deducit, quando vult, ut penes se congregentur: turn ea,
quae ad id, quod iuxta pedes nostros existit, moventur, gravia dicuntur,
<lb n="15"/> quae autem supra caput nostrum evolant, levia nominantur.
quamobrem ait, si quispiam inter ignem et caelum insistat, velitque
ignem ponderare et maiorem ignis imrtem in altera duarum lancium
posuerit, ignis maior ad id, quod iuxta plantas pedum eius consistit,
magis inclinabit; dicitque., ignem maiorem minore igne esse
<lb n="20"/> graviorem, quadoquidem nos grave consideramus secundum motum
in id, quod iuxta plautas pedum nostrorum existit. atque quispiam
adiciat dicatque: terra si trauspouatur suspendaturque, cogetur
bomo affirmare unum idemque veluti aerem gravem et levem
existere, cum dixerit levitatem gravitatemque corporibus per se
<lb n="25"/> inesse, Ι ipsasque causas motus in sublime vel deorsum esse. <note type="marginal">f. 57v</note>
contingit enim, ut gravis sit aer eo tempore, quo ex aqua iu proprium
locum movetur, diciturque borum duorum triangulorum (?)
gravitatem non proveuire a loco in locis alienis, sed dictos triangulos
(?) inseparables ab eo existere necessarioque fiet, ut unum
<lb n="30"/> grave et leve simul esse dicatur. dicere enim comparatioue unius
ad alterura, sermo callidus est; quod enim sursum vel deorsum
manet, unius ad alterum comparatioue dicetur, sed grave et leve
non dicuntur comparatioue ad aliud; quae enim unam atque eandera
in universum inclinationem babent et ad unum euudemque locum
<lb n="35"/> feruntur, gravia et levia ex incliuationis ac celeritatis motus ad-
iunctione ad invicem dicuntur. etenim baec iam antea fecit; sed
nemo universum mundum levem vel gravem affirmaret, tametsi iu
universum moveretur ac fundamentum positionis, iu qua modo invenitur,
egrederetur. si enim ad eum locum declinaret, a quo
<lb n="40"/> initium sumpsit, boc profecto ex eo non erit, quod gravis vel levis
existat. etenim non poterit quis hominem levem esse affirmare ipsumque
<note type="footnote">16 ait] Tim. 63 B 17 et] vel codd. Al 27 diciturque—dicatur (30)
conicio dkitque . . duorum elementoruin . . sed inspparahileiii ab eis 35 spd gravia codd.
AI 41 hominem] mundum Al</note>

<pb n="213"/>

tunc supra capitis nostri medietatem moveri, neque etiam <note type="marginal">f. 57v</note>
graveoi, tametsi ad id moveretur, quod iuxta plantas pedum
nostrorum existit. etenim si ob earn causani, quia ad uostri
capitis medietatem raovebatur (quemadmodum inquit) penes nos
<lb n="5"/> levis extitisset, tum is ipse, quia ad id movetur, quod iuxta
plantas pedum eovum consistit, qui ex alia terrae parte, quae
nostris pedibus e regioue opponitur, sunt constituti, penes eos
gravis diceretur. uec eo, quia locus est impossibilis, quod omnino
deducitur, falsum extiterit; uon euim ob eam causam, quia, cum
<lb n="10"/> homo evasissem, fieri nou poterat, ut alae mihi inessent, falsa ac
impossibilis erit haec enuntiatio: si alae mihi inessent, ego volarem.
cum itaque Plato (quemadmodum dictum est) non ponat
fundameutum, ut inveniatur omnino aliquid, quod, si in proprio
loco maneat, leve vel grave existat, ac igni, quacunque causa
<lb n="15"/> sit, pyramidis figumm attribuerit: qui dicit consentaueum esse, ut
ignis levissimus sit, quandoquidem ex minimis atque eisdem triangulis
constet, hie profecto Platonis sermonem iuxta propriam
sententiam innovat, quatenus optima quidem significatione eo nou
utitur, quod a philosopho acceperat. si Plato namque (quemdadmodum
<lb n="20"/> vir iste opiuatur) operationes elementorum, essentias et
aflfectiones eorum figurae accommodasset, utique consentaueum diceret
necessario omnino effici ac deduci, figuram levitatis causam
existere. at quamvis ignis ex minimis atque eisdem triangulis
constet, tamen primaria ratione honc ob causam triangulorum parvitas
<lb n="25"/> nullo modo causa levitatis existit, sed forma talis quantitatis ab his
triangulis efficitur, levitas vero formae causa existit; quandoquidem
siccitatis causa (exempli gratia) frigiditas erit, siccitas vero non
nisi ex accidenti febris causa erit. igitur triangulorum parvitas ex
accideuti levitatis causa existit; verum ob banc causam omni in
<lb n="30"/> loco parvitas levitatis causa minime erit. etenim si per se haec
causa extitisset, utique huic sermoni &lt;ratio&gt; inesset; at si
ex accidenti tit, nihil prohibet, quin eorum causa existat, quae
maxima distat contrarietate. cum enim Plato ponat aquam aeremque
ex eisdem formis constare, sed quae mutabiles sunt, ac illis
<lb n="35"/> materiae elementorumque proportionem attribuat, omnino quidem
nullo modo sequitur. etenim ipse etiam fatetur ex eisdem elementis
aliqua oriri, quae maxima contrariate distant.</p><note type="footnote">15 qui scripsi: ct dicit codcl: dixit Al 25 levitatis scripsi: horum codd. Al
sed et Jormae causa (26) emendavi. Al vertit lineas 25. 26 hoc modo: sed primaria ratione
eausa huius non est, quippe triangulorum parvitas horum causa ullo modo ad omnem formam
existit, quemadmodum haec quantitus in his triangulis causa est; sed levitas forma eius
existit. 31 ratio supplevi: Al habet i. in. hic nonnulla desunt 36 etenim]
fort, delendura et emendandum ut . . fateatur</note><pb n="214"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="7"><p>Ut autem ad id, unde nostra haec oratio digressa fiievat, revertamur, <note type="marginal">f. 57v</note> dicimus, Aristoteles deinde ait: nonnulli igitur grave
et leve multitudiue et parvitate primorum, ex quibus corpora constituuntur,
defiuiverunt. aliis autem non satis visum est
<lb n="5"/> ita explicare, sed [quamquam] vetustiores sint, novoruni
tameu magis ratione rem disposuemnt. dixit vetustiores, peride
ac si dixisset crrori magis obnoxios, per novo rum autem &lt;magis&gt;
ratioueni maiorera perfectionem facilitatemque maiorem intellegit.
hoc autem de Democrito et Leucippo pronuntiavit; etenim de
<lb n="10"/> his duobus dixit non satis illis visum fuisse, ut hoc quidem modo
grave et leve termiuarentur. videmus enim raulta corpora
maguitudine quideni minora, graviora autem, quemadmodum
terra aere gravior existit. at qui fieri potest, ut id ita se habeat,
si ex primis partibus eisdemque [gravioribus coustituatur? itaque
<lb n="15"/> fiet, ut quod ex primis partibus] aequalibus constat, aequale non
sit; ueque etiam quod ex pluribus partibus constat, gravius extiterit.
sed quouam modo hoc isti terminariut, ipse paulo infra
referet; hoc vero modo, quo dicitur, ipsi tion terminant. etenim
&lt;aiunt:&gt; nos videmus multa corpora magnitudine
<lb n="20"/> graviora autem, sicut aes in respcctu ad lanam se habet.
ait primo: qui extreniitates partes primas ponuut easque elementa
ad reliqua haec constituunt, non fateutur, ut de primis partibus
dicatur nounullas graviores et leviores aliis esse, tametsi dicant
nounuHas [maiores], aliquas vero esse miuores; absurdum enim est
<lb n="25"/> concedere extremitatem altera | extremitate graviorem esse, <note type="marginal">f. 58r</note>
tametsi maior existeret. iis autem, qui dicuut primas partes non
extreniitates, sed corpora esse, quemadmodum illis, qui ponunt
corpora partium insectilium, absurdum et iucouveniens non est
affirmare alterum eorum altero gravius esse, sicuti mains etiam
<lb n="30"/> existit, quandoquidem corpus id est, quod natura sua grave vel
leve existit. sed haec sub sensum non cadunt; quare perspicue et
mauifeste &lt;non&gt; apparet fieri posse, ut iusectile hoc gravius
sit, quamvis hoc altero minus existat. eorum vero corporum,
quae ex insectilibus composita sunt, quoniam ipsa sub sensum
<lb n="35"/> cadunt, nos videmus maguitudines minores, quae tamen graviores
sunt [fierique non potest, ut dicamus quae ex illis minores sunt,
omuiuo graviores existere.] et hac potissimum ratione hi etiam
aliam causam indagaruut iuanisque interceptionem iuvenere. inane
<note type="footnote">7 errori—obnoxios] minus peccanles Al male 9.10 de his duobus Ah duabus
codd. 14 gravioribus—partibus (15) Al (fort, ex falsa couiectura): om.
conicio (14) partibus eisdem uequalibusque conslituatur? &lt;deinde (of. adnotat. ad 1. 9. 10) non
intellegunt, cur&gt; (1. 16) quod ex pluribus primis partibus constat, gravius existat? 32 non
supplevi 36 fierique—existere (37) om. codd., et iure quidem</note>

<pb n="215"/>

enim cum sit corporibus implexum, eveuit ut corpora, corpora, <note type="marginal">f. 58r</note>
inaue mains est implexum, leviora existaut, quateuus eadem quandoque
ex paucioribus, vel ex eisdem numero partibus constant; cum
enim inanis implcatio solvitur, magnitudo eorum hoc quidetn modo
<lb n="5"/> apparet. atque in ttniversum levitatis causam inanis implicationem
esse dicunt. necesse autem ii habent dicere, corpora per
se graviora esse, inanis vero implicatione leviora apparere; ac ita
etiani Epicurus necessario efficit grave, sed indivisibile. cum
itaque leve hoc quidem pacto deliniant, ne sermo eorum everti
<lb n="10"/> possit, nou absolute eis dicencbtm erat in eo, quod levius est,
maiorem inesse iuauitatem, sed addendum nou solum maiorem
habere inanitatem oportere, sed etiam plenitudinem soliditatemque
miuorem; ipsi autem cum banc particulam non adieceriut
atque eiusmodi distinctionem distinxerint, haec eorum oratio
<lb n="15"/> infringitur; quoniam si nos aurum capiamus, in quo maior inanitas
sit quam ea, quae in quadani ignis portione existit, iuxta
hunc sermouem consentaneum erit, ut aurum igne levius sit. et
ideo nos videmus bos etiam, cum dixerint hac de causa ignem
levem esse, quoniam in eo inanitas maior iuest, addidisse distinxisseque,
<lb n="20"/> quod in eo sit etiam minor soliditas. atqtce minoris ratio
comparatioue etiam ad inane el implexum intellcgi potest, perinde ac
si de hoc dicatur plenum atque solidum esse minora comparatione ad
quippiam in alio. Alexander autem assumit dici comparatione ad
aliud plenum cousonum esse, ut hoc plenum sit minus, at si hoc
<lb n="25"/> pacto eius sermo intellegatur, eadem dubitatio remanebit, uempe
consentaneum esse, ut auri quaedam portio ignis portione quadam
levior sit. nou enim fieri non potest, ut aurum quoddam imaginemur,
iu quo plenum et solidum sit minus, ex eo, quod in igne
quodam mains existit quam iu eo esse dicatur. non itaque omuino
<lb n="30"/> convenit, ut sit plenum, quod est in hoc, minus pleno, quod in alio
existit, cum hoc quidem pacto quod minus est, yieglecto inani,
levius extiterit; sed omnio convenit, ut in eo minus soliditatis
quam iuanitatis esse dicatur. etenim hoc quidem modo dicetur de
igne iuanitatis plurimum iu eo iuveniri comparatione ad plenum
<lb n="35"/> et solidum, quod iu illo existit. per id quoque, quod dicit: ac
etiam comparatione ad haec idem plane significare voluit. siquidem
convenit, ut iuanitas maior sit soliditate, quae eadem in re
invenitur, comparatione et proportione quadam, in tantum ut, si
<note type="footnote">2 fort, ante quatenus lacuna liiat 18 ignem emendavi: capillum codd. Al 22 solidum
scripsi: trabem codd. Al (locus corruptus) 29 maius codd.: inanitas maior Al
30 pleno, quod scripsi: aqua, quae codd. Al 35 ac—haec (36)] τῆς τοιαύτης
(Arist. 809 a 14)?</note>

<pb n="216"/>

inanitas in corpore levi, vel coutva existit, uempe ut solidum, <note type="marginal">f. 58r</note>
in quo erit Imius corporis inclinatio, modicum sit, eritque inanitas
liac proportione levitatis causa, nee leve dicetur comparatione ad
aliud secundum proportionem adaequatam pleuitudinis inanitatisque,
<lb n="5"/> que, e. g. auri ad ignem. sed ex iis, quae paulo infra dicit,
perspicuum evadet Alexandrum rem iuxta propriam senteutiam
assumpsisse; itaque neccssario ei contingit, ut dubium non tollat.
etenim adicere plenum modicum esse, non tollit, quin consentaneum
sit, ut aurum igne levins sit. cum itaque inanitas pleno
<lb n="10"/> completoque (?) maior sit, forte couveuit, ut ei assontiamur; veluti
cum quantitas quantitati comparatur, quemadmodum, d dicere solemus
locum rei locatae aequalem esse, intellegimus in tribus
tantum dimensiouibus, non in pleno, neciue in eo, quod sensu tactus
percipitur.</p><lb n="15"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="8"><p>Post haec in hac oratione afifert consentaneum non esse id,
quod [hoc quidem pacto quidam deduxere]; nonnulli enim
eorum, qui inane non esse posuere (quemadmodum Anaxagoras
et Empedocles) leve et grave minime terminarunt.
nonnulli vero terminarunt quidem termino quodam,
<lb n="20"/> sed causam non tradiderunt, cur corpora quaedam absolute
levia sint, alia vero absolute gravia, atque quaedam
in sublime, nonnuUa deorsura ferautur. etenim hi omnino
quidem leve et grave comparatione ad aliud terminarunt, non
autem grave et leve absolute, praeterca cur aliqua corpora,
<lb n="25"/> licet maioris sint molis, leviora sint minoribus, non tradiderunt.
in universum autem ex corwni sermonibus perspicuum
tion evasit, quanam ratioue haec dicta | iis, quae videutur, consentanea <note type="marginal">f. 58v</note>
sint. atqui eiusmodi sermones alia quidem ratione dicti
sunt, nee iis aliquo pacto in levis gravisque eognitionem iuvamur,
<lb n="30"/> cur ad supera atque ad infera moveatur ae scindat, sed contradictionis
initinm inveuimus.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="9"><p>Praeterea etiam ex disputatione, qua ad istos respondit, ad
sententiae illorum inpugnationem regreditur, qui levitatis ignis
causam in magna vi inanitatis, quam habeat, ponunt, et hi sunt,
<lb n="35"/> de quibus antea retulit, quod neeesse habent addere plenum in
illo esse modicum, si velint, ut ad illorum sermouem omnino non
sequatur aurum quoddam levius esse et ignem quendam graviorem.
deiuceps ait: ueque hac etiam ratione erunt immunes, quin ea
<note type="footnote">1 vel—solidum corrupta videntur; couicio maior existat, quod ei vontrariuin est, nempc
solidum 4 adaequatam emeiidavi: huius rectitudinis codd. Al 10 completoque
Al: conicio (maior sit) et absolute quidem 12 intellegimus emendavi: intellegitur Al:
intellegit codd. 13 neque— percipitur] et status permanentiave in sensu tactus
16 hoc—deduxere] sic explevit Al lacunatn codd. 36 illo emendavi: illis codd. Al</note>

<pb n="217"/>

dicant, quae iis, quae videntur, contraria sunt, ac quispiam dixevit, <note type="marginal">f. 58v</note>
ad quid haec additio? uou oportebit aliquid addere, si eadem incommoda
necessavio secpiautur eos etiam, qui inauitatem in levi inveniri
et modicum pleuitudiuis asserunt. etenini fieri etiam poteiit,
<lb n="5"/> ut iguis portionem quandam animo concipiamus, iu qua soliditatis
et pleui maior pars quam iu aliqua tervae portioue coutinetur. hac
igitur proportione terrae quaedam povtio ignis portione quadam
desumpta levior extiterit. id vero fiet, si leve cum pleuitudiuis
modico termiuabunt. atqui ut verborum gravitatem augeat, tantummodo
<lb n="10"/> declarasse videtur, quoduam iucommodum unam particulam sequatur,
quatur, videlicet senteniam, quae dixit, si minus pleuitudiuis in eo
existeret, ue si ambas paiticulas iu liuuc modum simul, videlicet
modicam plenitudiuem et pluvimam inauitatem, prouuutiasset, quispiam
existimavet se ad sermouem, quo illorum senteutiae adversatur,
<lb n="15"/> supervacaueam aliquam adiuuctiouem adduxisse iu eorunKpie sermones
intvomisisse, idque fuit, quod autea retulit, cam ad necessitatem'
addendi illos cogeret. et ob banc causam cum ab initio
sermouem adduxisset, perinde ac si ipse eum ita posuisset, nempe
conseutaueum esse, ut multa sit iuauitas, solidum vero minus, nou
<lb n="20"/> oppuguat eo tempore eam divisiouem, quae tit cum adiuuctioue,
quam retulit. etenim secundum hunc sermonem terram quaudam
adsumere possicmus, iu qua plenitudo minor, inanitas vero maior
quam iu quadam ignis portioue inest, atque bac sane proportione
couveniret terram, quae boc iure se habet, igne leviorem
<lb n="25"/> existere. sed ipse ad aliam divisiouem de gravis definitione
progreditur, quatenus inquirit, ut sermo refutetur, non eius quod
dicitur comparatioue ad aliud, sed absolute et per se; ipsi uamque
grave defiuiveruut, secundum quod omniuo couveuit ex definitione,
quam levi accommodaruut, sive detiniaut dicendo id esse iu quo
<lb n="30"/> soliditatis plurimum iuest, sice dicendo, iu quo inanitatis modicum
existit, quod levi contrariatur. deficit autem ex divisioue adiunctio,
in qua dicitur, sive erit id, iu quo soliditatis plurimum iuest, inauitatis
vero modicum, ex eo enim, quod sic etiam ad eam divisiouem
progressus est, quae cum adiuuctioue fit, si baec defecerit, de unoquoque
<lb n="35"/> membro illius per se unumquodque iucommodum, quod necessario
evenit, demonstratur. si enim grave id esse definierint,
in quo maior tantum soliditas inest, ex hoc incommodo necessario
fit, ut ignis terra gravior sit; etenim ignis quaedam portio assumi
potest, in qua soiiditas maior inest quam in quadam terrae portione.
<lb n="40"/> si vero grave definierint, quateuus id est, iu quo minor inanitas
inest, conveuit etiam, ut ex corporibus, quae deorsum feruntur,
(veluti aqua et terra) corpus quoddam inveniatur, iu quo inanitas
<note type="footnote">3 in levi] fort. corr.: conicio plurimam.</note>

<pb n="218"/>

ea inanitate niaior insit, quae in aliqua ignis poitione consistit. <note type="marginal">f. 58v</note>
atque liac etiani coniparatioue iguis assiimptus terra vel acpia desumpta
gravior extiterit. at diccre noii possimt &lt;sane&gt;
hoc inodo se habere, et in terra maiorem inanitatem esse ea inanitate,
<lb n="5"/> quae in quadam ignis portione desumpta consistit, ideoque
ignem, licet pondere levis sit, nililo secius ex numero eonim esse,
quae deorsum feruntur: nihil euim, quod deorsum fertur, leve dicetur,
nisi omnino levins tantum dicatur, (luemadmodum aqua terra levior
est. neque etiara cpiod leve uon est, eo levins erit, quod omnino
<lb n="10"/> et absolute leve existit, ad superaque feretur, sed contra, nempe
si quidem sursum fertur ac omnino et absolute leve est, omni eo
levius existet, quod deorsum movetur.</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>