Cum igitur hic ita affirmasset, ad secundum quaesitum regreditur; etenim primum quaesitum fuit, cur elementa ad propria eorum loca moverentur, secundum autem, in quo de differentiis levis et gravis disputatur, quae eis contingunt, <nunc> ait: quoniam de his hoc in loco disputatur, primum quidem praestantissimuvi eorum eiusque explicatio positum sit, secundum quod omnibus videtur. grave nempe absolute id est, quod omnibus corporibus substernitur, leve autem e contra se habet; est enim id, quod omnibus corporibus supereminet. dicit autem absolute ad horum duorum differentiam et illorum, quae inter haec sunt collocata, aquae nempe et aeris, quoniam haec duo nullara harum incliuationum per se | habent, sed sunt in eis f. 62r simul permixtae ac comparatione ad aliud levia <et gravia> existunt; quaevis enim [ignis] pars superiora semper petit, nisi aliud contingat, hoc est, nisi aliud existat, quod impediat, et terrae 5.6 fertur, atlrahilur, pellitur codd. Al 11 cf. Averr. p. 248 L et eiusdem Paraphr. p. 331 F et sq. 14 hoc—habet. codd. Al: est perfectio eius Averr. et (p. 331) aut quia le eius more est, ut moveatur ad sanitatem 19 ipse scripsi: motus eorum. causa codd. Al 37 el gravia addidi 38 post enim signum lacunae; ignis supplevit Al quaevis pars deorsum semper eodem modo declinat, nisi quid f. 62r forte inipediat; idque grave <et leve> per se, non comparatioue ad aliud existit, et ideo maior pars maiore semper celeritato, ignis quidem versus superiora, terrae autem versus iuferiora movebitur. utrumque vero illorum, quae inter haec sunt collocata, et grave est et leve, siquidem alicui emiuet et alteri substeruitur, ueutrum autem per se et absolute grave et leve existit, sed comparatione ad aliud; utraque enim terra leviora, igne autem graviora existunt; quaevis enim pars ex illis sumatur, terrae eminet, igni autem substernitur, . . . <aqua> absolute gravis quoniam semper aeri substernitur, . . . 003C;sed quamobrem eorum, quae) non comparatioue ad aliud perpendantur, hoc est ignis et terrae, absolute terra gravis, iguis vero levis deprehenditur, ea autem, quae inter haec collocautur, propria eorum natura uec gravia nec levia dicuntur? etenim si leve id dicatur, quod omnibus corporibus emiuet, grave autem, quod omnibus illis substeruitur, prius igitur quam aliquid omnibus corporibus emiueat, leve non est, et antequam omnibus illis substernatur, non est grave; non enim aliquid propria ratione dicitur, autequam ad propriam eius essentiam regrediatur. ignis igitur levis non dicitur, autequam omnibus corporibus emiueat; sique levis non erit, cum in alieuo loco extiterit, igitur sursum versus non feretur, quia versus superiorem locum inclinationem non habet, et haec levitas est; sed ipse sursum fertur: igitur ignis ratio non est, ut omnibus corporibus emiueat. mihi autem videtur magis congruum ac consentaneum esse iis, quae ad sensum apparent in elementis, ut inclinatio in illis inveniatur, quaudo in alienis locis extiteriut, ut haec sit in eis motus causa ex proximis in propria eorum loca, incliuatio nempe ad ea. etenim ipse paulo post idem operatur eo in loco, quo invenitur: et leve est, <quod > natura sua semper ad supera movetur, et grave est,> sua semper ad infera movetur: non enim omnibus corporibus emiuere et natura semper sursum ferri unum et idem est. igitur proprie quidem definitur ex eo, quod semper sursum movetur, non autem ex eo, quod eminet. insuper si eminere aliquid ac leve esse unum et idem esset, omue igitur, quod quacunque ratione eminet, leve 2 et leve addidi 10 igni scripsi: terrae codd. Al ante absolute et post substernitur (11) lacuna statuenda; arjua supplevi 11 pro verbis sed—quae Al arbitrario et male addidit: atqui quomodo aer levis est? non alia sane ratione, nisi quia terrae (sici) eminet. si autem secundum naturae eorum genus 15 cf. Averr. Paraphr. p. 332 A et sq. 24. 25 mihi autem et sq.] cf. Simpl. p. 70,2 ἀλλὰ καὶ ὁ Θεμίστιος . . κἂν ἀθετῇ τὸ βαρὺ καὶ κοῦφον . . ἀλλὰ τήν γε ῥοπὴν ὑπάρχειν φησὶ τοῖς στοιχείοις ἐν τόποις οὖσι λέγων “εὐλογώτερον δὲ ἂν ἦν καὶ σύμφωνον τοῖς περὶ αὐτὰ φαινομένοις τὸ τοῖς ἀλλοτρίοις τόποις μᾶλλον τὰς ῥοπὰς ἀποδιδόναι τοῖς στοιχείοις” 29 loco] 311b14 30 quod—est supplevi extitisset, ctiam si vi emineret — quemadmodum valetudo et iusta f. 62r sicci frigidique proportio et similia in viventis corpore unum idemque existunt, et animans, qui iusta eorum proportione utitur, sanus est, tametsi vi ad eius mediocritatem deveniat — at fieri potest, ut quod eminet, grave sit; non igitur emiuere aliquid ac leve esse unum idemque existunt. ita neque substetni et grave esse idem sunt, neque quod subsidit et quod grave est unum et idem esse dicuntur.

Deinde ait: cum igitur his inclinatio ita tribuatur, gravitas autem et levitas in compositis 003E; corporibus inveniautur, perspicuum est igitur, ipsa iuxta eorum constitutionem ex illis inclinatione inter se differre, secundum quod simplicia corpora sortita sunt, quorum id levius, quod ex pluribus levibus elementis constituitur. igitur corporum ab elementis compositorum diferentia ad primorum corporum diferentiam sequetur. quod quidem ipsum ante dicebat oportere facere et eos, qui inclinationis differentiam ad inanis implicationem retulerunt.

Deinde dicit: fit autem, ut non ubique unum et idem aliquid grave sit vel leve, neque ctiam uno eodemque levius vel gravius; trabs enim, quae centum librarum pondus habet, in aere quidem gravis, in aqua vero ievis existit; trabs enim in aqua innatat, plumbum vero subsidit. idque causae esse dixit, quod in omnibus corporibus praeterquam in igne in propriis eorum locis [modo] pondus invenitur, in locis autem ceterorum illorum praeterquam in locis, quae <inferiora> sunt, graviora sunt, ac hoc modo terra omniaque corpora, quae maxime terrena sunt, ubique pondus habent — ea enim et in terrae loco et in locis ceterorum illorum pondus habent — aqua autem in proprio loco et in locis ceterorum elementorum pondus habet, non autem in terrae loco — terra enim aqua gravior existit — aer vero in proprio loco id habet et in ignis loco; at pondus non habet in locis ceterorum illorum elementorum, quae pondus habent, terrae nempe et aquae, num autem in proprio loco pondus habeat, hinc intellegi potest, quod uter inflatus trahat plus quam inanis. si quid igitur compositorum corporum plus habeat aeris quam aquae et terrae, veluti trabs, in aere quidem erit gravis, ex eo, quod in hoc ex omni vel ex maiore parte ponderosum constat; etenim ex plurimo aere, qui gravis est, constat, uec non etiam ex terra atque ex aqua, quae gravia sunt, conflatur; in aqua autem Ievis est, ex eo, quod ipsa in hac maiore ex parle Ievis est, quoniam | aer et aqua levia f. 62v sunt ac ex modico pondere constant, hac itaque de causa lignum, 15 dicebat ex coniectura 20 centum codd. Al et Averr. hic et infra 25 inferiora addidi 36 trabs] ξύλον (cf. supra) 40. 41 exspectes in aqua Ievis est . . constat quod centum librarum pondus habet, in aere gravius est quam f. 62v plumbi libra, in aqua autem levius existit. unumquodque enim eorum triplici gravitate in aere constat, quamvis leve aliquid velut ignem habeat; tres autem gravitates appello, aerem, aquam et terram. si igitur trabs ex plurimo aere constat, et horum unumquodque (quemadmodum praefati sumus) tripliei gravitate constat, tum qua exuberantia trabs, quae centum librarum pondus habet, plumbi libra gravior est, eadem in aere eo gravior existet ac maiore celeritate movebitur. at si in aquam ceciderint, trabs quidem plumbo levior hie extiterit, quoniam ipsa ex plurimo aere levis est (aer enim modica gravitate in aqua <et> levis plumbum autem subsidet, quoniam multa gravitate constat, hoc certe, si elementis praeter ignem gravitatem attribuas, immo omnibus illis praeter terram levitatem attribuas. ita enim eius oratio intellegi posset; aeris namque levitas cum maior sit in aqua, ob hanc causam trabs in aqua plumbo levior fuit.

At non convenit, ut veram hanc orationem affirmemus, eam nempe, quae tribus elementis in propriis eorum locis omnino pondus inesse statuit. primo quidem, cur illis in propriis locis existentibus non levitas, sed gravitas evenit? etenim duobus illis, quae medium tenent, levitas etiam convenit, sed hoc non in proprio eorum loco, sed aeri in aqua et terra, aquae autem in terra tantum; si igitur in omnibus elementis praeterquam in terra (iuxta eius sententiam) levitas inesset, sed hoc non inest eis in locis, quae supra innatant — etenim contra res se habet et his in locis pondus habent — negue in suis locis praeterquam ignis, remanebit, ut levitas sit illis in locis, quae substernuntur ac deorsum existunt. dicimusque, hoc perspicuum est; ac paulo infra, dum de iis, quae iunovantur, sermonem habet, ilia (inquit) versus inferiorem locum moventur ad loca, quibus id iunovatur, quod ignis non est, quoniam ignis modo levis est, quamquam iam ipse affirmavit ea, quae in medio posita sunt, nec gravia nec levia absolute existere, si ad duas extremitates comparentur, sed collata inter se eorum unum quidem, aer nempe, absolute leve, alterum vero, videlicet aqua, absolute grave existit. cum autem ea, quae in medio locata sunt, gravia et levia sint, collata inter se, verum in propriis eorum locis levia non sint, hac ratione non erunt gravia comparatione ad aliud, sed absolute, cum 1 in acre scripsi: potestatc Al: potestatibus codd. 12 subsidet scripsi: innovabitur codd. Al (cf. l. 28 et 30) 15 intellegi e coniectura: multiplex reddi Al 17 Al Ποι convenit et sq.] cf. Averr. 257 A. F. H et sq. eiusque Paraphr. 333 E et sq. 22 si igitur] nisi Al 24 levitas] gravitas Al 27 dicimusque scripsi: dicitque codd. Al 36 levia scripsi: gravia codd. Al. Al vertit: inter se in propriis . . non erunt; hac enim ratione non essent itaque eorum, quae in medio simt, unius ad alteruni collatione f. 62v id quidem absolute leve, hoc autem absolute grave existat, quoniam id, quod peues aquam absolute leve dicitur, est veluti aer, qui penes se ipsum absolute gravis extiterit, eritque absolute gravis, cum in proprio eius loco fuerit gravis: cur igitur (quemadmodum dicebamus) convenit, ut in elementis praeterquam in igue in propriis eorum locis gravitas, non autem levitas esse dicatur? rationi autem, quam de utro inflato adduxit, ut aeri in proprio loco pondus inesse monstraret, sensus repugnant; non enim uter inilatus, si in aere ponatur, ab eo magis recedet, quam si iufiatus nou sit. sed si vcrum csset, quod contendit utrem inflatum magis traliere, et in universum, si elemeuta in propriis eornm locis pondus haberent, in proximis locis levia non erunt; igitur ex locis, quae substeruuntur, ad propria eorum loca non movebuntur, si ex his locis in superiorem sine levitate non feruntur, propterea quod his in locis ea levia non esse ex iis, quae supra ea eminent, intellegi potest; ipsa namque iis substernuntur in locisque eorum substeruuntur, quae sub eis existunt. sique levia essent futura, utique conveniret ea sursum inclinare pluraque evadere in quovis loco, ubi aer versus aquam sursum inclinat, et in suo loco si gravia extitissent, quatenus natura gravia sunt, deorsum etiani, moverentur inclinarentque; hac itaque ratione eveniret, ut natura duobus contrariis motibus moverentur, quod dissentaneum existit. si enim motus ad infera natura ei inesset, quoniam in proprio eius loco grave est ac deorsum versus innovatur, et pars superior esset ei praeter naturam, sursum versus nullo modo inclinabit nee levitas hac ratione in eo erit; levitas namque supra est. et absolute, si quispiam dixerit elementa in propriis eorum locis pondus habere, congruum sermonem non pronuntiabit, si dixerit ea esse levia. et hoc non modo de vis, quae in medio sunt, dicendum erat, sed de duobus quoque extremis; ignis enim in extremo fine levis non est, sed versus extremum finem talis quidem existit, nee terra in medio pondus habet, sed supra medium sane talis invenitur: non igitur in propriis eorum locis gravitate ievitateque praedita sunt, natura enim nee ad propria eorum loca movereutur uec in iis etiam quiescerent, sed motus ab iis locis illis inesset. hoc enim dabitur illis, quaecunque natura existunt, dico | suapte natura in locum inclinare; etenim ob f. 63r hanc causam dicimus terrae, si in aere ponatur, motum deorsum natura inesse, eo, quod ad huuc locum inclinat; dicimus etiam ignem ex terra sursum moveri, quoniam ad hunc locum inclinat. 4 se ipsum codd.: eam per se Al. quae sequuntur usque ad cur (5) corrupta videntur 15 post feruntur adduut codd. neque in proximis locis levia sunt, cum in propriis eorum locis pondus habeant 19 ubi—inclinat (20) corrupta 25 innovatur] cf. supra 232,12 subsidet 31 extremis finibus . . versus extremos fines codd. si autem in pvoprio eorum loco inclinatio quoque eis inesset, turn f. 63r quae ex illis pondus habent, natura hoc habebunt, non ut in propriis eorum locis mooeantur neque ut ad propria eorum loca raoveantur, seel ex his in locum, ad quern inclinant, nempe deorsum movebuutur; corpora euim, quae gravitate praedita sunt, deorsum inclinabunt; et quae levitatem habent, eodem mode natura hoc tantum erit in eis, non ut in propriis eorum locis quiescaut [neque etiam ad haec fenmtur, sed in propriis eorum locis movebuntur]. hoc autem ita se habere mirum profecto existit, neque hac ratione has duas inclinationes iuxta exitum eorum [ex propriis locis] admittereut. nos autem dicimus hoc mirum non esse, siquidem nos etiam cuique fatemur non modo absurdum non esse, ea extriusecus inclinationem admittere, sed omuiuo etiam fore necessarium, cum dicimus trabem, quae centum librarum pondus habet, in aere gravem, in aqua vero levem esse, immo trabem, quae pondus habet centum librarum, in aere quam plumbi libram graviorem, in aqua vero leviorem esse, cuius rei indagatio explicatioque alibi difficilis non est; etenim hie locus paulo infra in calce huius tractatus explicatur, ubi de formis, quae per se motus causa non sunt, locuturi sumus. fieri autem potest, ut de his separatim disseramus. corporum enim, quae continua sunt, quaedam facile, quaedam difficile sectionem admittunt; ita etiam [divisiva] alia magis, alia minus dividunt. ex continuis autem facile dividitur, quod facile terminos suscipere potest; quod vero aegre dividitur, secundum quod divisiva potestate et fortitudine deficiunt, existimatur, quatenus supra divisibilia natant. quae autem potestate quadam vel aegre sunt divisibilia, ad divisionem protrahuntur vel divisioni repugnant, cum alicuius eorum vis praevaluerit; si enim divisibilis potentia praevaluerit ac ipsa quasi propulsioni divisionique repugnet, non innovabitur divisio; si autem divisivum praevaluerit, divisio innovabitur, et hac ratione continget, ut divisivum divisibile iugrediatur. si autem iis ad invicem non inerit potentia, ut palpiteut tantum, quemadmodum iis, quae iuxta posita sunt, contingit: secuHdum potentiam et fortitudiuem, quam divis[iv]um supra divisionem habet, vel ob eius amplitudinem quidem deficient morabunturque, vel prae formae eius tenuitate et angustia divisionem prohibebit (?) et non dividetur. vis autem eius, quod dividitur, contra se habet; siquidem amplitudo modo quodam oppositioni rerum 7 neque—movebuntur (8) om. codd. exspectes sed a propriis . . . sursum movebuntur 10 iuxta Al: immo codd. ex propriis locis om. codd. 18 calce] 313b6 22 divisiva et dividunt scripsi: divisio et dividuntur codd. Al 25 divisiva scripsi: divisa codd. Al 26 supra . . natant] ad divisa inclinant codd. Al 28 divisioni repugnant] divisum dividetur Al 35 ob eius amplitudinem emendavi: a spiritu codd. Al 36 divisionem prohibebit] a divisione prohihebitur A I (locus corruptus) auxiliatur, praedivisivi vero angustia corrumpetur, cum divisio (?) loci f. 63r deficiet. si autem divisivus divisibili secundum inclinationem magis praestet, quam ut a propria forma, veluti latitudiuis meusura, prohibeatur, divisibile secabit; sique eius inclinatio et propulsio modicae extiterint, latitudiue eius prohibebitur et non dividet. veluti trabs, quae dividit, cum aer et aqua facile dividantur ac terminentur; et aer facilioris divisiouis quam aqua existit. atqui in aere impedimentum, quod latitudinis causa existit, minoris momenti est, quam potentia eius inclinationis, divisio autem densitatis aquae variatur, <secundum id>, quod latitudinis eius causa separat. ita quoque inclinatio trabis, quae ceutum librarum poudus babet, in aere quidem ob trabis latitudinem minus prohibetur, in aqua autem plus; et plumbi librae latitudo in aere, et praecipue in aqua, minor est, quam ut inclinationis eius firmitudinem, qua tautum dividit, prohibere possit. non convenit igitur, ut a naturali inclinatione divagemur et absurda quadam positioue hunc locum explicare imagiuemur; absurdum namque est existimare inclinationem corporibus in propriis eorum locis existentibus omnino deberi; magis autem dissentaneum erit, si quis gravitatis inclinationem omnino statuerit, eundem casura elementa ponere atque ea, dum in propriis locis sint, ad casum inclinare.

Cum autem in orationis limine grave et leve posuisset dixissetque absolute leve id esse, quod corporibus eminet, tamquam hoc omnibus perspicuum sit, ea autem deinceps in medium adduxisset, quae in medio et composita sunt, quomodo nempe in illis gravitas et levitas inveniantur, quodque illis haec ubique non insint: posthaec intendit declarare esse aliquid absolute grave et aliquid absolute leve. autequam vero explicet haec duo inveniri, unumquodque eorum statim constituit, inquiens: absolute autem leve id appello, quod semper in sublime ferri solet, nisi aliquid impediat, et absolute grave, quod semper deorsum ferri so let, nisi aliquid impediat. quod autem inveniantur corpora, quae hoc iure se habeant, ac bipartita haec natura vera sit nec una tantum existat, ut alii nonnulli putant, veluti dicentes insectilibus poudus modo inesse, boc ita explicat. sumit illud tamquam ab omnibus concessum, quemadmodum et aliis nonnillis placet ad sensumque apparet, inveniri nempe grave quippiam, | quod semper f. 63v ad medium decliuat; pauloque infra ait: atqui medium definitum est; sique illud medium dicatur, quod definitum ilico existit, 2 inclinationem—prohibeatur (3)] inclinationem praestet, a propriae formae loco eo privabitur, quod latitudinis mensura extiterat Al male 9 secundum id addidi divisio—separat (10)] locus incertus; ex divisione enim sustentaculi aquae transmutabitur, quod lalitudinis eius causa sepurabit Al 23 leve scripsit Al; sed cum codd. grave exhibeant, lacunam statuere praetulerim ex eo, quod medium definitum est, extremum invenitur; scias enim f. 63v oportet medium comparatum ad extremum ita nomianri. si enim quod ad medium fertur, omnibus corporibus substeruatur, . . . erit leve; et quouiara nos videmus ignem sursum versus ferri ac ceteris elementis innatare (siquidem aeri eminet, quoniam versus aerem movetur per eumque pertransit ac supra illum ascendit et ibidem quiescit) perspicuum est et manifestum ignem elementum esse, quod omnibus corporibus eminet. quod si ita est, quod absolute est leve, ignis existit, quandoquidem quod omnibus corporibus substernitur, absolute grave appellatur. etenim si ignis non esset absolute levis, sed pondus haberet, alteri corpori substerneretur; tale autem corpus, cui ignis substernitur, aliud quicquam praefer quatuor elementa omnino existeret, quod ei emiueret ac suapte natura ad ultimum ferretur. nunc autem praeter quatuor elementa nibil videtur suapte natura sursum moveri ac igni eminere; iguis igitur corpus est, quod absolute leve existit. quodsi levis est ignis eminetque, nullo pondere praeditus, quoniam alicui corporum non substernitur, pari ratioue quod ad medium fertur absolute grave existit, cum alteri substernatur uullumque corpus, cui innatet, sub eo existat, siquidem ultimum eius, quod deorsum fertur, medium est, ad quod movetur. si igitur corpus invenitur, quod ad medium fertur ac ceteris omnibus his partibus substernitur, idque terra existat, ac rursus aliquid invenitur, quod versus extremum movetur ac omnibus illis innatat, sitque ignis tale corpus: invenietur igitur aliquid absolute grave et aliquid absolute leve. his namque definivit quod absolute grave quodque absolute leve existit; ac absolute grave terra est, et absolute leve ignis, convenit autem, ut eius orationem de iis, quae has duas inclinationes habent, hoc pacto intellegamus, quateuus nempe cui una earum inest, altera non inest, veluti compositum, cum in propriis eorum locis has duas inclinationes sortiantur. num autem hoc fieri possit, superius explicatum fuit.

At vero quod in oratione deduxit definitum quoddam medium inveniri, ad quod gravia corpora moventur, id ipsum initio explicavit inquiens: fieri non potest, ut infinite quicquam moveatur; <deinde quod> omnia corpora, quae ad terram feruntur, ad pares angulos feruntur. cur vero impossibile sit, ut quicquam infinite moveatur, ita perspicuum fiet. motus ortus quidam est nee ortus aliquis immortalis invenitur; quemadmodura enim non est ulluin impossibile, veluti ut trianguli auguli sint tres tribus rectis aequales, ita etiam nec fit. si enim esset, fieret etiam aliquid impossibile possibile et ens, sique etiam fieret, esset quoque aliquid, quod fieri 3 leve codd.: grave Al ex coniectura; sed lacuna unius lineae statuenda 9 verba quandoquidem—appellatur (10) aliunde huc illata esse videntur. 31 non possit 40 fieret scripsi: inveniretur codd. Al non potest; sique motus non erit in infinitum, finem possidebit. f. 63v si autem totus hic finis fiierit corporibus, quae versus terram ferantur, secundum oppositiouem unius ad alterum <παράλληλα>, in motatione alter finis erit; fieri autem non potest, ut eiusmodi fines in medio consistant, quouiam uni unum datur medium, insuper nihil est, quod cogit, ut eorum medium unum sit, siquidem fieri potest, ut omnium eorum medium non sit unum. si autem ad pares angulos moveautur, necessario convenit, ut quod versus terram movetur, si nihil prohibeat, <aliud alii> occurrat, ac idem locus, cui occurrit, necessario medium extiterit. omnium vero motuum, qui versus terram instituuntur, finis medium existit, quoniam medium (quemadmodum in mathematicis scientiis demonstratum sphaerae centrum existit. motuum autem finis, si <levium> erit corporum, cum eo sit, quo aliquid <leve> attingat, fieri etiam posse ut sursum feratur, [siquidem id quod a centro movetur, sursum fertur.] an autem terrae centrum sit finis vel universi centrum, nostrum non est in praesenti sermone pertractare. supra autem dictum fuit idem utrorumque centrum existere, ac primum in huius totius centrum ferri et, cum huius totius centro contiugit, ut terrae etiam centrum sit, hoc iure ad centrum terrae quoque moveri.

Deinceps explicabitur omnino consentaneum esse, ut corporum inclinationes duae existant. quoniam autem medium invenitur et ad id corpus fertur, (piod omnibus corporibus subest . . . extremum igitur loci inveuitur, in quo eorum motum faciunt; etenim extremum invenitur ac medio oppouitur; necesse igitur erit, ut corpus, quod omnibus corporibus eminet, ad id feratur. adiunxitque extremo: loci, in quo | eorum motum faciunt, ut f. 64r distingueret, de quonam alio extremo loquatur; quod enim in extremo huius totius consistit, nempe quintum corpus, hoc quidem inclinationem non liahet. necessario itaque convenit (quemadmodum retulimus) ut corpori, quod omnibus corporibus eminet, id, quod ad medium fertur, contrarium sit; omni namque contrario <contrarium> alterum inveuitur, si quod est, per se quidem, non autem ex accidenti existat. atqui medio extremum contrariatur, et quod eminet, ei, quod substernitur, contrarium existit. quoniam autem duo sunt loca, necessario fit, ut duae sint inclinationes; eius uempe quod 9 aliud alii addidi: ei Al: codd. corrupti 13 si - sursion (15) scripsi: quoniam si erit, postquam aliquid attigerit, fieri etiam . . . ut grave guippiam sursum Al 15 siquidem — fertur (16) om. codd. 17 nostrum — pertractare scripsi: de hoc inferius pertractabimus Al male supra] Arist. 296b9 et sqq. 24 post subest lacuna hiat 25 eorum, faciunt emendavi hic et infra (28): eius, reponit Al substernitur, ac eius. quod eminet inclinatio, quarum una griavitas, f. 64r alia levitas dicitur.