<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:3.41-3.47</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:3.41-3.47</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="3"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="41"><p>Quoniam vero retulit elementa in corporibus inveniri, statim
deinceps ex eorum actione videndum erit, utrura finita sint,
<lb n="15"/> an infinita, et si finita, quot uumero sint? ac primum quidem
non esse infinita ostendit, cum eorum senteutiam refellit, qui
infinita ea posuere. primo autem contra Anaxagoram disputavit,
qui elementa infinita facit ac eas partes esse, quae sint inter se
similes, siquidem haec eius senteutia recta non est; neque etiam
<lb n="20"/> aliorum sententia, qui corpora cousimilium partium esse elementa
posuere, recta est, quandoquidem corpus cousimilium partium, veluti
caro, ossa et quae eiusdem sunt, cuius baec, geueris, composita
sunt; nullum autem compositum est elementum: igitur non omne,
quod e similibus par tibus constat, elementum erit, sed omneid,
<lb n="25"/> quod in ea, quae specie differunt, dividi non potest (quemadmodum
ante dicebamus) elementum erit. con convenitautem utpraesens
sermo nobilissimo quidem eius significandi modo accipiatur, sermo
videlicet, quod omue simplex, quod in ea, quae specie differunt, dividi
non potest, elementum est. siquidem (mehercule), tametsi aliquid
<lb n="30"/> ita se babeat, nempe quod simplex est nee in ea, quae
specie differunt, dividatur, tameu elementum non est; neque materia
etiam (mehercule) elementum vocabitur, nisi nomen ipsum mutuo
acceperit. eteuim convenit, ut sermoni, quae remanent, | adiciantur, <note type="marginal">f. 48r</note>
veluti dictum nostrum, quod in eo sit, et iu quod res primo
<lb n="35"/> dividatur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="42"><p>Atqui eius refutatio corpora cousimilium partium non esse elementa,
quoniam non omne, quod sui simile est, elementum existit,
vera non est. Anaxagoras namque non ait omne, quod sui simile
est, esse elementum, neque etiam eius, quod sui simile est, atque
<lb n="40"/> elementorum una eademque ratio est, in tantum ut, cum non omne
id, quod sui simile est, elementum sit, falsum sit, ut eius, quod
<note type="footnote">7 verum emendavi: unum codd. AI 10 Primo] cap. 2 14 ex—actione suspectum
33 remanent] cf. supra p. 173</note>

<pb n="176"/>
sui simile est, ac eleraenti una eademque ratio sit; sed elcmentum <note type="marginal">f. 48r</note>
sui simile est, sermo autem retro non commeat, ut omne, quod sui
simile est, elemeutum existat; et ideo nos etiam dicimus eiusmodi
elementa, quae secundum nostram sententiam sunt, consimilium
<lb n="5"/> partium esse.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="43"><p>Cumque dixisset se primo velle eorum sententiam refellere,
qui innumerabilia elementa posuere, praesenti quidem sermone
banc sententiam non refellit, sed nou omne, (luod sui simile est,
esse elementum explivavit. quamobrem revertitur ad ostendendum,
<lb n="10"/> quod uec sermo nee quippiam aliud in uuiversum hie, est, quod
omnino efficiat, ut, qui ponunt elementa partium cousimilium esse,
neeessario asserere cogautur ea inuumerabilia esse — id quod a
veritate alienum existit — quare ueque isti necessitate aliqua coguntur,
quae ex sermone, quiboc neeessario efficiat, vel ex causa quadam eliciatur.
<lb n="15"/> quamvis euim non ponatur corpora consiinilium partium esse infinita,
quicquid tamen de ortu hoc quidem mode dicetuv, verum
erit; quemadmodum si finita, vel duo, vel tria tantum esse ponerentur.
idem namque Empedocles fecit, cuius quidem factio
impossibilis est, siquidem ipse ponit has omnes partes esse ex elementis
<lb n="20"/> numero definitis, et Anaxagoras etiam fatetur, id quod hoc iure
se habet, ex iis coustare, quae eo iure non se habent. etenim etsi
ea, (piae generantur, innumerabilia sint, omnino necesse non erit,
ut ex innumerabilibus rebus constent. dixi: quod hoc iure se habet,
ex iis constare, quae eo iure non se habent; ut hoc modo intellegeretur,
<lb n="25"/> quem modo referara, videlicet, (piemadmodum si ex eo
constaret, qoud non est ullo modo. quare si esset inter nos, qui
poneret elementa sui similes partes habere, necessario omnino
eftieitur, ut non ponat omne, quod fit, fieri ex simili; vultum enim
ex vultu alio non facit. quid igitur prohibet Anaxagoram, ut infinitum
<lb n="30"/> claudat circumscribatque, cum principiorum finem terminet?
etenim tennmata et finita facerc principia, et Itaec quam
paucissima, profecto est actio longe nobilior, dum ea, quae illis adicit(?),
prorsus eadem sint, quemadmodum matbematicis placet terminatas
astrorum positioues sumentibus. hi namque ea assumunt,
<lb n="35"/> quae congregata nobis videntur, eaque vel specie vel numero terminant,
dum ea observant, quae sub seusum cadunt. siquidem
etiam in naturae ordine longe magis consentaneum erit, ut ea observentur,
quae prorsus eadem sunt, in iis, quae numero quam
paucissimo constant, idque etijjm naturae lege necessario efficitur.
<lb n="40"/> in contemplatione etiam, quae scientiae deservit, longe melius ac
<note type="footnote">15 quamvis et sq.] cf. Averr. p. 202 K 19 conicio non est 25 si—modo (26)
corruptum videtur: conicio vultus ex non vultu fit 31 post etenim addunt codd. Al
ex linea subsequente eiusmodi operatic longe praestantior erit</note>

<pb n="177"/>
rationi magis conseutaneum videtur, ut defiuitis priucipiis atque <note type="marginal">f. 48r</note>
eis, quam fieri potest, numero paucissimis speculemur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="44"><p>Numqiiid autem elementa specie siut defiuita, ex argumento
perspicuum evadet, quod deinceps inducit, ita inquieus: si corpora
<lb n="5"/> defiuitis distiuctionibus diffenmt. quod hunc in modum explicari
potest, corpus a corpore diflterre dicitur (quemadmodum in Libro
de Sensu et iis, quae seusibus percipiuntur, docuimus) iis distinctionibus,
quae seusus movent; quae eaedera si fiuitae sint, corpora
igitur, quae &lt;his&gt; distinctionibus differuut, sunt finita. sed
<lb n="10"/> in Libro de Sensu et iis, quae sensibus percipiuntur, explicatum
fuit differentias omnes defiuitas esse, orauino igitur eiusmodi differentiae,
quae sensum movent, erunt definitae. etenim omne id,
quod seusum mo vet, ex contrario quidem fit; cum autem contraria
in extremitatibus, principiis videlicet ac finibus, consistant,
<lb n="15"/> omnino necessario convenit, ut ea, quae inter haec medium tenent,
sint definita. horum autem, quae sensum movent, differentiae sunt
in iis, quae inter ilia medium occupant, quod autem adversus
Anaxagoram disputavit, ac dissiduum, ad quod eius positionem
deduxit, facilius per deductionevi ad impossibile in Primo Libro de
<lb n="20"/> Ortu et interitu desumptum fuit, ubi per deductionem ad impossibile
explicat, quod sui similes partes babet, specie infinitum non esse.
etenim cum Anaxagoras dicat uuumquodque corpus ex consimilibus
partibus constare, hae si iufiuitae extiterint, necessario fit, ut
re ipsa corpus inveniatur, quod ex iunumerabilibus rebus constet.
<lb n="25"/> quod vero re ipsa ex innumerabilibus constat, id etiam infinitum
existit; hac quidem ratione | fiet, ut unumquodque corpus sit infinitum <note type="marginal">f. 48v</note>
quod sane falsum existit: non igitur quod sui similes partes
habet, est infinitum.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="45"><p>Cum autem Anaxagorae sententiam reprobasset et contra
<lb n="30"/> eum illam reflexisset, ad Leucippi et Democriti sententiam refellendam
sese convertit declaratque, quod nec rationi consentanea
sunt ea, quae ad amborum sententiam consequuntur. quamobrem
ait, quod arabo bi posuerunt principia individua, quae primae
magnitudines dicuntur, ac ea numero infinita esse aiunt. at
<lb n="35"/> magnitudine ponunt ea individua, hoc est minime discreta, cum e
corporum numero baec tantum continua sint, quandoquidem in iis
aqua (?) non inest. cum ipsa individua sint, nee ex [uno plura,
nec ex] pluribus eorum unum efficitur. siquidem aiunt fieri
non posse, ut aliquid sit divisibile, nisi ea, in quae segregatur,
<note type="footnote">6 corpus] cf. Averr. 203 G 7 de Sensu] Simpl. p. 608,1 citat Phys. VII 2. 244a28
10 de Sensu] cap. 6. 445b23 (Averr. l. c. laudat de Anima) 19 per—ubi (20) om.
codd. 20 de Ortu] Averr. scribit in Primo Phys. (cap. 4) ut Simpl. 608, 12
37 aqua corruptum: 1. inane 39 divisibile . . in quae] continuum . . quae Al
segregantur ac dein Al</note>

<pb n="178"/>
connectuntur et complexii colliguntur; sed hac quidem ratione <note type="marginal">f. 48v</note>
necessario convenit, ut inter ea iuaue sit in illis extensum. dicuntque
omnia haec non mixtione et corruptione, sed [concursu
et] complexu generari. id autem, quod apud eos complexu et confusione,
<lb n="5"/> oritur, collectionem et confusioneni appellant, ex similium
vero collectioue nullum continuum generatur, uec aliquid erit uuum,
nisi quando continuum extiterit.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="46"><p>Deinde elicit: ambo quodammodo omnia, quae sunt,
numeros faciunt et ex uumeris. et in hoc aliqua ex parte
<lb n="10"/> Pyth agorae senteutiam insequuntur, aed &lt;non&gt; absolute,
ipsi nou pouunt corpora ex uumeris constare, qui ex unitatibus
compouuntur, quasi haec corpora uon sint, sed ex iudividuis corporibus
effici, quemadmodum uuitates etiam individuae sunt, quamvis
autem non pouant eiusmodi corpora ex incorporeis unitatibus constare,
<lb n="15"/> quia tamen mundi constitutionem ex iudividuis rebus ponunt,
aliqua quidem ex parte illud absurdum admittere videntur, quod unitates
individuas comitatur, quasi ipsi ponant ea, quae suut, non
aliter ac si ex uuitatibus ac numeris corporeis coustarent. ac ambo
etiam in eadem seutentia sunt cum iis, qui ea, quae suut, ex
<lb n="20"/> numeris quibusdam constare asserunt, dicentes fieri non posse, ut
ex iudividuis continuum uuum efficiatur, iuxta senteutiam dicentium
nullum continuum ex unitatibus effici.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="47"><p>Et cum hoc etiam dicunt eorum omnium individuorum figuras
infinitas esse, siquidem in hoc ditferunt inter se. nou enim
<lb n="25"/> ex eo difterunt, quod individua sint, neque etiam quatenus unum
corpus continuum sint, cum id omnibus illis sit commuue; quorum
vero principia sunt iofinita . . . igitur individua etiam dicunt esse infinita.
neque figuram aliquam, quae innovatur, unicuique elementorum
tribuunt, quemadmodum ii, qui igui figuram pyramidalem
<lb n="30"/> tribuunt, dicuntque terram eius figurae similitudinem repraesentare,
quae cubus appellatur, reliquis vero duas alias figuras accommodant;
siquidem ambo igui modo tribuunt figuram, videlicet sphaericam,
quoniam continui motus ac partium admodum tenuium existit,
et ob banc causam immergitur ac omne permeat corpus, quoniam
<lb n="35"/> caret angulis, neque etiam a re aliqua prohibetur; atqui aeri,
aquae et terrae nullam propriam tribuunt figuram. neque etiam
eiusmodi elementa nisi magnitudine inter se distinguuntur; terrae
namque elementa aquae, nee non aquae elementa aeris elementis
magnitudine praevalent. secundum figuram autem eadem omnium
<note type="footnote">3 sed concursu et (4) Al: sed non codd. corrupti 10 non addidi 27 post
infinita supplendum: haec el ipsa sunt infinita 28 neque et sq.] cf. Averr. 204 I
34 immergitur] διαδύεσθαι Simpl. 610, 20</note>

<pb n="179"/>
ratio est; nihil enim eorum, quodcunque est, ex aliqua figura particulari, <note type="marginal">f. 48r</note>
sed ex omnibus figuris quasi generatio ex semine confuso
generatur.</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>