<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.4-2.10</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.4-2.10</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="4"><p>Quae vero nos de eo diximus, assertionis illorum vim conlirinant;
ostensum enim est corpus, quod in circiduni torquetur, interitus et
<lb n="35"/> ortus expers esse, quodque affectiones non admittit;
praetera liberum est a molestiis, quae mortalibus accidunt, sed non
penitus absoluteque; forte enim eas admittit vel ea ratione, qua
lumen recipit, quemadmodum lunare corpus; dum vero de ceteris
affectionibus loquitur, sane verum est. ubi vero corpus meminit,
<note type="footnote">1 non—sit] affirmare quis non poteril Al 11 cf. Ar. 270 bG 19 in postulati
modum Al: fort, per abusionem 21 illud einendavi: illi codd. Al 39 corpus] exspectes
caelum; fort, taiueii suppleuduin (corpus) quod in eirculum torquetur</note>

<pb n="90"/>
etiam in postulati modum sum mum locum nomiuavit, siquidem <note type="marginal">f. 25r</note>
quod per summum iutellegimus, diversum ab eo est, quod per τὸ
πέριξ nominamus; τὸ ἄνω enim est a medio ad huane orbem usque,
τὸ πέριξ autem dicitur a luuae orbe ad extimam supremae sphaerae
<lb n="5"/> superliciem usque.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="5"><p>Aristoteles inquit: et quoniam caelum lab oris et defatigationis
expers est. — per caelum autem hoc in loco praestantius
intellegit — propterea quod ad motua eius perpetuitatem petuitateni, vim uon
rcquirit, quae, ut hac motus specie omnino moveatm; cogat, at, cum
<lb n="10"/> ipsum [aptum] natum aliter ferri impediat probibeatque;
etenim ea omnia, quae hoc ordiue moventur, laborem defatigationemque
participant, et quo motus eius praeter naturam
ac naturalis constitutionis privatio permaueutior extiterit, eo
laboris ac eius defatigationis maior erit accessio.</p><lb n="15"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="6"><p>Neque vero hoc est secundum fabulam antiquorum, videlicet poetarum ,
quemadmodum inquit Homerus ac id genus alii poetarum nonnuUi,
caelum 003C;Atlant 003E; sustentari ipsumque ad se tuendum indigere
tali necessitate, videutur enim ii etiam, qui banc fabulam commenti
sunt, in eadem esse sententia, qua posteriores nonnuUi physici, qui
<lb n="20"/> existimavere corpora caelestia ease terrea et gravia, causamque afferre
conati sunt, cur caelum ad infra non inclinet nee praecipitetur;
quorum nonnulli buius causam couversionem esse dixerunt, alii
vero arbitrati sunt animam quandam caelum ferre ac susteutare;
animam autem violenter ipsum tenere. etenim quamvis ab auima eiusmodi
<lb n="25"/> corpus custodiri dicant, ab ea tamen cogi non affirmant, ut id
natura recipiat, quemadmodum animatis evenit. consentaneum igitur
non est affirmare, ut vi quadam animata perpetuo in proprio loco
permaneat nee quod propter couversionem eius sustiueatur prohibeaturque,
ne ad iufera praecipitetur. etenim neque divinum corpus,
<lb n="30"/> neque etiam anima (ut convenit) poterit semper moveri. fieri
enim non potest, ut eius vita molestiae expers sit, cum
corpus moveat, quod alio niodo suapte natura feratur,
continenterque moveat, sed sine vacatione, ab omni etiam
quietis voluptate libera extitisset, — coluptas enim corpoream
<lb n="35"/> requiem sequitur — sine defatigatione otioque. atque ita animae
contingeret, ut deteriorem quam mortalium auimae sortita con-
ditiouem esset; iis namque somni tempore requies quaedam omnino
<note type="footnote">1 in postulati modurii Al: fort, per abusionem (ut supra) suimnum locum] p. 284a11;
6 verba et quoniam caelum falso addita esse patet 7.8 per — intellegit] fort, emend.:
scilicet caelum et locus, qui sursum est . . 24 animam — tenere] anima namque salvum et
incolume permanet Al 28.29 suslineatur — praecipitetur] ita Al: permanenter inclinetur
codd. 30 jiro ut convenit conicio contra naturam 34 voluptate pro ἔμφρονος (284a32)
35 sine et sq.] fort, propter defatigationem pigritiemque</note>

<pb n="91"/>
couceditiir, haec autem, quoniam semper movotur, ea etiam requie <note type="marginal">f. 25r</note>
esset orbata ac otiosara vitam ageret, si (quemadmodimi dicimt)
semper moveutur ex eo, quod in coutinua celeritate sit ob eius
vitam, quae ia eo apparet. nonne vides luinc sermonera, similem ei,
<lb n="5"/> quern vel alias uominatus poeta de Ixioue protulif? qui quideoi
animautium more trochum movere arbitrautur, et nunquam ab eo
absolvi datum est.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="7"><p>Aristoteles inquit; quodsi corpus, quod in orbem movetur,
eo modo, qui expositus est, esse potest, uempe quintum
<lb n="10"/> esse naturaque hoc motu cieri nee non secundum dispositionem
minime commutari, aeteruum quoque esse perspicuum nobis
evadet. praetereaque nostra seuteutia, quae de deo est, congrua
erit; ea videlicet, quam communi consensu affirmare poterimus.
communem autem consensum vaticinationem appellat; vaticinatio
<lb n="15"/> enim vera est, licet sine demoustratione sit, ita etiam communes
consensus.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="8"><p>Quoniam autem nouuulli sunt, qui caelo dextram et
laevam partem esse dicunt, utrum habeat dextram et laevam
eo modo, ut illi tradunt, an aliter, videndum est, quemadmodum
<lb n="20"/> paulo iuferius dicetur, si modo omnino conveuiat, ut
haec principia muudi corpori adaptanda sint. principia
nominat partes loco differentes; principium enim harum partium
positus dextra et laeva pars | est, quemadmodum illarum positus <note type="marginal">f. 25v</note>
principium supra et infra, quae eiusmodi sectae homines habeut. atque
<lb n="25"/> in universum istaec principia in communibus ac perfectis corporibus
tantwu inveniuntur; perfecta vero corpora ea sunt, quae animata
dicuntur. tria autem voco, superiorem, anteriorem et dextram
partem, quaruni unicuique altera opposita adiungitur, nempe in-
ferior, posterior et laeva pars; hae namque secundum tres corporis
<lb n="30"/> dimensioues perficiuntur. eiusmodi vero dispositiones comparatione
ad motum contemplabimur, ut singulae earum dinoscantur, cuiusnam
motus principium existant. est enim superior pars motus
longitudinis principium sursum versus, ariterior profunditatis
anterius oersus, dextra latitudinis dextram versus, ut motus sint
<lb n="35"/> ex inferiore in superiorem, ex posteriore in anteriorem atque ex
laeva in dextram partem; et haec sunt principia cuiuscunque motus,
iuxta tres dimensioues, cum autem hi motus tres sint, primus
quidem, piita a superiore parte, accretionis causa est, sic ut eius, quod
<note type="footnote">1.2 moventur, essent, agerent codd. Al 2 otiosam] ita Al codd.: lege sine otio
2 — 7 — datum est] Alatini interpretationem omnino omuino commenticiam retinui, cum
locum vitiis scatentem emeudare conatus non sim: conicio cum semper moveatur, quemadmodum
poelue dicunt de eo, qui in continua celeritate sit ob eius vitam — quam sententiam
aut poeta quibusdam locis memorasse videtur aut aliquis eorum, qui caelum ab anima animalium
moveri existimahant . . .</note>

<pb n="92"/>
a sensu manat, a prioribus motus atque loci mutationis a dcxtris <note type="marginal">f. 25v</note>
motus causa est. atqui motiis is, qui accretio dicitur, eum, qui
manat a sensu quique loci mutatio dicitur, praecedit. siquidem,
si cuipiam Jd duo motus msunt, utique et ipse accretiouis raotus iu
<lb n="5"/> eo inveniri debet, non autem e coutra, ut, si accretiouis motus in
aliquo iuveniatur, iu eodem motus, qui mauat a sensu quique loci
mutatio est, omnino inveniri debeant, quemadraodura iu plantis.
sique convenit uuiverso, ut principium ei adhibeamus, ut
principium nempe motus, qui dextram versus in latitudiuem tit, conveniet
<lb n="10"/> utique, ut etiam principia aliorum motuum ei adhibeamus,
quae eo priora sunt, videlicet motus, qui in superiorem quique in
anteriorem partem lit. de his autem in Libro de Animalibus
scripsi, ibi namque est buius disputationis proprius locus, boe
autem in loco de eo priucipio nunc disserimus, quod in eisdem
<lb n="15"/> partibus ipsum praecedit, quemadmodum dextrum sinistrum, supra
infra, ante pone.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="9"><p>Principia autem haec dico, unde primum motus eorum,
quae moventur, proficiscuntur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="10"><p>Per principia autem hoc in loco, unde motus proficiscuntur,
<lb n="20"/> motricem potentiara intellegit. ob id tamen non concedimus, ut
haec cuiuscunque corporis principia sint; licet enim omne corpus secundum
omnes has tres dimensiones moveatur, hoc natura sua
non habet, sed rebus tantum animatis insunt. etenira his hi motus
uaturales sunt, sed partim eos simul habent, partim vero eum
<lb n="25"/> tantum sortiuntur, qui in sublime instituitur, sicuti accretiouis
motum in plantis cernimus. ipse autem ex unaquaque combinatione
unum assumpsit, quod nobilius est, alterumque reliquit, siquidem
ab eo continetur. ipse namque (exempli gratia) ex horum motuum
combinatione, videlicet motus, qui in sublime quique deorsum
<lb n="30"/> fertur (qui quantitatis motus est), motum, qui sursum fertur, accepit;
hie enim alterum continet, qui deorsum instituitur, siquidem fieri
non potest, ut motus, qui ad supera fertur, sit, nisi alter motus iu-
veniatur, qui ad infera proficiscitur, atque eodem iure ceterae
etiam motiones se habent. quare cum dicimus principium motus
<lb n="35"/> accretiouis esse motum, qui ad supera fertur, per motum,
qui ad supera fertur, ambos motus simul combinatos intellegi
oportet, videlicet motum, qui in superiorem quique in iuferiorem
locum instituitur, ac in ceteris motionibus eodem modo. alioquiu,
si contingeret, ut id hac ratione minime intellegeretur, conveniret
<lb n="40"/> utique, ut per motum in superiorem partem, eum motum intellede
<note type="footnote">14. 15 eo — praecedit] fort. vert, eiuendatis emendand.: de principiis moluum supra
memoratis, quae in eisdem partibus sunt. 23 his uddidi 34 principiuni]
284b27</note>

<pb n="93"/>
geremus, qui supera versus fit, ac ita etiam in ceteris motionibus. <note type="marginal">f. 25v</note>
atque in universum, ea quidem pars supra appellatur, unde vere
motus inunovatur, quam quidem ob causam et finis quoque pars
superior appellatur, et in plautis radices, per dextrum vero earn
<lb n="5"/> partem iutellego, a qua vere motus proficiscitur; principium enim
loci mutatiouis in auimalibus pars dextra existit, quemadmodum in
Libris de Auimalibus explicatum fuit animal a dextro pede motura
exordiri, deinceps sinistro pede moveri; etenim sinistro pedi innititur,
dextro autem motum incipit. ea vero pars; quae supra versus
<lb n="10"/> existit, unde motus proficiscitur, appellatur; etenim augmenti accretionisque
causa est eorumque naturalis motus, unde motus proficiscitur,
appellatur. loci autem mutatio, a quo dicitur; hac enim
tautum invenitur egredi aliciuid locum, in quo erat, ac alio profi-
cisci. a prioribus autem motus, qui manat a sensu, quo dicitur,
<lb n="15"/> quandoquidem loco quodam perficitur, in quo sensus insunt; sensus
enim sensile attingit et quasi ad illud movetur. haec autem in
iis, quae anima praedita sunt, in nullo enim inanimatorum,
unde initium motus proficiscitur, invenitur, quia natura eorum
propria tales motus non moventur. quandoquidem partim non moventur
<lb n="20"/> ventur omnino, | partim moventur, sed non aeque singulos <note type="marginal">f. 26r</note>
praedictos 003E; ; quasi dicas partim prorsus non moventur, quemadmodum
ea, quae in propriis eorum locis consistunt, partim x003E;
non aeque ab omni parte; non enim iis motibus
moventur, qui a dextris ac a sinistris et a prioribus vel a posterioribus
<lb n="25"/> partibus iustituuntur, sed vel in sublime, vel deorsum
tantura feruntur. nos autem quamvis ea dicamus a dextris et sinistris
partibus moveri, hoc tamen de illis non affirmamus, ex eo,
quod propria eorum natura id habeant, sed ex eo, quod ad nos
refertur, hoc profecto de illis pronuntiamus. persaepe enim accidit,
<lb n="30"/> ut divinatores eam stellam, quae ad dextram occidit(?) dextram,
et quae ad sinistram, sinistram stellam appellant, quamvis natura
sua neque ad dextram, neque ad sinistram occidat (?), eademque
ceterarum divinationum ratio erit. nos enim imaginabiraur in eo,
quod iuanimum est, si ad nos referatur, dextrum esse aut sinistrum.
<lb n="35"/> ac de statua quoque dicemus, ex nostrarum partium simili-
tudine, dextram ac sinistram partem habere, idem quoque de eo
dicemus, quod cum nostris partibus dextris vel sinistris simili-
tudinem non habet, sed contrario modo sitas partes habet
<note type="footnote">5 a qua] unde omnes, sed cf. 285a24; fort, linea excidit, in qua anterior pars tractatir/
7 de Animalibus] cf. de anim. incessu cap. 4 9 ea et sq.] locus non in-
teger 15 pro in quo sensus insunt fort, vertendum (loco quodam) sensuum 20 moventur
— praedictos (21) scripsi, cum leni mutatione: mov. alla quidem, sed non quae aeque
uno modo se habent Al.</note>

<pb n="94"/>
iis, quae dextrae vel siuistrae suut; quemadmodum si a posteriori <note type="marginal">f. 26r</note>
muvi fiuiusdam parte coUocati essemus ac tanquum sinistram eius
partem earn constituamus, quae dextrae uostrae respondeat, tanquavt
dextram autem, quae siuistrae. et quamvis partes huius rationis
<lb n="5"/> natura sua non habeant, hoe tameu modo eas nomiuamus compa-
ratioue ad nos liabita; ita etiam, si volvamur, hoc ordine eas nominabimus.
cum autem in iis, quae anima praedita sunt, eiusmodi
sex principia iuveuiautur, mirari itaque licet Pythagoreos,
cur duo tan turn eorum meminerint inter ea, quae de partium
<lb n="10"/> muudi principiis retulerunt quaeque iuxta eorum seutentiam suut
veluti unum et multa, mas et foemiua, lumen et teuebrae, dextrum
et sinistrum, et reliqua, quae eiusdem rationis sunt, quatuor
autem reliqua praetermiserint, licet non minus propria ac vere
principia existant? non euim affirmare possuut principia ab eis
<lb n="15"/> commemorata esse veriora maioremque inter sese habere differentiam
quam supra et infra, et ante et pone; haec enim figura eorum uou
’eruut, siquidem dextra manus figura a sinistra non ’ert; eteuim
viribus tantum differunt, siquidem partes dextrae validiores siuistris
existunt; eorum vero quae supra et infra, ante et pone sunt, pone quidem,
<lb n="20"/> non viribus sed figuris differt, aique pes et caput (exempli gratia)
fine, figura, ac viribus difieruut, ut hoc nomine posterior thoracis
pars ab auteriori atque a scapulis, veuis ac uervis differat. atqui
dextrum et sinistrum in animantibus tantum cousistunt, supra
autem iufraque in plantis quoque inveniuntur; quare iis etiam supra
<lb n="25"/> et infra conveniunt. praeterea cum longitude latitudiue
prior sit (convenit namque ut primo aliquid crescat, ac delude in
latitudinem extendatur), prioris autem prius est priucipium,
lougitudinis autem priucipium sit pars superior, et dextra
latitudinis, igitur superior pars dextra prior erit. nee
<lb n="30"/> quaevis pars tempore alia prior existit. dicitur euim multis modis
prius alterum altero, ut quod aufert quidem, minime vero aufertur,
nee non etiam id, quod ordine quodam antevertit, quodque deinde
potentia diguitateque prius est ut rex, ac demum quod generatione,
tempore videlicet, alterum praecedit, prius esse dicitur. atqui longitudo
<lb n="35"/> latitudiue natura prior est, siquidem ad eius ablationem
aufertur et ipsa; etenim si linea non est, planum non erit, hoc
autem non existente, lineam esse nihil prohibet. verum Aristoteles
non ait longitudinem latitudiue generatione ac tempore simul
<note type="footnote">6 volvamur] fort, convertamus 19. 20 eorum vero quae, sunt, pone quidem om. Al
21 ut — differat (22)] ita Al, dubio procul ex einendatione: quapropter invenitur pone
(tergum) inter anteriorcm thoracis partem, et scapulas interque venas et nervos codd. prorsus
corrupti 29 fort, emeudandum: nec quavis ratione prior existit, sed tempore.
31 cf. Simpl. 385, 9 ἢ τῇ φύσει ὡς τὸ συναιροῦν μὲν μὴ συναναιρούμενον δέ</note>

<pb n="95"/>
priovem esse. deinde inqnit: praeterea, si superior pars est, <note type="marginal">f. 26r</note>
unde motus profieiscitur, dextra vero id, a quo, prior id,
(juo, et unde motus profieiscitur, naturalis motus est, quo autem
motus est, qui mauat a seusu, a quo vero loci mutatio existit, na-
turaleque seusu prius est nec non sensus ac sensiles motus loci
mutatioue priores sunt, licet non omne sensile locum mutet: convenit
igitur, ut superior pars dextra prior sit. itaque duplici nomine
Pythagorei reprehendendi sunt, quod principia ea, quae principatum
potius tenent, praetermiserint, et haec ipsa, quaecunque
sint, in omnibus inauimis aeque ac auimatis inesse putaverint.
verumtamen, quamvis cognitum sibi habuerit id eos ’ecisse, ubi
illud retuleriut, reperiri non potest, siquidem omnino quidem iis
ea att ribuerunt, quae iuauima sunt, qui igitur fieri potuit, ut quod
principalius est, praetermiserint?</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>