<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.39-2.45</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.39-2.45</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="39"><p>Quoniam ergo uec utraque moveri consentaneum est, nee utraque
quiescere, neque cum alterum movetur et alterum quiescit,
astrum id, quod movetur, esse potest, relinquitur orbes moveri
et astra quiescere atque orbibus suis affixa alligataque
<lb n="30"/> converti. etenim si affixa ordinataque moveantur, consentaneum
est, ut in maiore circulo maior velocitas appareat — ipsi enim circa
idem centrum volvuntur — atque in universum maioris corporis maior
erit motus; quare consonum est, ut iis corporibus id quoque
conveniat, quae iu orbem moventur. quod autem maiori circulo
<lb n="35"/> maior insit motus velocitas, | ad buius dicti veritatem ostendendam <note type="marginal">f. 31v</note>
ipse assumit unam orbis portionem; longitudo enim in magnitudine
apparentior est. explicatius autem id plane ostendit, dum
inquit: &lt;maior&gt; enim enim est eorum, quae auferuntur ab
ex&gt; centra, maioris circuit portio. convenit enim, ut per
<lb n="40"/> hoc in loco, polus tantum intellegatur, siquidem huius sermonis
intellectus hic es!: nempe inter portiones oppositas, quae in
<note type="footnote">331 ipsi . . volvuntur (32) scripsi: ipse . . dtvolvitur codd. Al 38 maior emendavi ;
iis, quae ex supplevi: rnagnitudines, quae a centra ducuntur, maioris orbis esse Al</note>

<pb n="114"/>
circulis circa polos designatis inveniuntur, maioris orbis maiorem <note type="marginal">f. 31v</note>
portionem esse, itaque rationi cousonum est, ut orbes, qui moventur,
aequalibus temporibus revertantur, cum motus orbium, qui sunt
maiores, velociores quoque existaut. deincle contingit, quoniam ipsae
<lb n="5"/> non morantur, ut nee scindant nec separent orbis partes, idque
coutingere potuisset, si motus velocitate aequalis extitisset; stellae
enim, quae in circulis maioribus feruntur, morarentur retardarenturque,
quoniam maius spatium designant. et hinc optimam rationem
desumpsit Alexander, ut haec de inhaerentibus stellis dicantur;
<lb n="10"/> vagae enim nec scindere neque etiam dividere dicuntur, quoniam
continuae non sunt, haec autem de fixis stellis et earum spbaeris
asserimus.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="40"><p>Aristoteles autem idem alia ratione aggreditur, quae est
eiusmodi.</p><lb n="15"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="41"><p>Quoniam rotunda sunt sidera, quemadmodum et alii
dicunt et ex nostro sermone elucescit, qui quidem quintum corpus
poni iubet, ac eius corporis, quod rotundum est, duo per se
motus sunt, volutatio et conversio, perspicuum est igitur, si
astra moventur, horum altero ciebuntur; at neutro eorum ciebuntur,
<lb n="20"/> ut demonstrabitur : igitur stellae non vertuntur. hoc autem
manifeste apparet ex sequentibus. conversio enim eodem in loco
super idem centrum et eundem axem perficitur; stellae autem non
videntur moveri eodem in loco, quod et omnes asserunt, et ratione
quoque modo comprobatur. etenim eodem modo consentaneum est,
<lb n="25"/> ut omnes se habeant, quo una earum invenitur; at sol, qui, cum
oriatur occidatque, potissimum concerti putatur, conversionem tamen
non habet; et ratio a maiore desumitur. qua igitur ratione fieri
poterit, ut solem sese convertentem videamus, cum versus finitoris
latus extiterit? cum videamus dici affectionem hanc iuxta hanc
<lb n="30"/> similitudinem inveniri, id profecto propter aspectum nostrum contingit.
aspectus enim cum longe intenditur, vacillat et quodammodo
vertitur; ipse vero affectionem opinatam soli inesse existimat. quod
fortasse causa est, cur stellae inbaerentes micare videantur. inerrantes
autem inhaerentes dicuntur, non quod vagae etiam orbibus
<lb n="35"/> suis non inhaereant, sed inhaerentes ac fixae hoc in loco dicuntur,
quoniam primo caelo inhaerent. Ad errantes enim visus noster firmus
et cum vigore pervenit, sed ad manentes e longinquo pertingit; quare
tremor, qui ipsi contingit, steliarum esse putatur. nihil enim interest,
quantum ad hoc, quod &lt;aliquid&gt; videatur videatur moveri,
<lb n="40"/> an id, quod videtur, quemadmodum de iis hominibus dicimus,
<note type="footnote">1 circulis scripsi: portionibus codd. polos] exspectes polum 9 Alexander] cf. Simplic.
p. 451, 9 10 scindi codd. 11 fixis scripsi: vagantibus codd. Al 16 — iubet (17)
codd.: ea ex quinto corpore gignimus Al duce Arist. 40 dicimus] conicio videmus</note>

<pb n="115"/>
qui in orbem feruntur ac saltandi ludo utuntur, siquidem illis <note type="marginal">f. 31v</note>
parietes circumvolvi videntur. quamobrem igitur inhaerentes converti
non conspiciuntur? et dicamus: hoc forte alia ex proprietate
erit, quam illae habent, minime vero sol ipse, atque in universum
<lb n="5"/> consentaneum est, ut eiusmodi sermones eo modo intellegantur,
quemadmodum ii, qui ab accidentibus desumuntur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="42"><p>Praeterea neque motu volutationis stellae moventur, hoc siquidem
erat ultimum membrum partium divisionis superius allatae, assumitque
volutationis motum ex eorum numero esse, qui rotundis
<lb n="10"/> corporibus accommodantur, quatenus eiusmodi sunt; etenim corpora
minime recta in superjicie terrae revolvi dicuntur. at volutationis
motu astia non moveri hinc perspicuum evadit, quoniam
nempe forma, quae fades lunae vocatur, una eademque semper
apparet; qui igitur fieri posset, ut una eademque semper appareret,
<lb n="15"/> si volutationis motu moveretur? sed dicendum nobis est,
si lunae fades similitudo quaedam esset, sicut in speculo, puta terrae
vel alius corporis, qui hoc admitteret, eandem similitudinem videret,
licet luna semper volutationis motu mover etur. at quis hoc dicet?</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="43"><p>Quare, si stellae nioverentur, cousonum esset, ut proprio motu
<lb n="20"/> movereutur; cum autem proprius motus sit volutatio vel conversio,
nee uno vel altero horum duorum moveantur, perspicuum est igitur
nullo modo cieri. tametsi posteriores mathematicae disciplinae
professores nonnulli, veluti Eudoxus (?) nec non etiam Ptolomaeus,
qui inhaerentium stellarum coniunctiones assecuti sunt, eas
<lb n="25"/> ante versus centum annorum curriculo unum gradum conficere pronuntiaverint.
sed convenit, ut eiusmodi sermones modo relinquamus
ac idem quaesitum alia quoque ratione comprobemus. si
proprio ac peculiari motu astra moverentur, dissentaneum videretur,
nullum eis conveniens | instrumentum dedisse naturam; nihil enim <note type="marginal">f. 32r</note>
<lb n="30"/> otiosum natura facit, nee mancum quippiam vel supervacaneum
operatur, et minime in supernis rebus, etenim rationabile non est,
ut natura curaverit de ceteris animantibus, ut ea omnia habeant,
quae illis condecentia videntur, corpora vero caelestia tanto praestantiora
atque excellentiora neglexerit. sed, inquit, 003E;
<lb n="35"/> haec corpora omnibus instrumentis, puta corde et intestinis,
privasse videtur, [quasi] consulto, ne aliquid praestantius operarentur
et quam longissime ab illis, quae instrumenta ad motum apta
habeut, sevocasse. hac itaque de causa et ipsum caelum
<note type="footnote">2 inhaerentes] cf. Simpl. p, 454, 15 et Averr. p. 131 B. 4 — ipse emendavi: quae
illis adiungitur, quam tamen ab ipso sole minime adipiscuntur Al 8 post membrum repetunt
codd. Al —videtur (p. 114, –40) 18 —dicet scripsi ex coniectura; ad
p. 457, 15 23 Eudoxus] ita codd.: Hipparchus Al, procul dubio ex coniectura; cf. Simpl.
p. 462, 15. 34 inquit scripsi, fort, locus sanus non est. Al plane perverse vertit: ut cum omnium
caelestium corporum instrumenta quodammodo in cor et intestina nalura redegisset etc.</note>

<pb n="116"/>
rotundum, consonum est, et unumquodque astrum videri. <note type="marginal">f. 32r</note>
nam cum ad eum motum, qui in eundem locum vertitur, nulla figura
sphaera aptior sit ac eius motus celerior existat, nee non
consentaneum sit, ut in caelo huhismodi motus inveniatur, natura sagax
<lb n="5"/> sphaericam figuram illi dedit. haec enim figura velocissimo motui
accommodatissima est, siquidem caelestes figuras amplectitur, quemadmodum
superius explicatum fuit; pariterque undequaque aequabilis
est, nihil habens, quod eius motum intercidere ac remorari
possit, ut ea figura, quae rectis lineis concluditur. atque hoc potissimum
<lb n="10"/> nomine caelum ipsum rotunda tiguva praeditum esse natura
voluit; astra vero, quoniam motu quodam proprio secundum naturam
in anterius non moventur (haec enim figura huic motui
minime convenit, cum nihil sit, quod ponderosorum corporum instar
in ea emineat, veluti pedes in progressibilibus animalibus atque
<lb n="15"/> alae in volatilibus). itaque maxime conseutaneum fuit, ut eiusmodi
figuram et caelum et stellae asseciuerentur; hoc enim modo eo motu,
qui in se fertur (?), cientur couvertunturque stellae nee non etiam
quiescunt, caelumque eodem in loco movetur. eadem vero ratione,
qua dixit, totum caelum non esse in loco, hic inquit: eundem oceupat
<lb n="20"/> locum.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="44"><p>Alexander hoc in loco de orbe in universum deque singulo
quoque orbe credidit Aristotelem disseruisse. et tametsi ita res se
haberet, quemadmodum Alexander opinatur, tamen qui hoc de orbe
universe sigillatimque disserit rationemque deducit, non convenit,
ut de quodam orbe non dicat; quod enim absoluto nomine de animalibus
<lb n="25"/> tamquam animalibus dicitur, convenit et aequum est, ut de
quodam animali dicatur. praeterea nou erit eius sermo de orbe in
universum, sed de caelesti orbe deque orbe mundi. atqui hinc
Aristoteles regreditur, ut Pythagoreorum seuteutiam eo usque prosequeretur,
quo usque sermonem de motibus stellarum tanquavi consentaneum
<lb n="30"/> inveniremus. hinc etiam huius sententiae veritas perspici
licet, astra uempe tantum moveri, cjuia affixa alligataque sint;
quasi ipse Aristoteles convertendo sermonem denuo affirmare velit
ipsa in universum non moveri, neque veluti animata neque etiam
vi, sed secundum naturam. dixit; non veluti animata, quatenus moventur,
<lb n="35"/> non quod astra inanimata sunt, at ipse sermonem quasi
convertendo ait: si proprio motu moverentur, omnino conseutaneum
asset ex motibus eorum sonum effici, et ob hanc, causam Pythagorei
ita statuerunt, quatenus videlicet existimarunt motu proprio
astra moveri. deinde dicit, perspicuum est autem nullum confici
<note type="footnote">7 superius] II, cap. 4 9 ea — concluditur Al: codd. mutilati 16 — fertur om. codd.
17 stellae Al: om. codd. 18 dixit] Phys. IV,5 et in hoc libro I,9; ad rem of. Simpl.
p. 459, 26 et 460,4. 21. 23 verba deque singulo quoque orbe et sigillatimque suspecta
mihi videntur 24 non scripsi 33 neque veluti animata] Arist. p. 291 a 23</note>

<pb n="117"/>
sonum, quandoquidem consentaneum foret, si sonus aliquis con- <note type="marginal">f. 32r</note>
ficeretur, fieri secundum adiunctionem magnitudinis huius, siquidem
ob velocissimum motum edevetur, veluti quod in solis lunaeque
motu, quae magna duo corpora existunt, invenitur, et quemadmodum
<lb n="5"/> in stellis, quae tanta sunt magnitudine et multitudine, invenitur;
tanti soni vero impetu corpus scinderetur. soni enim, qui
multo minores sunt, idem etiam efficiunt, quemadmodum touitrua.
hoc autem non contingit, non propter consuetudinem, quia nempe
a primo ortu hoc sonitu aures nostrae opplentur, quemadmodum
<lb n="10"/> isti pronuutiant, sed quia &lt;sonus&gt; nec nee a principio existit.
enim nihil interesse videtur, quin sonus a nobis percipiatur,
quemadmodum aurifices, tametsi mallei strepitui sint assueti,
non ideo prohibentur, quin sonum percipiant. huic autem aliam
rationem addidit Alexander; ait enim: si ex stellarum motu sonus
<lb n="15"/> conficeretur, sonum ceterorum corporum, quae stellis minora sunt,
nullo raodo perciperemus, siquidem maiores soni minores semper
corrumpunt. hic sermo vero per se alia propria eget indagatione;
etenim quid ipse ait, si sonus stellarum motus ad id, quod ante
est, nullo modo pervenit, et hoc, quia ipsum spatium non ita
<lb n="20"/> facile scinditur neque sonus ex quocunque ad quemcunque locum
pervenit? stellae vero num ipsae moveantur | ex eo, quod affixae <note type="marginal">f. 32v</note>
sunt, hoc in sermone nullam rationem adducit; sique minus, quid
nobis opponihir dicentibiis, licet stellae ex se moveantur, ob aliam
tamen rationem earum motu sonum non confici? ipse vero omnino
<lb n="25"/> hac tantum ratione sonum non confici confendit, quoniam nempe
stellae infixae sunt, et hoc, quia neque sic etiam earum partium
sonus explicatur, quae in flumine vehuntur. potest autem aliquis
dicere, quod neque etiam partes animalium, quae per aera volitant,
sonum edunt, nee insuper eo tempore, quo velocissimo motu feruntur.
<lb n="30"/> non igitur quia infixae ac rei motae alligatae sint, ideo sonum non
confici unt, sed vel sonum edunt, qui auditum nostrum fugit, vel
sonum non conficiunt, sed id etiam non contingit, quia omnino infixae
et alligatae sint, cum alia quoque relinquatur ratio, quamobrem
corpora sonum non edunt, tametsi etiam infixae alligataeque
<lb n="35"/> non sint. et inquit, hoc autem natura illis condonavit, ut
scilicet stellae ex se minime moveantur, sed postquam orbibus suis
alligatae fuerint; quaudoquidem de illis sollicita fuit natura, ut id
praecaveret, quod futurum esset, si quando minime alligatae mo-
<note type="footnote">10 sonus— exislit emendavi: nee a pr. assueti sumus codd. 14 Alexander] cf. Simpl.
p. 465, 21 19 quia idem spatium] laudatur in Averr. commentario p. 134 F et in
eiusdem paraphr. p. 304 E. ad seq. cf. ibid. p. 136 A et 304 G 26 sic et sq.
locus corruptus; cf. Arist. p. 291 a 11, 12 29 sonum edunt scripsi: quae non moventur
codd. Al; fort. legendum: qui non movetur 35 inquil] p. 291a24</note>

<pb n="118"/>
verentur. etenim nihil custodiretur et conservaretur eorum, quae. <note type="marginal">f. 32v</note>
hic sunt, quemadmodum nunc custoditur conservaturque. hic autem
nexus et positio ponitur, quatenus custodiam ac praeservationem
eorum, quae hic sunt, ex alligatione stellarum pendere ac fieri ipse
<lb n="5"/> animadvertit.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="45"><p>Ait insuper: de ordine autem vagantium stellarum deque intervallo
earum sufficiens cognitio, ex iis, quae a Mathematicis traduutur,
peteuda erit. ii namque asseruut ex caelestihus sphaeris non-
nullas esse celeriores, eas nempe, quae terrae propiores sunt,
<lb n="10"/> nonnullas vero tardioies, eas videlicet, quae magis a terra distant,
tarditas autem et eeleritas earum pro distantiae ratione necessario
sunt, quoniam enim supponitur, partes, quae in iis consistunt, quae
minime vagantes sunt, non vagantes, sed minimas, hoc est citissimas
esse, earum vero, quae sequuntur, conversiones esse tardiores ac
<lb n="15"/> plures, consentaneum erit, quoniam motu e regione contrarioque
primae feruntur, quae ex illis propinquiores sunt, tardiores esse,
quoniam brevi absolvuntur, non aliter ac si proprius earum motus
prohiberetur, quae vero longe distantiores sunt, concitatiores
existere. et tempera quoque pro ratione haec insequuntur. quo Ε;
<lb n="20"/> enim magis primae circumvectioni propinqua est, eo a multitudine
eius, quod primo movetur, longe plurimum vincitur ac superatur,
distantiores autem minus victae ac superatae erunt, et hoc quidem
propter distantiam, quae autem in medio locatae sunt, pro (distantiae)
ratione.</p><lb n="25"/></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>