<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.29-2.32</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.29-2.32</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="29"><p>Idem praeterea alia etiam ratione doceri potest, [non enim
est hoc consentaneum] id, quod motum affert, infinito tempore
potuisse et non potuisse contra naturam et alio infinito tempore
secundum naturam et, at dicatur in universum, potuisse et non
<lb n="10"/> potuisse. ut hoc autem apertius nobis diluceat, hoc pacto se
habere dicimus. si primi orbis motorem speculemur, fieri non poterit,
ut iuaequabilitas in motu deprehendatur; iuaequalitas enim
eius, quod motu cietur, intensione et remissione omnino fit, cum
videlicet moveutis vis remittitur intenditurque. si itaque motus
<lb n="15"/> caeli (quod semper movetur) inaequabilis extitissct, igitur vis etiam
moventis imbecillior validiorque semper redderetur. cum autem
imbecillitas praeter naturam sit, vis autem secundum naturam, id
igitur, quod motum aftert, infinito tempore ac semper contra naturam
ac secundum naturam esse inveniretur atque posse et non posse;
<lb n="20"/> sed disseutaneum est (ut antea monstravimus) quod infinitis temporibus
multorum vires habet, ut sit in hoc aequale ei, quod secundum
naturam existit. etenim si caelum iuaequabiliter moveri
posset, hoc eveuiret, aut quando infinito tempore distrahitur motus
ac intenditur, ut aliquis cUcat, ad hoc usque tempus ac totum reliquum
<lb n="25"/> tempus in infinitum magis magisque semper remittitur, ut
insit ei ad hoc usque tempus unica intensio atque ab hoc tempore
ad illud reliquum tempus unica remissio, aut quando eius motui
liorum duorum alterum tautum inest, intensio videlicet aut remissio,
absque eo, quod ex uno in alium transferatur, sed semper tautum
<lb n="30"/> intenditur nec ullo modo remittitur, aut tertiomodo esse poterit, videlicet
cum quaudoque intenditur et quandoque remittitur, at fieri non
potest, ut eius motus ullo pacto inaequabilis sit. ipsum autem duos
modos simul infinito tempore habere, hac ratione rtfutacit, siquidem
fieri non potest, ut uuum idemque immensis temporibus multorum
<lb n="35"/> vim habeat et, quod a natura alienum est, ei, quod naturae aptum
est, aequale existat, ac ita (quemadmodum inquit Alexander) vel
hoc secundum naturam, vel illud contra naturam minime erit, si
pari tempore sint. compertum siquidem minime habemus neque
ab aliis fuit nobis relatum, ut, quod naturae aptum est et quod ab
<lb n="40"/> eadem alienum existit, pari tempore sint; sed omnino deprehenditur
<note type="footnote">6 non — consentaneum (7)] ita Al duce Aristot.: om. codd. 8 ante contra aliquid excidisse
videtur 20 antea] lib. I, cap. 12 24 —docat emendavi: quemadmodum si
dixerimus hominem . . semper intendi Al 38 compertum — sint (40)] ita Al: codd. corrupti
40 sed . . deprehenditur emendavi: tametsi . deprehendatur codd. Al</note>

<pb n="108"/>
id, quod secuudiim luiturain est, loiigiore tempore (luain id, ([uod <note type="marginal">f. 29v</note>
contra naturam existit, perdurare. non enim si quispiam  per universum
eius vitae curriculum morbo aliquo laboraret, tum morbosa
illa dispositio potius secundum naturam illi inesset, tametsi hoc
<lb n="5"/> varum existat, cum ceteri homines longiore sanitatis quam valetudinis 
coustitutioue serventur. atqui consonum est, ut, quod secundum
naturam est, mutetur atque segregetur a forma rei et ab habitu
sibi proprio, nou temporis longitudine, quemadmodum sanitatis ac
valetudinis dispositio. etenim ita est in eo, quod praeter naturam
<lb n="10"/> illorum existit, etsi toto suae vitae tempore quispiam aegrotaret.
quare hac quidem ratione prima positio de medio tollitur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="30"><p>Secunda vero, quae ponit ipsum | semper tantum intendi, <note type="marginal">f. 30r</note>
vel semper tantum remitti, hoc pacto destruitur. omnis euira motus
finem ac terminum habet, ex eo, quod in quietem finitur, vel sibi
<lb n="15"/> sufficiens semper convertitur; motus enim ex aliquo in aliud fertur.
quod autem infinito tempore intenditur remittiturque, hiuc notum
existit.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="31"><p>Id vero, quod quovis motu terminate ac minimo tempore ac
maximo tempore movetur, eius motus terminabitur, si hac continuitate 
moveatur. exempli gratia inveniatur tempus aliquod (maximum),
<lb n="20"/> ita tit in maiore, quam illud sit, haec trabs excidi non
possit, si eius excisio continua erit ac nulla in ea requies extiterit;
similiter etiam si quis ambulet aut fides pulset. quare si quis in
statu caeli minimum quodvis tempus accipiat, ita ut in breviore,
quam illud sit, caelum moveri nequeat (siquidem in eo motus
<lb n="25"/> aliquis deprehendatur, quo celerior incitari non possit; alioquin breviore, 
quam illud sit, tempore moveretur) quae cum ita sint, fieri
etiam uon poterit, ut caeli motus in infinitum intendatur; et ob
hanc eaudem causam nec infinite tempore remittitur.</p><lb n="30"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="32"><p> Nec non etiam alia ratione. remissio est veluti dissolutio
quaedam, quae omni intensioni contrariatur; similiter enim ambo
et alterum, si modo eadem horum utrorumque intensio
erit, vel maior [et] immenso tempore, rationi autem consentaneum 
est, ut hoc modo ipsum eadem mensura vel maiore intendi
<lb n="35"/> et remitti intellegatur, quemadmodum si quispiam dixerit, una
atque eadem meusura intendi id, quod in figuris a summa ad imum
procedit; haec etenim distantia semper erit in ampliorem mensuram,
tametsi superficies una sit. intensio vero maiore mensura perficitur,
<note type="footnote">3 lum . potius (4) emendavi: curriculum (3) vel amplius codd. Al 5 cum codd.:
ut Al 16 hinc corruptum: lege huiusmodi non esse 18 terminabitur] sic emendavit Al:
fort, legendum: id vero, quod quovis motu movetur, tempus terminatum habebit, sive minimum sive
maximum . . 22.23 quis . . accipiat scripsi: si caeli status [motus Al] minima quovis
tempore intendatur codd. Al</note>

<pb n="109"/>
si quidpiam a minore parte vel a pvincipio quodam exorditur et <note type="marginal">f. 30r</note>
in ampliovem mensuram oxtcnditur, non uiiica extensione, quem-
adnindum anguli (?) extcnsio, sed pliiribus quidem extensionibus,
sicuti in iis figuris videre licet, quae secundnm ordinem pavtinntur.
<lb n="5"/> dixi hoe de figuris, ut explicatior sermo evaderet. attameu convenit,
ut &lt;etiam&gt; in motum et sonum transferatur; eteuim in his
(pinque deprehendinius continuam intensionem et remissionem fieri,
veluti in iis sonis, qui λείμματα dicuntur; praeterea nos videmus
intensionem et remissionem in illis multiplici mensura fieri, e. g. in
<lb n="10"/> musicorum instrumentorum pnlsationibus. atque in coloribus quoque
idem conspicimus, siquidem videmus ipsos a qnibusdam exordiri
et in contrarios terminari, uec interim ab illis quicquam
perpetiuntur. eademque caljditatis, frigiditatis alimentique ratio
est eodemque modo localis quoque niotus sese habet.</p><lb n="15"/></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>