<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.1-2.4</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:2.1-2.4</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="1"><p>Quoniam autem in Octavo Physicorum Libro declaratum fuit
ratioui consonum esse, ut corpus, quod in circulum fertur, sempiternun
inveniatur — eteuini aequum est, ut motus ac motor sempiternus
sit, et hie motus ei tantum inesse potet, quod in orbem
fertur — cumque in eo, qui proxime huuc pracedit, Libro dictum
<lb n="10"/> sit congruum esse, ut quintum corpus ingenitum immortaleque
existat. ac tandem monstratum fuerit mundum ingenitum esse ae
immortalem, illuc modo regrediendum nobis erit, ut praefatae disputationis
principia coJligamus ac ita ea repetamus. Aristoteles
inquit: 003C;omen quidem 003E; nec ortum esse nee interire
<lb n="15"/> posse, et reliqua — per baec autem nee interire posse non solum aboutsolute
non interire intellegit, sed neque habere potentiam, ut possit
interire — sed unum esse atque aeternum, omnis aeteruitatis
principium et statum non habeus — durationis nempe, non autem
magnitudinis; magnitudine enira finitum existit — habens autem et
<lb n="20"/> continens in se ipso infinitum tempus cum ex iis, quae dicta
sunt, perspiei potest, tum ex sententia illorum, qui oppositum
dixerunt. dixit habens autem et eontinens in se ipso
infinitum tempus, quoniam duo diversa haec respiciunt; siquidem
dixit habens, quoniam cum universo tempore distrahitur, et continens
<lb n="25"/> in se ipso, etenim causa est, ut tempus proferatur, quandoquidem
in eius circumvolutione tempus eonsistit. cuius Veritas cum
ex iis, quae a nobis diceuda sunt, tum ex sententia illorum, qui
aliter dicunt, intellegi potest.
Etenim si eo modo, quern illi iuducunt, esse potest et eo etiam
<note type="footnote">5 Octavo] cap. 9 18 statum] lege finem 27 dicenda] exspectes
ex sententia] propvie: tum ex eo, quod iis maiorem vim attribuimus quam sententiis</note>

<pb n="89"/>
niodo, quern nos dicimus, non est, cur persuasum cuipiam sit id <note type="marginal">f. 24v</note>
magis hoc, quam illo modo se habere, veruin si eo modo, queni
illi iuducimt, esse nou potest, eo vero, quem nos dicimus, potest,
hoc tametsi demonstratiouis vim non habeat, maguura tamen pondus
<lb n="5"/> habet ad huius veritatem persuadendam. quodsi inter has duas
sententias medium non sit, sed geuitus aut ingenitus sit, quemadmodum
nos dicimus; at genitus non est: omnino igitur ingenitus
sit, oportet. deinceps corum sententias, qui alitev dicunt, ponamus.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="2"><p>Itaque praeclare uobiscum agetur, si hoc sibi quisque nostrum
<lb n="10"/> persuadeat veterum sapientium, maximeque Graecorum, de hoc veras
esse sententias. hi enim supremum corpustamquam divinum animadvertentes,
siquidem convenit, ut divina in sublimioribus locis collocentur,
caelum versus, dum deos praecabantur, manus extollebant. videtur
autem Aristoteles non huic, sed illorum sententiae adstipulari, qui
<lb n="15"/> deum immortale animal esse pronuntiabant et, si animal est, sine
duhio corpus motu praeditum, qui omnino cessare noti potest finemque
non hahet, sed ceterorum motuum ortuumque principium est, cum
sempiternus deus sit omnium rerum causa, cum itaque id de eo
corpore sentiret, quod in eirculum vertitur, in postulati modum inquit:
<lb n="20"/> motus fiuem motus principium esse, quod a dec eraanat.
illud namque finem ceterorum motuum, videlicet globosum corpus,
appellabcmt, quia finis quoque ex qo finis dicitur, quod continet. et
circulatio ac corpus, quod in orbem fertur, perfectum existit
— circulus enim incrementum non sascipit — et imperfectum
<lb n="25"/> motum eumque, qui finem habet, continet. etenim is motus,
(pii recto ordine instituitur, finem habet, haec autem uec prin-
cipium habet uec fiuem, siquidem | unumquodque puuctum, <note type="marginal">f. 25r</note>
quod in circulo desiguetur, et finis et principium existit.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="3"><p>Caelum autem summumque locum (etc.). haec est una ratio
<lb n="30"/> de sphaerici corporis dispositione a veteribus desumpta. veteres
enim supremum locum, in quo est illud corpus, quod in eirculum
torquetur, diis quidem attribuerunt.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="4"><p>Quae vero nos de eo diximus, assertionis illorum vim conlirinant;
ostensum enim est corpus, quod in circiduni torquetur, interitus et
<lb n="35"/> ortus expers esse, quodque affectiones non admittit;
praetera liberum est a molestiis, quae mortalibus accidunt, sed non
penitus absoluteque; forte enim eas admittit vel ea ratione, qua
lumen recipit, quemadmodum lunare corpus; dum vero de ceteris
affectionibus loquitur, sane verum est. ubi vero corpus meminit,
<note type="footnote">1 non—sit] affirmare quis non poteril Al 11 cf. Ar. 270 bG 19 in postulati
modum Al: fort, per abusionem 21 illud einendavi: illi codd. Al 39 corpus] exspectes
caelum; fort, taiueii suppleuduin (corpus) quod in eirculum torquetur</note>

<pb n="90"/>
etiam in postulati modum sum mum locum nomiuavit, siquidem <note type="marginal">f. 25r</note>
quod per summum iutellegimus, diversum ab eo est, quod per τὸ
πέριξ nominamus; τὸ ἄνω enim est a medio ad huane orbem usque,
τὸ πέριξ autem dicitur a luuae orbe ad extimam supremae sphaerae
<lb n="5"/> superliciem usque.</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>