Nee id te praetereat, decet, his verbis non esse declaratum uon inveniri infinitum corpus in universum, sed nullum eorum corporum, quae incUnatione feruntur, infinitum esse; etenim, qui concesserit infinitum quippiam inveniri, concedit sine diihio ipsum non moveri, praeterea quod neqae gravitatem habeat, neque levitatem, prout de caelo etiam affirmamus non esse leve neque grave, ut etiam ab Aristotele edoctum est.

Quocirca in hunc finem declaratum fuit, nullum ex quinque simplicibus corporibus esse infinitum, quod autem in universum infinitum uon inveniatur, Tertio Physicorum Libro declaratum fuit; etenim eius sententia eo in loco de priucipiis est. Aristoteles etiam arbitratur idem se in finehuius declaraturum, ubi praemissumac dictum fuerit: consentaneum autem est, ut videamus, num plures mundi inveniantur, hinc insuper ad id regrediemur, donee perspicuum fecerimus id, quod finitum non est, omnino non in- veniri.

Necesse est igitur corpus omne etc. haec eius ratio partium divisione nititur numeratisque eius divisionis speciebus ac modis singulorum investigatis demonstrat fieri non posse, ut in aliquo eorum declaretur immensum infiuitumque corpus inveniri: quare fcdsum est, esse in mundo quicquam iufinitum. quamobrem 40 ait: corpus omue, aut immensum est, aut determinatum ; spreta itaque finiti mentione (nostra enim ratio eo non vergit) circa 16 hoc est] 273a22 28 tevtio] cap. 4 sqq. oQ praemissuni] cap. 8 35 Simpl, 227, 27 ἐκ διαιρέσεως προάγει τὸν λόγον 38 ’] sic omnes testes infinitum deoccupeniiir, quod certe vel ex partibus inter se f. 10v dissimilibus, vel totum ex similibus constat, sumamus itaque [dissimilium] partium declaratiouem, — de similibus enim partibus paulo post inquirendum est — ae deinde illud dividanms dicamusqiie: si ex dissiniilibus inter se partibus constet, vel ex tiiiitis vel ex iu- finitis; proprietates vero, quibus eiusniodi res inter se differunt, species appellantur. cum autem ad banc divisionis partem pervenerit, ab ultima divisioue exorsus est probare infinitum in ea non inveniri, incpiieiis: fieri non potest ut infiniti essentia ex speciebus infiyiitis constet, si uostrae propositiones de omni simplici naturalicpie cor- pore, quod eius motus simplex existit quodque simplices motus sunt finiti ac iis motions finitis corpora etiam, quae iis motibus moventur, sunt finita, propositiones verae erunt. cum autem ex bae divisione snstulisset, infinitum iuxta bunc modum inveniri posse, alteram subdidit, incpiiens: si infinitum ex partibus specie finitis coustaret, necessario oporteret, ut singulae infiniti species magnitudine infinitae extitissent; cum autem infiniti partes fuerint finitae, ipsum quoque finitum erit. sed fieri non potest, ut partes eius secundum speciem magnitudine infinitae existant. bae namque sunt vel ignis vel aqua aut aliquod ex ceteris elementis. docuimus autem borum neque gravitatem immensam esse neque levitatem, tatem, itaque consonum est ut finita existant. praeterea si infiniti partes magnitudine infinitas esse quis statuat, dabitur alterum infinitum finitum infinite altero mains; duo igitur erunt iufinita. quod omni prorsus ratione caret.