<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:1.55-1.61</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:1.55-1.61</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="55"><p>Cum autem perspicuum fecerimus, corpus, quod in orbem vertitur,
interminatum miuime inveniri, simul cum hoc etiam explicabitur,
non iuveuiri aliquod ex quatuor elemeutis, quae recto ordine
<lb n="40"/> moventur, infinitum immensumque, cum unumquodque horum, cui
competat velis iutermiuatum esse, a corpore, quod in orbem circum-
<note type="footnote">2 E] ΕΖ Al codd. 3 Ζ] scripsi: Α Al: AC codd.
22 Physicis] Ζ 2. 233 a 31
4 continget] vitiose (?)</note>

<pb n="30"/>
que defertur, claudatur, oportet. quin de his etiam seorsum linita <note type="marginal">f. 8v</note>
esse osteuditur, ac proiude ultimo deducituv, totum ipsum, cuius
essentia ex illis coustituitur, esse fiuitum. etenira haec fuit eius
intentio, quam in oratiouis exordio iunuebat.</p><lb n="5"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="56"><p>Elementa vero quatuor non esse infinita hunc in modum declaratur.
motus, qui est a medio, eontraiiatur motui, qui est ad
medium, et motus coutraiius est coutiarii: igitur moved a medio
est in eum locum feni, qui loco, ad quem motus ad medium instituitur,
Ι contra riatur, ab eoque loco exorditur, qui ei loco, a quo <note type="marginal">f. 9r</note>
<lb n="10"/> hic motus initium sumit, contrarius existit; contrarii euim motus
sunt, superior et inferior, et contrariorum si alterum definitum
sit, definitum etiam alterum, idque jduribus uominibus,
quae tamen ex eorum genere non sunt, quae per se inesse dicuntur.
quodsi eiusmodi propositio vera foret, dicendum esset contrarium
<lb n="15"/> quidem dici comparatioue ad aliud extra se ac extra propriam
naturam, quamvis non contrarientur inter se, veliiti ea, quae praedicamenti
sunt relationis. ea enim quae relatione sunt contraria, eorum
esse consistit in unius ad alterum relatione, quae vero contraria
sunt, quia talia, eorum esse erit ad alterum, at eorum esse per se
<lb n="20"/> ad relatiouem miuime est. praeterea, si accipiautur ut contraria
sint, erit alterum eorum comparatioue ad aliud; amarum namque
(exempli gratia) homo cognoscit esse amarum, quamvis dulce non
cognoscat; quod autem illi contrarium sit, fieri non potest, ut in
illius cognitiouem veniat citra naturae dulcis cognitionem.</p><lb n="25"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="57"><p>Quamobrem ubi intellegit quispiam alterum contrariorum, ut
tale est, et reliquum etiam ipse cognoscet. et omne id, de quo
scientia est, termiuatum est; quare convenit, ut si alterum contrariorum
sit fiuitum, reliquum etiam finitum existat. atqui definivit
medium, prout ipsi sursum contrariatur, medium namque ac deorsum
<lb n="30"/> in sphaera idem sunt, igitur sursum est termiuatum. cum itaque
loca fuerint terminata, corpora etiam, quae sunt in illis, finita
eruut. verum corpora, quae iis iu locis consistunt, duo ex quatuor
elementis sunt, igitur consouum est, ut haec finita sint. medium
autein termiuatum declarat, quia id, quod substat, undecunque
<lb n="35"/> feratur deorsum, medium non transibit. cui autem non
competit, ut ab aliqua re pertranseatur, eique finis inest, finitum
existit. et spatium etiam, quod inter sursum deorsumque medium
tenet, in quo reliqua elementa consistunt, hoc est aqua et aer,
omnino congruum erit, ut termiuatum finitumque existat.</p><lb n="40"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="58"><p>Cum igitur eiusmodi locus fuerit finitus, consentaneum quoque
erit, ut corpora, quae eo in loco consistunt, sint finita.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="59"><p>Eaec sit prima demonstratio; quae vero ex ea colliguntur, haec
sint. si ea nempe quae veluti extrema ac priucipia sunt, fuerint
terminata, qui fieri potest, ut quae inter ea sunt, iudefinita existant?

<pb n="31"/>
quandocmique euim spatiiim, quod est inter ea, immensum foret, <note type="marginal">f.9r</note>
non inveuiretur aliquid, quod ad supera iuteiaque moveretur, quae
sunt loca, ad (juae defertur, quandoquidem fieri non potest, ut finitus
motus sit per spatiuni infinitum, at cum dentur corpora,
<lb n="5"/> quae ex superiore loco in infimum depriraantur atque ex infimo in
superiorein ascendant, quando elementa inter se mutantur et cum
mutatioue unius ab altero in ’i transferuntur, igitur consentaneum
est, ut spatiuni quod inter eiusmodi corpora constituitur,
infinitum non sit.</p><lb n="10"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="60"><p>Hoc autem iufinito non existente corpus quoque, quod in eo
consistit, non erit infinitum, eaemque ratio est de eo, quod nunc
non invenitur, sed fieri potest, ut in eo inveniatur. consonum est
igitur, ut quauor etiam elementa infinita non siut, siquidem eorum
nonnulla inveuiuutur in eo, nonuulla vero, cum trausmutantur, in
<lb n="15"/> eo inveuiri possunt. ex bis itacpie manifestum est, nullum ex
quatuor elementis infinitum esse.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="61"><p>Quod etiam manifesto apparet, si gravitas non est infinita
neque levitas; etenim eiusmodi motus (juatuor elemeutorum sunt
proprii. et impossibile est, ut gravitas vel levitas infinita inveniatur.
<lb n="20"/> quia autein eiusmodi motus non sunt iufiniti, corpora etiam,
quae bis motibus terminautur, non eruut infinita. atqui esset nobis
dicendum gravitatem infinitam, si corpus, quod ceteris corporibus
substratum est, infinitum inveuiretur, dicendumque levitatem infini-
tam, si corpus, quod super cetera natat corpora, infinitum inveniretur.
<lb n="25"/> sed fieri non potest, ut inveniatur levitas vel gravitas infinita.
id vero perspicuum erit, si praemiserimus assumpserimusque
fieri non posse, ut in corpore infinito gravitas finita inveniatur.
sit infinitum corpus liuea AB, cuius gravitas, si finita esse
poterit, ponamus esse C punctum et auferamus ab infinito
<lb n="30"/> corpore, quod per AB descriptum sit, partem finitam,
quae est BD, sitque gravitas buius partis E: manifestum
est igitur gravitatem E esse miuorem gravitate C, statu-
amusque mensurara minoris gravitatis ad gravitatem maiorem, boc
est gravitatis E ad meusuram gravitatis C, esse sicut mensura BD
<lb n="35"/> ad BZ.</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>