<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:1.49-1.51</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:1.49-1.51</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="49"><p>Deinceps cum dicit figuram eius sphaericam, ex hoc illius motum
infinitum non esse deduxit. eius enim perennitas ex eo provenit, quod
non movetur ad eum locum, quern iam transivit, siquidem ex hac
<lb n="25"/> ratione deduxit finitum esse, non autem inde quod circulari motu perpetuo
non movetur, eo quod infinitae quietes ac morae intercipiantur.
etenim sic se habet, quem hac de re instituit, sermo: sicuti
linea et praesertim fiuita fieri non potest, in quantum
linea est ac eius figura est figura lineae, ut figuram non habeat,
<lb n="30"/> vel infiuita existat, nisi secundum longitudinem, sic
etiam superficies, ut est superficies (ex hoc autem finis atque
extremi pluralitatem innuit, nam superficies est, inquantum est
finita) fieri hercle non potest, ut sit infinita, nisi forte finis
indefinitus existat; at si fines, hoc est lineae termiuatae fuerint,
<lb n="35"/> omni ex parte, figura videlicet et magnitudine, finita erit.
eademque ratione impossibile est, ut circulus, quadratum, vel
quaevis alia figura infiuita existat. est enim figura, quae vel uno
termino vel pluribus clauditur. etenim linea superficiesque si
earum unaquaeque finita extitisset, ut est linea et superficies, ac
<lb n="40"/> propria peculiarique eius uatura, non dabunt nobis aliquo tempore.
<note type="footnote">3 spatium unius gradus] μοιριαῖον διάστημα (cf. infra p. 36.9) 14 insuper] p. 272a21
23 non supplevi 24 et sqq.] cf. Simpl. 213,12 ὅτι ἡ κύκλῳ κίνησις οὐκ ἔστιν
ἄπειρος οὕτως, ὡς ἀεὶ μὲν γίνεσθαι . . . ἀλλὰ τὸ ἄπειρον ἔχει τῷ πάλιν καὶ πάλιν.
37.38 Simpl. 213,21 διότι σχῆμά ἐστι τὸ ὑπό τινος ἥ τινων ορων περιεχομενον</note>

<pb n="28"/>
ut lineam vel superficiem infinitam imaginemur. Cum autem fieri <note type="marginal">f. 8r</note>
non possit, ut circulus vel sphaera infinita inveniatur, impossibile
quoque erit, ut eorum motus infinitus dicatur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="50"><p>Dicimus autem hoc in loco motus infinitus, vel quia id, quod
<lb n="5"/> movetur, est infinitum (motus enim in re mota invenitur) vel quia
spatia, per quae moventur, sunt infinita. cum autem eiusmodi
spatia non sint infinita, eorum quoque motus non erunt infiniti.
quemadmodum etiam fieri non potest, ut motus sive rectus sive
circularis sive alterius figurae inveniatur, nisi antea figurarum
<lb n="10"/> natura inveniretur. quodsi corpus, quod in circulum vertitur, figuram
non haberet, forte nihil prohibebit, quin infinitum esse
et corpore infinito existente eius quoque motus erit infinitus; nunc
autem cum figuram habeat, sane finitum est. igitur consonum est,
ut eius quoque motus finitus existat.</p><lb n="15"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="51"><p>Atqui Aristotelis sermo hoc in loco quasi obiter dictus deprehenditur,
siquidem mens eius non erat demonstrare rotundum
corpus non esse infinitum, verum figuram infinitam non inveniri.
perspicuum est autem, fieri etiam non posse, ut infinitus motus simpliciter
inveniatur, quemadmodum non invenitur conversio infinita. |</p><note type="marginal">f. 8v</note><lb n="20"/></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>