<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:1.102-1.108</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1:1.102-1.108</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="102"><p>In hac etiam quodammodo ex aliquo iu aliud transitus invenitur.
etenim etsi toti Ι couversioui uou iusit, esse tameu iu ea iuve- <note type="marginal">f. 14v</note>
niemus, si partes illius perserutabimur. eteuira uouuullae eius partes
<lb n="10"/> iu oppositas trausferuutur, quales suut eae, cpiae per diametrum
distaut. quare couveuit iu uuiversum, ut uuicuiriue motui aliquid
oppouatur, iu quod eiusraodi motus fertur; alioquiu iu iufiuitum
iutermiuatumque motus procederet et uou in id, quod fiuitum
existit. uou esse autem loea iutermiuata nee quicquam quod iu
<lb n="15"/> iufiuitum feratur, (quod contingeret quidem, si loca iutermiuata
fuisseut) biuc etiam sciri potest, quod uuiversa terra, quo propius
ad imum locum accedit, eo celerius velociusque movetur, et ignis
totus quo propius ad superiora; quodsi in infinitum moverentur,
infinita et velocitas et caliditas motuum illorum extitisseut, sique
<lb n="20"/> illorum motus, propeusioues quoque, hoc est gravitas levitasque.
si enim aliquid velocius ad imum ’movetur, causa velocitatis est gravi-
tatis accessio; quamvis enim gleha quaedam eiusdem magnitudinis
semper remaneat, tameu quo propius ad imum accedit, gravitatis
etiam maior erit accessio. atqui alibi docuimus, nullum fiuitum vim
<lb n="25"/> habere infinitam. quare convenit fieri non posse, ut corpora, quae
moveutur, infinitam propensiouem possideant, uec motus celeritatem
iufiuitam habebunt; quamobrem rationi cousouum est, ut loca sint
terminata. Aristoteles autem sermonem suum ad finem uou de-
duxit, ut quod eius supererat, delude declararet.</p><lb n="30"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="103"><p>Et quouiam ea omnia, quae dixerat, ut plurimum ex motione
desumuntur, deinceps ohiectionem quandam adinxit, quae est
eiusmodi:</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="104"><p>Non est iucougruum, ut quispiam existimaret, elementorum
motus minime illis secundum naturam iuesse, ut ex hoc deduceret,
<lb n="35"/> elemeuta defiuita loca, quibus termiuentur, non habere, sed violenter
moveri, quo moventur, quateuus nempe vi aliqua ad ea protruduntur,
siquidem ignis sursum ijergit extrusione et coercitione, similiter
[terra] deorsum, in quantum scilicet truditur et coercetur. cuius sen-
tentiae Stratonem Physicum fuisse existimatur, et Epicurwm quo
<note type="footnote">21 gravitatis Al, procul dubio per emendationem: translationis codd. corrupte
38 terra supplevi duce Al; post coercetur codd. add. sursum At vero is cum
naturae ordinem minime insequatur, physice non loquitur legit Al post deorsum non bene
39 ’] Stoter codd.: om. Al; cfr, Simpl. p. 267,30.</note>

<pb n="51"/>
que idem dixisse. huic vero dubitationi Aristoteles occurrens ait, <note type="marginal">f. 14v</note>
si elementorum motus miuime uaturales, sed violenti extitisseut,
conveniret utique, ut id in illis iuveniretur, quod in aliis rebus in-
veniri solet, quae violeuter moventur, ut scilicet quo propius impellenti
<lb n="5"/> inipetumque fereuti extiteriut, eo velocius, et quo longius
ab 60 vecesserint, eo tardius moveantur. haec autem duo contrario
modo in elementis depreheuduutur; quare convenit, ut eorum
motus non sint violenti. si vero fuerint naturales, naturalia quoque
loca eorum extiterint; ratioui igitur consentaneum est, ut quae
<lb n="10"/> eadem specie couveniunt, ad unum medium moveantur; non itaque
plures, sed unus tantum mundus existit. atqui videmus elemeuta
absque ullo labore vel defatigatioue, suapte uatiira, ad ea loca
proficisei, in quorum gratiam moventur. ex omnibus igitur, cpiae
diximus, Jidem accipere contingit mundum unum esse.</p><lb n="15"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="105"><p>Quin etiam rationibus et iis quidem, quae ex prima pliilosophia
(metaphysica dicta) petuutur, doceri potest mundum unum esse, haec
autem explicatio iuxta hunc ordinem procedit. etenim invenimus
corpus, quod in orbem fertur, motu sempiterno moveri; quod autem
sempiterno motu movetur, eius motus ab infiuita vi proficiscitur,
<lb n="20"/> rotundi igitur corporis motus ab immensa quoque vi proficiscetur.
si euim motus rotundi corporis a prima causa emanat, et prima
quidem causa movet, quoniam immensam vim habet, finitum igitur
quippiam non habet; quare convenit, ut primus motor infinitus sit.
cum autem corpus omne sit finitum, igitur primus motor corpus
<lb n="25"/> non est, quo stante, a materia penitus segregatus ac intellectus
quidam erit et [purus] actus, at si plures mundi essent, omnino
plura esse corpora oporteret, quae in orbem vertuntur. si vero
istaec corpora plura essent, plures quoque motores necessario
extitissent. cum autem corpora, quae in orbem torquentur, specie
<lb n="30"/> non dififerant, motores etiam specie non different, sique in specie
nulla erit diversitas multitudoque in numero tantum invenietur, materiae
&lt;id&gt; ratione proveniet; ex hoc igitur coUigi poterit,
primos materiae participes esse, atqui ex his, quae dicta sunt,
palam est, primum motorem materiae non permisceri. consonum
<lb n="35"/> igitur est, ut corpora, quae in circulum feruutur, plura esse non
possint; quare plures mundi minime inveniuntur. haec autem ex
prima philosophia deprompta fuere.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="106"><p>Verum aliis etiam modis considerantibus perspicuum erit, mundum
unum esse, cum enim tria genere sint elementa corporata (siquidem
<lb n="40"/> eorum inclinatione discrepant) tria etiam eorum loca omnino erunt.
sique tria loca hoc in mundo Ι erunt, quinimmo mundus his Ι. 15 r
tribus locis constituitur eorumque locus est, necessario fit, ut nuUus
alius locus relinquatur: unus namque corporis eius, quod mergitur

<pb n="52"/>
et grave existit, locus est, alter vero eiiis corporis locus existit, <note type="marginal">f. 15r</note>
quod uec grave est uec mergitur, uec leve est vel uatat, quique
eius corporis locus dicitur, quod in orbem fertur, tertius iu medio
locatus, levis corporis locus existit, siquidem omuiuo conveuit, ut
<lb n="5"/> corpus, quod suijerfertur, medium iuter baec duo locum teneat; si
enim iuter liaec uou sit, extra erit. verum si aquam speculemur,
nunquam sane eam inveuiemus gravi corpori substerui, uou enim
natura sua mergitur, sed in corpus grave asceudit. neque etiam
fieri posse depreheudimus, ut eius corporis loco existat, quod uec
<lb n="10"/> grave est uec leve, hoc est, quod in orbem fertur, siquidem
superfertur dicimus comparatione ad grave, miuime vero ad id,
quod grave non est. quare conveuit etiam, si eiusmodi corpus iu-
veniatur, nee extra duo baec profecto consistat, ut iuter ilia me-
dium teneat. si itaque loca baec tautum sint, muudus igitur unus
<lb n="15"/> erit; ipse namque loca baec implet, ac motus qui specie conveniunt,
ad eadem loca feruntur. uec non etiam corpus, quod superfertur
et iuter baec duo coUocatur, praeter naturam boc iu loco non
est; alioquin oporteret, si ita se res baberet, ut aliud corpus inveniretur,
cuius naturalis locus iuter ea constitueretur, quia omne,
<lb n="20"/> quod alicui rei praeter naturam est, alii secundum naturam est.
buius autem corporis, quot differentiae sint, in Quarto Libro delude
explicabit.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="107"><p>Ac de corporeis quidem elementis deque eorum locis, quot
numero absoluto sint, ex lis, quae diximus, perspicere possumus;
<lb n="25"/> quibus etiam declaravimus, mundum unum esse oportere ac fieri
non posse, ut plures existaut. nunc autem dicamus eum primo
interire non posse, sed antea de eo quaesierimus atque obiectioni
responsum afferemus, quae quidem ex se aliqua ex parte explicata
ac manifesta existit. baec autem talis sit. omnibus in rebus, quae
<lb n="30"/> suapte natura proprii termini ambitu necessario non clauduutur,
neque ex boc defectus aliquis eis contingit, quo omuiuo unae
tautum vel inveniri vel effici debeant, incongruum non est, ut
plures res similes inveniautur vel efficiantur. quare satis constat,
ea omnia istaec esse, quibus materia permiscetur, siquidem in bis,
<lb n="35"/> quouiam aliud, quod est forma, invenitur, aliud vero, quod [simul
cum] materia existit, uibil probibet, quin intellectus facultas eorum
plura similia concipere possit. bac vero de causa non compre-
bendet intellectus (exempli gratia) aeternorum pluralitatem, vel
materiae primae, vel si praeter hanc quidpiam primi universi principii
<lb n="40"/> quandam similitudinem exprimat, siquidem iu eius termino forma
quaedam invenitur, ut omuiuo principii instar unum tautum sit
<note type="footnote">5 quod superfertur emendavi 11 ’] leve Al 21 Quarto] c. 4
26 primo suspectum 31 defectus aliquis Al: alienum aliquid codd.</note>

<pb n="53"/>
oporteat. at vero nil proliibet, (luiu diversas regiones ut aedificia <note type="marginal">f. 15r</note>
vel plures aves imaginemur, qualis Phoenix existit, aut in universum
id omue, quod materiam possidet, tametsi hoc tempore unicum
existat ac par illi uou ineniatur.</p><lb n="5"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="108"><p>Haec pi-oposita dubitatio est. quocirca ad aefpiilibrium rationis
duceuda ei-it, ac videudum nobis deiude, quid borum recte,
quidve perperam dictum sit, quorum utrumque perspicuura ac
manifestum existit. buius eteuim dubitationis solutio boc ordine
procedet.</p><lb n="10"/></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>