Ἀφικομένων δʼ αὐτῶν εἰς τὴν οἰ- κίαν, Αἴσωπος προσελθών τῷ Ξάνθῳ φησίν· ,,ὁ 1 οὕτως φρ. φρ. οὕτως Φ (οὖτως P, ω fecit m. pr. ex ο) πάντων D, ς add. D 2 2 ἐμβάλλοντας Φ, Q (sed μ m. pr. pro erasa l. κ) 3 θάλασαν V Φ K Z v μόνον D (μό) 4 ἐξ. A 2 fecit ex ἀξ. A; εἰσιόντας R, Q 2 in marg., E 5 οὔτως P 5— 6 uu, οὑτος . . . ἅπαντας intra lineas et in marg. add. Q m. pr. 7 ἐκπίωμαι 8 μέλλου P τούτης τῆς E 9 παρὰ] περὶ V 10 αἰγυαλόν R συ- ρεύσαντος P συρεύσ. Q m. pr. ἐπὶ θέα R πραχθ.] inter α et χ erasa l. γ Q 11 διδαχθέντα] δι in ras. Z; διατα- χθέντα διαχθέντα P m. pr. 12 πρὸς τοῦ Αἰσ. om. Φ δράσαντος] πράξαντος P 13 ἀνευόησαν P εὐφη- μοῦνταις P 14 σχολαστικῶς P προσπεσὸν Q τι νι καύτα P 15 ὁμολῶγει P; ὡμ. ex ὁμ. corr. D 16 λύ- σαι πεποίηκε ὁ ξ. A 17 αὑτῶν P 18 προεξελθὼν Φ πάντα σοι τὸν βίον χαρισάμενος ἐγὼ οὔκουν ἄξιός εἰμι[,δέσποτα,] τυχεῖν ἐλευθερίας“; καὶ ὁ Ξάνθος λοι- δορήσας αὐτὸν ἀπήλασε λέγων· „μὴ γὰρ οὐ βουλο- p. 60 b.μένῳ μοι ἦν τοῦτο πρᾶξαι; ἀλλʼ ἔξελθε πρὸ τοῦ πυλῶνος καὶ σκέψαι. κἂν ἴδῃς δύο κορώνας, ἀνάγ- γειλόν μοι· ἀγαθὸς γὰρ οἰωνὸς οὗτος· ἐπεὶ εἰ μίαν ἴδοις, τοῦτο πονηρόν.“ προελθὼν οὖν ὁ Αἴσωπος καὶ συμβὰν οὕτω δύο κορώνας ἐπί τινος ἰδὼν δέν- δρου καθεζομένας, εἰσελθὼν τῷ Ξάνθῳ ἀνήγγειλεν. ἐξιόντι δὲ τῷ Ξάνθῳ ἡ ἑτέρα τούτων ἀπέπτη. καὶ ὁ Ξάνθος θατέραν μόνην ἰδὼν ἔφη· „οὐκ εἶπάς μοι, κατάρατε, δύο ἑωρακέναι“; καὶ ὅς· „οὕτως· ἀλλ᾿ ἡ ἑτέρα ἀπέπτη“. καὶ ὁ Ξάνθος· ,,ἐπέλιπέ σοι, δραπέτα, τὸ χλευάζειν με“; καὶ κελεύει αὐτὸν γυ- μνωθέντα τύπτεσθαι. τοῦ δʼ Αἰσώπου μαστιζομέ- νου, προσελθών τις ἐκάλει ἐπὶ δεῖπνον τὸν Ξάνθον. καὶ ὁ Αἴσωπος [ἔτι] τυπτόμενος ἀνεβόησεν· „οἴμοι τῷ δυστήνῳ· ἐγὼ μὲν γὰρ ὁ τὸ δικόρωνον ἰδὼν 1 χ., ἐγώ· a οὐκ in serie uerborum, γρ. οὔκουν in mar- gine E οὐκανάξιος P 2 δέσποτα om. V: habent ceteri λοιδορησάμενος Q 3 ἀπέλασε V βολομένω M βουμένω Q, λο Q 2 4 ἦν in marg., D intra lineas m. pr. πράξαι R P ἐξέλθε Z 5 σκέψαι] αι m. pr. ex ε ἵδης κωρῶνας P, κορ. factum ex κωρ. Q, κόρ. D ἀναγκ. A 6 ἐπεὶ] πλὴν? ἴδης E ἴδη V Z v πονηρῶν P προελθὼν M F Φ: προσελθὼν ceteri ὁ om. M R Q D H E 8 οὕτω om. Φ ἰδὼν ἐ. τ. δ. Q, ἰδὼν in D om. adiecit intra uersus D 2 9 προσελθὼν E H K Z v 11 οἷπας H E 12 δύο καταρ. ἑ. Q οὔτος P 13 ἑτέρη D σοι] Sintenis ad Plut. Cat. 13, 23. Wyt- tenb. t. VIII, 1 p. 655. Interpr. ad Thom. Mag. p. 349 Bern. 14 χλεβάζειν R 15 αἰσόπου A. μαστιζομένου V μαστιγομένου A μαστιγωμένου R P E H μαστιγουμένου M Q D K Z v 16 ἐπὶ τὸ δ. E H K Z v, ἐπει δ. P 17 τυπτό- μενος V: ἔτι (ἔτυ P) τυπτόμενος M R Q D Φ E H K Z v ἀνε- υόησεν P 18 τῷ om. A. ὁ τὸ] ὁ in A. add. m. pr.; ὅτι Q D δίκωρον R ἰδὼν] εἰδὼς Φ τύπτομαι, σὺ δʼ ὁ μίαν ἰδών μόνην εἰς εὐωχίαν ἄπει. ἕωλος ἄρʼ ἦν ἡ οἰωνοσκοπία.“ καὶ ὁ Ξάνθος τὸ ἀγχί- νουναὐτοῦ θαυμιάσας, παύσασθαι κελεύει τυπτόμενον.

Μετὰ δʼ οὐ πολλὰς ἡμέρας φιλοσόφους καὶ ῥήτορας καλέσας ὁ Ξάνθος, ἐκέλευσε τῷ Αἰσώπῳ πρὸ τοῦ πυλῶνος στῆναι καὶ μηδένα τῶν ἰδιω- τῶν εἰσελθεῖν συγχωρῆσαι, ἀλλʼ ἢ τούς σοφούς μόνους. τῇ δὲ ὥρᾳ τοῦ ἀρίστου κλείσας Αἴσωπος τὸν πυλῶνα, ἐντὸς ἐκαθέσθη. τῶν κεκλημένων δέ τινος ἐλθόντος καὶ τὴν θύραν κόπτοντος, Αἴσωπος ἔνδοθεν ἔφη· „τί σείει ὁ κάων;“ ὃ δὲ νομίσας κύων κληθῆναι, ὀργισθεὶς ἀνεχώρησεν. οὕτως οὖν ἕκαστος ἀφικνούμενος, αὖθις ἀπῄει σὺν ὀργῇ, νομίζων ὑβρί- ζεσθαι, τοῦ Αἰσώπου ταὐτὰ πάντας ἔνδοθεν ἐρω- τῶντος. ἑνὸς δʼ αὐτῶν κόψαντος καὶ ,,τί σείει ὁ κύων“; ἀκούσαντος, καὶ ,,τήν τε κέρκον καὶ τὰ ὦτα“ ἀποκριθέντος, Αἴσωπος αὐτὸν ὀρθῶς δοκιμά- p. 62 b. σας ἀποκεκρίσθαι, ἀνοίξας πρὸς τὸν δεσπότην ἤγαγε καὶ φησίν· „οὐδεὶς τῶν φιλοσόφων συνεστιαθῆναί σοι ἦλθεν, ὦ δέσποτα, πλὴν οὗτος μόνος“. καὶ ὁ Ξάνθος σφόδρα ἠθύμησε, παραλελογίσθαι οἰηθεὶς ὑπὸ τῶν κληθέντων. τῇ δʼ ὑστεραίᾳ συνελθόντες 1 σύ δʼ 2 ἕωλος Q P Z b οἰνοσκοπία D οἰνοσκο- πέα R 3 ἀγχοίνουν D κελεύει παύεσθαι Q (αι corr ex ε) 4 δʼ οὐ] δὲ Q 6 στῆσαι R μὴδένα H 7 εἰσελθεῖν M pr. ex corr. ἢ om. Φ 10 inter κόπτον et τος in Q quat- tuor litterae ab initio uersus erasae 11 ἔνδον Q τίσει ει ὁ P ὁ] ὁ δὲ b 1530 12 ὀργισθεὶς in A add. A 2 οὗτος A. οὔτος P 13 ἀπείη E ὑβρίσθαι A 14 ταυτὰ M V R, (eraso spiritu) E Z v ταῦτα A. ταύτα P ἐρωτόντος E 15 αὐτῶν P 2 τί συ εἰ ὁ P 16 τε in M supra uer- sum add. M 2 ut uidetur 17 δοκ. ὀρθ. ἀπ. Q 18 ἤγα- γεν M 19 συνεσθιαθῆναι V συνεστιασθῆναι D 20 οὗ- τος καὶ μ. E 21 ἠθύμησε erasa l. ν Q ἠθύμησεν M 22 ὑπὸ] παρὰ R m. pr. τῆς δʼ ὑστεραίας M R Q D Φ E H K Z v οἱ κληθέντες ἐπὶ τὴν διατριβήν, ἐνεκάλουν τῷ Ξάνθῳ, φάσκοντες· „ὡς ἔοικας, ὦ καθηγητά, ἐπε- θύμεις μὲν αὐτὸς ἐξουδενῶσαι ἡμᾶς, αἰδούμενος δέ, τὸν σαπρὸν ἐπὶ τοῦ πυλῶνος ἔστησας Αἴσωπον, ὡς προπηλακίσαι καὶ κύνας ἡμᾶς ἀποκαλέσαι.“ καὶ ὁ Ξάνθος· „ὄναρ τοῦτ ἔδτιν, ἢ ὕπαρ“; κἀκεῖνοι· „εἰ μή ῥέγχομεν, ὕπαρ“. καὶ δὴ τάχος μετακληθεὶς Αἴ- σωπος καὶ ἐρωτηθεὶς σὺν ὀργῇ, τοῦ χάριν ἀτίμως τούς φίλους ἀπέστρεψεν, ἔφη· ,οὐχὶ σύ μοι, δέσποτα, ἐνετείλω, μή τινα τῶν ἰδιωτῶν καὶ ἀμαθῶν ἀνδρῶν ἐᾶσοι πρὸς τὴν σὴν συνεισελθεῖν εὐωχίαν, ἀλλʼ ἢ τοὺς σοφούς μόνους“; καὶ ὁ Ξάνθος· „καὶ τίνες οὗτοι; οὐ τῶν σορῶν“; καὶ ὁ Αἴσωπος· „οὐδεμιᾷ μηχανῇ· αὐτῶν γὰρ κοπτόντων τὴν θύραν, κἀμοῦ ἔνδοθεν ἐρωτῶντος „τί ποτε σείει ὁ κύων“ ,οὐδʼ ὁστι- σοῦν αὐτῶν συνῆκε τὸν λόγον. ἐγὼ γοῦν ὡς ἀμα- θῶν πάντων φανέντων, οὐδένα τούτων εἰσήγαγον, πλὴν τὸν σοφῶς τοῦτον ἀποκριθέντα μόνον.“ οὕτως οὖν τοῦ Αἰσώπου ἀπολελογημένου, ὀρθῶς ἅπαντες λέγειν αὐτὸν ἐψηφίσαντο.