— 49. ἁμαρτίης αἰτίη ἡ ἀμαθίη τοῦ κρέσσονος.
— 50. ἑωυτὸν πρῶτον αἰσχύνεσθαι χρεὼν τὸν αἰσχρὰ ἔρδοντα
[vgl. B 244].
— 51. ὁ ἀντιλογεόμενος καὶ πολλὰ λεσχηνευόμενος ἀφυὴς
ἐς μάθησιν ὧν χρή [Stob. II 31, 73].
— 52. πλεονεξίη τὸ πάντα λέγειν, μηδὲν δὲ ἐθέλειν ἀκούειν
[Stob. III 36, 24].
— 53. τὸν φαῦλον παραφυλάττειν δεῖ, μὴ καιροῦ λάβηται.
— 54. ὁ φθονέων ἑωυτὸν ὡς ἐχθρὸν λυπέει
[Stob. III 38, 47].
— 55. ἐχθρὸς οὐχ ὁ ἀδικέων, ἀλλὰ ὁ βουλόμενος.
— 56. ἡ τῶν συγγενῶν ἔχθρη τῆς τῶν ὀθνείων χαλεπωτέρη μάλα.
— 57. μὴ ὕποπτος πρὸς ἅπαντας, ἀλλ’ εὐλαβὴς γίνου καὶ ἀσφαλής.
— 58. χάριτας δέχεσθαι χρεὼν προσκοπευόμενον κρέσσονας αὐτῶν ἀμοιβὰς ἀποδοῦναι.
— 59. χαριζόμενος προσκέπτεο τὸν λαμβάνοντα, μὴ κακὸν’ ἀντ’
ἀγαθοῦ κίβδηλος ἐὼν ἀποδῶι.
DEMOKRAT. 60. μικραὶ χάριτες
ἐν καιρῷ μέγισται τοῖς λαμβάνουσι.
— 61. τιμαὶ παρὰ τοῖς εὖ φρονέουσι μέγα δύνανται,
οἳ ξυνιᾶσι τιμώμενοι.
— 62. χαριστικὸς οὐχ ὁ βλέπων πρὸς τὴν ἀμοιβήν, ἀλλ’
ὁ εὖ δρᾶν προῃρημένος.
— 63. πολλοὶ δοκέοντες εἶναι φίλοι οὐκ εἰσί, καὶ οὐ δοκέοντες εἰσίν.
— 64. ἑνὸς φιλίη ξυνετοῦ κρέσσων ἀξυνέτων πάντων.
— 65. ζῆν οὐκ ἄξιος, ὅτῳ μηδὲ εἷς ἐστι χρηστὸς φίλος.
— 66. ὅτεῳ μὴ διαμένουσιν ἐπὶ πολλὸν οἱ πειραθέντες φίλοι, δύστροπος.
— 67. ἐκτρέπονται πολλοὶ τοὺς φίλους, ἐπὴν ἐξ
εὐπορίης εἰς πενίην μεταπέσωσιν.