— 29. πολλοὶ πολυμαθέες νοῦν οὐκ ἔχουσιν
[Stob. III 4, 81].
— 30. πολυνοῖην, οὐ πολυμαθίην ἀσκέειν χρή
[vgl. 12 B 40].
— 31. προβουλεύεσθαι κρεῖσσον πρὸ τῶν πράξεων ἢ μετανοεῖν.
— 32. μὴ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς δοκίμοισι πιστεύειν·
τὸ μὲν γὰρ εὔηθες, τὸ δὲ σωφρονέοντος.
— 33. δόκιμος ἀνὴρ καὶ ἀδόκιμος οὐκ ἐξ ὧν πράσσει μόνον,
ἀλλὰ καὶ ἐξ ὧν βούλεται.
— 34. ἀνθρώποις πᾶσι τωὐτὸν ἀγαθὸν καὶ ἀληθές· ἡδὺ δὲ ἄλλῳ ἄλλο.
— 35. παιδός, οὐκ ἀνδρὸς τὸ ἀμέτρως ἐπιθυμεῖν.
— 36. ἡδοναὶ ἄκαιροι τίκτουσιν ἀηδίας.
— 37. αἱ περί τι σφοοραὶ ὀρέξεις τυφλοῦσιν εἰς τἆλλα τὴν ψυχήν.
— 38. δίκαιος ἔρως ἀνυβρίστως ἐφίεσθαι τῶν καλῶν
[Stob. III 5, 23].
— 39. ἡδὺ μηδὲν ἀποδέχεσθαι, ἣν μὴ συμφέρῃ.
— 40. κρέσσον ἄρχεσθαι τοῖς ἀνοήτοισιν ἢ ἄρχειν
[Stob. IV 2, 13].
— 41. νηπίοισιν οὐ λόγος, ἀλλὰ ξυμφορὴ γίνεται διδάσκαλος.
Vgl. B 54.
— 42. δόξα καὶ πλοῦτος ἄνευ ξυνέσιος οὐκ ἀσφαλέα κτήματα
[Stob. III 4, 82].
DEMOKRAT. 43. χρήματα πορίζειν
μὲν οὐκ ἀχρεῖον, ἐξ ἀδικίης δὲ πάντων κάκιον [Stob. IV 31, 121].
— 44. χαλεπὸν μιμεῖσθαι μὲν τοὺς κακούς, μηδὲ ἐθέλειν δὲ τοὺς ἀγαθούς.
— 45. αἰσχρὸν τὰ ὀθνεῖα πολυπραγμονέοντα ἀγνοεῖν τὰ οἰκήϊα
— 46. τὸ ἀεὶ μέλλειν ἀτελέας ποιεῖ τὰς πρήξιας
[Stob. III 29, 67].
— 47. κίβδηλοι καὶ ἀγαθοφανέες οἱ λόγῳ μὲν ἅπαντα,
ἔργῳ δὲ οὐδὲν ἔρδοντες.
— *48. μακάριος, ὃς οὐσίαν καὶ νοῦν ἔχει· χρῆται γὰρ εἰς ἃ δεῖ καλῶς.
[= Menand. fr. 114; III 34 K.]