Omnium ergo, quae sunt, primordia deus est et aeternitas. Mundus autem, quod sit mobilis, non habet principatum; praevenit enim mobilitas eius stabilitatem suam in lege agitationis sempiternae, ⟨⟨aeternitas quae secunda est⟩⟩ [[habendo inmobilem firmitatem]].

⟨⟨Haec ergo est aeternitas ⟨⟨in omnibus ⟨quibus⟩ mundus iste perfectus est⟩⟩; [[quae nec coepit esse nec desinet]] qui, fixa inmutabili⟨s⟩ lege currendi, sempiterna commotione versatur, ⟨⟨quae nec coepit esse nec desinet,⟩⟩ oriturque et occidit alternis [[saepe]] per membra, ita ut variatis temporibus ⟨⟨saepe⟩⟩ isdem quibus occiderat membris oriatur. Sic est enim rotunditatis volubilis ratio, ut ita sibi coartata sint cuncta, ut initium quod sit volubilitatis ignores, cum omnia se semper et praecedere videantur et sequi:⟩⟩ ⟨⟨eaque mobilita⟨ti⟩s ratione tempus vertitur.⟩⟩