⟨...⟩ ⟨⟨ἐστιν ὁ τούτου ὄγκος·⟩⟩ εἰ δέ τις ἔστι καὶ νοητὴ οὐσία, ⟨τ⟩αύτη⟨ς⟩ [[ἐστὶν ὁ τούτου ὄγκος]] [ἦς] ὑποδοχὴ ἂν εἴη τὸ τούτου φῶς. πόθεν δὲ αὕτη συνίσταται ἢ ἐπιρρεῖ, αὐτὸς μόνος οἶδεν ⟨ὁ θεός. ὁ δὲ ἥλιος,⟩ [ἢ] καὶ τῷ τόπῳ καὶ τῇ φύσει ἐγγὺς ὢν ⟨ἡμῶν, ὄψιν⟩ ἑαυτοῦ ⟨παρέχει. καὶ ὁ μὲν θεὸς ἀφανής,⟩ μὴ ὑφ᾽ ἡμῶν ὁρώμενος, στοχασμῷ δὲ βιαζομένων νοο᾽ΥΜ⟨ενος⟩·