[ὑμνωδία κρυπτή.]

⟨⟨Ἀνοιγήτω μοι πᾶς μοχλὸς ⟨τοῦ⟩ ⟨⟨κόσμου⟩⟩·

πᾶσα φύσις [[κόσμου]] προσδεχέσθω τοῦ ὕμνου τὴν ἀκοήν.

ἀνοίγηθι γῆ, [[ἀνοιγήτω μοι πᾶς μοχλὸς]] [ὄμβρου], τὰ δένδρα μὴ σείεσθε·

ὑμνεῖν μέλλω τὸν [τῆς κτίσεως κύριον] καὶ τὸ πᾶν καὶ τὸ ἓν ⟨ὄντα⟩.

ἀνοίγητε οὐρανοί, ἄνεμοί τε στῆτε·

ὁ κύκλος ὁ ἀθάνατος [τοῦ θεοῦ] προσδεξάσθω μου τὸν λόγον.

μέλλω γὰρ ὑμνεῖν τὸν κτίσαντα τὰ πάντα,

τὸν πήξαντα τὴν γῆν καὶ οὐρανὸν κρεμάσαντα, 20

[καὶ] ⟨τὸν⟩ ⎡ἐπιτάξαντα⎤ ἐκ τοῦ ὠκεανοῦ τὸ γλυκὺ ὕδωρ εἰς

τὴν οἰκουμένην [καὶ ἀοίκητον],

ὑπάρχειν εἰς διατροφὴν [καὶ κτίσιν] πάντων ⎡ἀνθρώπων⎤,

[τὸν] ⟨καὶ⟩ ἐπιτάξαντα πῦρ φανῆναι

εἰς πᾶσαν πρᾶξιν θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις.

δῶμεν πάντες ὁμοῦ αὐτῷ τὴν εὐλογίαν,

τῷ ἐπὶ τῶν οὐρανῶν μετεώρῳ, τῷ πάσης φύσεως κτίστῃ.