⟨ὁ⟩ θεός, ὁ αἰών, ὁ κόσμος, ὁ χρόνος, ἡ γένεσις. ὁ θεὸς ⟨τὸν⟩ αἰῶνα ποιεῖ,

ὁ αἰὼν δὲ τὸν κόσμον,

ὁ κόσμος δὲ τὸν χρόνον,

ὁ χρόνος δὲ τὴν γένεσιν.

τοῦ δὲ θεοῦ [ὥσπερ] οὐσία ἐστὶ τὸ ἀγαθόν, [τὸ καλόν, ἡ εὐδαιμονία, ἡ σοφία,]

τοῦ δὲ αἰῶνος, ἡ ταυτότης,

τοῦ δὲ κόσμου, ἡ τάξις,

τοῦ δὲ χρόνου, ἡ μεταβολή,

τῆς δὲ γενέσεως, ἡ ζωή [καὶ ὁ θάνατος].

ἐνέργειαι δὲ τοῦ θεοῦ νοῦς καὶ ψυχή,

τοῦ δὲ αἰῶνος, ἀθαΝαϲία καὶ ΔιαΜΟΝΉ,

τοῦ δὲ κόσμου, ἀποκατάστασις καὶ ἀνταποκατάστασις,

τοῦ δὲ χρόνου, αὔξησις καὶ μείωσις,

τῆς δὲ γενέσεως, ποιότης ⟨καὶ ποσότης⟩.

ὁ οὖν αἰὼν ἐν τῷ θεῷ,

ὁ δὲ κόσμος ἐν τῷ αἰῶνι,

ὁ δὲ χρόνος ἐν τῷ κόσμῳ,

ἡ δὲ γένεσις ἐν τῷ χρόνῳ.