Τὸν οὖν τόπον τὸν ἐν ᾧ τὸ πᾶν κινϲῖται τί εἴπομεν; ἀσώματον, ὦ Ἀσκληπιέ.—Τὸ οὖν ἀσώματον ⟨τοῦτο⟩ τί ἐστι;οῦς ὅλος ἐξ ὅλου ἑαυτὸν ἐμπεριέχων, ἐλεύθερος σωματικ῀Ηϲ [α]πλάνης, ἀπαθής, ἀναφής, αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ ἑστώς, [[σνγ]χαρητικὸς ⟨⟨συΜ⟩⟩πάντων καὶ σωτήριος τῶν ὄντων, ⟨τὸ⟩ ⟨⟨τῆς ψυχῆς⟩⟩ ⟨φῶς⟩.—

⟨⟨Τί οὖν φῂς⟩⟩ ⟨⟨τὸ ἀγαθόν⟩⟩;— ⟨⟨Τὸ ἀρχέτυπον φῶς⟩⟩, οὗ ὥσπερ ἀκτῖνές εἰσι⟨ν⟩ [[τὸ ἀγαθὸν]] ⟨ὅ τε νοῦς καὶ⟩ ἡ ἀλήθεια. [[τὸ ἀρχέτυπον φῶς]] [τὸ ἀρχέτυπον] [[τῆς ψυχῆς]]