p. 51a 18

ἐὰν δὲ ἐν μέρει ληφθῇ τὸ στερητικόν.

ἐνταῦθα λέγει περὶ τοὐ ἕκτου, ἐν ᾧ τὸ ἀποφατικὸν ἐπὶ μέρου·ς ἐστίν. οὔ φησι δὲ τοῦτον εἰς τὸ πρῶτον ἀναλυθήσεσθαι καὶ ἀναχθήσεσθαι σχῆμα, ὅτι ἡ μὲν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ οὐκ ἀντιστρέφει, ἐὰν δὲ ἡ καθόλου καταφατικὴ ἀντιστραφῇ, αἱ δύο ἐπὶ μέρους ἔσονται προτάσεις, δι’ ἀντιστροφῆς δὲ ἡ ἀνάλυσις.

1 τὸν (ante δὲ) Β: τὸ a 3 κατηγορουμένων a: κἄν τηρουμένων B 4 τοῦ (??) scripsi: τὸ y aB ἄν addidi: εἰ a ἀντιστρέφωμεν Β: ἀντιστρέψομεν a 7 ἐπεὶ ἀντιστρέφει aB: ἀντιστρέψει Ar. 9. 10 post ἀντιστρέψαι add. καὶ a 19 φασὶ a 20 τὴν prius add. Β: om. a (??) a 21 τινὶ Β: παντὶ a 26 καὶ καθόλου . . . τῆς 9. (??) (29) om. a 31 ἐπὶ μέρους a