Λαβὼν ἐν τῷ “καθ᾿ οὗ τὸ Β παντὸς τὸ Α λέγεσθαι” τὴν μείζονα πρότασιν τὴν AB καθόλου ἴσον γὰρ τῷ “καθ᾿ οὗ τὸ Β παντὸς τὸ Α’’ τὸ ‘κατὰ παντὸς τοῦ Β τὸ ᾿), ἐπειδὴ τῆς ἐλάττονος προτάσεως καὶ ἐπὶ 1 τὸ ᾱ . . . ᾦ τὸ (??) ante τινί (377,31) habet a et in mg. Β2: post τινί addi voluit Β3 παντὶ altenim add. Β3: om. a 2 τῷ (??) Β: τὸ fi a τὸ ᾦ Β: τῷ ᾦ a τινί alteram lit ex vs. 3 translatum dclevi 3 τῷ scripsi: τὸ aB τὸ ᾱ a: τῷ ᾱ Β 6 (??) a 1 τὸ altcrum om. a ’ 9 δὲ aB (C): δὴ Ar. 10 τὸ a a et Ar. et Al. ipse vs. 30,31: om.B 12 δυνάμεις B pr. 13 καὶ ὅλως Β: ὁποῖαί εἰσιν a 16 ὡρισμένος a 18 καὶ om. a 19 κατηγορικῶν ex κατηγοριῶν corr. B2 ἔδειξεν] hinc altera manus 20 ὁ om.a 21 τὸ ἁ siiperscr. Β1 τὸ ἁ παντὸς a καθ’ ὅσων τὸ om. a 22 τούτων aB (corr. C): om. Ar. (cf. vs. 11) 24. 25 κατηγορεῖται τὸ (??), κατηγορηθήσεται καὶ τὸ ἁ a 25 τῷ Waitz Org. I, 29: τὸ aB 27 ὃ om. a 31 τὸ (ante καθ’) a 32 τῷ (ante κατὰ) a μέρους οὕσης καταφατικῆς καὶ καθόλου συλλογιστικὴ ἡ συζυγία, ἀλλὰ καθόλου 128r μὲν οὔσης καὶ τὸ συμπέρασμα καθόλου, ἐπὶ μέρους δὲ τοιοῦτον καὶ τὸ συμπέρασμα, διὰ τοῦτο προσέθηκε τούτου ὂν δηλωτικὸν τὸ καὶ εἰ μὲν κατὰ παντὸς τὸ Β, καὶ τὸ Α οὕτως· εἰ δὲ μὴ κατὰ παντός, ὡς εἶναι τὴν τάξιν τοιαύτην ‘καθ᾿ ὅσων ἄν τὸ Β, κατὰ πάντων τὸ Α’, ἔπειτα ‘τὸ δὲ Β κατὰ τινὸς τοῦ Γ, καὶ τὸ Α ἄρα᾿ ἢ ‘τὸ δὲ Β κατὰ παντὸς τοὐ Γ, ὥστε καὶ τὸ Α’. τὸ δὲ οὐκ ἀνάγκη τὸ Α κατὰ παντὸς ἴσον ἐστὶ τῷ ‘οὐδὲ τὸ Α κατὰ παντὸς συλλογιστικῶς τοῦ ὑπὸ τὸ B κατγορηθήσεται, εἰ τὸ Β αὐτῷ τινὶ ὑπάρχοι᾿. ὁ μέντοι Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ καταφάσεως τὴν ‘καθ᾿ οὗ τὸ Β, τὸ Α’ ὡς ἴσον δυναμένην λαμβάνει τῇ ‘καθ᾿ οὗ παντὸς τὸ Β, κατ’ ἐκείνου παντὸς τὸ Α’.