<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg0732.tlg005.1st1K-grc1:49b25</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg0732.tlg005.1st1K-grc1:49b25</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg0732.tlg005.1st1K-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="page" n="49b25"><note type="marginal">p. 49b 25</note><p>Εἰ μέντοι τὸ Α λέγεται, καθ’ οὗ ἄν τὸ Β λέγηται, κατὰ παντός.</p><p>Ἀδιόριστον πάλιν λαμβάνει τὴν ἐλάττονα· τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ καθ’ οὗ &lt;ἂν&gt; ἄλλο ὂν τοῦ
      ‘καθ’ ὅτου ἄν’, ὥσπερ καὶ τὸ ‘καθ’ οὗ᾿ τοῦ ‘καθ᾿ ὅτου᾿. <lb n="35"/>
      <lb n="25"/> καὶ ἔστιν αὕτη ἡ αὐτὴ τῇ ἐν ἀρχῇ εἰρημένῃ τῇ “ᾧ τὸ Β ὑπάρχει, τούτῳ παντὶ τὸ Α
      ὑπάρχει”. ἄν δὴ οὕτως ἡ πρότασις ληφθῇ ἀδιορίστως καὶ ᾖ ἀληθὴς τῷ τὴν ἐπὶ μέρους ἀληθῆ εἶναι
      τὴν ‘ᾧ τὸ Β τινί, τὸ Α παντί᾿, ὡς τὸ Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχειν, ἀλλὰ μὴ παντί· τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ
      οὐδὲν κωλύει &lt;, εἰ&gt; τῷ Γ ὑπάρχει τὸ B μὴ παντὶ δέ, τὸ A ὅλως μὴ ὑπάρχειν· τότε γὰρ <lb n="40"/>
      <lb n="30"/> ἔσται ἀσυλλόγιστος, ὅταν τὸ ἀδιορίστως εἰλημμένον τῷ ἐπὶ μέρους ἐφαρμόζῃ. τὸ γὰρ
      ‘ᾧ τὸ Β, τὸ Α παντί᾿ ἀσυλλόγιστον, ὅταν ἴσον ᾖ τῷ ’to τὸ Β τινί, <note type="footnote">1 καθ’
       ὅτου prius ex καθὸ τοῦτο corr. Β3 καθ᾿ ὅτου alteram ex καθὸ τοῦ corr. ᾦ διωρισμένον a: τοῦ
       (superscr. B3) διωρισμένου Β 3 μέρει a 4 καθ’ οὗ ἄν] cf. vs. 11 7 ἀληθῶς ex ἀληθὲς, ut
       viiletur, corr. Β1 8 τάξις scripsi (cf. p. 379,5): πρότασις Β: λέξις a 9 κατ’ ἐκείνου a:
       κατέχειν οὐ Β πάντως a τὸ (??) . . . τούτου (ex τοῦ corr. B3) παντὸς (11) om. a 12 τὸ p
       παντὸς B pr. B pr.: corr. Β2 14 ἐπὶ δὲ τοῦ (??) . . . τὸ δὲ γελαστικόν (16) om. a 16 aute
       ἀνθρώπου add. παντὸς a 18 ante γελαστικὸν expunxit δὲ B 20 κἀκεῖνο a 21 εἰ . . . παντός (22)
       textui continuant aB λέγηται Ar.: λέγεται aB 24 ἄν prius addidi καθ’ οὗ a: καθότου Β τοῦ
       superscr. Β2 καθότου a B pr.: καθόλου corr. B1 20 ᾖ a: ἡ B1: εἰ B3 28 εἰ Ar. cod. C et Al.
       ipse p. 378,4: om. aB et Ar. 29 ὑπάρχει C: ὑπάρχειν aB et Ar. cf. p. 378,4 δὲ παντὶ a (??) B
       (pr. Cn): (??) ἢ a et Ar.</note>
      <pb n="378"/> τὸ Α παντί᾿, ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ ‘ᾧ τὸ Β, τὸ Α &lt;παντί’&gt;· τότε γὰρ γίνεται τὸ Α
       <note type="marginal">127v</note> τινὶ τῷ Β. τοῦτο δὲ γίνεται, ὅταν ἴσον ᾖ τὸ ‘ᾧ τὸ Β τινι],
      τὸ Α παντί᾿ ἀδιορίστως εἰρημένον τῷ ‘ᾧ τὸ Β τινί, τὸ Α παντί᾿, ὡς προείρηται, ὃ ἐδήλωσε διὰ
      τοῦ εἰ τῷ Γ ὑπάρχει τὸ Β, μή παντὶ δέ· γίνεται γὰρ <lb n="5"/> οὔσης ταύτης τοιαύτης ἡ μείζων
      ἡ Α Β ἐπὶ μέρους λαμβανομένη, ὡς προείρηται. καὶ ἐπέξεισι δὲ τὰ προειρημένα· οὕτως γὰρ
      ληφθείσης τῆς ΒΓ <note type="marginal">128r</note> οὐκέτ’ ἀληθὲς τὸ τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν· οὕτως
      γὰρ ληφθεισῶν γίνεται ἡ μείζων, ὡς ἔφαμεν, ἐπὶ μέρους.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>