Καὶ πάλιν εἰ τὸ Δ καὶ τὸ Η τὰ αὐτά.

Διὰ τούτων δὲ τὸ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν συνήγετο· τὸ γὰρ Α οὐ παντὶ τῷ E διὰ τοῦ τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ H, τὸ δὲ E παντὶ αὐτῷ. ἀλλ’ 2 Θεόφραστος] fr. 59 Wimmeri πρώτῳ a 3 post ὅλων add. εἶναι a εἶναι] ἐκεῖνο temptabat Prantl 1. c. 4 ἀπὸ (ante τοῦ) Β: ὑπὸ a 6 ἰδία καιρὸς ἄν εἴη Β: ἰδίως πρόσεστι a 8 συλλογίσασθαι τούτων a et Ar. 10 λαμβανομένων Β: ὄντων a 12 τε om. a 18 ante ἄν expunxit ἄν Β 24 τῷ (??) τὸ a ἀντιστρέψει scripsi: ἀντιστρέφει aB 26 (??) scripsi: (??) aB τὸ (??) post παντός transponit a 28 τῷ Β: τὸ a ἕπεται a 29 προείρηται] p. —7 31 καὶ . . . αὐτά textus verba in aB τὸ 8 aB (Af): τὰ δ Ar. τὸ (??) aB (f): (??) Ar. ταὐτά a et Ar. 33 τοῦ Β. τῶν a εἰ τὸ Η τοιοῦτον ληφθείη ὡς πάλιν μόνῳ τὸ E ἕπεσθαι, ὡς καὶ ἐπὶ τῆς 110v πρὸ ταύτης δείξεως, ἀντιστραφήσεται πάλιν καὶ ἔσται τῷ E τὸ Η ἑπόμενον ὥσπερ καὶ τὸ Z. εἰ δὴ τὸ H τῷ Δ ταὐτὸν ἦν, τὸ δὲ Α τῷ Δ οὐδενί, δῆλον ὅτι οὐδὲ τῷ Η· τὸ δὲ Η παντὶ τῷ · τὸ Α ἄρα οὐδενὶ τῷ E. δεῖ οὖν, φησί, καὶ οὕτως ἐπιβλέπειν τε καὶ ἐκλέγειν τὰ προειρημένα, ἐπεὶ καὶ διὰ τῆς τοιαύτης ἐπιβλέψεως δύναται δείκνυσθαι τὸ καθόλου.