Δείκνυσι πάλιν ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν γινόμενον συμπέρασμα, εἰ τῶν Δ τι, ἃ ἦν μὴ ὑπάρχοντα τῷ Α, ταὐτόν τινι ληφθείη τῶν Η, οἷς εἴπετο τὸ E. τὸ γὰρ Α τῷ Η οὐδενί, ὅτι οὐδὲ τῷ Δ, ταὐτὸν δὲ τὸ Δ τῷ Η· τὸ δέ γε E παντὶ τῷ Η· ἐξ ὧν ἐν τρίτῳ σχήματι συνάγεται τὸ Α τινὶ τῷ E μὴ ὑπάρχον. ἐπεὶ γὰρ ἕπεται τῷ Η τὸ E καὶ περιέχει αὐτὸ καὶ ὢ κατὰ παντὸς λέγεται τὸ E τοῦ Η, καὶ ἀντιστρέψαντι ἀληθὲς ἔσται τὸ ’H τινὶ τῷ E ὑπάρχει᾿· ἀντιστρέφει γὰρ ἡ ἐπὶ μέρους καταφατικὴ τῇ καθό- 1 τὸ α a: τὸν α Β 2 α (post τῷ) Β: πρώτῳ a ὧν (ante β et ante γ) Ar.: ᾧ aB 3 ἃ B: ᾧ a ὧν B et Ar.: ᾧ a μὲν om. a 4 et 5 ὧν aB: οἷς Ar. (??) 5 ante η add. τὸ a 7 τῶν a: τ B 8 τῶν a: τῶ Β 10 ante εἵπετο add. ὑπάρξει a ταὐτὰ ex ταῦτα B2 corr. 11 εἵπετο τὸ α a: ἕπεται τῷ α B τῶν η a: τῷ η B 14 τῷ a: τῶν B τῷ α a 15 τῷ ε a 21 τῷ ζ a τινι a: τί Β 34 ἐστι a 35 ὑπάρχειν a Comment. Aristot. II. 1. Alex, in Anal. Priora. 20 λοῦ· οὕτως δὲ ἐχουσῶν τῶν προτάσεων συνάγεται τὸ τὸ Α τινὶ τῷ E μὴ 102v ὑπάρχειν ἐν πρώτῳ σχήματι.