p. 41b 32

Φανερὸν δὲ καὶ πότε ἁπλῶς ἔσται, καὶ πότε οὐκ ἔσται συλλογισμός.

Τὸ ἁπλῶς ἀντὶ τοῦ ῾ καθόλου᾿ εἶπε· δῆλον γὰρ καθόλου, πότε καὶ πῶς τῶν προτάσεων λαμβανομένων συλλογισμὸς ἔσται, καὶ πότε καὶ πῶς λαμβανομένων οὐκ ἔσται· ἐδείχθη γὰρ τοῦτο καθ’ ἕκαστον σχῆμα. φανερὸν δὲ καὶ πότε ἁπλῶς ἔσται ἀντὶ τοὐ ῾ φανερὸν δὲ ἁπλῶς᾿, ἀντὶ τοῦ ῾ καθόλου᾿ εἶπε· δῆλον γὰρ καθόλου, καὶ πότε 〈ἔσται καὶ πότε〉 οὐκ ἔσται συλλογισμός.]

2 post καὶ alterum add. τὸ a 3 post ἄν add. τὸ a δεῖ scripsi: εἰ Β: om. a 7 εἶπεν] c. 16 p. 36b23, c. 19 p. 38a 38 —41, c. 20 p. 39a 10 11 ἢ a: om. B 16 ἡ a: om. Β 17 δεῖν Β: τε δεῖ a 22 συνάγοι scripsi: συνάγει aB 28 εἰ a: ἢ Β 29 ἀπλῶς, πότε Ar. 33 φανερὸν δὲ . . . οὐκ έσται συλλογισμός (35) Β: om. a 35 ἔσται καὶ πότε addidi